Iob.C.XLII.
tatio. Quis eſt iſte qui celat cōſiliū abſqꝫ ſciētia. ideo inſipienter locutꝰ ſum ⁊ q̨̄ vltra modū excedūt ſcientiā meaꝫ.ſ ergo. ¶ Si tu audis.Audi ⁊ ego loquar: Interrogabo te ⁊ tu rn̄de mihi. Audimagna de miſericordia agnoſcat.Iecce ciliciū quotu auris audiui te: nūc aūt oculuſ meus videt te. Idcircode nullo dono dei ſuꝑbio. qꝛ ſumptꝰ ex puluere ꝑ ſentētiāngitur in dolore.ipſe me rep̄hendo ⁊ ago pęnitētia in fauilla ⁊ cinere. Poſtillate mortis in puluerē me redigere cognoſco.qͣꝫ aūt locutus eſt dn̄s verba hęc ad iob: dixit ad eliphaꝫthemanitem. Iratus ē furor meus in te ⁊ in duos amicoſſprius vulnꝰ ſecat.t (intꝰ vbi diſplicet multi qui foris placent. j. ſ qꝛ nichil ſuꝑbe dixit. ſꝫ humilitertuos: qm̄ nō locuti eſtisʳ cora me rectū ſicut ſeruus meuſſ remediū indecat. j. ſ qꝛ veniā reatꝰ nō habēt. niſi gratie ſeptiformiſ ſpiritu vniiob. Sumite igit̉ vobisʳ ſeptē thauros ⁊ ſeptē arietes: etuerſali paci a qua fuerāt exciſi aggregent̉.ite ad ſeruū meū iob ⁊ offerte pro vobis holocauſtū. Iobf propriū ſpeculū electoꝝ eſt vt ſuꝑ de ſe ſentiant infra quē ſunt.aūt ſeruus meus orabit pro vobis. Facie eius ſuſcipiaꝫderet ſi verba ſuꝑioris ſapiētię nō audiret. in cuiꝰ ꝯꝑatione ſtultū eſt om̄enr̄m qd̓ ſapit. Et qͣꝫto magis ꝓficit ꝯtemplādo dei ſciētias: eo ampliꝰ ſe nichil eſſe cognoſcit. Et ſciētiā ſuā vltra modū exceſſiſſe credit. qꝛ ī verbis depluſqͣꝫ eſtimauerat ſecreta eiꝰ ſapiētię agnouit. Sic ⁊ moyſes ex qͦ dn̄m andiuit: ſe factuꝫ impeditioris linguę ⁊ tardioris dicit. Audi ⁊ ego. l. Deiaudire eſt deſideria nr̄a ꝑcipere. loqͥ nr̄m ad dn̄m eſt ꝓmptis ad illū deſiderijs inhyare. Et qꝛ qͥſqꝫ interrogat qm̄ ignorat: īterrogare homini dn̄m eſtin ꝯſpectu eiꝰ neſcientē ſe cognoſcere. Rndere aūt dei eſt: eū qui ſe neſcientēhumiliter cognouerit occultis inſpiratōibꝰ erudire. Et eſt ſenſuſ. Audi ⁊. e..iMiſericorditer deſideria mea ꝑcipe. ut dū hͨ miſericordia tua ꝑcipiēs adiuuat: ad te multipliciora ꝯſurgāt. Interrogabo. Id eſt. neſciētem meex tue ſciētię ꝯtemplatōe cognoſco. Reſpōde: ſtulticiā ꝓpriā humiliter cōgnoſcentē doce. Quid em̄ interrogaret ipſe ex deſiderio humilitatis ⁊ deūſibi rn̄dere q̨̄reret ex magiſterio inſpiratōis declarat̉. interrogatuꝝ ſe quippe ꝓhibuit. ſꝫ nichil interrogādo ſubiungit. Auditu auris au. ⁊cͣ. Hisverbis indicat qꝛ qͣꝫto viſus ſuꝑior eſt auditu: tāto differt ab eo qd̓ priusextitit ⁊ hͦ qd̓ poſtmodū ꝑ flagella ꝓfecit. Et qꝛ interno oculo ꝟitatis lumēmagis ꝯſpexerat