¶ Leuitici.C.V.

FF perfecte credendo in ſanctam trinitatē. Ephynanqꝫ tres modios cōtinet. ⁊ denariꝰ ꝑfectus eſt.peccato ſuo ſimilę partēʸ ephydeI Itimere debet ne forte nō ſuſcipiatur cuiꝰ penitentia maculatur. quaſi miſericordia ⁊ cōpaſſioneindignꝰNeticiā hylaritatis.cimam. NNō immittet in eaᵏ oleuꝫnec ſpem ſalutis ponat in orationibꝰnec thuriſ aliquid imponet: qꝛ proIchriſto.peccato eſt. Tradetqꝫ ea ſacerdotiſquo ſcripta ſignificat̉ miſericordiaqui plenū ex toto pugillū hauriēsaltare corpꝰ eiꝰ ꝙ om̄e ſuſcepit peccatū etiā qd̓videbatur nō purgandum. ideo addit: qꝛ pro peccato eſt. oſtendēs qꝛ chriſtꝰ oīa peccata ſuſcipiet.cremabit ſuꝑ altare in monimentūf ſ qꝛ miſericors ⁊ fidelis ſacerdos eſt qui orat ꝓpeccatis populi.eius qui obtulerit: rogās pro illoſſolus⁊ expians. Reliquā vero ꝑtem ip̄ef §. i. gratia ſua offerentem ſaluabit. Ihic inpleriſqꝫ capitulū ſextū inchoatur:Ihabebit in munere. Locutuſqꝫ ēdn̄s ad moyſen dicens: Anima ſip̨̄uaricans cerimonias ꝑ erroremfſ vſurpauerit .ſ. qd̓ debetur ſanctis vel ſacerdotibus vel oblationibꝰ.in his q̨̄ domino ſuntᶠ ſanctificata

f Ffirmiter credat. plenā fiduciā habeat in redēptione ſanguinis chriſti. hic eſt enī aries inter vepres herens cornibus. j.Idelictū appellat qd̓in conſciētia eſt: ⁊ qd̓ in iurādo aut in ſancta agēdo cōmiſſum eſt. qꝛ eque contra deū eſt.peccauerit. offeret ꝓ delicto ſuoIſaluatorē ſqui peccatū nō fecit.arietem immaculatū de gregibus.5dilectione dei ⁊ ꝓximi cū innocētiaqui emi poteſt duobus ſiclis iuxtapondus ſanctuarij: ipſumqꝫ qd̓ inf §quinqꝫ ſenſus ſignificat quoꝝ vnꝰ quinta ꝑsvt guſtus: in quo etiā lingua intelligitur. hanc penitens offerre debet. vt corde ⁊ lingua deum cōfiteatur ⁊ laudet.tulit damni reſtituet. Et quintampartem ponet ſupra tradens ſacerdoti: qui rogabit pro eo offerensf ſſimpliciter nō de populo quicūqꝫ ſit gentilisvel iudeus. vel ſcientia legis habens vel non.arietem ⁊ dimittet̉ ei. Anima quępeccauerit ꝑ ignorantiā. feceritqꝫſqd̓libet.vnū ex his q̨̄ dn̄i lege ꝓhibentur.Cuiuſcūqꝫ j ſpoſtea Sic enim peccatumin ſe relidit.⁊ peccati rea intellexerit iniqͥtateꝫ

forte quis dicat. diſcerni iſta nominatim exp̄ſſa ab illis q̨̄ generaliter ſuntmemorata. qꝛ hic agnā dixit: ibi ouem. vt ętas aliquā faciat differentiam.dū tantū intelligat̉ pauꝑibꝰ ſubuentū: vt ſi nō habeant illa quadrupedia.memoratas aues vel ſimilaginē offerāt pro peccatis ignorātię. Si aūt mouet: quare cū generaliter om̄ia peccata ignorātię cōcluſerit. ⁊ ſacrificia nō ꝓdiſtātia peccatoꝝ. quā nō fecerat: ſꝫ pro diſtātia ꝑſonaꝝ diſtinxerit: poſteanoluerit etiā peccata diſtinguere ⁊ ſacrificia pro eoꝝ varietate ⁊ diuerſitate p̨̄ciꝑe? Quaſi n̄ adillā generalitatē ꝑtinerent om̄ia. ſic factā poſtea exceptionē oportꝫintelligi: vt quęcunqꝫremanſerint his exceptis q̨̄ ſpecialiter memorata ſunt in illa generalitate intelligamꝰqui