⁊volūtates ⁊ ſecreta Falicꝰenim ſcit hominū quę ſunt homiFanimꝰ ſipſius ⁊ nō alteriusnis; niſi ſpiritus hominis qui in ipfocculta ⁊ ſecreta ⁊qui adhuc hō ſit .i. carnalisſo eſt. Itaqꝫ ⁊ q̨̄ dei ſuntᶠ nemo cof. i. ſpirituſſanctus. ⁊ illi quos cognoſcere facitſpiritus dei nouit. ⁊ nos eū accepimusgnouit niſi ſpiritus dei. Nos aūt§. i. quo docemur de ſapiētia mūdi. ſed qͣ de deo ē.non ſpiritū huius mūdi accepimꝰ:rinde ꝓbatur qꝛ ſcimus 5 Q. ad hoc accepimuseum ſꝑ eumſed ſpiritum qui ex deo ē: vt ſciamus quę a deo donata ſunt nobisꝘ. ſcimus que a deo donata ſunt nobis nō tantum ſcimꝰ ſed ⁊. Filli pſeudo alia loquunt̉ jͣ. ratione uel ornatujquę ⁊ſ loquimur nō in doctis huſ qꝛ ſpiritus interius docet auditoresmanę ſapientię verbis: ſed in dofita moderantes vt quibuſdā altiora quibuſdamhumiliactrina ſpiritus. ſpiritualibus ſpirifnos ſcimꝰ q̄ donata ſunt nobis. ſed ſvt pſeudotualia comꝑantes. Animalis aūtfvt partū virginis ⁊ reſurrectionēhomo non ꝑcipitᶠ ea quę ſunt ſpiriſſecundū humanū ſenſūſ ideotus dei. Stulticia ē enim illi. ⁊ nōſpiritualia 5 ⁊ vere nō poteſtpoteſt ītelligere: quia ſpiritualiterFanimalis nō poteſtexaminat̉. Spiritualis aūt homoſcerta fide occultoꝝ nō patēti cognitione ſintelligit ⁊ diſcernit Na nullo homine animaliIiudicat omnia: ⁊ ipſeʳ a nemine iuFanimalisdicatur. Sicut ſcriptum ē. Quisſſqui hec fecit ꝑ quē ſapiētia mūdi ſtulta eſteniꝫ cognouit ſēſumᶠ domini. autQ. nullus Tut dicat: quid hoc ſic feciſti j. quaſinemo carnaliū cognouit ſenſum dominiIquis inſtruxit eum? Nos auteꝫſenſum chriſti habemus.

ſſenſum chriſti habemꝰ § tamenſqui poſſemTego fratresFnō debuinon potui loqui vobisſſicut ſoreo ſpiritualibus τ. i. carnaliter viuētibꝰquaſiᶠ ſpiritualibus: ſed quaſiʳ car⁊ hoc tam diligēter feci cognitionenalibus. Tanquāᶠ paruulis ī chrifnō altiora predicaui. quare ſ facilē doctrināſto lac vobis potū dediʳ non eſcā⁊dulcē ac nutrientē§ qꝛ ſquādiu vobiſcū eramNondum enim poteratis: ſed nec⁊ ſi ab illis pſeudo edocti Freciꝑe eſcamnunc quideꝫ poteſtis. Adhuc em̄ſ vere eſtis carnales. quia cōcarnales eſtis. Cum enim ſit intertentioſiFinuidia de baptiſtis verbis .jͣ. ꝙ aliquid ab homine eſſe putatisvos ⁊ʳ zelus ⁊ʸ contētio: nōneˣ carIin peius ꝓficitisnales eſtis: ⁊ ſecundū hominē amſexpoſitio zeli ⁊ ꝯtentionisbulatis; Cum enim quis dicat egoFnō ē hoc minus a gētilitatequidem ſum pauli. alius autē. egoTvt ſperātes in deo ſunt dii Tquādoquidē in hisgloriamini T. ſunt ne ipſi gratie. que ī ſacramētis datur auctoresappollo: nōne hoīes eſtis? Quiſſqui maiorigitur ē appollo: Quid vero pauFnō deꝰ qui dat. ſed m niſtri ꝑ quos dat. ⁊ ideo īdeo gloriandū nō in eislus; Miniſtri eius cui credidiſtis⁊ ⁊ hoc nō vno eodemqꝫ modo faciūt diuiſit officia ſingulis⁊ᶠ vnicuiqꝫ ſicutꝭ dominus dedit.paulꝰ ſad fidē ꝯuerti ſbaptiſmo. ſ nō uosEgo plataui. apollo rigauit: DeuſTmuneris ſ ⁊ quia deus dat tantū incrementūautē incrementū dedit. Itaqꝫ ne5dando ex ſeqꝫ qui plantat ē aliquid: neqꝫ quiFremiſſionē peccatoꝝ. et omnia alia. bona interius ſolusrigat: ſed qui incrementūᶠ datꝭ deſplantat paulus rigat appollous. Qui plantat autem ⁊ qui rigat

