Ad Corin.II.C.

fvīcendo humiliaret τ. i. vt nullꝰ gloriet̉ ſi deumcōſpicit. vel ſi ſe attēditſdeſtrueret: vt nō gloriet̉ omnistales elegit. ſed tamē vos eſtis ī chriſto per ipſūnō per voscaro ī ꝯſpectu eiꝰ. Ex ipſo aūt uoseſtis in chriſto hieſu qui factus eſtad veritatē nos illuminās bona oꝑatione priꝰnos iuſtificansſapiētia nobis a deo ⁊ᶠ iuſticia etIin baptiſmo prius nos emūdans ⁊ qꝛ prius pronobis patiēdo nos redemitſanctificatio ⁊ᶠ redemptio. vt quēin hieremia vbi ſic habet̉. In hoc gloriet̉ qui gloriatur ſcire ⁊ noſſe me. qꝛ ego dominusadmodum ſcriptum ē: Qui gloriatur in domino gloriet̉.¶ C. II.ſſicut alij nō ſapiētes electi ſunt adapoſtolatū. ita etiā ego qui erā fapiens fui quaſi nō eſſem ſapiensT ego cum ueIoſ vel tiliniſſeꝫ ad vos frēs. veni nō in ſubliſſecundū logicā vt logicis rationibus vterer Pinſublimitate j. que in pſeudo laudatis cōtra deuꝫſſecundum phiſicammitateᶠ ſermonis autꝭ ſapiētię: anſq̄ de chriſto teſtāti ſūt ꝓphetenunciās vobis teſtimoniū chriſti.ſnō ꝑ illam ſublimitatē. qꝛ nec ꝑ eam q̄ de deo. ⁊hoc ex iudicio feciNon enim iudicaui me ſcire aliqͥdrminꝰ capaces ꝙ rector ⁊ ſaluator ⁊ hoc ꝑ crucifixionē.Iinter vos: niſiſ hieſum chriſtum ⁊Ꝙ. humilis fuit predicatio mea apud vos humilis ⁊ perſonaſ. i. in tribulationehunc crucifixum. Et ego inq infirIanxio anīo ſcorꝑismitate ⁊ timore ⁊ tremore multoTqui priuatim fiebat que in ꝯmuni fiebatfui apud vos. ⁊ ſermo meꝰ ⁊ʳ prędicatio mea non in ꝑſuaſibilibusſ ⁊ ſi ꝑſuaſibilia. nō ꝑ humanā ſapiētiā vt pſeudohumanę ſapientię verbis: ſed in

.l i. oſtēdi me habere ſpm̄ſctm̄ ⁊ virtutē ī miracl̓isTideo ita feciIoſteſione ſpiritus ⁊ virtutis: vvt nō attribuat̉ homini ſed deofides veſtra non ſit in ſapiētia hofīter vos incapaces locuti ſumꝰ ſimpliciter ſdeſecretis fideiminum. ſed in virtute dei. Sapiētiam aūt loquimur inter ꝑfectos.Iquā rque humanis nitit̉ rationibꝰSapientiam vero nō huius ſęcuFmalignoꝝ ſpirituū vel philoſophoꝝ quoꝝ ſapientia deſtruiturli. neqꝫʸ principū huius ſęculiˢ quiſde redēptione hominū 5. i. chriſtundeſtruunt̉: ſed loquimur deiᶠ ſapiēſapiētia vt neſciant pſeudotiam in myſterioʳ quę abſconditaſapientiā ſpreparauit Tant eqͣꝫ mūdꝰ eſſetē: qua prędeſtinauit deusᶠ ante ſęIqui eam predicamꝰ vel vt omnes eternā ꝯſequamur Fapoſtoloꝝ j. bene dico abſcōditacula in gloria noſtra. qua nemoIdemonū vel phōꝝ. vel doctoꝝ in legeprincipum huius ſeculi cognouit.⁊ qd̓ inde apparet⁊ ſapiētia de redēptionē hūanigeneris ꝑ chriſti mortē īplendā non ſuggereretdiabolus illū crucifigi ꝑ quē ius perderet. nec homines facerēt ſi deū eſſe ſcirētSi enīſ cognouiſſent: nūquā do⁊ ſed nō coguouerūtminum glorię crucifixiſſent. Sedin iſayaᵐ hoc ē ſcriptū ſcꝫ. ſqꝛ nō ē colorſicutᶠ ſcriptum ē. Quod oculusf. i. viſu corporeo vel auditu nō poteſt cognoſci⁊ qꝛ nō ē ſonus j. qꝛ nō ē aliquid terrenūnō vidit: nec auris audiuit. necfnō cognoſcit̉ ratione eius qui carnalis ē. non ſpiritualis. ſea. j. ſapiētia dei .i. chriſtus qui diligentibus deū in premiū ē preparatusin cor hominis aſcēdit: ſquę pręparauit deus his qui diligunt illūFilli nō nouerūt. ſed nobis ſpiritibꝰ nō hoībus .i.ſpūalibus nō carnalibꝰ qd̓ p̄ſeudo nō ſunt ſꝑ ſiritū enī ītelligimus deū preparatū bonis ī p̄miūNobis autē reuelauit deus ꝑ ſpiſbene per eū. qꝛritum ſuum. Spiritus enim omīaſſcrutari facitvt de eſſentia dei jͣ. ſpūs dei ⁊non alius qꝛſcrutat̉: etiā ꝓfunda dei. Quis

