Prime ep̄i. ca. IoCa. .V

quā habet deus in nobis. Deuscharitas eſt. ⁊ qui manet in charitate. in deo manet: ⁊ deus in eo.ꝑ hoc oſtendimur ꝑfecte deū diligere. ſi aduentum iudicii eius nō timemus: qui timet nō eſt ꝑfectus in charitate.In hoc ꝑfecta ē charitas nobiſcūnō timētes apparere iudici.vt fiducia habeamus in die iudiſꝑ hoc habemus fiduciā: quia imitamur ꝑfectionē dilectionis eius. ī mundo amādo etiā inimicos. ſicut ille pluit ſuꝑ iuſtos ⁊ īiuſtos ī celocij: quia ſicut ille ē. ⁊ nos ſumus īſ q̄ ꝓ merito iuſticie fiduciaꝫhoc mundo. Timor nō eſt in chahabet: ſed ⁊ preſentes tribulatiōes facit n̄ timeri charitas.ritate: ſed perfecta charitas foraſſſeruilem j quia torquet cor ꝯſciētia peccatoꝝcū nōdum facta ē iuſtificatiomittit timore: quoniā timor pęnam habet. Qui aūt timet: non ēvt perfecti ſimus diligamus.ꝑfectus in charitate. Nos ergodiligamus deuꝫ: quoniam deusInulla neceſſitate. ſꝫ vt de inimicis amicos ⁊cͣ:qꝛ multi verbotenus dicūt diligo: ſubdit̉ ſi qͥsſprior dilexit nos. Si quis dixerit quoniam diligo deum. ⁊ fratrē ſuum oderit: mendax eſt. Quienim nō diligit fratrē ſuum quemſ qꝛ res incovidet: deuꝫ quē nō videt. quomōgnita amari nō poteſt.poteſt diligere? Et hoc mandatuꝫhabemus a deo. vt qui diligit deſ qꝛ ſi fratrē nō diligit: nec deū diligit. cuiꝰnatos non diligit.um: diligat ⁊ fratrem ſuum.

¶ C .V.Anis qui credit. quoniam iheſus eſtFmeſſiasIin hac fidechriſtus: ex deo natus eſt. Et omIdeum ſin fidenis qui diligit eum qui genuit: diIhoīem ſin fideſdeo.ligit ⁊ eum qui natus eſt ex eo.Fille recte ꝓbatur diligere ꝓximū. qui etiā deuꝫdiligit: ⁊ ne quis ſeipſum de amore dei falleret.In hoc cognoſcimus. quoniamverbotenꝰ dicens ſe amare deū. addit ⁊ mādataeius facimus ꝓbatio dilectionis. exhibitio oꝑisdiligimus natos dei: cum deumſ hoc ē p̄ceptū meū. vt. d. i.diligamus. ⁊ mandata eius faper hoc ꝓbatur charitas dei eſſe ī nobis. ſi mādata eius cuſtodimꝰ diligēdo filios dei ſ ideoꝯiungo vt deū diligamus ⁊ mādata eius facia.quia aliter nō ē dilectio. nō diligit regē. qui eiuslegē n̄ diligit. ex amore regis lex eiꝰ debet īplericimus. Hęc eſt enī charitas dei.Q. libēter cuſtodiēda ſunt. qꝛ.vt mandata eius cuſtodiamus: ⁊mādata eiꝰ grauia nō ſunt. Quoniam omne qd̓ natum ē ex deo vīIdemōſtratiue. quaſi digito oſtendit fidē. tanqͣꝫꝯſiſtentē ⁊ permanentē.cit mundum. ſ⁊ hęc ē victoria quſqͥs poſſitvincit mūdū: fides noſtra. Quisꝯtēptū mūdi habere. niſi qui credit iheſum eſſeeū qui ꝓphetatus ē chriſtus ⁊ qui iungit dignaopera fideieſt qui vincit mundū. niſi qui credit. quoniā iheſus eſt filius dei;§qui erat eternus venit ad ſalutē ⁊ peccatoꝝ remiſſionē per aquā baptiſmi ⁊ ſanguinem paſſiohic ē qui venit ꝑ aquam ⁊ ſanguinis. ⁊ nō ſolū dignatꝰ ē baptizari ꝓpter noſtranem iheſus chriſtus. Non in aqͣ