¶ Nos aūt nō ac. ſꝑ. h. mun. Non ſpiritū phitonicum qui ſolet coniecturis. quę mundi ſunt diuinare. qui ꝑ ſibillam locutus ē. qui ꝑ veriſimiliaſępe fallitur ⁊ fallit.¶ Nos aūt non accepimus ſpiritū huius mūdi. Spiritus dei ē ſpiritus charitatis. ſpiritꝰ huius mūdi. ſpiritus elationis. Nec moueat ꝙ ſpirituſſanctꝰtantum hic nominat̉. ⁊ ſolus ſcire dicitur. ab hac enim ſciētia. nō excluditupater ⁊ filius. ſicut ab eo ⁊ chriſtus dicit̉ ſolus ⁊ verus deus non excluditurſpirituſſanctus cum dicitur. Hęc ē vita ęterna. vt cognoſcāt te verum ⁊ ſolum deum. ⁊quē miſiſti hieſuꝫ chriſtum.¶ Sed ſpiritū quiex deo eſt. Auguſt.Spirituſſanctus vtiqꝫ patris ⁊ filij eſt. necnon ⁊ noſter. Quodenim datū eſt etiaꝫ adeum qui dedit refertur⁊ ad eos quibus deditItaqꝫ ſpirituſſanctusnon tantū patris ⁊ filij qui dederunt. ſed etiam noſter ē qui accipimus. Et non eſt iſteſpiritus noſter in quoſumus. quia ipſe ſpiritus eſt hominis qui inipſo ē. Et ipſum tamēſpiritum qui hominisē accipimus. Sed aliud ē quod accipimusvt eſſemus. aliud qd̓accepimus vt ſancti eſſemus. Spiritus autēhominis in ſcripturaaccipit̉ ipſa anima velipſius anime potentiarationalis. Dedit enīnobis naturam vt eſſemus. animā vt viueremus. mentē vt intelligeremus.¶ Ut ſciamus. multi habent dona dei. ⁊neſciendo a quo habeant impia vanitate iactantur. Nemo douisdei beatus. qui dantiē ingratus. vnde in ęuāgelio qui habet dabitur ei: plene habereē ſcire vn̄ habeas. quiergo non habet .i. quiIII.neſcit vnde habeat. ⁊quod habet aufereturab eo.¶ Nō humanę ſapientię uerbis.Hieroꝰ. Malebat eīilla ſola puritate veritatis oſtēdere qͣꝫ eloquij tinctione fuſcare.¶ Spiritualibus. Qd̓ vos corinthij nō eſtis. ⁊ ideo culpa veſtra ē nonnoſtra ꝙ maiora nō diximus.¶ Animalis homo. Dicit̉. vita qui fertur diſſoluta laſciuia animę ſuęquā intra naturalis ordinis metas ſpiritus rector nō ꝯtinet eo ꝙ ipſe deo regendum ſe nō ſubijcit. Animi uero ſenſu dicit̉ animalis. qui deo iuxta corporum fantaſiam vel legis litterā vel rationē phiſicam iudicat.¶ Quia ſpiritualiter examinatur. Anīalis nō poteſt intelligere ſpiritualia. quia examinatur .i. examinatio ⁊ cōprobatio fit illorū ſpiritualiumtantuꝫ ſpiritualiter .i. a ſpirituali. Vel animalis nō intelligit ſpiritualia. qͥaſpiritualiter .i. ꝑ ſpiritualia tantū ꝓbatur ꝙ animalis ē. qꝛ audita imꝑbat. ⁊non ob aliud ei ꝓponuntur. niſi vt examinet̉.

