Epiſto. Iacobi.

ſupplantator vicioꝝ vel luctator ſ celebrisꝑſona.Acobus dei ac doFofficiū celebre.mini noſtri iheſu chriſtiſſeruus.Fnō oībus ſed aliquibus de oībusduodecim tribubus quę ſunt ī diI fidem ⁊ ꝯſtantiam. vel vitā eternā optat.tribulatio in preſenti iuſticiā. in futuro auget coronā nihil ē vnde doleatis. vn̄ dubitētisſperſioneᶠ ſalutē. Omne gaudiūſquia ex eodē patre ſūt idē habituri ſvela ꝑſecutione. vel a ꝯcupͣ.exiſtimateᶠ fratres mei: cū in tenſ que varie tentant jͣ. I quaſi ex alto veſtrefidei.tatiōesᶠ varias incideritis. ſcien5. i. tribulatio qua fides ꝓbatur ſquā exgit fides noſtra ſ facit intelligere ⁊ haberetes ꝙ probatio fidei veſtreᶠ pavirtutē patientie.tientiā operatur. Patientia autēf 5. i. ꝑfecte oꝑantes facit. ꝓpter hoc quidē ſequit̉: vt ſitis ꝑfecti nō deficiētes in tormētis. ⁊ īfuturo integri. plenā beatitudinē ſuſcipiētes.ſopus ꝑfectum habet: vt ſitis ꝑfecti ⁊ integri in nullo deficientes.Iqua poſſit intelligere qͣꝫ vtilis ſit tribulatio.Si quis autē veſtrum indiget ſaſpūm illuminatorēpientia. poſtulet a deo: qui datf Fpie petentibus. nō em̄ omnis qui dicit mihi.d. d. i. in. r. c. nec omni iuſto dat qd̓ petit. ſi cōtraſuā ſalutē petat. ſicut paulo cui dictū ē dum peteret ſtimulū tolli. ſufficit tibi gratia. m. j. ſqꝛdona eius nō ſunt ad menſurā ſfragilitateꝫIoībus affluenter. ⁊ non improf Fipſa ſapiētia que de celo venit j. Iſic creiudiri. qꝛ qui-

ſ carnalis qui heſitat ſ ex merito § velhic vel in futuro.ergo exiſtimetꝭ hō ille. ꝙ accipiatſ qui heſitat n̄ accipit: quia qui heſitat dupleē. ⁊ duplex noͣ accipit.aliquid a domino. Uir duplex af facile aduerſis terret̉. ⁊ ꝓſperis irretitur via veritate diuertat.nimo inconſtans eſt in omnibusvijs ſuis. Glorietur autem fraterfactus pauꝑ ⁊ depreſſus inter malos. hanchumiliationē intelligat apud deū exaltationē.Ihumilis in exaltatōne ſua. diueſautē in humilitate ſua: quoniamſcito gratiā ſuam amittit. ſhec gloria.ſ vere ilos cito tranſit. quia.ſicut flos fęni tranſibit. Exort̉f Fiuſticie chriſtus.eſt ſol cū ardore ⁊ arefacit fęnumf Itunc j. Idecidente flore tota pulcritudo feni perit ſhonor ſeculi amici ⁊ talia⁊ flos eiꝰ decidit: ⁊ decor vultꝭin actibus ꝑibit. quia iter dn̄i rectū negligiteius deꝑijt. Ita ⁊ diues in itine⁊ ſ vere debetis pati tentationē.ribus ſuis marceſcit. Beatꝰ virſquia ꝑ exerciciū tentationū ꝓbatur ī fide ꝑfectus. ꝓpter qd̓ etiā tentatur.ſqui ſuffert tentationē. quoniamlſverus fidelis ꝑ tentationem ſvt triumphatores.cum ꝓbatus fueritꝭ accipiet coroſꝑ ꝓphetas et apoſtolosnaꝫ: vitę quaᶠrepromiſit deus dinō mundana jͣ. Icū tentatione interiori capiatur.ligētibus ſe. Nemo cū tentatur.f quaſi deus īmittat malas cogitationes.dicat quoniā a deo tentet̉. Deusf Fnō eſt immiſſor jͣ. Itētamentoꝝenim intentator maloꝝ eſt. Ipſef Inullum in tentationē inducit.enimᶠ neminem tentat. UnuſquiſHa deo nullus ſed potius . ſ vel cū caro ſuauia ſibi querit. vel cū diabobus incētiua īmittiqꝫ tentaturꝭ a concupiſcentia ſuaIa recto itinere §ſad malumabſtractus ⁊ illectus. deinde

