Epiſto. Iacobi

Epiſto. IacobiCa. .III.

ſupraponitur iudicio ⁊ quaſi illuminat iudiciū qd̓ eſt cū miſericordia. ꝑ. ipſam em̄ miſericordiam ꝯmendabilius ē. ⁊ magis placet.Suꝑexaltat auteꝫ miſericordiaſ vel um. f Idebetis bene agere: qꝛ fallunt̉qui ſolam fidē ſufficere credūt.iudicio. Quid ꝓderit fratres meiIcum habeat tēpus operandi.ſi fidē quis dicat ſe habere: ⁊ opeFfides ſine oꝑibus mortua eſt. ſed que ꝑ dilectionē oꝑatur ſaluat.ra non habeat? Nunquidᶠ fidespoterit ſaluare eum? Si autē frater ⁊ ſoror nudi ſint. ⁊ indigeāt victu quotidiano. dicat autē de vobis aliquis illis. itē ī pace. calefacimini ⁊ ſaturamini. nō dederitisautē eis quę neceſſaria ſunt corꝑif Fillis charitas veſtra j. ſvel ſine oꝑibus.quid ꝓderit? Sic ⁊ fides ſi n̄ haI 5 quibus reuiuiſcat jͣ. Iꝯtra ſeipſam. qd̓ em̄verbis ꝓmiſit: nō implet.beatꝭ opera: mortua ē in ſemetipFirridendo ſyobis ſaliquis. ſſine oꝑibusſa. Sedʸ dicet quis. Tu fidem haI. Ffidei j. Iquia nō habes oꝑa: ſi potes oſtēdeꝑ aliqua certa ſigna. vt credā te eſſe fidelē. ſed n̄poteris. cū deſint oꝑa.bes. ⁊ ego opera oſtende mihi fiſ ſed ego ꝑ opera que habeo poſſuꝫ ꝓbare meeſſe fidelem.deꝫ tua ſine operibus: ⁊ ego oſtēdam tibi ex oꝑibus fidem meam.Tu credis quoniā eſt vnus deusFnō imꝓbo. ſed n̄ ſufficit Fne putes qd̓ aliquid magnū facias. nam. ⁊. d. vnū eſſe deūbenefacis. ⁊ demonesᶠ creduntf ſqd̓ plus ē j. ſnō ſolū rationibus. ſed etiamexēplo ⁊ autoritate vtar.⁊ ꝯtremiſcunt. Uis autē ſcire oſ ſine oꝑibushomo. inanis quoniaꝫ fides ſineFlicet abraā ꝑ fidē quā habebat iuſtus erat: tn̄ꝑ opera que habebat et addidit: amplius ē iuſtificatus. que niſi feciſſet meritū precedētis fideiamiſiſſet.oꝑbus mortua eſt. Abraam pa

ter noſter nonne ex oꝑibus iuſtifiFex his ſcilicet 5. .i. offerre volens j. ſ arbitrabat̉ enī. ꝙ et mortuos potēs ē ſuſcitarę deuscatus ē. ſofferens filiuꝫ ſuū iſaacI per fidem ante erat iuſtus. et fides duxit adopera. et ꝑ opera fides ipſa ē augmētata et comꝓbata. et ita ꝑ illam fidē que duxit ad oꝑa apparet veritas ſcripture. credidit filium ꝓmittēti. eteundē immolare iubenti.ſuꝑ altare. Uides ergo quoniaꝫfides cooꝑabatur oꝑibus ſuis. ⁊ex oꝑbus fides ꝯſummata ē. Etimpleta eſt ſcriptura dicens: Credidit abraam deo. ⁊ reputatuꝫ eſtei ad iuſticiā: ⁊ amicus dei appelIquia ſic ē in abraā Ffidei.latꝰ ē. Uidetis quoniā ex operiſqui habet tēpus oꝑandi ſſine operibusbus iuſtificat̉ homo. ⁊ non ex fif Fnō ſolum abraā per maiora opera: ſed etiamraab per minora oꝑa ē iuſtificata.de tantuꝫ. Similiter autem ⁊ raab meretrix ex operibus iuſtificaf Fioſue. j. Ine a viris ciuitatis occiderentur.ta eſt: ſuſcipiens nuncios ⁊ aliaf 5 vere abraā per opera fidei iuſtificatus ē. qꝛſine operibus nō fuiſſet iuſtus etiā ipſe abraamne dum alij.via eijciens. Sicut enim corpuſſine ſpiritu emortuū ē: ita ⁊ fidesſine operibus mortua ē.¶ C. .III.Fniſi tantū diſcreti et in ſcripturis edocti .ſ vel in pluribuseccleſiis. vel plures in vna ne velitis eſſe magiſtri.Olite plureſf ſ quibus bona cupio.magiſtri fieriᶠ fratres mei. ſciētesſvſurpando magiſteriūquoniā maius iudicium ſumitis.fſqꝛ et in verbo et in ceteris. et ita non ſumusperfecti. quia ille tm̄ eſt perfectus. qui in verbonon offendit.In multis enī offendimꝰ om̄es