¶ Spiritualis autem homo. Eſt vel vita vel ſcientia. Spiritualiseſt vita. qui ſpiritū domini habens rectorem animam regit. Scientia veroſpiritualis ē. qui etſi ex parte ⁊ ꝑ ſpeculū videt. tamē de deo ſecundum imagines corpoꝝ. vel legis litterā. vel humanam philoſophiā nō ſapit. ſed ſpiritui dei ſubiectus certiſſime ac fideliter iudicat.¶ Omnia. Non quidē quę ꝯtinet diuina ſciētia ſed q̨̄ ad iuſticiā ⁊ vitaꝫſufficiūt .i. omnia iudicanda.Uudicatur. Idēintelligitur vtrū benean male intelligat. velrepręhendit̉ ⁊ hoc probat. quia quis cognouit ſ. d. ⁊ eum nos habemus. ⁊ ideo nō poſſunt nos illi veſtri iudicare vt ſolēt.¶ Nos. Qui iam vltra hoīes ſumus vnusſpiritus cū deo. habemus ſenſum chriſti. fide certa tenentesea quę ſunt chriſti.¶ C. III. I¶TTanqͣꝫ paruulis. Sicut enim cruxchriſti alijs ſtulticia ē.alijs ſcandalum vocatis autē eſt virtus dei.ita idem alijs ē lac. aliis cibus ē. ſecundū qd̓capacitas eoꝝ. plus vl̓minus capit. vt hi quidicunt ego ſum illiusvel illius. aliter acceperunt de chriſto crucifixo qͣꝫ qͥ dicit. mihi abſit gloriari niſi in c. d̓Eadem ſimul audiūtſpirituales ⁊ carnales.⁊ quiqꝫ pro modo ſuocapiunt. nec neceſſe eſtvt aliqua ſecreta taceantur ꝑuulis. dicendaꝑfectis. ideo qͥa dicit apoſtolus nō potui v.lq .ſ. qd̓ ē. n̄ potuiſtis q̨̄dicebā ītellige̓ ut ſpūales. ſꝫ vt carnales. Sienī vt ſpūales nō dicerent ego ſum pauli.¶ Adhuc enim carnales. Arguit eos qͥquęrebantur ſe dudūnō audiſſe ſpiritualiacum adhuc indigni eſſent audire.¶ Miniſtri eiusAugꝭ. Homo exterius miniſtrat. quaſi ſeruus. nō vt aliquid deeo ſperetur. deus incrementum dat qui iuſtificando informat. ⁊ rigando fęcundat. homo loquit̉.deus docet intus. Unde beatus quem tu erudieris d. Qui plantat ⁊ quirigat foris operatur. Qui dat incrementum intus opitulatur. Si nō dantſancti incrementum impendunt tamē adiumentum. ſed non de ſuo. quia inqͥt ſine me nihil p. f. Igitur fides rigando ē nutrienda. hoc igitur loquendoagitur docendo ſuadendo. chriſtus interius docet inſpirando. Illa inſpiratio vnctio ē. ſine qua ſermo hominis ꝑſtrepit inaniter. Creator qui redemit⁊ ad fidem vocat. intus ſuadendo loquitur quibus vult. Cum verbum deiauribus inſonat miſcetur potentia dei. cum ſono vocis. vt qui incitat prędicantem: confirmet auditorem. vocem format homo exterius. ſed deus imprimit intus. ⁊ ei obedit. quem gratia pręuenit. quia deus operatur velle⁊ perficere.