notandū tres fuerubi alphei ⁊ ioſeph. ⁊ maria mater filiorum zebedei ſcilicet maioris iacobi ⁊iohannis euāgeliſtę. Maria mater domini fuit filia ioachim ⁊ annę. quācleophas fr̄ ioſeph accepit vxorē ioachim defūcto. ⁊ generauit ex ea filiamquā vocauit mariā. deditqꝫ eam cuidā nomine alpheo. Unde ille iacobꝰminor. qui cognominatus ē iuſtus. ⁊ frater dn̄i dictus: dicit̉ iacobꝰ alpheruit etiā cleophas filiaſtrā ſuā ſcꝫ mariā vir.i. filius alphei a pr̄e. Dginē matrem dominiioſeph fratri ſuo: cuiꝰ qvirginitatis cuſtos. ⁊ſolatium partus extitit ⁊ nutritor. Mariaaūt vxor zebedei. ⁊ filia ipſiuſ annę ⁊ cuiuſdam ſalome fuit. quipoſt cleopham habuit eam. vnde legit̉ ineuāgelio. Maria iacobi ⁊ ſalome Maria magdalenę ſororlazari ⁊ marthę fuit.quę dn̄i pedes lacrimis ſuis lauit. ⁊ capillis ſuis exterſit. Quaꝓpter ei ipſe peccatoꝝverā ablutionē. ⁊ ſpiritalē vnctionē retribuit. de qua dominꝰſeptē demones eiecit.Quīta vocat̉ ęgiptiaca cuius ꝓſapia adp̨̄ſens nō inquirit̉.Iacobus. Iſteeccleſię hieroſolimitanę poſt apoſtolos adp̨̄dicandū miſſus curā ⁊ regimen ſuſcepit.Quodecī tribubus. Pręcipuamſolicitudinem de iſtishabere. ad. xij. ꝑtinebat apoſtolos qui legatione ꝓ domino incircunciſionem fungebantur. Vnde ⁊ paulus dicit. Iacobus ⁊cephas. ⁊ iohannes qͥvidebant̉ colūnę eſſedextras dederūt mihi⁊. b. ſocietatis. vt nosin gentibus: illi auteꝫin circūciſione ⁊cͣ. Idcirco eis ſcribit pręcipue. ⁊ quia ipſe a cęteris apoſtolis ſuꝑ eosordinatus erat epūs.Omne gaudiū.Ne īdignemini ſi mali ī mundo florent. ſi vos patimini. quia n̄ eſt chriſtianę veritatis in tēlibus exaltari. ſed potius deprimi. Mali nihil habent in cęlo. vos nihil inmūdo. Spe illiꝰ boni ad qd̓ tenditis qͥdqͥd ī via ꝯtingat gaudere debetisCum in tenta. ua. Aꝑfectioribus īcipit de extrinſecis tentationibus.Sciētes. Ideo tētamini aduerſis. vt ꝑ hͦ ꝓbare poſſitis. qͣꝫ firmā fidemfuturę retributionis in corde geſtetis. qd̓ ē intelligere virtutē ipſiꝰ patiētię.Probatio fi. ue. pa. oꝑe. Eadem ſentētia. ſed ꝯuerſo ordine ī paulo legit̉. Scientes ꝙ tribulatio patientiā oꝑatur. Patientia vero ꝓbationem. ꝓbatio vero ſpem. Patientia enim oꝑatur ꝓbationem. quia cuiꝰ patientia ꝑ tribulationes nō vincit̉. ꝑfectus ꝓbatur. quę ſententia hic quoqꝫdicit̉: patiētia opus ꝑfectū habet: ⁊ ꝓbatio oꝑat̉ patientiā. qd̓ ē tribulatioq̨̄ dat̉ ad ꝓbationē fidei. facit ꝑ patientiā exerceri: ꝑ qd̓ fides ꝑfecta ꝓbat̉Si quis aut ueſtrū indi. ſa. Tanta ē vtilitas tribulationū. quā ſiquis ignorat: nōdum illuminat̉ per ſpiritumſanctū. petat igit̉ vt ꝑ ſpiritūſanctum aꝑiatur ſenſus ſuus: ⁊ cognoſcet qua pietate pater corrigit filios