humanitatis ſuę tenebras diiudicās plꝰ videbat. Un̄ ſequit̉. Idcirco ipſe ⁊cͣ. Quāto ſe qͥſqꝫ minꝰ videt: tanto ſibi minꝰ diſplicet. ⁊ qͣꝫto maioris gr̄ę lumē ꝑcipit tanto ampliꝰ rep̄henſibilē ſe eſſe cognoſcit. Sꝫ qꝛ nulla eſt cognitio rep̄henſionis ſi nō ſequant̉ etiā lamēta penitudinis. Sequit̉. Et ago ⁊cͣ. In fauilla ⁊ cinere pęnitētiā agere eſt ꝯtemplata diuina eſſentia nichil aliud qͣꝫ fauillā cinerēqꝫ ſe cognoſcere. Poſtqꝫ aūt ⁊cͣ. Quia ambigeremꝰ iudicat deus de verbis iob qͥ facta virtutisſuę reuoluit. ⁊ amicoꝝ qͥ ꝯtra eū iuſticię dei gloriā defenderunt. Dixit ad⁊cͣ. Hoſti laudatꝰ eſt iob: iſtis an̄fertur. ⁊ tn̄ qꝛ hō ſine rep̄henſione an̄ oculos dei eſſe nō p̄t comꝑatōe alioꝝ laudat̉. ⁊ tn̄ habet ex hoīe ꝙ iudicet̉. Credidit gͦ ſe ꝓ culpa flagellari nō ꝓ gr̄a. ⁊ in hͦ rep̄hendit̉: ⁊ tn̄ amicis p̨̄fertur.Lora me re. ⁊cͣ. Nā qͣꝫtuꝫ ad humana iudicia in verbis ſuis amici iobmulta rectiꝰ illo dixiſſe crederent̉. ſꝫ qꝛ iuſtꝰ eſt ⁊ miſericors deꝰ amicos eius⁊ per iuſticiā diſtricte redarguit: ⁊ ꝑ miſericordiā benigne ꝯuertit. Nā ſeqͥtur. Sumite igit̉ vo. ⁊c̄. Internꝰ medicꝰ priꝰ putredinē vulneris innotuit. ⁊ poſt remedia ꝯſequēdę ſalutis indicauit. Quia ꝟo amici iob ſpecieꝫhęreticoꝝ tenēt ꝑ iob offerre iubent̓. qꝛ irā dn̄i ſacrificio placare nō poſſuntniſi ad catholicā fidē quā iob ſignificat ꝯuertant̉. vt ſalutē eius p̨̄cibꝰ obtineant. cuiꝰ fidē ꝑuerſis aſſertōibꝰ impugnabāt. Per thauros aūt ceruix ſuꝑbię. ꝑ arietes ducatꝰ expͥmit̉. q̨̄ ab hęreticis ſeductis plebibꝰ agit̉. Thauros gͦ ⁊ arietes in ſacrificio offerre eſt ſuperbū ducatū cōuerſionis humilitate mactare. vt edomita cernice ſuꝑbię: diſcāt obediēdo ſeqͥ. qui dudū docēdo pire conabant̉. Septē aūt ſacrificijs expiant̉. qꝛ ad eccleſiā reuertētes ꝑhamilitatis hoſtiā: dona ſpūs gr̄ę ſeptiformis accipiūt. Iob aūt ſer. ⁊c̄.Ita eccleſia ꝓ hęreticis In archa contēti ſaluant̓. extra aqͣ om̄s occidit. invna domo .i. eccleſia comedi agnꝰ iubet̉. nec de carnibꝰ eiꝰ exͣ ferri. ſanctū nedetur canibꝰ. Neqꝫ em̄ ⁊cͣ. Sn̄iam quā ſemel iudicando dixerat. iteꝝ replicando cōfirmat. atqꝫ vt manifeſtiꝰ beati iob iuſticia amicorūqꝫ eiꝰ iniu-
Scio qꝛ omīa potes. Cōtra ꝟo occultas machinatōes ſubiunxit. ⁊ nullate latet cogitatio. vnde eidē leuiathan exprobrat dicens.Quis eſt iſte ⁊ͣ. Abſqꝫ ſciētia leuiathan celat ꝯſiliū. qꝛ qͣꝫuis ꝯͣ infirmicatē noſtrā multis fraudibꝰ occultet̉: protectoris tn̄ nr̄i ſancta nobis inſpiratōe detegit̉. Audita igit̉ fortitudīe ⁊ calliditate dyaboli. ⁊ creatoris potenria q̄ ⁊ illū valēter repͥmit ⁊ nos miſericorditer tegit. Beatꝰ iob q̨̄ de ſe ſenrit apit dicēs. Ideo inſipienter ⁊cͣ. Quę dixerat ſapiēter dixiſſe ſe cre