deberet ſed ſola charitate. cum haberet vnicū noluit illū eſſe vnum. ſed vtfratres haberet: adoptauit illi qui cū illo poſſiderēt vitā ęternam.Deus charitas e ⁊cͣ. Idem ſuꝑius dixerat. ecce iterū dicit vt ampliꝰcommendet. ⁊ vt alium effectum charitatis adiungat. Supradixit pecharitatē factum eſſe primū aduentū filij dei in mundū ad ſaluteꝫ mundi.hic ꝑ eandē charitatē annūciat ſalutē fideliū in ſecūdo aduētu ī die iudicij¶ Dum dilectionē ꝯmendat. dilectionē dei nec penitus tacet. nec frequenter noīat. dilectioneꝫinimici omnino tacet.fraternę charitatis frequentiſſime meminit.Cur hoc? Cum dicatnō eſſe magnū ſi diligamus eos qui nosdiligunt. niſi etiaꝫ adinimicos dilectio ꝑtīgat? Sed qͥ vſqꝫ addilectionē inimicoruꝫꝑuenit: non tranſibitfratres. oportet enimvt (ſicut ignis) priꝰ occupet ꝓxima: ⁊ ſic ī lōginquiora deſcendatQui optat de inimico ut frater fiat: fratrēdiligit. Non enim amat in illo qd̓ eſt: ſedqd̓ vult eſſe. ſicut faber amat lignum deſilua reciſum: de quoaliquid eſt facturus.nō amat quod ē: ſedqd̓ facturus. Non minus ergo monuit decharitate. In mutudilectione ē perfectiocharitatis diuinę.In hoc perfectaeſt. Hoc ſigno pōtꝓbare quicunqꝫ quātum ꝓfecerit in charitate: interroga cor tuum. ⁊ reſpōdebit tibi.Credit aliquis diemiudicij: ſed quia nonē ꝑfectus in charitatecępit timere. ſed ſi ꝑfectus eſſet. fiduciā haberet. ⁊ ſi deſideraret:nō timeret. Quandoꝯuertit̉ aliquis ad penitentiā. īcipit timereſed ꝓceſſu bonę ꝯuerſationis diſcit non timere: ſꝫ optare vt veniat. ſicut Paulus. Cupio diſſolui ⁊ eſſe cum chriſto.Sicut ille et noſ. Ut expoſitū ē. ſicut nō ſemꝑ ad ęqualitatē ſed adquādā ſimilitudinē dicit̉. ſicut aures habeo ſic ⁊ imago. ſi ad imaginē deifacti ſumus: quare nō ſicut deus ſumus?Timor nō ē. Per hoc ītelligitur ꝑfecta charitas: qꝛ ī tali charitatequę ad imitationē diuinę bonitatis etiā inimicis benefacit: nō eſt timor.Foras mittit ti. Illum de quo dicit̉. Initium ſapiētię timor domini. quo timet quiſqꝫ incipiēs oꝑa iuſticię ne veniat diſtrictus iudex ⁊ ſe minus caſtigatū damnet. ꝑfecta charitas ꝑfectam facit iuſticiam. nec habetvnde timeat: ſed deſiderat.¶ Aliud ē timere deum ne mittat in gehennaꝫ qui timor nōdum caſtus ceſſabit. Aliud timere deum ne te deſerat. qui timor caſtus ꝑmanet in ſęculūſeculi quia deſiderat aduentū ſponſi.Quoniam deus prior. Dilectio dei dedit nobis vt diligeremuseum. vn̄ dicit̉. nō vos me elegiſtis. ſed ego. e. uj.Deum quē non uidet. Ideo non videt deum: qꝛ nō habet dilectōnem. ideo nō habet dilectionē: quia nō diligit fratrē. quia ſi haberet dilectionem. videret deum. ergo purgato oculo ꝑ dilectionē. tendamus ad cō