quos recipit. nec quiſqͣꝫ ꝯſcius ſuę fragilitatis diffidat. quia dat omnibusbenedicit em̄ oēs timētes ſe puſillos cū maioribus. Et quia multi petunt q̨̄non merent̉ accipere: ſubdit qualiter petere debent. poſtulet autē in. f. n. he.Qui aūt hęſitat. Qui ꝯſcientia peccati preſſus dubitat de pręmijs cęleſtibus: ſuꝑueniēte vento tentationū: facile deſerit fidei ſtatū. ⁊ ſecundūtentatoris voluntatē diſtrahit̉ ad errorē: ⁊ fit a deo alienus.Uir duplex. ¶ Duplex eſt qui genu ad pręces flectit: ⁊ mordente conſcientia de impetraDtōne diffidit. Duplexqui vult gaudere cuꝫſęculo: ⁊ gaudere cuꝫdeo. qui de bonis q̨̄agit nō deum: ſed fauorem quęrit. Vndedicit̉ ve ingredientibꝰterrā duabus vijs.Diues autem.Diuitem vocat qͥ totam ſpem ī diuitijs ponit. non nocet haberediuitias. ſed amare.Diues autem.Gloriet̉ ironice quaſinon debet gloriari inſua gloria qua ſuperbit: ⁊ alios opprimit.quia finiēda eſt ⁊ humilianda in inferno.Vel gloriet̉ in humilitate ſua .i. nō ſuꝑbiat. ſed humiliet ſe ſubſeruiendo alijs de diuitijs.Quoniam ſicutflos fęni. ⁊cͣ. ¶ Iuſtus vt palma floret:iniuſtus vt fęnū. quiaille manet: hic cito trāſit. Flos iuſti ſpeſ quęfructū expectat. radixiuſti charitas quę immobilis manet. Mali radix cupiditaſ. floſdelectatio tꝑalium.Diues in itineri.⁊cͣ. Vię diuitis temporalia quibus beatificari quęrit. quę citodeſtruētur. Ardor ſolis. aduētus ſeueri iudicis. vel ī morte cuiuſqꝫ imꝓuiſus. Velin iudicio ꝯmuniter.In quo iuſtus vt arbor fructifera māebitBeatuſuir. Quiadifficile ē hortari adtemptum mundi: ſubdit de magnitudine pręmij.Beatuſ uir qui. Non ſolū verbera ⁊ carceres debetis pati: ſed ⁊ amiſne rerū temꝑalium. quę ſunt viles ⁊ trāſitorie. ⁊ amatores eaꝝ puniēdi.emo cu tentatur. Hactenus de tentationibus exterioribꝰ. Nuncillis quas interius inſtigante diabolo. vel etiā fragilitate naturę toleraus. Ubi etiā illoꝝ errorē deſtruit. qui dicebāt malas cogitationes ſicutbonas a deo nobis inſpirari. ⁊ hominē quaſi ex neceſſitate peccare.uoniā a deo tente. Exteriorem tentationē īmittit deus ad ꝓbaonem ſuoꝝ. interiorē vero qua ſępe ꝯcipitur furtū. adulteriū. homicidiuꝫon immittit deus.Unuſquiſqꝫ tenta. Duo ſunt genera tentationū. Unū qd̓ ꝓbat. ſecundū qd̓ tentauit deus abraam. Aliud qd̓ decipit. ſecundum quod deusneminem tentat.¶ Cum ſuꝑ fundamentū lignū fęnum. ſtipulam ędificamus: diabolus ſuꝑponit incendiū. ędificemꝰ aurū. argentū. lapides. prę. ⁊ tentare nō audet