Prime ep̄i. ca. Io

ſit plenuꝫ. Et hęc eſt annunciatioſcredendamquā audiuimus ab eo. ⁊ annunciſ qꝛ pellit tenebras peccatoamus vobis: quoniā deus lux e⁊ tenebrę in eo non ſunt vllę. Si§. i. ignorātia vel nequitiaf ſꝑ fidē ⁊ charitatē que deo ſociantdixerimus quoniā ſocietatē habeP in peccatis peccatū peccato addētesmus cum illo. ⁊ in tenebris⁊ amτ in nobis ſore ⁊ opere jͣ. dū alios ad idē mendaciū exemplo noſtro inducimus.bulemus: ſmentimur. ⁊ veritatēſi eadē cauſa dicimur luxnon facimus. Si autē in luce amqua chriſtus dictus ē lux .i. exemplo eius illuminantes alios.bulamus: ſicut ⁊ ipſe in luce eſt.ſꝑ charitatēſocietatē habemus ad inuicem: ⁊ſ ⁊ hoc merito ſſacramentū dominice paſſioniſoīa peccata originalia ⁊ actualia laxauit.ſanguis hieſu chriſti filij eiꝰ emū⁊ elati de noſtra aliqua iuſticia.dat nos ab omni peccato. Si dixerimus quoniā peccatum nō haſad maiora peccatabemus. ipſi nos ſeducimus: etſ qꝛ deꝰ ab elatis ſe ſubtrahit ſꝫ ſex hūilitateveritas ī nobis nō eſt. Si confiIdeus qui ꝓmiſit gratiā humilibus. fidelis ē exequēdo. ⁊ iuſtus. qꝛ vere ꝯfeſſioni iuſte dimittitteamur peccata noſtra. ſfidelis ⁊vt reis jͣ. ſine quibus nō viuituriuſtus eſt vt remittatꝭ nobis pecτ poſt diſſolutionē carnis ſin eterna vita ſ vtnec peccare velimꝰ nec poſſimꝰ.cata noſtra: ⁊ emūdet nos ab omI ſi ꝯfiteamur. mūdaniur: ſed ſi nos ipſos honorare volumus.ni iniquitate. Si dixerimus qͥa⁊ quaſi nō egemꝰ abſolui j. iob ſ qui dicit necinfans vnius diei ſine peccato ē.nō peccauimus: mendacem faTchriſtus ꝑ quem remiſſio. nō manet in ſuꝑbis.vel verbū qd̓ dixit quāto maior es. humilia te īomnibus.ciemus eum. ⁊ verbū eius non ēin nobis.¶ C. .II.

ſquibus debeo ꝓuidere ⁊ vos mihiobedire.5Ilioli mei hecI vt memoria teneatis jͣ. dicēdo nōpeccauimꝰ.Iſcribo vobis vt n̄ peccetis. Sꝫ⁊ ſiquis peccauerit. aduocatū habemus apud patrē hieſum chriꝓpicians nos deo predicatione ⁊ interceſſioneſtum iuſtum. Et ipſe eſt ꝓpiciatioI qui modo in carne viuimus: ſed ꝓ omni eccleſia noli dicere ecce hic chriſtus: ecce illic chriſtꝰvbiqꝫ ē chriſtus. vbiqꝫ ꝓpiciatur.ꝓ peccatis noſtris. NNon pro noſtris autē tantum: ſed etiā pro totius mūdi. Et in hoc ſcimus quoſ hoc ē noſſe deū qd̓ amareIcharitateniam cognouimus eum: ſi madaqui mādata ſeruat. ille ſcit. nam qui nō ſeruatneſcit.ta eius obſeruamꝰ. Qui dicit ſehoc ē preceptū meum vt diligatis inuiceꝫ ſicutdilexi vos.noſſe eum. ⁊ʳ mandata eius nō cuvel in hoc. j. chriſti qui dicit ego ſum via veritas ⁊ uita.ſtodit. mēdax eſt: ⁊ in ſeo veritasnon eſt. Qui autē ſeruat verbumquaſi dicat ille noſcit eum.eius: vere in hoc charitas dei perſ ⁊ ſi mandata eius ſeruamꝰlecta eſt. Et in hoc ſcimus quoniā⁊ viuimus vera vita nō morimurᵐ . vere obſeruanda ſunt mandata: quia poſt baptiſmum dicimus nos in ipſo manere: ⁊ qui dicit ſe.in ipſo ſumus. Qui dicit ſe in ilP in via iuſticie ⁊ charitatis ⁊ patiētie ſqui ꝓinimicis orauit. . qui dicit. qui vult venire poſtme abneget .ſ. ⁊ t. c. ſ. ⁊ .ſ. m.lo manere. debet ſicut ille ambude virtute in virtutē ſ ꝓ modo ſuo. j. ⁊ attēdenda ſunt hec mādata. qꝛ non. m.lauit: ⁊ ipſeʳ ābulare. Chariſſimiſ ⁊ inauditūnon mandatu nouū ſcribo vobisT vſitatū ab abel ⁊ ſanctis patribus. nō quia aduetereꝫ hominē ꝑtineat.ſed mandatūᶠ vetus qd̓ habuiſtiſ

