Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

ędificauerant filij adam ⁊ dixit:Ecce vnus eſt populus. ⁊ vnumeſt labium om̄ibus. Cęperuntqꝫhoc facere: nec deſiſtent a cogitationibus ſuis donec eas oꝑe cōſtrinitas in perſonis. vt ibi: faciamus. h. ⁊cͣ.pleat. Uenite igitur deſcendamꝰ⁊ confundamus ibi linguā eorū:5intelligat. jſſolitam.vt non audiat vnuſquiſqꝫ vocēproximi ſui. atqꝫ ita dimiſit eosſvnitas deitatis. ſicut ibi: fecit. d. h. ad ima. ⁊cdominꝰ. ex eo loco in vniuerſasIturrē ſuꝑbieterras: ⁊ ceſſauerūt ędificareᶠ ciuitatem. Et idcirco vocatum eſt nomen loci illius babel: qꝛ ibi cōfuſum eſt labium vniuerſę terrę. Etinde diſperſit eos dominus ſuꝑfaciem cunctarum regionuꝫ. Hęſūt generationes ſem. Sem eratcentum annoꝝ quando genuit arphaxat: biennio poſt diluuiū. Uixitqꝫ ſem poſtqͣꝫ genuit arphaxatquingentis annis. ⁊ genuit filioſet filias. Porro arphaxat vixittrigintaquinqꝫ annis. ⁊ genuit ſale. Uixit arphaxat poſtqͣꝫ genuitſale. ccc. iij. annis. ⁊ genuit filios⁊ filias. Sale quoqꝫ vixit triginta annis. ⁊ genuit heber. Uixitqꝫſale poſtqͣꝫ genuit heber. cccc. iij.annis. ⁊ genuit filios ⁊ filias. Uixit aūt heber trigintaquattuor annis. ⁊ genuit phalech. Et vixit heber poſtqͣꝫ genuit phalech. cccc.xxx. annis. ⁊ genuit filios ⁊ filias

Uixit quoqꝫ phalech triginta annis. et genuit reu. Uixit quoqꝫphalech poſtqͣꝫ genuit reu ducentiſnouem annis. ⁊ genuit filios ⁊filias. Uixit aūt reu trigintaquinqꝫ annis. ⁊ genuit ſaruch. Uixitquoqꝫ reu poſtqͣꝫ genuit ſaruchducentiſſeptem annis. ⁊ genuit filios ⁊ filias. Uixit autem faruchtriginta annis. ⁊ genuit nachor.Uixitqꝫ ſaruch poſtqͣꝫ genuit nachor ducentis annis. ⁊ genuit filios ⁊ filias. Uixit autem nachorvigintinouē annis. et genuit thare. Uixitqꝫ nachor poſtqͣꝫ genuitthare centuꝫ decem ⁊ nouem annis. ⁊ genuit filios ⁊ filias. Uixitqꝫ thare ſeptuaginta annis. et genuit abraꝫ. ⁊ nachor: ⁊ araꝫ. Hęſunt autem generationes thare.Thare genuit abrā nachor ⁊ arāj ſ ab igne conſumptus. vt aiunt hebrei. quemPorro aram genuit loth. Moradorare noluit.tuuſqꝫ eſt aram ante thare patrēſuū in terra natiuitatis ſuę in vrchaldeorum. Duxerunt autemabram ⁊ nachor vxores. nomenvxoris abram ſarai. ⁊ nomē vxoris nachor melcha filia aram. patris melchę. ⁊ patris ieſchę. Erataūt ſarai ſterilis nec habebat filios. Tulit itaqꝫ thare abram filiūſuum. ⁊ loth filium aram filij ſui.⁊ ſarai nurum ſuaꝫ vxorē abram