ſticia demonſtret̉. eiꝰ laus: illorūqꝫ rep̄henſio iterata voce depromit̉. vt replicata foris appareāt qͣꝫ fixa intus habeant̉. Un̄ ⁊ ſomnū pharaonis geminatur. Dn̄s quoqꝫ con. Aꝑte oſtendit̉ ꝙ ꝓ ſemetipſo pęnitēs tātocitiꝰ exaudiri meruit: qͣꝫto deuote pro alijs interceſſit. qd̓ tūc quiſqꝫ veracit̉cumulat. ſi hͨ etiā ꝓ aduerſarijs impēdat. Iā ante ꝓ amicis auditꝰ on̄diturhic de ipſo d̓r. qui hͦ obtinuit ꝓ alijs orādo.Samuel. Melior eſt obediētia qͣꝫ victimę. qꝛ ꝑ victimas aliena caro. ꝑatet̉ ſtulticia. Neqꝫ em̄ locuti eſtis coraꝫuus meꝰ iob. Abierunt ergo eliphaꝫ themanites ⁊ baldach ſuites ⁊ ſophar naamatites: et fecerūtI orando pro alijs ſibi ipſi profuitſicut locutus fuerat dn̄s ad eos: ⁊ ſuſcepit dn̄s facieꝫ iob.f5 vide ergo ordinē exceſſum correctio correctioneꝫ penitentia penitentiā venia vniam munera ſubſequuntur.quoqꝫ ꝯuerſus eſt ad pęnitentiā iob: cū oraret ille ꝓTForando. vel pro alijs ſibi proſunt.amicis ſuis. Et addidit dn̄s oīa quęcūqꝫ fuerat iob duplicia. Uenerūt aūt ad eū om̄es fratres ſui ⁊ vniuerſę ſororeſuę. ⁊ cuncti qͥ nouerāt eū prius: ⁊ comederūt cū eo paneꝫin domo eius. Et mouerūt ſuꝑ eū caput. ⁊ ꝯſolati ſunt euꝫFiſtis muneribus cogimur aſuꝑ om̄i malo qd̓ intulerat dn̄s ſuꝑ eū. Et dederūt ei vnuſquiſqꝫ ouem vnam ⁊ inaurem aureā vnam. Dominus aūtlegorice miſterium querere.obedientiā volūtas ꝓpria mactatur. rep̄ſſa gͦ arbitrij ſui ſuꝑbia citiꝰ deumhō placat. Uirtꝰ obediētię ex aduerſo on̄ditur. qꝛ peccatū ariolādi ⁊ qͣi ſcelus ydolatrię eſt nolle acqͥeſcere. Obediētia gͦ ſola eſt q̨̄ meritū fidei poſſidetſine qua quiſqꝫ infidelis ꝯuincit̉. Salomon vir obediēs loquit̉ victorias.qꝛ dū aliene voci humiliter ſubdimur. nos ipſos in corde ſuꝑamꝰ. Sciendū ꝙ nunqͣꝫ per obedientiā malū fieri. aliqn̄ autē ꝑ obedientiā bonū ꝙ agit̉debet intermitti. Neqꝫ em̄ mala in ꝑadiſo arbor extitit quā deuſ homini neꝯtingeret interdixit. ſꝫ vt ꝑ meliꝰ obediētie meritū hō bene ꝯditꝰ creſceret dignū fuerat vt hūc etiā a bono ꝓhiberet. quatinꝰ qͣꝫto veriꝰ hͦ qd̓ ageret virtus eſſet. qͣꝫto ⁊ a bono ceſſans auctore ſuo ſe ſubditū humiliꝰ exhiberet. Sꝫnotandū ꝙ d̓r de om̄i ligno pa. c. de ligno aūt ſci. bo. ⁊ ma. n. c. qui em̄ quolibet bono ſubiectos vetat. neceſſe eſt vt multa ꝯcedat. ne obediētis mēs fūditus intereat. ſi a