modus locutionisin ſcripturiſ tm̄ ſanctiſreꝑitur. Tale eſt illudOm̄e peccatū qd̓cūqꝫfecerit homo extra corpus eſt Nichiſ em̄ peccati p̨̄termiſiſſe videt̉.poſtea tn̄ excipit: Quiaūt fornicat̉ in corpusſuū peccat. qd̓ ſecūdūconſuetudinē locutōiſita diceret̉ Om̄e peccatum qd̓cūqꝫ fecerit homo fornicatione excepta extra corpus eſt.Qui aūt fornicatur incorpꝰ ſuū peccat. ⁊ hiccū priꝰ generaliter illaom̄ia ignorātię peccata dixerit q̄ illis cōmemorauit ſacrificijs expianda: poſtea excepitilla quibꝰ diſtincte poſitis certā ſacrificioruꝫpurgationē adhiberetvt cętera om̄ia ab iſtis ad illam generalitatem ꝑtinerent.Ephy. Eſi. All̓. Menſura eſt triū menſuraꝝ .i. tres modios continensChriſtꝰ ergo eſt qui ſacrificiū offert. ⁊ ip̄e ſacrificiū eſt. Quia ephymēſuratriū modioꝝ trinitatē innuit: qꝛ vna menſura eſt. quia in ea vna deitas eſtTres vero habet menſuras .i. tres ꝑſonas ꝑfectas. ⁊ totidē ſubſiſtētias. vtnō peccemꝰ. ſi ꝑteꝫ carnē dn̄i dicimus ꝓpter inſeꝑabilē incarnati verbi vnionem: pars aūt eſt trinitatis: qꝛ gloria eius ⁊ virtuſ eſt indiuiſibilis. Vndeapoſtolus. In ipſo habitat om̄is plenitudo diuinitatis corꝑaliter. Et iohannes. Qui negat filiū nec patrē habet. Qui confitet̉ iheſum: ⁊ patrē habet. Chriſtꝰ ergo eſt ephy habens in ſe plenitudinē trinitatis. decima eiꝰ caro: in quo oſtendit̉ ſublimitas diuinitatis eius humanitatis reſpectu. ꝓpterqd̓ ⁊ pars dicit̉: ⁊ integro homini verbū incarnatū eſt. qui ⁊ legem impleretDenarius ꝑfectus eſt. ⁊ decē legis continet mandata. Un̄ ⁊ decimę decimam p̨̄cipuaꝫ ſacerdoti .i. chriſto lex deputauit. quaſi maſſe noſtrę primitias habenti. Qui ergo poſt p̨̄uaricationē pęnitentiā vult agere in ſpe chriſtiagat. qui ait: Nō dico ſepties: ſꝫ vſqꝫ ſeptuagies ſepties: in quo frequenterpeccantibꝰ ſpem pęnitentię non aufert. ideo implet pugillū in memoriā eiꝰqui obtulit .i. memor verbi ſui quo ait: Nō peribūt in ęternū. ⁊ non rapieteos quiſqͣꝫ de manu mea. pugillū .i. monimentū .i. verbū ſecundū qd̓ promiſit nō ꝑire eos qui ſub manu eius fuerint.Nō immittet in ea ⁊cͣ. Quaſi nō eſt hęc ꝑfecta pęnitētia. ideo oleūnō habet .i. ſpiritualē lęticiā hylaritatis. nec thus: qꝛ nec confidendū eſt eiin orationibꝰ. Sed tradat qui offert oblationē ſacerdoti .i. ſpem ſalutis cōmittat diuinę pietati.Quia pro peccato ē ⁊cͣ. Quia neſcit vtruꝫ boni odoris ſit oratioeius qui frequenter pręuaricat̉. Un̄ quis ſcit ſi cōuertat̉ ⁊ ignoſcat ⁊ re. p.ſe bened̓? Nō ſinit ergo deſperare. nec tn̄ p̨̄ſumere ne iteꝝ negligētes ſint.Pugillū. In pugillo ſcriptura ſignificat̉ quo ſcribit̉. Scriptū eſt aūtNō dico tibi ſepties: ſed vſqꝫ ſeptuagīes ſepties. per pugillum ergo innuit̉deū exorandū eſſe vt meminerit ſcriptę miſericordię ſuę. vt eam nobis donet ſicut fratribus donari iubet. hoc em̄ orantē mundabit ſacerdos magnꝰ¶ Anima ſi pręuaricās ⁊cͣ. Eſt. Ab omni peccato abſtinendum eſt.

