Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Pglochios

dn̄s exercituū. Ego em̄ dn̄s et nōmutor. Et vos filij iacob nō eſtisſ nec ſemel nec nuper hoc facitis vt errorisveniā mereamini: ſed hereditariā habetis patrū īpieꝯſūpti. A diebꝰ em̄ patrū vr̄oꝝ retatē recedēdo a meis legittīs: nec cuſtodiēdo q̄ preceſſiſtis a legitimis meis. ⁊ n̄ cuſtocepi. ſed nūc ſaltēdiſtis. Reuertimi ad me ⁊ reuertarad vos dicit dn̄s exercituū. Et diſquaſi qui n̄ diſceſſimꝰ ſn̄ ītelligētes ſe receſxiſtis. In quo reuertemur? Si afſiſſe īpudēter q̄rūt Iin hoc receſſiſtis a me: qꝛ cōfgitis me ſthō poteſt deū cōfigere jͣ. nō reddēdo defligit hō deūᶠ qꝛ vos ꝯfigitis me.cimas nec dico mīſtris ſed mihi qui precepi dariEt dixiſtis. In quo ꝯfigimꝰ te. In§ qꝛ n̄ reddiſtis decīas et primitias. idcirco īfamdecimis ⁊ primitijs. Et in penuriaet penuria maledicti eſtis .i. afflicti: et du parua ſubtrahitis vbertatē poſſeſſionū veſtrarū: et totā abunvos maledicti eſtis. ⁊ me vos ꝯfidātiā frugū perdidiſtis In̄ pauci ſꝫ oēs cōitergitisᶠ ges tota. Inferte omnē deciFī theſauris tēpli vt habeāt mīſtri mei cibosmā ī horręū meū. ⁊ ſit cibꝰ ī domomea. ⁊ ꝓbate me ſuꝑ hoc dicit dn̄sFtātas pluuias effundā: vt cateracte celi credāturSi n̄ aꝑuero vobis cataractas cęaperte ſet ſic ſlarge et lateli ⁊ effudero vobis bn̄dictionē vſad ſufficiētiā poſſet fieri vt magis per pluuiqꝫ ad abūdātia. Et īcrepabo proas eēt fecūditas ſꝫ locuſta vt brucus poſſet corrumpere iō addit īcrepabo vermes vel viciū aerisvobisdeuorantē. ⁊ n̄ corrūpet fruſſꝫ īplebit torculariectum terrę vr̄ę. nec erit ſterilis vinea īagro dicit dn̄s exercituū. Etbeatas dicēt vos oēs gētes. Eritisvos t̓ra deſiderabilis dic̄ dn̄s exerſꝑ plus et plus accuſatis deū: ꝙ cultores ſuoscituū. Inualuer̄t ſuꝑ me ꝟba vr̄anegligat§ nō ītelligētes quā grauis ē veſtradicit dn̄s. Et dixiſtis. qͥd locuti ſublaſfemiaſ rn̄det deꝰab vtilitatemus ꝯtra te? Et dixiſtis. Uanus ēobſeruādo legēFi p̄ſenti ꝓ dei ſeruitute exiqͥ ẜuit deo. Et qd̓ emolumentū qͥagut mercedē iō nō recipiūtcuſtodiuimꝰ p̨̄cepta eiꝰ ⁊ qꝛ ābulaſ cōtritōe cordis. vn̄ tota die cōtriſtatus īgreuimꝰ triſtes cora dn̄o; Ergo nuncdiebar Iqui cōtra deū ſuꝑbiūt et blaſfemātbtōs dicimꝰ ſarrogates. Siqͥdempoſt ſcelera et blaſfemias ꝓſꝑis ꝑfruūtur.