Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

IobC.XIII

IobC.

prius bona ſubtrahit vires minuit. ⁊ tunc notitiā ſue iniquitatis infundit.egeſtas. Mēbra carniū eius coherētia ſibi. Mittet ꝯtra§ ſed ne inde terreamur. ſubdit.eū fulmina: ⁊ ad locū aliū nō ferētur. Cor eius indurabit̉f § apparuit angelis .i. predicatoribus qd̓ ex ſequēti ꝑcipitur. ſubdit enī predicatuꝫqͣſi lapis ⁊ ſtringetur quaſi malleatoris incus. Cū ſublacit gentibus.tus fuerit timebūt angeli: ⁊ territi purgabūtur. Cū apprehenderit eū gladius. ſubſiſtere nō poterit neqꝫ haſta neqꝫthorax. Reputabit enī qͣſi paleas ferrū. ⁊ qͣſi lignuꝫ putridum ęs. Nō fugabit eū vir ſagittarius: in ſtipulā verſi ſūtei lapides fundę. Quaſi ſtipulā eſtimabit malleuꝫ: ⁊ deriſ qd̓ ⁊ bonis ꝓficit ſ nūc mīſteriodebit vibrantē haſtā. Sub ipſo erūt radij ſolis: ⁊ ſternet

Haſtāvibrare ē ęternā ei mortē ex diſtricta anīaduerſione p̨̄parare. Sꝫ uibrant?haſtā deridet. qꝛ quidqͥd gͣue quidqͥd horribile p̨̄uidet pati n̄ metuit. Sꝫquo ſe ęterna tormēta euadere nō poſſe cōſpicit. eo ī exercēda nequitia durior aſſurgit. vn̄ fit qd̓ ſequit̉. Sub ipſo erūt. Per ſolis radioſ acumina ſapientiū demōſtrat. Et ē ſenſus. Hi q̇ ītra eccleſiā ꝑ acumina ſapiētieqͣſi radios lucis videbant̉ aſꝑgere. ⁊ ꝑ autoritatē rectitudīs deſuꝑ reſplen⁊ tunc aꝑte. Fnō fuit corā deo virtus. ⁊ ſi coram hoībus.ſibi aurum quaſi lutum. Ferueſcere faciet qͣſi ollā ꝓfundū.j.ſ qua tranſit admiratōem ex miraculis relinquitmaris. ⁊ ponet qͣſi cū vngueta bulliunt. Poſt cū lucebitquos nō ſic capit aliter inuadit. vt nō dubitent herere voluptatibus quiaſemita: eſtimabit abyſſum qͣſi ſeneſcentē. Nō eſt ſuꝑ terrāfinem habent ſupplicia.rgſuo vicio liberꝭe effrenatus. jſnec deū nec qui paſſurus eſtpoteſtas q̄ cōparetur ei. qui factus ē vt nullum tineret.Om̄e ſublime videt: ip̄e ē rex ſuꝑ vniuerſos filios ſuꝑbisXLII.C.Eſpōdēs aūt iob domīodixit. Scio qꝛ oīa potes: ⁊ nulla te latet cogi-

per hoc vero ꝙ ſubdit̉. Et faciē il. p̄. e. fraudis ſubtilitas deſignat̉. Vl̓ faciem eiꝰ p̨̄. Quia poſtqͣꝫ ī illo dānato hoīe quē aſſumet appareat. a ſanctaeccleſia miraculoꝝ diuitię ſubtrahunt̉. Nā cū ꝓph̓ia abſcōdit̉ curationūgr̄a auferet̉. Mebra car. ⁊cͣ. Carnes leuiathan ſūt oēs reprobi. qͥ ad intellectū ſpūalis patrię ꝑ deſideriū nō aſſurgūt. Mēbra ꝟo carniū ſunt hiqͥ eiſdē ꝑuerſe agentibꝰ ⁊ ſeſe ad iniqͥtatē p̨̄cedētibꝰ cōiungunt̉. ac ſic reproboꝝ vnitas bonorum vitam tāto duriꝰ p̨̄mit quanto ſe eī ꝑ collectōꝫ du-