Et hęc ē annūciatio Quare verbū caro factū ē: quid noui attulitmundo: cur venit pati? Non fruſtra fuit. vide quid voluit docere. quiadeus lux ē. hac ſentētia diuinę puritatis excellentiam monſtrat. quā imitari iubemur. hinc manichei ꝯfutant̉. qui dei naturā a principe tenebrarumdicunt bello victam ⁊ viciatam.Annunciamus uobis q. deus l. ē. Applicuimus nos ad lucem⁊ lux nobis irradiauit. Lenebre eramus. modo ꝑ lucē lux ſumus ⁊ alios illuminamus. dū peccata dimitti ⁊ tenebrasexpelli nunciamus.Deus lux ē. Quiergo vult habere ſocietatē cū luce pellat tenebras peccatorū. qͥatenebre cū luce ſocietatem habere non pn̄t.vnde ſequit̉. Si dixerimus. hoc eſt. cur verbum caro factū eſt: vthoc ānūciaret mūdo.Si dixerimus.Hactenus ꝯmendatio epiſtolę. Hic oſtēdit qualiter charitasſit habenda.Et ī tene. am. m.Perſiſtentes in peccatis ⁊ alios obſcurātes nō ꝯputant̉ in mēbris eius. vnde Quęꝯuentio chriſti ad belial? quę ſocietas luciad tenebras.Si ambulamuſin luce. Ita ſummundi: ſed tamen nōdebemus putare nosqͣꝫdiu viuimus omīopoſſe a peccatis mundari.Sicut et ipſe ī luce ē. Deus in luceeſſe dicit̉: quia ſūmabonitas. vbi ꝓficerevaleat nō inuenit. homo in luce ambulat:quia virtutū oꝑibusad meliora ꝓficit.Augꝭ. Deus lux eſtquā non capit locus.vox quā nō capit tēpus. Odor quē nonſpargit flatus. Cibusquē non minuit edacitas. amplexus queꝫnon diuellit ſatietas.Si dixerimus.⁊cͣ. Illi etiā non habēt charitatē. qui de.I.meritis ſuꝑbientes ſedicūt eſſe mūdos.Habemus. Nōait non habuimus ne forte de pręteritis dictum videret̉.Si confiteamur. Quia ſine peccato in hac vita eſſe non poſſumusprima ſalutis ſpes ē ipſa ꝯfeſſio. plus ex humilitate qͣꝫ ex neceſſitate. deindedilectio: qua diligimus eū cui humiliamur. ⁊ charitas oꝑit multitudinempeccatorum.Suꝑbia extinguit charitatē. charitas extīguit peccata: ergo roboret humilitas charitatē. humilitas ducat ad ꝯfeſſionem.Remittat pecca. emun. ab iniqui. Uel peccata maiora. iniquitatem minora.Mendace facie. Solus deus ex ſe verax. homo ex deo verax: ex ſemendax. Impoſſibile ē quemlibet ſanctū aliquādo non cadere in minimis

peccatis. Nec iuſti eſſe deſiſtunt: quia ocius opitulante deo reſurgunt.Et uerbum. Augꝭ. in. xv. de trinitate. Voces quas ꝓferimus ſignaſunt rerū quas cogitamus. Proinde verbū qd̓ foris ſonat. ſignū ē verbiqd̓ intus lucet. cui magis verbi ꝯpetit nomē. Illud qd̓ ꝓfertur ore carnisvox verbi eſt. verbumqꝫ ⁊ ipſum dicit̉. ꝓpter illud a quo vt foris appareataſſumptū eſt. Ita enim verbū noſtrū vox qd̓ammodo corꝑis fit aſſumendo eam formā in qua ipſum manifeſtet̉ ſenſibus hominū. ſicut verbū deicaro factum ē aſſumēdo eam in qua ipſummanifeſtet̉ ſenſibꝰ hominū. Et ſicut verbūnoſtrū fit vox. nec mutatur in vocē. ita verbum dei caro factumeſt nec mutat̉ ī carnē.¶ C. .II.Ut nō peccetis.Ne malā ſecuritatemaſſumatis audientesvos a deo mūdari: ſꝫvtilē timorē habeatiſSi quis pecca.Si ex humana fragilitate nō poteſtis oīavicia cauere: date operaꝫ. vt ſaltē maiora ⁊aꝑtiora caueatiſ. vt n̄apprehēdat uos tētatio niſi hūana. Qd̓ſiquis etiā poſt admonitionē meā ceciderit:nō deſperet.Aduocatum. Nōē aduocatus niſi euꝫvocantibꝰ. diſpliceātpeccata tibi. clama. et.ipſe audit ⁊ liberat.Habemuſ. Iohānes vir iuſtus cōtemperans ſe infirmis. nōdixit habetis. ſed habemus. Ponit ſe infectnumero peccatoꝝ: vtxviuimūhabeat aduocatū.uandaIuſtum. Iuſtusmusin ijaduocatꝰ īiuſtas cauſas nō ſuſcipit: qui taF in vin immen iuſtos nos deferme adet in iudicio: ſi noslo ijaccuſamus iniuſtos.IdꝰdeneEt in hoc ſci. q. c.laScire vel cognoſcerenō ſemꝑ ꝓpter noticivſiam dicitur. ſed proueterpter experimentum etſedvnionem alterius reiCognoſcimus deumquando vnimur ei. qͥſic noſcit: mandata etus ſeruat. In hoc ſcimus. id eſt. noticiam habemus: quoniā cognouimusvniti ⁊ adherentes ei.Si mandata eius. Debemus fragilitatē noſtram attendere. debemus in peccatis aduocatum quęrere. qd̓ vt impetremꝰ de cuſtodiēdis mādatis laboremus: ꝑ quę ad cognitionē ipſius venit̉.Qui dicit ſe noſſe ⁊cͣ. Non eſt magnum vnū deum noſſe: cū ⁊ demones credant ⁊ contremiſcant.Non mandatum nouum ſed uetus. Eadem charitas mandatum vetus eſt: quia ab initio ꝯmendata. eadem nouum mādatum qꝛ tenebris eiectis deſideriū nouę lucis infundit.

a 3