ędificati ſunt faciētes īpietates. etſfelicitate p̄ſentis ſeculi ſvertēptauer̄t deū ⁊ ſalui facti ſūt. Tūcba ꝓphete F nō dicit quid locuti ſūt: ſꝫ ex eo ꝙ addit timētes deum: datur ītelligi qͥd ſint locuti ſcꝫ qd̓locuti ſūt timētes deū. vnuſqͥſqꝫ cūad rimorē dei ꝑtinet iuſtis loquentibꝰ et cohortan tibus ſe cōtra blaſfemias attēdit d̓eusꝓxīo ſuo. Et attēdit dn̄s ⁊ audiuitſverba q̄ dicūt hīc blaſfemi: īde deum timētes: ſcripta ſunt vt ſint ī memoria p̄ſcīe dei vt ī dīe iudicij⁊ ſcriptꝰ ē liber monum̄ti corā eo tiblaſfemis penas: et timētibꝰ p̄mia reddatmētibꝰ deū ⁊ cogitatibꝰ nomē eiꝰ.Itimētes me qͥ rn̄derūt ad verba blaſfemieEt erūt mihi ait dn̄ſ exercituū ī dieſ iudiciū ſī peculiarē populū ſ qꝛ oīs hō ſubqͣ ego faciā ī peculiū. ⁊ parcā eiſ ſic̄pctō Fi quo duplex affecꝰ ē: et pietatis ī filiū et ſeruitutis ī famulūꝑ pnīamꝑcit vir filio ſuo ẜuiēti ſibi. Et ꝯuer

ſtra miſeria cognoſcētis qͥd ſit īter iuſtū et īpium⁊ impiū. ⁊ īter ẜuientē deo ⁊ nō ſeruientem ei. C.IIII.plenus īculcat de penis blalſfemātiūet de p̄mijs timētiū ſiudicij q̄ ſctsluxͣ: pctōribus tenebreCce enim diesFad eremādos malos vt ſtipulāveniet ſucceſa qͣſi caminꝰ. ⁊ er̄t oēsſuꝑbi ⁊ oēs faciētes īpietatē ſtipucū cōbuſſerit eos: n̄ relīqͦt ī eis radicē malicie.la. Et īflamabit eos dies veniensdicit dn̄s exercituū. q̨̄ nō derelīq̨̄tilla īpijs ecōtrarioeis radicē ⁊ germē. Et oriet̉ vobis⁊ qͥ vere oīa iudicabit. nec boua nec mala nec virtutes: nec vicia latere patieturtimētibus nomē meū ſol iuſticię. ⁊ſ vt ſanatos ꝑ pnīam ī humeris ſuis portet Ituncſ qͥ nūc ſeculo quaſi carcere īcluſi eſtisſanitas ī pēnis eiuſ. Egrediemī ⁊vn̄ cupio diſſolui ⁊ eē cū xp̄o ſ vel de vīculis relaxati nec hoc fine leticie cōtēti calcabitis īpios.ſalietis ſic̄ vitulꝰ de arm̄to ⁊ ſcalcaIdiſſoluti aridi ī potētes reſiſterebitis īpios cū fueritᶠ cinis ſub plāta pedū vr̄oꝝ in die qͣ ego facio diIad ſpūalem ītelligētiā īuitat ſī futuro iuxta mercit dn̄s exercituū. Memetote leta erit retributio: ergo dū ē tēpus merēdi obſeruagis moyſi ẜui mei quā madaui ei īlegē ſq̄ ē ſina ſdirigēdā ſī qua ſūt ſ qd̓ egūt ſooreb ad omne iſrl̓ p̨̄cepta ⁊ iudiciarecipiātEcce mittā vobiſ heliā ꝓphām an̄quā veniat dies dn̄i magnꝰ ⁊ horriſi helias n̄ an̄ cor patrū cōuertetur ad filior⁊c. f. a. p. e cū venut dies dn̄: magnꝰ iuſtis: horribiliſbilis. ⁊ ꝯuertet cor patꝝ ad filios.īpijs ꝑtutiet vnus iudex nō celū: n̄ eos qͥ ī celo verſātur: ſꝫ terrā a nathemate .i. eos q̄ faciūt oꝑa terrena.⁊ cor filioꝝ ad pr̄es eoꝝ. ne forteiudicaturꝰ ſſtꝑando oues ab hedisveniā ⁊ ꝑcutiā terrā anathemate.