cui plus ꝯmittit̉: plus ab eo exigit̉. Quo plus maiorē qͥs miſcd̓iam a dn̄oꝯſequit̉. eo īiuſtius īdigēti ꝓximo mīam negat: ⁊ iuſtiꝰ luit penas īpietatisSuperexultat autē mi. ⁊cͣ. Sicut in iudicio dolebit: qui non fecitmiſericordiā: ita q̄ fecit: remuneratus exultabit atqꝫ gaudebit. Aliter Sūperexaltat. ſuꝑponit̉ miſericordia iudicio. In qͦ inuentū fuerit opus miſericordię: etſi habuerit aliquid in iudicio quo puniat̉: tanqͣꝫ vnda operemiſericordię ignis peccati extinguit̉. Aliter ſuꝑ. e. m. Plures ꝑ miſericordiā colligūt̉ .ſ. qͥ miſericordiam p̨̄ſtiterunt.Beati em̄ miſericordes. qm̄ i. m. c.Hic latiuſ diſputatde operibus miſericordie: vt quos p̨̄cedenteſentētia terruerat: ꝯſolet̉. docēdo qͥbꝰ remedijs expientur quotidiana peccata ſine qͥbus nō agit̉ vita: neilli qui non in vno tātum. ſed in multis offendunt in iudicio inueniant̉ rei omnium.Sic et fideſſi nōSicut ſola verba pietatis nudū vel eſuriētem nō recreant. ſi nō⁊ cibus p̨̄beatur ⁊ veſtis. ita fides verbo tenus ſeruata n̄ ſaluat.¶ Quod legit̉. qͥ crediderit ⁊ baptizatꝰ fiſ. e. de fide ꝑfecta quęꝑ dilectionē operaturē intelligendum.Sꝫ dicet aliquisNon ſolum ꝓpter p̨̄dictas rationes debetis ad bene oꝑandumincitari. Sed etiā propter hoc ne imꝓperiūab alijs patiamini. qꝛaliqͥs aſſūpta fiduciade ſuis oꝑbꝰ vt oſtendat ſolam fidem nonvalere improperādodicet. t. f. ⁊cͣ.Tu credis. Probauit eos qui opera n̄habent verā fidē nonhabere. nunc cuiuſmodi fidē habeant. patefacit. ne illā taleꝫ fidēmagnifaciāt.Et demoneſ cre.Scriptū eſt. Exibāt.demonia ab hominibus clamantia ⁊ dicētia. quia tu es filiꝰ deiſed et legio quę homi490nē obſidebat. timensclamabat: Quid mihi ⁊ tibi fili dei ſūmi:adiuro te ꝑ deum. ne me torqueas. Qui ergo deum non credunt. vel creditū non timēt: demonibus tardiores ⁊ ꝓteruiores ſunt.Uis autē ſcire. ¶ Probato ꝙ fides ſine oꝑibus mortua eſt. vt euidentius ad bonā operationē inuitet eos: elegans exemplū bone oꝑationisabraam patriarchā ꝓponit illis qui de circunciſione crediderant. vt bonūpatrē quaſi boni filij imitent̉ in tentatione ⁊ in oꝑatione.Abraam pater. Ꝙ abraaꝫ ꝑ fidem ſine oꝑbus iuſtificatus dicit̉: Deoꝑbus quę p̨̄cedebant intelligit̉. quia per opera quę fecit. iuſtus non fuit:ſed ſola fide. hic de oꝑibus agitur quę fidem ſequunt̉. ꝑ quę amplius iuſti