tuendam incōmutabilem dei ſubſtantiā.Et hoc mādatū. Ne quis audeat dicere diligere poſſum deum etiāſi non diligam fratrem. add̓. ⁊ hoc. m. ⁊cͣ. q. quomō diligis eum cuiꝰ negli¶ C. .V.gis mandatum?Omnis qui cre. Credit qui ſic viuit quomodo chriſtus p̨̄cepit. Aliter ⁊ demones credūt. Opera autē pręter fidē vel nulla. vel etiam ſi bonavideant̉ ſunt inania. qꝛ pręter viam chriſtum.¶ Omnis qui cre. Vere qui diligit deū. diligit fratrē. Nam quidiligit deū patrē: diligit deum filiū a patregenitum. ⁊ qui diligitdeū filium: diligit etiam dei filios menbrailliꝰ capitis. Ergo diligamus filios dei: vtdiligamus filium deicuius menbra ſunt. ⁊diligēdo filiū integrūdiligamus patreꝫ. dilectio em̄ cōpaginatcorpus chriſti vt ſit vnus chriſtus. Ita quiamat fratreꝫ: amat ſeipſum. Cum illo eniꝫipſe vnū eſt. Nec pōinō diligere chriſtum:qͥ menbra chriſti diligit. Sic qͥ filiū diligitq̄ ē idem cū patre: neceſſario ⁊ pr̄eꝫ diligit¶ Omnis qͥ cre. Et vere qui diligit deū diligit ⁊ fratrē. nam quidiligit deum qui genuit: diligit eū qui genitus eſt. ſecundū ꝙgenitus ē ab eo. ⁊ qͥsnatus? qui credit ⁊cͣ.⁊ quis eſt qui genuit?deꝰ pater. Qui ergodiligit deū generantēin fide: diligit generatum in fide. ⁊ ꝯueniēter loquēs de dilectione. meminit fidei. qꝛ ſiquis adeo eſt durus.ut negligat amare hominē ꝓpter hoc ꝙ homo ē. ꝙ in eodē exilioeſt: monendus eſt vtſalteꝫ ideo diligat: qꝛex deo natus ē: qꝛ ꝑticeps eiuſdeꝫ gratię ē.Sed qꝛ multi diligūt ꝓxīos ꝓpter ꝯſanguinitatē vel ꝓpter temꝑale ꝯmodum. determinat quis verus amator ē ꝓximi.Grauia nō ſunt. Non trahunt deorſū vt talentū plūbi: ſed ſurſumyehit. ⁊ excelſos facit cuſtodia mandatoꝝ dei.¶ Grauia nō ſunt. Iugum em̄ dei ſuaue. ⁊ onus leue. Quę enim naturaſui dura ſunt ⁊ aſpera: amor dei ⁊ ſpes permiij facit leuia. Si quis grauiaeſſe dicat. infirmitatē ſuā accuſat. quia forti ſunt leuia. ⁊ vere nō ſunt grauia quia omne qd̓ naſ. naſcit̉ ex deo. qui diligit deum. ⁊ ꝓximum. Qui demandatis dei ita ſe inſtituit: vt ea ad actionē ꝑducat: ⁊ hic vincit mundūꝯtemnit blandimenta vel aduerſitates ſęculi. etiā ipſam mortē corporis. q̨̄rit quę ſurſum ſunt nō quę ſuꝑ terrā. ⁊ nequis ſua virtute cōfidat ſe poſſevincere mundū. ſubd̓. ⁊ hęc ē victoria quę vincit mūdū fides noſtra. Illafides quę ꝑ dilectionē oꝑatur: q̨̄ dei auxiliū flagitat.Quis ē qui uincit ⁊cͣ. Determinat quę fides vincit ſcꝫ fides chriſtiquaſi vere ꝑ fidē vincit mundū: quia ꝑ aliud nō vincit̉.Fides nō. Ecce quę fides vincit. q̨̄ credit verū hominē ⁊ verum deū.Hic ē qui uenit per aquam. Ꝙ qꝛ ſola fides ⁊ ꝯfeſſio diuītatisnō ſufficit ad ſalutē ad vincendū mundū: addit ⁊ de humanitate.