Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Epiſto. Iacobi.

ſuccurrere .jͣ. qui carēt preſidio pat̓rū ⁊ maritoꝝ. de quibus dicit̉ quādiu feciſtis vni de hisfratribus meis minimis. mihi feciſtis in tētēpore neceſfitatis.Iviſitareʳ pupillos ⁊ viduas ī triſqui mundū diligit. īmaculatū ſe a ſeculo nocuſtoditbulatione eoꝝ. ⁊ immaculatū ſecuſtodire ab hoc ſęculo.II.⁊ vt poſſitis eſſe īmaculati.Ratres meiſquicūqꝫ diuitē ꝓpter diuitias eligit. ⁊ ꝓpter pauꝑtatē pauperē abiicit vtrobiqꝫ peccat.nolite in perſonarumacceptione habere fidem domininoſtri iheſu chriſti glorie. Etenimſ vel ꝯuentū noſtrūſi introierit ī conſpectu veſtro viraureum anulum habēs. in veſtecandida. introierit autē ⁊ pauꝑ inſordido habitu. ⁊ intendatis ī eūqui eſt indutus veſte p̨̄clara. ⁊ diFī honeſto locoxeritis ei: tu ſede hic bene. pauꝑiautem dicatis tu ſta illic: aut ſedeſ qd̓ ē. nonne peccatū oꝑamini.ſub ſcabello pedum meoꝝ. nōneſnō a deoiudicaſtis apud voſmetipſos. ⁊f 5. i. iudicare debetis apud voſipſos. ꝙ prauecogitatis in acceptione ꝑſonarū.Ifacti eſtis iudices cogitationum§. i. humanarū.iniquarū. Audite fratres mei dilef5inopes rerū tꝑalium. ſed.ctiſſimi. nōne deus elegitᶠ pauperes in hoc mundo. diuites auteꝫ

in fide. ⁊ hęredes regni: qd̓ reprof Fnō mūdanamiſit diligentibusʳ ſe; vos autemſ vel ī ſdicēdo tu illic ſta.exhonoraſtis pauperē. Nōne diF Fauferendo bona. verberādo.uites ꝑ potentiāʳ opprimunt vosτ ſ ⁊ ſine culpa faciūt vos ꝯdemnari⁊ trahūt ipſi vos ad iudicia? NōIetiāſſalutiferū chriſti.ne ipſi blaſphemat bonum nomēſad ꝓtectionē veſtrāqd̓ inuocatum eſt ſuꝑ vos? Si tn̄Igratie. jͣ. ſexcellentē inter alias ſſecundū ꝙ ſcripture teſtant̉.Ilegem ꝑficitis regaleꝫ ſecundūIſcilicet hancſcripturas. diliges ꝓximum tuuꝫſ vel aūtſicut teipſum: benefacitis. Si em̄f 5. i. pauꝑes ꝓpter pauꝑtatem abiicitis ⁊ diuites ad honores ꝓpter opulentiā ꝓmouētisſꝑſonas accipitis. peccatū oꝑamini redarguti a lege quaſi tranſgreſſores. Quicunqꝫ autem totā legēIſeruare in animo ꝓpoſueritj Fnō ex humana fragilitate: ſed reputādo leue eſſe.ſeruauerit. offendat aūt ī vno:factus eſt omniū reus. Qui autēdixit. non mechaberis: dixit ⁊ nōoccides. Si non mechaberis. ocf ſ ⁊ ita ꝯtemptor legiſlatoris.cides autē: factus esſtrāſgreſſorI ꝓximis j. Fita eſtote miſericordes ꝓximisſicut deus vobis.legis. Sic loquimini. ⁊ ſic faciteſicut ꝑ legem libertatis incipiētesſ ⁊ debetis miſericorditer agere. nā qui potuit ⁊ non fecit miſericordiā anteqͣꝫ iudicaret̉: ſimemiſericordia iudicabit̉.iudicari. Iudiciū em̄ ſine miſericordia: illi qͥ nō facit miſericordiā