ficatur: cum iam ꝑ fidem fuiſſet iuſtus. vnde paulus. fide abraā obtulit iſac cum tentaret̉. hęc oblatio ē opus ⁊ teſtimoniū fidei ⁊ iuſticię. Paulusin abraam fidei ꝯſtantiam. Iacobus laudat operū magnificentiam. quiavtroqꝫ fuit ꝑfectus abraam: ⁊ de vtroqꝫ in exemplū ꝓponitur.Offerens. Magnatentatio cū filium iubebat̉ occidere. magna fidescū etiā de mortuo credebat ſe poſſe ſemen acciꝑe. Magnum opus cum dilectiſſimum non dubitaret offerre.Uides. Quia obtulit illū in quo acceperat ꝓmiſſionē: apparet magna virtꝰ fidei.Quia ⁊ ſi eum offerret: credebat ꝓmiſſionem implendā. qꝛ potentē credebat deumetiā ſuſcitare mortuū.Credidit abraadeo ⁊cͣ. Augꝭ. Aliudē credere in deum. aliud credere deo. aliudcredere deum. Credere illum eſt credere ꝙſit deus. Credere illi ē credere vera eſſe q̨̄ille dicit. Credere inilluꝫ ē tendere cū charitate in illū. Primū⁊ ſecundū demonum⁊ multoꝝ malorum eſſe n̄ dubitat̉. Terciuꝫtantū eſt bonoꝝ.Similiter. ¶ Necauſarent̉ opera tantipatris ſe imitari nonpoſſe. p̨̄ſertim cum modo nullus cogat filioſofferre. addit exēpluꝫpeccatricis mulierisquę ꝑ oꝑa miſcd̓ię ⁊hoſpitalitatis ſolutaē a peccatiſ. ⁊ aſcriptaciuis iſraelitici populi⁊ annumerata ī generationibꝰ ſaluatorisRaab. Latitudoquę ſignificat eccleſiāfide dilatatam.Huius exemplo monet patrię ꝑeuntis interitum cauere ꝑ oꝑamiſericordię nuncioschriſti ſuſcipere. ⁊ ſeruare. ⁊ ad iheſum remittere. Sicut legitbeatꝰ gamaliel feciſſe¶ C. III.Nolite. Sic̄ monui vos ad oꝑa faciēda. ſic moneo ad vitāda ſtulta magiſter iaNolite plures.⁊cͣ. Multi fuere temporibus apoſtolorumqui deſcendētes de iudęa antiochiam. non bene eruditi in lege fidei docebant credētes ex gentibꝰ debere circūcidi. ⁊ alios errores inducebāt. quę veribꝰ p̨̄dicatoribꝰ non ꝑuum laborē q̨̄ſtionis ꝯtulerunt. hos ergo ab officioverbi remouet. ne impediant veros prędicat ores.Maius iudi. Qui indoctus officiū docendi vſurpat. ⁊ chriſtū nō ſinceriter nūciat: maiorē dānationē meret̉: qͣꝫ ſi ſolus ſuo ſcelere ꝑiret. Sicutcontra qui bene miniſtrat: gradū ſibi bonū acquirit.In multis ⁊cͣ. Vere ꝑiculo ſum ē. quia n̄ tm̄ vos minꝰ eruditi. ſꝫ nosomnes p̨̄dicatores etiā maiores in multis offendimus. alij male docendo.alij male viuendo. ⁊ alijs modis. Se illis ꝯnumerat: vt liberius arguat.