Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Fqui nō ſunt de ꝯtentione veſtra nō ideo hoc dico quin bonū ſit baptizare. ſed ne quiscriſpum ⁊ caiuꝫ: Ne quis dicatIde quo magis gloria reminiꝙ in nomine meo baptizati ſitis.nō ſolū illosI matrone ſ familiā q̄nō ē de ꝯtētōeBaptizaui autē ⁊ ſtephanę domūſqui ſit de cōtētioſisCęterū neſcio. ſi que alium veſtrūFratio cur tam paucos baptizauitbaptizauerim. Non eniꝫ miſit meſqd̓ a minoribꝰ fieri poteſt. ne retardaret̉a predicationechriſtus baptizare. ſed ęuangelizaFmiſit me. ſed nō τin lepore ⁊ ornatu verborum.jͣ. philoſophoꝝ que verboſos facitre: ſnon in ſapientia verbi. vt nōjQ. q̄reret quis. an euacuaret̉. vtiqꝫ 5 .i. pͣdicatioeuacuet̉ crux chriſti. Uerbum enīſvidet̉crucis ꝑeuntibus quidē ſtulticia ē.i. credentibusHis autē qui ſalui fiunt. id ē. noſqꝛ credētes in crucē virtutē dei ītelligunt vereꝑeuntibus ſin abdiaſquiabis deiᶠ virtus ē. Scriptum ē enīFirritā faciā nō meā meis. ſed que eoꝝ ē ſſecl̓iPerdam ſapientiā ſapientium.Iquā excogitāt ad aliquid ꝓbandū⁊ prudentiam prudentiū reprobavere reꝓbat Tlogicus j ꝑ partes ſ īter primosapoſtolosbo. Ubiſ ſapiēs: vbi ſcriba: vbifuere ꝑdet ſa. qꝛ fecit ſtultā ⁊ hoc ſub īterrogatōeconquiſitor huius ſęculi. Nonneſ quē ſecundū rationē huiꝰ mūdiſtultā fecit deus ſapientiam huiusIper filium ſhoc fecit alto cōſilio ne ſuꝑbirentmundi. Nam quiaʸ in dei ſapiētiaIſapiētes mūdi ꝑ ſuā ſapientiā vbi ē ſuperbianon cōguouitᶠ mundus ꝑ ſapientiFex placito enim ē vel per īperitos ſapiētia mundi predicatores. vel rē predicatā que ſtulta videt̉ſicut ē paſſio chriſti ⁊ mors vbi humilitasam deum: ⁊ placuit deoˢ per ſtulticiam prędicationis ſaluos facere.

fneſciētes humilitatē dei ſpotentiecredentes. Quoniā ⁊ʸ iudeiſ ſignafque ingenio hoīs ſapiētia videatpetunt ⁊ gręciʳ ſapientiā quęrunt.Nos autē prędicamus chriſtumcrucifixum iudęis quidē ſcandalūFita ⁊ uobis ſi de ſapiētibus eſtisgentibus aūt ſtulticiam. Ipſis auſad vitā nō cōmuni vocatione. ſed qua ſuntpreſciti.teꝫ vocatis iudęis atqꝫ gręcis chriFqui mortuꝰ mortē vicit qui callide diabolumdecepit.ſtumʳ dei virtutē ⁊ʳ dei ſapientiaꝫſ vere ī crucifixione chriſti ē dei virtus ⁊ ſapiētiaFvt paſſio ⁊ mors Tqͣꝫ hoīes poſſint videre vel eēQuia qd̓ ſtultum eſt dei. ſapienfīfirmitas chriſti magna ē victoria ſvictus vicitmortem. quā nemo gigas euaſit ſceleſtia ſine dubio vincunt terrenatius ē hominibus: ⁊ qd̓ infirmumbene dico firmiusē dei. fortius ē hominibus. Uide§. i. ꝑ quos vocati eſtiste enim vocatione veſtram fratresfhoc ſcꝫ videte Ide vocatoribꝰ Thūanā ſapīamIquia nō multi ſapiētes ſecunduꝫflata dominatōne primo nulli tales ſuerūt interdoctores chriſtiane fidei quādo duodecī apoſtoliſunt electicarnēᶠ non multi potētes. nō mulQ. nō ſapiētes ſed ignaros hūane ſapiētiegeneris claritate.ti nobiles: ſed quę ſtulta ſunt mūI faciat erubeſcere ⁊ ad inſipientiā redigatdi elegit deus. vtᶠ cōfundat ſapientes. ⁊ infirma mundi elegit deus.ſīpotentesſvt neronēvt ꝯfundat fortia ⁊ ignobilia munſqd̓ plus ēdi. ⁊ contemptibilia elegit deus ⁊I. i. nihil eē videbant̉ qui ſibi aliquid eē videnỉſea quę non ſunt: vt ea quę ſunt