humiles nō altos. Qui ⁊ſi primū elegerit pauꝑes indoctos infirmos. Nontamē relinquit ſapiētes diuites. nobiles. ſed ſi eos primos eligeret. merito talium rerū ſibi viderent̉ eligi. ⁊ ita ſuꝑbia qua homo cecidit. niſi p̨̄cederet piicator: nō humilis ſequęret̉ orator. Unde nathanabel doctus in apoſtolum non ē electus.e ſe. ſed de deo qd̓ ibi on̄dit̉ qui gloriat̉ ī do. glo.¶ Ut nō glorietur. ī¶ Ex ipſo aūt. Nonloriet̉ qͥs ex ſe. ſed tn̄ ē alia gl̓a. qꝛ ex ipſo vos eſtis.Qui factus eſtno. ſa. ⁊cͣ. Id eſt. illuminans nos ad veritatem. Ideo aūt diciturnobis eſſe ſapiētia. qͥatꝑaliter .i. ex aliquo tēpore nos ad illū cōuertimur vt cum illo maneamus inęternū. Etipſa ſapientia caro facta ē. ⁊ habitabit ī nobis. Et hoc facit .i. noſilluminat. Quia factꝰē nobis iuſticia .i. quiaprius iuſtificat nos bona oꝑatione. Iuſticiaenī q̨̄ viuit ī ſe ipſa. ꝓculdubio deus ē. et ę̄incōmutabiliter viuit.Sicut aūt cuꝫ ſit vitanobis fit iuſticia. cumtn̄ eꝰ efficimur ꝑticipeſita cū ī ſe ſit iuſticia. ec̄nobis fit iuſticia cumei cohęrēdo iuſte viuimus. ⁊ ꝑ hoc ipſe ē nōbis iuſticia. qꝛ prius ēſanctificatio .i. qꝛ priꝰ ībaptiſmo emēdat nosEt hoc ideo qꝛ priusfactus ē nobis redemptio .i. qꝛ priꝰ redemitnos patiēdo. Et hͦ totū iō factū ē. vt nullusgl̓et̉ niſi de donis dei¶ Non enim iudicaui ⁊cͣ. Qui minuscapaci altiora loquitnon vtilitatem. ſed ſuioſtentationē facit.Niſi chriſtū hieſum. Chriſtum prędicat. nō ſolū qui fidemaſtruit: ſed qui moresquibus in eo viuit̉ inſtruit. in crucifixo diſcitur qd̓ vetꝰ homo crucifixus ē: vt nō ſeruiat̉peccato. Non ergo itaaccipiendū ē qd̓ hic dicit apoſtolus tanqͣꝫ eatantū dixerit. quę ſūtcredēda de chriſto. ſꝫetiam quę obſeruādaaut in vita. aut in moribꝰ. ei qui accedit ad ꝯꝑagem corꝑis chriſti.¶ Perfectos. Non cognitores ⁊ doctores quibus opꝰ non eſt: ſed auditores iam capaces.In myſterio. Exponēdo myſteria veteris teſtamenti in qͥbus chriſtusgnificatus ē. vt ī hoſtia abel vel abraę.¶Iuę abſcōdita. Quia nō in verbis ſed ī virtute. nō humana ratiōeprehenſibilis. ſed ſpiritus efficacia credibilis.¶Qua nemo prīcipum h.ſ. Qd̓ legit̉ ꝙ diabolꝰ chriſtū recognoſcebat ⁊ timebat cū dicebat chriſto. qͥd veniſti nos torquere ante tēpus. Sciendum ē ꝙ nō ideo dicebat vt eſſe deū intelligeret. ſed dubiꝰ erat ⁊ taliterextorquere veritatē vtrū vere eſſet deus volebat. Vel hoc magis ex ſuſpitōneqͣꝫ ex cognitione dixiſſe credēdi ſunt. Non enī aliter ſcierūt demonęs. qͣꝫ

