¶ Leuitici.AC.

XVI.

f¶ Offeret verꝰ aaron ſacerdos ineternuꝫ ſ. o. m..§ patri. ſeipſum F humani generis.dn̄o. ſofferetꝭ illum proſ peccato:f Suꝑ queꝫ renit emiſſionis ſors. in quo chriſtidiuinitas ſignificatur.cuius autem in caprumʳ emiſſariūf ¶ Impaſſibilē cuſtodiens. vt deprecetur: nemoem̄ poteſt dimittere peccata niſi ſolus deus.ſtatuet eumᶠ viuum coraꝫ domīo.ſ vel eū.vt fundat preces ſuper eo: ⁊ emittat illum in ſolitudinem. His riteſ chriſtꝰ. Carnē.celebratis offeret vituluꝫ. ⁊ rogāsThumanitate quā ſaluandā acceꝑat jͣ. ſ parentela. proprij ſacrificij pontifex.proſſe ⁊ ꝓrdomo ſua: immolabitFlingna erudita igne ſpūs repleta.eū. Aſſumptoqꝫ thuribulo qd̓ de§ Cherubin vbi ignis intelligibilis.prunis altaris impleuerit. ⁊ haurif. § qꝛ pro multis ⁊ de multis. j. Oratōeꝫ. dirigatr oratio in ſi in. in con. t.ens manuʸ compoſitūˣ thimiamaI5 qꝛ caro viſibilis. ip̄e aūt inuiſibilis.in incenſuꝫ. ſvltra velū intrabit inlxx. offeret in interiora velaminis.ſancta. vt poſitis ſuꝑ ignē aromatibus. nebula eorum ⁊ vapor operiat oraculuꝫ qd̓ eſt ſupra teſtimonium: ⁊ non moriat̉. Tolletqꝫ de ſanſ virtutē diuinitatis ſignificat.guine vituli: ⁊ aſpergetꝭ digito ſepties contra propiciatoriū ad oriſxp̄m.entem. Cunqꝫ mactauerit hyrcumhumani generis.pro peccato populi. inferet ſangui

(apud patrem.nem eius intra veluꝫ ſicut p̨̄ceptū¶ In quo iugo crucis gentes ſubijciende moneſt de ſanguine vituli: vt aſpergatſtrantur.genꝰ humanūe regione oraculi. ⁊ expiet ſanctuarium ab immundicijs filioꝝ iſraeˡ⁊ a p̨̄uaricationibus eoꝝ cunctiſqꝫpeccatis. Iuxta hunc ritum facietin tabernaculo teſtimonij qd̓ fixuꝫf § vel ſordium. § lxx. immundiciatū.eſt inter eos in medio ſortium hafF nō ꝙ om̄es tunc excluderentur. Nullꝰ gentilis vel iudeus vel leuita vel ſacerdos. omnes declinauerūt em̄ ſimul inutiles facti ſunt.bitationis eoꝝ. MNullus hominūſintelligibili. nemo ſancte viuebat.ſit in tabernaculo qn̄ pōtifex ingreditur ſanctuariū vt roget pro ſe etꝓ domo ſua ⁊ ꝓ vniuerſo cętu iſrl̓:donec egrediat̉ tabernaculū. Cumf § captiuitatē noſtrā releuās ⁊ ſedere faciēs in coleſtibꝰ jͣ. F thimiamatis .ſ. qd̓ eſt ſedes cherubin.aūt ſexierit ad altare qd̓ corā dn̄oeſt oret ꝓ ſe. ⁊ ſumptū ſanguinē vituli atqꝫ hyrci fundat ſuꝑ cornuaeiꝰ ꝑ gyrū: aſpergēſqꝫ digito ſeptifCauſ a quare debeat mundaries exꝑiet ⁊ ſanctificet illud ab immundicijs filioꝝ iſrl̓. Poſtqͣꝫ emūdauerit ſanctuariū ⁊ tabernaculūſxp̄m ſcd̓m diuinitatē⁊ altare. tūc offerat hyrcū viuentē