Sed ęuangelizare. Perfecte enī baptizare ⁊ minus docti poſſunt.Perfecte aūt ęuāgelizare multo difficilius ē ⁊ rarioris oꝑis. Ideo doctorgentiū pluribus excellētior. ęuāgelizare ſe miſſum dicit. nō baptizare. Hoctamē neceſſitate inſtāte interdū egit. Non in ſapien. Contra ſapiētiam ſęculi. Non in ſapiētia v̓. Sapientiā dicit ph̓orum. quę dicit̉ ⁊ ſi nō ſit. vel quęverboſos facit. ꝑ quā crux .i. mors chriſti euacuat̉. ⁊ īpoſſibile ſecundū naturam iudicat̉ vt deus īmortalis moreret̉. Serbi. Ibi ꝯpoſitio verboꝝ q̨̄ritur. vbiteſte virtute ipſa veritas ſe nō ꝯmendat. Euacuatur. Etiācrux chriſti. ſiquo mōvel bona natura. velalio aliquo mō prętereaꝫ credat̉ eſſe iuſticia⁊ vita ęterna. Dereuntibus.Id ē. ſapiētibꝰ mūdi.quoꝝ ⁊ ſapiētia ꝑit. etfalſa oſtendit̉. ⁊ ipſe inde dānandi ſunt. Uirtus dei. Duꝫocciſus diabolū vicit.⁊ hominē liberauit. vl̓virtutē dat credentibꝰꝑ quā fiūt miracula cūres exigit.SScriptū eſt enī.Ideo nō miſit me ī ſapiētia. qꝛ p̨̄dixerat ꝙ īp̨̄dicatione eam nō reciperet ęuangelica. ſedꝑderet ⁊ reꝓbaret decollegio p̨̄dicatoꝝ ſuorum: ⁊ ſic factum eſt.Ubi ſapiēs. īter p̨̄dicatores. iter quos ſieſſe voluit: ſapientiā illam abijcere oportuit.Scriba qui de moribꝰvel actibꝰ p̨̄cepta dat.Conquiſitor qui ſecreta naturę rimatur. Tales nō recipit ſed ſtultos facit. Vel ꝑeuntibus dico. ſicut ſcriptūē. ꝙ ꝑderet ⁊ reꝓbamfalſamqꝫ faceret. Vbiſapiēs ꝓbatę. Falſe ſapiētię īſultat apoſtolꝰUbi: quaſi nihil ualꝫEt ē inuectio ī iudęos⁊ ī gentiles. Nam ſcribe iudeoꝝ ⁊ legis doctores. ⁊ ſi nihil īpoſſibile deo credunt. tamē qꝛ in lege nō adeo aꝑte habēt. diffidūt dei filiū eſſemortuum ⁊ huiuſmōi. Gentilibꝰ vero ꝓ humana ratione ſtulticia ē. Perdam ſapi. Non ergo de ſapientioribus gloriandū. Sapiēs. Genus vtriuſqꝫ ē ⁊ ſcribę ⁊ īquiſitoris. Saꝑientiam mūdi. Ubi ſtultū ⁊ infirmū dei ꝯtemnit̓ q̨̄ eſt ſecundūrationes mūdi q̨̄ impoſſibile iudicat qd̓ in naturis rerū non videt. Sapientiā mūdi ſtultā fecit. Nam ꝑ ſtulticiā credētes ſaluat. Et cur oſtēdit ꝑ hoc qd̓ p̨̄miſit: qꝛ nō cognouit mūdus ꝑ ſapientiā ſuā vt fides ⁊ ſalusex deo ſit. nō ex ſapiētia. Sed in dei ſapiētia: q̨̄ ī tenebris lucet. ideo verbūcaro f. ē. Sicut enī curatio via ē ad ſanitatē. ſic medicina ſapiētię ꝑ homīsſuſceptionē ē noſtris accōmodata vulneribus. vt quibuſdā quaſi ꝯtrarijs.⁊ quibuſdā quaſi ſimilibꝰ curent̉. Serpētis em̄ aſtutia .i. ſapiētia decepti ſumus. dei ſapiētia liberamur. Et ſicut illa ſapiētia vocabat̉. ⁊ ſtulta erat ſiciſta q̨̄ vocat̉ ſtulticia. ſapiētia ē. Ecce ꝯtraria. Similia vero ſunt. ꝙ ꝑ fęminā deceptos. ꝑ fęminā natꝰ liberaret. chriſtꝰ hō hoīes. mortalis mortales.