ſcierunt principes. Scierūt enim ipſum eſſe. qui ꝓmiſſus erat in lege. non tn̄myſteriū eius ꝙ filius dei erat ⁊ ab ęterno. Neqꝫ ſciebant ſacramentū incarnationis paſſionis ⁊ redemptionis.¶ Si cognouiſſent. Vel minores illum eſſe meſſiam in lege ꝓmiſſum.Vel maiores deū eſſe. vel dei filiū. nūqͣꝫ do. glo. cru.Nunqͣꝫ dominum glorię cru. Augꝰ. Ex forma ſerui crucifixusē. ⁊ tn̄ deus glorię crucifixus eſt. Talis enī erat illa ſuſceptio. q̨̄ deū hominēfaceret ⁊ hominē deuꝫQuid tamē ꝓpter qͥd⁊ quid ſecundū qͥd dicat̉. prudēs ⁊ diligenslector intelligat. Namecce dicimꝰ qꝛ ſecūduꝫid ꝙ deuſ ē ſuos glorificat. ſecundū hoc ſcilicet ꝙ dominꝰ glorię ē⁊ tamē dominꝰ glorięcrucifixus ē. qꝛ recte dicitur crucifixus deus.nō ex virtute diuinitatis. ſed ex infirmitatecarnis. vna enim ꝑſona ē chriſtus deꝰ ⁊ homo. ideo dicit̉: Nemoaſcendit ī cęlū. niſi quide cęlo deſcēdit. Si ergo attēdas diſtinctionem ſubſtantiarū .i. naturarū. filius dei deſcēdit. ⁊ filius homīs crucifixus eſt. ꝓpter hancaūt vnitatē ꝑſonę nōſolū filiuꝫ hoīs deſcendiſſe de cęlo. ſꝫ etiā dixit eſſe in cęlo cū loqueretur in terra. abſit autem vt ſic chriſtus ſenſerit mortē. vt quantūī ſe ē vita vitā ꝑdidit.Si enī hoc ita eſſet vitę fons vitā amiſiſſet.ſenſit igit̉ mortē ꝑticipatione humani affectus quē ſponte ſuſceperat. nō naturę ſuę ꝑdidit potentiā ꝑ ouaꝫcuncta viuificat. Sic īſepulcro carnē ſuā cōmoriendo nō deſeruitſicut in vtero virginisꝯnaſcendo formauit.Mortuꝰ ē ergo nō diſcedēte vita. ſic paſſusnon ꝑeunte potentia.Nemo aufert animāeius ab eo. qꝛ poteſtatē habet ponēdi ⁊ poteſtatē ſumēdi eā. vnoigitur eodēqꝫ temꝑe erat vere mortuus. vere uiuus ī quo ⁊ mortēſuſceptio mortalitatis excepit. ⁊ vitam diuinitas nō ꝑdidit. Mortem ergodei filius ⁊ in anīa nō ꝑtulit. ⁊ in maieſtate nō ſenſit. Sed tamē participatione īfirmitatis rex glorię crucifixus ē.¶ Sicut ſcriptū ē. In iſaya ita. Oculus nō vidit deus abſqꝫ te. quę pręparaſti diligentibus te¶ Nec in cor hominis. Infra cor hominis eſt. quod in cor aſcenditſuper cor eſt ęternum ad quod cor aſcendit. Vel non eſt homo. ſed ſpiritusqui nouit.¶ Aſcendit. Res dicit̉ ī corde aſcendere. qꝛ bene intellecta placet.¶ Scrutatur ⁊cͣ. Scrutari dicit̉ ſpiritus dei omnia. nō vt qd̓ neſcit īueniat. ſed qꝛ nihil relinquit oīo qd̓ neſciat. vel qꝛ ſcrutari te facit. qd̓ enī donoipſius tu facis. ille facere dicit̉. qꝛ ſine illo tu nō faceres.

a4