Et calū. Pari ordīepꝰ maleficia ⁊ adult̓ia⁊ ꝑiuria ponūt̉ qͥ n̄ reddūt mercedē mercēnarijs. l̓ qͥ oppͥmūt pupilū ⁊ viduā. ne gͦ ꝑuacrimina putent̉ q̨̄ ꝑiurio ⁊ adulterio ꝯꝑāt̉.Ego enī. Quia dixerat. Dn̄s ē quaſi ignis cōflatus. ⁊ qͣi h̓ f.cū pro nobis nominetur āgelus. l̓ ignis. vl̓aliud. ne iō putetur aliquid mutabilitatꝭ eēin natura ipſius. in dedicit. Ego em̄. QuaſiUos quotidie mutamini ꝑ adulteria ⁊ percętera mala vr̄a. egovero ī iudicio nulla ꝑſonarū varietate ꝯmutor. ⁊ cū ſeuerū ⁊ iuſtūiudicē me eē fatear. tn̄o filij iacob. nec diuerſitate tormētorū eſtisꝯſūpti in malicia. qꝛ ꝑpęnam malicia ī vol̓nō ē purgata. ſed ſinecauſa percuſſi vos diſciplinā n̄ recipiētes.Miſtice. Per filios iacob qui ſequunt̉mala patrū. nec cuſtodiūt mādata dei ſignificantur illi qui ꝯſtituti ī eccīa nō recedunt avitijs. ſꝫ falſū nom̄ xp̄ianitatis ſibi aſſumūtReuerti. Magͣ clemētia eoſ qͥ a ſe receſſerāt ad reditū ꝓuocat.ut ip̄e qͦꝫ ad eos red̓at Si affligit. Lxx.ſupplātat alij ſi fraudat. qd̓ ſcd̓m hiſtoriāſane de decimis p̄t accipi: ſꝫ ẜm qd̓ ponituraffligit homo deū. pōtad miſteriū paſſionisdn̄icę referri. ꝯfigitisme cruci qui mō decimas ſb̓trahitis. Cōfigitis. Aempore eſdrꝫ tāta euit fames. vt multi ꝓ penuria filios ⁊ filias vēdētes ⁊ frumēta ementeſleuitis decimas nc. ſoluerēt. Qui etiā frugeſin horreis egeſſerunt:ꝓ magnitudīe p̄cij. decimaſ n̄ ſoluebāt. vnd̓ꝯpulſi mīſtri tēpli fugerūt vnuſquiſqꝫ ī regionē ſuā. Und̓ dicitdn̄s ſe ī ſuis afflictū. ⁊n̄ accepiſſe decimasInferte. Vt ſciatiſvos iō ꝑdidiſſe. abūdātiā qꝛ fraudaſtiſ meꝑte mea moneo ut reddatis mihi mea: ⁊ egoreſtituā vob̓ veſtra. Qd̓ dictū ē d̓ decīſ

p̄t ītelligi ī ppl̓is ęcclīeqͥbꝰ p̨̄cipit n̄ ſolū daredecīas. ſꝫ ⁊ oīa vēdere⁊ dare pauꝑibꝰ. qd̓ ſiface̓ nolumꝰ. ſaltem inhūc iudęos imitem vtpauꝑibꝰ ſaltē aliqͣꝫ ꝑtē demꝰ ⁊ ſacerdotibꝰ ⁊viduiſ debitū honorēdeferamꝰ hͦ qͥ n̄ feceritdn̄m ſupplātare ꝯuīcit̉Si qn fames ⁊ egeſtaſoīm reꝝ oppͥmit mūd̓hͦ ex ira d̓i ſciamꝰ d̓ſcēdere. qͥ ī pauꝑibꝰ. ſi elimoſinas n̄ accipiat: ſepriuari affirmat ſuapoſſeſſione. Poſſumꝰ ⁊ ſic int̓pretari decimas ⁊ primitias. Siquis doctꝰī lege p̄t alios erudirenō debet ſibi attribuere. ſꝫ primuꝫ grās agatdeo a qͦ oīa. deinde ſacerdotibꝰ eiꝰ ac mgr̄isa qͥbꝰ doctꝰ ē. alioquīpenuria maledicet̉. ſiaūt deū largitorē ītellexerit. ⁊ his ꝑ qͦs a deoeruditꝰ eſt ſe huīliauerit. ⁊ in horreum dei cibos intulerit .i. ſcripturę alimenta popul̓ mīſtrauerit. mādabit deus nubibꝰ ſuis vt pluant ſuꝑ eū imbrē. Increꝑabit etiā ꝓ eo ꝯͣrias poteſtates. nec eritſterilis vinea. ille .