bonis oībꝰ repulſa penitus ieiunat. Iubet̉ aliqn̄ ꝓſperahuiꝰ mūdi. aliqn̄ aduerſa. Si qͥs gͦ ex ꝓprio deſiderio ad proſꝑa anhelatcū imperātur ſibi obediētie ſibi virtutē euacuat. Si aduerſa inuitꝰ ⁊ nolēsſubit obedientię ſibi meritū minuit. proſperis gͦ ex ſola iuſſione aduerſis exſola deuotione militemꝰ. vt moyſes de ſuo nichil habet. qꝛ p̨̄cibꝰ remittiturne iſraeli p̨̄feratur. paulꝰ aduerſa etiā ex ſuo voto ducitur. Et addiditdn̄s ⁊cͣ. Quia per pietatē benigni iudicis tentatōis nr̄ę diſpendiū vincūt̉ſuffragia ꝯſolationū. minꝰ euꝫ tentat probatio qͣꝫ remuneratio conſolaturUenerūt aūt ⁊cͣ. Tūc gͦ ad xp̄m frēs ac ſorores accedūt. qn̄ ex ea plebeq̄ ei per cognatōeꝫ iūcta eſt. vel qui fortes futuri ſunt velut frēs. vel infirmivelut ſorores ad eū per cognitōeꝫ fidei deuota gratulatōe concurrūt. tuncin domo eiꝰ panē comederūt cū poſt poſita obẜuatōne lr̄ę in eccleſia miſticieloquij qͣſi frugis medulla paſcunt̉. Et cuncti ⁊cͣ. Nā naſcituꝝ xp̄m nullꝰqui plene didicit legē ignorauit. Un̄ ⁊ herodi reſpondēt in bethleem iudę.Comederūt cum. e. ⁊cͣ. In cōmeſtione panis charitas. in cōmotionecapitis āmiratio deſignatur. Et mouerunt .ſ. e. c. In hͦ loco caput mouere eſt inſenſibilitatē mentis excutere. ⁊ ad cognitōꝫ fidei crudelitatis paſſibus ꝓpinquare. Et cōſolati .ſ. Percuſſuꝫ merore cōſalari eſt ei poſt percuſſionē de venia cōgaudere. Nam qͣꝫto quiſqꝫ cernitur de reſtituta ſaluteproximi hylareſcere tanto ſe indicat de ablata doluiſſe. Conſolātur chriſtūcōſolantur eccleſiam qui ab infidelitate reſipiſcūt. ⁊ prauitatē per quā repugnauerāt deſerūt. In flagello aūt ꝯſolari noluerūt. qꝛ paſſionis eiꝰ tēporehebrei deū credere deſpexerūt. Un̄ pͥſ. Cōſolantē me q̨̄ſiui ⁊ nō inueni. Infine gͦ hebręi credētes ꝯueniūt. ⁊ redēptori in potētia diuinitatis qͣi ſano ioboblationū ſuaꝝ vota perſoluūt. Et dederunt ⁊cͣ. Per ouē innocentia.per inaurē obediētia .i. auditꝰ humilitatis gr̄a ornatus exprimitur. Et licethͨ iuxta hyſtoriaꝫ veraciter dicta ſint tn ſub typo geſta ſunt ſanctę eccleſię.Quę ⁊ ſi multos nūc percuſſione tentationis amittit. in fine tn̄ duplicia recipit. qn̄ ſuſceptis gentibꝰ ad fidē etiā iudea conſentit. Notanduꝫ vero eſtꝙ hͦ loco cū inaure ouis. cū oue inauris offertur. qꝛ in nocuis mentibꝰ ornamentū obediētię iungitur. dn̄o atteſtante. Ques mee vocē meaꝫ audiunt.Beato gͦ iob nemo inaurem fine oue. nemo autē oueꝫ ſine inaure obtulit.qꝛ redemptori noſtro nō obedit. qui innocēs nō eſt. ⁊ innocēs eſſe nō poteſt