cextra caſtra comburit abluit̓. Diſtricte gͣ tangēda eſt allegorica ſignificatioDuos hircos ſta. fa. Quia xp̄s deus ⁊ homo ẜm humanitatem paſſusſecundū diuinitatē impaſſibilis. ſumunt̉ duo hyrci ⁊ ſtatuunt̉ coram dn̄oin oſtio tabernaculi. Ip̄e em̄ eſt verū hoſtium qd̓ ducit ad oſtiū tabernaculi teſtimonij qd̓ eſt in cęlis mittit aaron ſuꝑ vtrūqꝫ ſortē qua diuinitateꝫ ⁊humanitatē diuidi intelligamꝰ vt hęc patiat̉. illa confortet patienteꝫ. vnādomino. alterā capro emiſſario chriſto ſcilicet.In ſolitudinem.Id eſt. in ſinū patris.quo nullꝰ accedit niſiip̄e ⁊ ſpūſſanctꝰ. abijtergo .i. oꝑandi virtutē cohibuit. ⁊ portauitiniqͥtates nr̄as. nō vthaberet: ſꝫ vt ꝯſumerꝫDeꝰ em̄ ignis conſumens eſt.In ſolitudinē d̓ quad̓r terra deſerta inuia⁊ in aquoſa ⁊c̄. Ibi hoſtis locū nō habet vbideꝰ manet. In cęlū em̄diuinitas tꝑe paſſiōisabijſſe dicit̉. nō locummutans: ſꝫ qd̓āmodovirtutē cohibēs vt poſſent impij conſummare paſſionē.Uitulū. Qn̄ xp̄sin iudaicę plebis lib̓atiōe offert̉. vitulꝰ dicitur: qꝛ legis iuſtificationem obẜuabat. Un̄ait: Non veni legē ſoſuere ſꝫ adimplere. qͥ factus eſt ex muliere. vteos qͥ ſb̓ lege erāt redimeret. Recte ergo d̓rvitulꝰ quaſi mandatiſlegis ſubiugatus.Sacrificiū xp̄i eſſequidē carnis ꝑ virtutem diuinitatis. ⁊ ī beneplacito patris. ⁊ propiciationeꝫ pro peccatis noſtris. ⁊ ad ſubminiſtrationē ſpūs ꝑagilegiſlator manifeſtatDe prunis altaris ⁊cͣ. Spiritualibꝰverbis q̨̄ ioh̓es egreſſoiuda in cęna ſcripſit. quibꝰ exponit quomodo ip̄e cuꝫ ſit in patre. ⁊ pater inipſo: ſpirituꝫ mittat. qūo pater agricola. ipſe vitis. palmites apoſtoli. ⁊ aliamulta q̨̄ ad pietatem accendūt tanqͣꝫ carbones ignis.¶ Hauries manu. Lxxͣ. Implebit manus ſuas thimiamate cōpoſitionis ſubtilis. ſubtilia .ſ. ſpiritualia orans nō terrena.Thimiama. Orationē. Dirigat̉ oratio mea ſicut incenſum in conſpectu tuo. orauit em̄ chriſtus pro diſcipulis.¶ Ut poſitis ⁊cͣ. Aaron pro dignitate ſacerdotij xp̄m ⁊ alios ſacerdotesſignificat. xp̄s ſuꝑ ignē .i. doctrinam ponit aromatica .i. oratōeꝫ. ⁊ vapor nebulę .i. virtus oratōis oꝑit oraculū .i. carnē ex qua nobis ꝓpiciatio peccatorum in xp̄o qͥ eſt ⁊ teſtimoniū. Ponit aūt ⁊ quiſqꝫ ſacerdos de xp̄o loquēsin igne doctrinę ſpūalis aromata oratōis cuiꝰ virtus oꝑit oraculū qd̓ eſt ſuper teſtimoniū. nec permittit eum quęrere de paſſione chriſti quę ſunt ſupravirtutem quęrentis. ⁊ nō moriet̉ immoderatis .ſ. quęſtionibꝰ.Et nō moriatur. Caro eius nō vidit corruptionē: qꝛ vapore aromatū opiebat̉ virtute .ſ. orōis. de qͣ d̓r: Nō dabis ſanctū tuū. vi. cor.¶ Contra ꝓpiciatoriū. Quia ad propiciationem noſtram ⁊ illuminationem chriſtus paſſus eſt: qui propiciatorium dicitur ⁊ oriens. VndeEcce vir oriens nomē eius. Et alibi: Viſitauit nos oriens ex alto. Vel cōtra propiciatorium. id eſt. in conſpectu patris. ſepties: qꝛ remiſſionem peccatorum. ⁊ ſpiritumſanctum nobis donauit.¶ Cunqꝫ mactauerit ⁊cͣ. Quia de cōmuni maſſa hominuꝫ factus eſt