ſ. qͥdicit. Ego ſū vitis ꝟa⁊ afferet ei fęcūditatē.⁊ tātā ex mēito huīlitatis būītudinē ꝯſeq̄t̉. ut5ͣomēs gētes dicāt eumvebeatuꝫ. ⁊ ī terra. id ē. Et btās. Cūctę natōes ꝑ cirdoctrīa illiꝰ deſiderēt hītarecuitū mirabuntur fertilitatē terrę ur̄ę: ītm̄ vt oēs hītare ī ea deſiderēt ⁊ ab Inualuerūt. Repetit pleniꝰ undātię rerū oīm gētibꝰ exēplo ſitis.qd̓ dixerat. laborare feciſtis. d. i. ſu. ⁊ exponit latiꝰ q̨̄rimoniā populi reuerſid̓ captiuitate: qͥ exn̄s ī cultu vniꝰ dei: multis miſerijs affligebat̉. vidēs ydolatraſ ī oībꝰ ꝓſꝑari. Infirmato gͦ ⁊ dicēti. fruſtra colo deū. occurrit ꝓphetain ꝑſona dn̄i. ⁊ recidit verba blaſphemię q̨̄ ab īfirmis dicūtur ī creatorem.Ergo. Pn̄t hęc de hereticꝭ ītelligi: martione ⁊ valentino ⁊ cūctis qui nōrecipiētes vetus teſtm̄ cōtra creatorē loquuntur. ⁊ ꝓficiūt ī ſua īpietate. etTuc lo. Berba ꝓphetę. Quaſi illis blaſ multos ſocios ſceleris hn̄tphemātibus d̓ iudicio dei. iuſti qui caſto timore deū timēt. loquent̉ ad inuicē cohortātes ſe ꝙ retributio bonorū vel malorū nō ſit in pn̄ti: ſed ī futuro⁊ ꝙ hō n̄ poſſit ſcire iudicia dei ⁊ d̓ ęquitate eius diſputare.Cū ſu. Abraā cooꝑatōe diuīę maieſtatꝭ dicit. Ego ſū terra ⁊ cinis. iō vidit ſolē iuſticię. Qui ꝟo ſuꝑbe dixit. Ponā ſuꝑ ſidera ſedē meā. ⁊ e .ſ. al.Deducet̉ ad terrā. ⁊ erit cinis ſub pedibus ſctōꝝ ī die iudicij.Mementote. Loquitur ad iſrael .i. ad oēs qͥ deū ſenſu cernūt. Vn̄ beati mdo corde. q. i. d. vi. O reb. ſiccitas. quia per legē oīm vitioruꝫhumor excoquitur. Ecce m. Iudęi dicūt an̄ ſuū xp̄m heliā eē ventuꝝ⁊ oīa reſtauraturū. Un̄ ⁊ chriſto ī euāgelio ꝓponit̉ q̄o. quid eſt ꝙ phariſęidicunt ꝙ helias vēturꝰ ē. cui ipſe reſpōdit. helias quidē veniet. et iā venitī helia ioh̓eꝫ ītelligēs Pꝰ moyſen .i. legē ſpūal̓r ſeruādā dicit mittend̓ heliā. ī qͦ ꝓphetia ſignat̉. qꝛ an̄qͣꝫ dn̄s ī iudicio ꝑcuti at terrā anathemate. mittet chorū ꝓph̓arū qͥ ſignificat̉ ī helia qͥ īterpretat̉ deꝰ meꝰ. ⁊ ē d̓ opido theſbi: qd̓ ſonat ꝯuerſio ad pnīaꝫ. h̓ helias ꝯuertet cor patrū. abraā. iſa. ⁊ ia. ⁊cęteroꝝ ꝓph̓aꝝ ad ī ſtructōꝫ poſterorū de fide ſaluatorꝭ: ī quē ⁊ ipſi crediderūt. ⁊ cor filioꝝ. a. p. qꝛ ſuſcipiēt fidē quā illi habuerūt. Uel cor pr̄is adfiliū .i. dei ad oēꝫ qͥ ſpūm adoptōiſ acceꝑit. ⁊ cor filioꝝ ad pr̄es eorū. Un̄ indei ⁊ chriſtiani qͥ nūc īter ſe diſcrepāt pari ī chriſtū religione ꝯſentiēt.