Sed maxime ab eo qd̓ cōtra ſancta cōmittit̉: qͣꝫtum aūt ſit horrendū oblatio teſtat̉. Nuſqͣꝫ em̄ a principio hyſtorię: niſi hoc in loco aries offerri iubet̉in quo neceſſitas ⁊ vtilitas ſacrificij ꝑhibet̉. nō offert̉ hic hyrcus. nō capranon ouis. nō par turturū. aut duo pulli columbaꝝ.¶ Cerimonias per ⁊cͣ. Origꝭ. Multę ſpecies ſanctificatōis ſunt. Eſtoleū quo vngit̉ ſolū tabernaculū: Et thimiama d̓ quo dicit̉. Quicūqꝫ talēcompoſitionē fecerit peribit de populis ſuis. Panes quoqꝫ ꝓpoſitionis ſoli mares cōmedūt: quiſunt de ſtirpe aaron.Myſtice aūt in his q̨̄ſanctificata ſūt peccatqui in ſacro loco aliqͥdirreuerenter vſurpat:vel res diuinas indigne tractat.¶ Duobus ſiclis.Duo ſicli: duo pręcepta charitatis ſunt qͥbus peccator emit ſibiconfidentiā remiſſiōisNichil em̄ valet pęnitētia ſine gratia remiſſionis. Un̄ iuxta. lxx.aries quinquaginta ſiclis emit̉. qꝛ ꝑ pęnitentiam ⁊ geminę charitatis obſeruantiā ꝑfectarequies acquiritur. qn̄remiſſio peccatoꝝ dat̉¶ Lxxͣ. Agenti quinqͣginta ſiclis. ſiclo ſancto. Nemo em̄ acqͥritdomini ſacrificiuꝫ niſiper ſpūmſanctū. qꝛ necpōt dicere dn̄s iheſusniſi ī ſpūſancto Quinquaginta ꝟo ſpūſſancti aduentū ſignificat.qꝛ die pentecoſtes. id ēquinqͣgeſima ad apoſtolos venit. Lxxͣ. ſicloſancto. In ſiclo vel ſancto: ſpirituſſancti virtutē ⁊ oꝑationem ſignificauitSiclus. xx. oboloꝝ eſt. vicenarius obnoxius peccati nō eſt Vnde qui d̓ ęgipto exierunt cū eſſent viginti annoꝝ. peccati populi pęnam nō ſuſceperunt.Mundus quippe eſt ab om̄i peccato ſpūalis homo.Et quintam partē ⁊cͣ. Eſic̄. Qui vaſe ſancto vel cibo vel vngentoabutitur: in ſancta peccare dicitur. ipſum quoqꝫ reddat. ⁊ quintā partē eiꝰfacerdoti tradat. Quinqꝫ ſenſus habemus. ſi per quēlibet peccauerimus. ſioculo in templo .ſ. ⁊ in loco ſancto adulterando abuſi fuerimus. lingua indetrahendo. auribꝰ male audiēdo. odoratu male odorando. tactu male tāgendo. primū eſt ab illo peccato omnino abſtinere. ⁊ peęnitentiā ꝑ arietē offerre .i. xp̄m rogare. vt a peccato in ſe cōmiſſo eripiat nos. Deinde quintaꝫpartē .i. quēlibet ſenſum quo peccatū cōmiſſum eſt. offeramus xp̄o: ne vltrain malo ſenſum illū exerceamus: ſꝫ deo cōſecremus. Sic enim pro peccatonoſtro deprecabitur.Anima quę peccauerit ⁊cͣ. Eſi. Videtur oblitus qd̓ pręceperat.quibꝰ em̄ peccatis caprā vel ouem offerri pręcepit: nunc arietem offerri pręcipere videtur: ſꝫ nec oblitus anteriora. nec contraria pręcepit. Ibi em̄ peraīam gentilē ſignificauit. h̓ aūt eū qͥ ꝑ ignorantiā trāſgredit̉ mādata legis¶ Aug. Quęritur quomodo diſcernatur hoc deliciū ab eis q̨̄ generalitercomplexus eſt. certis em̄ generibꝰ peccatoꝝ certa videntur adhibenda ſacrificia expiationū. Hic aūt nō ſpecialiter exprimit peccatū: ſꝫ vid̓r in generalitate verſari cui ꝯſtituit ſacrificiū. ſacerdoti vitulū. ſicut ⁊ ſynagogę ⁊ principi capram. ⁊ cuiqꝫ animę .i. homini vel capram vel oueꝫ. ⁊ tantū fęmininūpecus. deinde excipit quędā genera peccatoꝝ. ⁊ nominatim exp̄ſſit quid ꝓquibꝰ ſit offerendū. Sicut de audito ⁊ tacito periurio. de tactu morticino⁊ immundo ⁊ iuratione falſa per ignorantiā agnā aut capram aut parturtuꝝ aut duos pullos columbaꝝ. vel decimā partem ephyſimilā. Pro eoaūt qui per obliuionē aliquid ſanctoꝝ vſurpauit arietē ⁊ eiuſdē rei reſtitutionem ⁊ quintās. Nūc vero non exp̄ſſa ſpecie peccati generaliter addeusanima quęcunqꝫ deliquerit ⁊ fecerit ab om̄ibꝰ p̨̄ceptis dn̄i. q̨̄ nō oportet fieri (ſicut in illa generalitate dicebat) vnū ex p̨̄ceptis dn̄i qd̓ non fiet. ⁊ nō cognouerit ⁊ deliquerit .i. ꝑ ignorantiā nolens peccauerit: arietē iubet offerri