Fratres mei. Oſtendit ꝙ hi quibus ſcribebat. fide imbuti: ſed oꝑbꝰvacui erant. ⁊ elemoſinā quā p̨̄dicabat. nō pauꝑibus ꝓpter ęterna: ſed diuitibus ꝓpter tēporalia cōmoda faciebant. vnde eos redarguit.Nolite in. per. ac. ⁊cͣ. Quaſi dominꝰ diuites inuitaret ad fidē. ⁊ pauperes deſpiceret. Non ita ē. quia dominus pauꝑes elegit in hoc mundo: ⁊eos fide donauit.Mundus pauꝑem abijcit. diuitē colit. fides chriſti ecōtra docet: qꝛ oīsgl̓ia diuitū tanqͣꝫ flosfęni. miſcd̓ia in pauperes floret ineternū.Domini glorię.Dominum glorię nominat. vt eiꝰ iuſſis obediat̉. qͥ ſempiternagloria remunerat: qͥdquid ꝓ eiꝰ amore pauperibꝰ datur.Tuſede ⁊cͣ. Tuſta ⁊cͣ. Auguꝰ. Sihanc diſtantiā ſedendi ⁊ ſtandi ad honores eccleſiaſticos referamus: nō ē putandūleue eſſe peccatū in ꝑſonarū acceptione habere fidē domī glorięQuis em̄ ferat eligidiuitē ad ſedeꝫ honoris eccleſię: cōtemptopauꝑe inſtructiore ⁊ſanctiore? Si autē dequotidianis ꝯſeſſibuſloquit̉: quis n̄ hic peccat? Nō tamē peccatniſi cuꝫ apud ſemetipſum intus ita iudicat.vt ei tāto melior quāto ditior videat̉. hocem̄ videt̉ ſignificaſſe.Subdendo. Nonneiudicatiſ apd̓ voſmetip̄os ⁊ facti eſtis. i. c. i.Audite. Diligentius attendite. qͥa nōqui ditiores in ſęculohi meliores in examīędiuino. ⁊ ideo nō ſūtp̨̄ferendi. Nam deusnō diuites. ſed pauperes elegit .i. humiles ꝓꝯtemptū rerū viſibilium. fide aūt inuiſibilium diuitiarū. mundodeſpicabiles apparēt.ſed hos tamē expectatione futuri regni pręclaros reddidit ⁊ nobiles.Nonne deus elegit? Pauꝑes elegit deus dicēs: Nolite timere puſillus grex: quia ꝯplacuit patri veſtro dare vobis regnū. Pauꝑes etiamparentes quoꝝ nutriret̉ officio. elegit.Nonne diuites? Aꝑtius oſtēdit quos diuites ſuꝑius dixerit. ſcilicꝫillos qui diuitias chriſto pręferunt. ⁊ ipſi alieni a fide eos qui credunt. perpotentiā opprimūt. ⁊ ad iudicia potentiorū trahunt. Et ē alia cauſa quarenō ſunt eligendi: quia mala inferūt fidelibus.Blaſphemant. Hec apoſtoloꝝ tēporibus plures gentiliū ⁊ iudeoruꝫmaxime priores feciſſe inueniunt̉.Si tamē legem. Quia aſperę de ꝯtemptu diuitū locutus erat. ⁊ quodammodo ꝯtrarius legi diuinę quę om̄es diligi p̨̄cipit. Ne omnino ꝯtemnendi diuites putentur. Subdit. Quaſi ꝓpter p̨̄dictas cauſas nō ſunt eligendi. Sed tamē ſi ꝑficitis hanc legem quę dicit diliges ꝓximum: benefacitis. quia etſi diuites ꝓpter diuitias nō ſunt eligendi. non tamen propter

deum minus ſunt diligendi.Regalem. Id ē. excellentem vel quia ꝯmunis eſt omnibus ⁊ omnescomplectitur.Uel quę dicit. non ꝯfundas ꝑſonam pauꝑis. nec honores vultum potētis. ⁊ alibi nulla erit diſtantia ꝑſonarum: ita paruum vt magnum audietis. quia iudicium dei eſt.Quicunqꝫ autē. Ne putarent ꝯtēptibile eſſe peccatū. in hac vna relegem tranſgredi: addit. Quicūqꝫ.Offendat auteꝫin. i. ⁊cͣ. Bere quian vno offendit. ē trāgreſſor totiꝰ legis. ꝙqui peccat. ꝯtra autorem legis facit quē inſua lege negligit. ⁊ cōtra charitatē q̨̄ ē cauſa ⁊ mater totiꝰ legis. Hanc ſententiaꝫ exſimili videamus. Siqͥs me offenderet. omnes fratres ⁊ amicosmeos ī me offenderet⁊ qd̓ ammodo contraomnes peccaret. Sicqui vnū mandatū negligit. cętera quę ꝯpleta videbant̉ adiuuare: ſibi īutilia reddit.Uel aliter charitaseſt plenitudo legis. incuius p̨̄ceptis tota lexpendet. Qui autē cōtra charitatē facit: merito omnium reus eſt.Nemo aūt peccat: niſi ꝯtra charitatē faciat. quia nec deuꝫ verediligit: cuius legē negligit. nec ꝓximum: inqueꝫ delīquit. Quiaergo ſuꝑius oſtenderat eos ī charitate peccare: qn̄ dicūt pauperi. tu ſta illic. cōpetenter ſubdit: Qui ī vno.i. charitate offendit.(quę ē radix omniump̨̄ceptorum) ab omnibus p̨̄ceptis quę ſuntquaſi filij charitatisaccuſat̉. Recōciliatoautē illo vno in quooffenderat: cętera omnia reconciliant̉. Cuiergo nō dicunt̉ pariapeccata: Neſcio niſiforte. qͥa magis facitcōtra charitatē ⁊ magis offendit eccleſiam. qui grauius. ⁊ minus. qui leuius peccat.Omniū reus. Apud deum qui nihil dimittit impunitū. qui ſcit qͣꝫneceſſariū legē dederit. qͥ negligit mādatū. credit illd̓ a deo īaniter iſtitutūSic loquimi ſic. fa. Quandoquidē malum ē diuitem ꝓpter diuitias eligi. pauperē abijci ⁊ quia bonū ē ꝓpter deum etiā diuites diligere. pt̓pillos ⁊ viduas viſitare. ergo ſic loquimini. ⁊ .ſ.f. hoc loquēdo ⁊ faciendocurate: vt ꝓximos diligēdo. a deo diligi mereamini miſericordiā impedentes: miſericordia digni exiſtatis. Lex libertatis. lex charitatis. quā ſuꝑiusregalem vocauit qua dicit̉. diliges. ꝓ. t. ſ. t. i. qua lege uos deus iudicat: cūmagnā miſericordiā donat. quia nō iudicamini ꝑ legē pęnarū ⁊ ſeruitutieſed ꝑ legem gratię. quę ſpōtaneos vocat ad pęnitentiā. ⁊ peccata dimittit. Aliter grauius iudicat̉. qui legē moyſi qͣꝫ qui naturalē ꝯtemnit. Grauietiā qui legem gratię. qͣꝫ qui legē moyſi deſpicit. Quaſi bene loquimini. etbn̄facite. qꝛ ſi negligitis. grauiꝰ dānabimini. qͣꝫ qͥ fuerūt in tꝑe moyſi. qa