Vel mundus ꝑ ſuā ſapientiā imprudentē nō cognouit deū in dei ſapientia. id eſt. quia ſapiētia mundi ante neſciuit deum ꝑ ſapientiā dei .i. ꝑ hancmagnificentiā mūdi. ac tam ſapiēter īſtituti opificij ornatū. creatoris ſui nōeſt venerata ſapientiū. Placuit deo per ſtul. p. ſ. f. Id eſt. crucis fide ęternitatem ꝓueniremortalibꝰ. vt ibi ſalus reꝑiret vbi ſtulticia credit̉. Quoniaꝫ et in. ⁊cͣ. Non cognouit mūdus ꝑ ſa. ideo qꝛ iudęi ſigna potentię q̨̄runt. ꝯſueti abantiquo. Et gręci ſapientiā. vtrū qd̓ p̨̄dicat̉natura patiat̉. Sednos ꝯtra p̨̄dicamꝰ chriſtum crucifixū qd̓ nō ēiudęis ſignū potentię.ſed ſcandalū. qꝛ iraſcūtur ꝯtra p̨̄cones rubore ſceleris ſui. Vel iōvidet̉ ſtulticia qd̓ p̨̄dcamus. qꝛ iudei ſignapetūt ⁊ gręci ſapiētiaꝫ⁊ nos ꝯtra facimꝰ. Ettamē ꝑ iſtam ſtulticiāſaluat deus. credentesEt ſequit̉. Ipſis autēvo. qd̓ ſic iunge dixi:quoniā iudei petūt ſigna ⁊ gręci ſapientiaꝫ⁊ in crucifixione quā p̨̄dicamus ē magna virtus dei. ⁊ magna ſapientia dei. ⁊ ſi reꝓbis aliter videt̉. ipſis tamēqui vocati ſūt ad vitānō cōmuni vocationeſed illa qͣ p̨̄ſciti vocantur. apparet chriſti paſſio virtus ⁊ ſapientiavt ſcilicet ſalꝰ ſit ex d̓onō ex arbitrio iudęi vl̓gręci. Uel ipſis uocaPrędicamus chriſtū.i. chriſti fidē vel paſſionē. ſcꝫ dei virtutē. qꝛꝑ fidē eoꝝ peccata remittunt̉ ⁊ d̓mones pelunt̉. ⁊ cū res exigit miracula fiūt. Et dei ſapiētiam. Quia credentes in chriſtū cracifixum ītelligunt dei ſapiētiā chriſtū eē. Chriſtus enim ſapiētia patris ē. ſicut ⁊ uirtus patris ē. Ipſe ē uerbū patris ⁊ manꝰ. ꝑ quē tanqͣꝫ manu ⁊ verbo oīafecit pater. Vnde opera manuū tuarū ſunt cęli. Et iterū. Verbo dn̄i cęli firmati ſunt. Caue ne ītelligas dici filiū ſapientiā dei. tanqͣꝫ ipſe ſolꝰ ſit ītelligens ⁊ ſapiēs ſibi ⁊ patri ⁊ ſpūiſancto. tanqͣꝫ pater nō ſit ſapiēs de ſeipſo. ſed de filio. Eſt enī deꝰpater ſapiēs ea quę ipſe ē ſua ſapiētia ⁊ filiꝰ ſapiētia patris ē ſapiēs. de ſapientia q̨̄ ē pater de quo ē genitꝰ filius. Sic ⁊ pater ē ītelligens ea q̨̄ ipſe ē ſuaītelligētia. filius aūt ītelligētia pr̄is ē ītelligēs. de intelligētia q̨̄ eſt pater dequa genitus eſt. Uidete enim. Vere ſtultū ⁊ infirmū dei. ē ſapientiꝰ ⁊ fortiꝰ hominibꝰqd̓ in vobis poteſtis exꝑiri. Inſipiētes enim ⁊ īfirmi vos vocauerūt. inteſtulta ⁊ infirma dei enumerati ſunt tales vocatores. qui tamen ꝯfundūt ſapiētes ⁊ fortes. ⁊ vere ſunt tales qꝛ nō multi. nō aūt ait nulli forſan ꝓ ſe. quſolus īter apoſtolos ſęculariū literarū ꝑitus. terrenarū opū diues. romandignitatis parētela ꝯſpicuus fuit. qͥ tamē hęc nihili pēdit. nec vſus ē eis. Sed quę ſtulta. Ecce cōtra ordinationē dei faciūt aꝑte. qꝛ ſapientiāſęculi iactāt cū deus humilitatē ꝓponat. Venit enī humilis deus. quęrens