chriſtus: recte hyrcus vocatur. quia hoc animal pilis aſperum ⁊ hirſutum:⁊ pro peccato genus humanum. Unde conuenienter ait. Cunqꝫ mactauerit hyrcum pro peccato populi .i. humani generis. qd̓ quondam non populus. nunc autem populus: ex quo eius primitias aſſumpſit chriſtus. Vt ergo monſtraret de iudęis principaliter. ſed ⁊ omnis naturę quę in peccato ēprimitias chriſtum portare: vitulum ⁊ ſimul hyrcum aſſumpſit. ⁊ quia vnūſacrificium ⁊ vnus effectus neceſſario cōmunia in hyrco aguntur ⁊ vituloCernis enim quia hyꝫcus occiditur ante deūid ē patreꝫ. ⁊ ſanguis īfertur in interiora velaminis .i. ad eundempatrem. ⁊ expiatur ſanctuarium maſſa ſcilicꝫhumani generis q̨̄ abinitio ſancta fuit. et tabernaculū ſpirituſſancti.In tabernaculoQd̓ ſuperius ſanctuarium hic tabernaculūteſtimonij vocat. Eadem em̄ ratione ⁊ ſancta ⁊ tabernaculum teſtimonij dicitur maſſahn̄ani generis. Si em̄tabernaculum teſtimonij. cęlum eſt: recte ſancta nominatur. cęleſtiſeſt homo noſter. de qͦpaulus ait. Sicut portauimus imaginē terreni ⁊cͣ. hic recte ſanctanominatur qui eſt inmedio immundiciarūquia paſſionibꝰ carniſoppugnat̉ xp̄s.Sanctuariū. Genus humanum carnēaſſumendo. vt in proprię ſanctuario carniſrogaret per crucem¶ Donec egrediatur. Humano .ſ. more ſpūm emittenſ. ⁊ carnem in ſepulcro relinquens.¶ Et ſumptū ⁊ͣ.Quia paſſiōe ſua cornua altaris. id eſt. quattuor principales virtutes ſanctificauit.Expiet. Chriſti ſacrificio expiantur cęleſtia. Un̄ ipſa aūt cęleſtia maioribus hoſtijs exꝑiantur qͣꝫ iſtis.¶ Ab immundiciis. Quantum ad cęlorum virtutes non indigent expiari quę ſunt in ſanctificatione perhenni. Sed quia frequenter peccatoruꝫnoſtrorum fumus aſcendit. de quo dicitur: Aſcendit fumus in ira eius. Etde niniue. Malicia eius aſcendit coram me. Recte ab immundicijs noſtrisexpiat ſupernos choros. vt abominabilem auferat odorem. Ideo non ſimpliciter aſpergit ſed ſeptieſ: quia venia peccatorum noſtrorum cęleſtia munFautur.Poſtqͣꝫ emundauerit. Moral̓. Ambꝝ. quoqꝫ in epiſtola ad ſimplicianum ait: Sicut duo ſunt in agro vnus aſſumitur: ⁊ alter relinquiturita duo hyrci vnus ſacrificatur: ⁊ alter in deſertum emittitur. nulli vtilisnecedendus a ſacerdotum filijs. Sicut enim ex alimentis quod bonuꝫ eſtęditur: quod malum eſt aut inutile proijcitur: ita ⁊ bona epulatoria dicimus quę ſunt ęſui apta. Non placebit ergo domino ſi manducaret ſacerdos ſacrificiuꝫ in quo ſit fraus oblationis nō ſedulę confeſſionis ſinceritaſIdeo hyrcus iſte in deſertum dimittēdus eſt: vbi errauerūt patres noſtrinec peruenerunt ad terram promiſſionis: ſed interijt a terra memoria eorū.Deniqꝫ ſunt epulatoria opera. Vnde: Erunt ſabbata terrę vobis eſcę.Epulatoria enim opera ⁊ refectoria requios in deo.