quaſi diſſonantia linguę ab inuicem ſeꝑantur? quos armat contra deumpernicioſa ꝯſenſio: diuidit erroris repentina confuſio. Hos damnat trinitas ⁊ diſꝑgit: in quāoffenderunt. Vn̄ venite igit̉. d. ⁊. c. i. l. e.varietate .ſ. erroꝝ velſciſmatū: qn̄ facta eſtlinguaꝝ diuiſio. Inſola domo heber priſtina lingua remāſitſicut in ſola eccleſia q̨̄eſt domꝰ xp̄i vnitasꝯfeſſionis ⁊ fidei.Uenite igitur. d.Ad angelos dixiſſe ītelligit̉. Vel ſecūdūillud faciamus. h. adima. ⁊ ſi. no. Nā ſingulari numero ſubiūctum eſt: ⁊ diuiſit eos⁊cͣ. ſicut ibi: fecit deꝰbo. ad ima. ⁊ ſi. ſuam Grego. in moꝝ.li. ij. Venite ⁊cͣ. dicit̉his qui deo adhęrētUenite: qꝛ a diuinacontemplatōe nunqͣꝫdecreſcere: ſed ſemperaccreſcere: ⁊ nūqͣꝫ corde r̄cedere ſtabili motu eſt ſemper venire.Aſcendūt angeli creatorē ꝯſpiciendo. deſcendunt creaturā illicite ſe erigentē examine diſtrictionis p̨̄mendo. Dicere ergodeſcendamꝰ ⁊ ꝯfundamus lig. e. eſt in ſemet ip̄o qd̓ recte agatur oſtēdere. ⁊ ꝑ viminternę viſionis eoꝝmentibꝰ exhibēda iudicia. occultis motibus inſpirare.Diuiſit eos. Alc.In hac diuiſione linguaꝝ. nichil nouū fecit deus: ſed dicendimodos ⁊ formas loq̨̄larum diuerſis gentibus diuiſit. Un̄ eaſdem ſillabas. ⁊ eiuſdem poteſtatis litteras aliter coniunctasin diuerſis linguis inuenimꝰ. ⁊ ſępe eadeꝫnomina vel verba aliud ſignificātia. vbidicimus in pſal. Inuirga ferrea: in grecohabet̉ enraddo ſidera. igit̉ in latino ſidera non ferrea ſigͣnificat: vt ī greco ſꝫ aſtraSem erat. c. a.Bed̓. Magna quęſtio nobis naſcit̉ ẜmlitteram. quomō ſembiennio poſt diluuiūcentū eſſe annoꝝ dicat̉: cū ſupra quingēteſimo anno noe natus aſſeratur.⁊ ſexcenteſimo anno eiuſdem noe diluuiū veniſſe legatur? Ut ergo numerus tempoꝝ ſibimet ipſi non repugnet. intelligendū eſt. aut noe duos pluſ

qͣꝫ quingentos annos habuiſſe: quādo natus eſt ſem. aut duos minus adſexcentos annos quādo venit diluuiū. aut ſem habuiſſe centū ⁊ duos annos quādo natus eſtarphaxat. Solet em̄ſic loqui ſcriptura nōnunqͣꝫ. ut ⁊ ſi modicūſuꝑſit. vl̓ deſit plenarium tamē numeꝝ etꝑfectū in compoto ſonet. videt̉ aūt veriſimile ut mea fert ſuſpitio. ꝙ cū natꝰ eēt ſemduos ſuꝑ quingētoſannos habuiſſe noe.Neqꝫ falſū dixit ſcriptura: qꝛ quingētosannos habuit. etiā ſiquingētoſ ⁊ duos annos habuerit. qꝛ nimiꝝ minor numerusintra maiorē ꝯtinet̉.forte aūt ſanctę ſcriptor hiſtorię diligentius hͦ loco curauit explicare. dicendo ſembiennio poſt diluuiūcentū fuiſſe annorū:qꝛ ſe meminit annumnatiuitatis eiꝰ qͣſi negligentiꝰ annotaſſe. Nuſqͣꝫ ī tota hacſerie generationū addidit mortuus eſt: ſic̄in ętate q̨̄ p̨̄ceſſit diluuiū: qꝛ nemo erat ī tota hac ꝯplexione naſcentiū. de quo ex cęteris excepto dici poſſet ſicut ibi de enochAmbulauitqꝫ cū domino. ⁊ nō apparuitqꝛ tulit eū deus.Thare genuit. aAugꝭ. Nō ſimul ſedſuis tꝑibꝰ ex quo gignere cępit. nec attendendꝰ eſt in his ordonatiuitatis: ſꝫ ſignificatio futurę dignitatis. in qͣ excellit abrā.In ur chal. Hier̄.In hebręo in ur ceſim .i. in igne chaldęorū hic fabulant̉ hebręi. ꝙ abraꝫ in ignēſit miſſus. qꝛ ignē noluit adoraē. quē chaldęi colunt: ⁊ dei auxilio liberatus de ydolatrię igne effugerit.Un̄ ad euꝫ d̓r Egoſū qui eduxi te de urchaldęorum.Ara patris mel.Hier̄. Idē pr̄ vtriuſqꝫ arā filius thare fr̄abraę ⁊ nachor. duaſfilias genuit melchā⁊ ſarai cognomentoieſchaꝫ. Melchā duxit nachor ⁊ ſarai abram. nondū em̄ int̓ patruos ⁊ neptes nuptię fuerantꝑhibitę. q̨̄ in principio etiā inter fratres ⁊ ſorores ſunt celebratę. Tulit itaqꝫ. t. a. f. ſ. ⁊cͣ. Augꝭ. Sſqꝫ facti ſūt dies thare. cc. v. anni. x

b 4