rior opponit. Sed quid tandē cōtra hūc diuina clemētia faciat adiungit.Coherentia. Sꝫ ſi diuiderent̉ vt mare. iſrl̓ ad terrā ꝓmiſ. trāſiret. ut ſic̄ꝑnicioſū ē ſi vnitas deſit bonis. ita ꝑnitioſiꝰ ſi n̄ deſit malis. Mittet cō.eū. ⁊cͣ. Appellatōe fulminū tremēdę extremi iudicij ſnīę deſignant̉. qꝛ quosferiunt ī ꝑpetuū incendūt. q̨̄ ad locū aliū nō ferent̉. qꝛ igne ſuo nō grana: ſꝫpaleas incendūt. Sꝫ qꝛ leuiathā iſtū pęna nō corrigit. ſequit̉. Cor eiusindu. Cor antiqͥ hoſtis vt lapis indurabit̉. qꝛ nulla vnqͣꝫ ꝯuerſiōis pn̄īamollict Qui qꝛ ſolis ictibus ęternę vltōnis aptabit̉. apte ſubinfertur. Etſtringetur q. Ad hͦ incus ſtatuit̉: vt crebris ictibꝰ feriat̉. Leuiathan gͦ vtmalleatoris incus ſtringet̉. qꝛ inferni vinculis coartabit̉. vt ęterni ſupplicijꝯtinua ꝑcuſſiōe tundat̉. Incude alia vaſa formant̉: ſꝫ ipſa tot ictibꝰ ī aliudvas nō tranſfert. Cū ſublatus fu. ⁊cͣ. Futurū ꝓ p̨̄terito poſuit. Leuiathan enī ab arce beatitudīs cadēte. ī ruina eiꝰ etiā electi angeli expauerūtvt cū iſtū ſuꝑbię lapſus eijceret: illos ad robuſtius ſtandū timor ip̄e ſolidaret. ⁊ purgati ſūt. qꝛ iſto cū reprobiſ legionibꝰ exeūte electi ſoli remāſerūt. vl̓ſi ꝓ futuro legatur: p̨̄dicatores āgelos dicit. qͥ cū ſublatꝰ fuerit timebūt. qꝛcū iudicij turbine rapit̉. hi qͥ ī corporibꝰ repperiri poterūt īmenſo terrore cōcuſſi: etiā ſuꝑnę patrię nūcij cōtremiſcunt. Et qꝛ ī eis hͦ pauore excoquit̉. ſiqͣ in eis ineſſe potuit leuiū rubigo vicioꝝ apte ſubdidit. Et territi pur.A diſtricto iudice nō poſſunt qͥ ī carne ſūt tāto terrore nō ꝯcuti. cū oīa elemēta qͣtiunt̉. ſꝫ tn̄ mētes eoꝝ ſpes ꝓpinqͥ regni letificat. Interim āt qͥd agatſeqͥtur. Cū apprehen. eū. Gladij noīe hͦ loco ira ſignat̉. Ille aūt qͥ perabrupta furoris rapit̉. nō apprehēdere gladiū: ſꝫ gladio app̄hendi ꝑhibetur. Leuiathan gͦ qꝛ ꝑ aſſumptū reprobū hoīem ī ira oīmode crudelitatiseffrenatur. Apprehēdi a gladio d̓r. ⁊ neqꝫ haſta neqꝫ thorax ſubſiſtere poterit. qꝛ in antixp̄m dyabolus veniēs tantę virtutiſ apparebit: vt ſi ſuꝑnūadiutoriū deſit. ⁊ p̨̄dicantiū acumē obtundat ⁊ longanimitatē patiētiū deſtruat. Gladius. Id ē. ille ꝑditꝰ hō dyabolū ſuſceꝑit. vel ira ip̄m qͥ irāin vſū iuſticię ſumit. gladiū tenet cui ira dn̄atur. ⁊ ꝑ abrupta rapitur: ⁊ abea apprehendit̉. Reputabit enī q. Qd̓ ſuperiꝰ haſtā dixit h̓ inferiꝰ ferri appellatōe replicauit. ⁊ qd̓ ſuꝑius thoracē hic ęs. Ferrū nāqꝫ acuitur vtadu̓ſarius vulneret̉. ęs aūt rubigine pene nulla ꝯſumit̉. Ferro ergo p̨̄dicationis iacula. ęre aūt longanimitatis ꝯſtātia deſignat̉. Ferrū gͦ velut p. eqꝛ diuina gr̄a ꝓtegat: ⁊ p̨̄dicantium vires velut paleas neqͥtię ſuę ignę cōſumit. ⁊ patiētiū ꝯſtantiā qͣſi lignū putridum ī puluerē redigit. Sed qͣntomagis erigitur tātomagꝭ ꝯtra eū ſancti ſe accingūt. qd̓ tūc ī reprobis n̄ ꝓficiat ſagitta veritatis: ſubdit. ſed ip̄i ſc̄i contēnunt̉. et hoc ē. In ſtipulam. ſꝫquid mirū ſi vires hoīm deſpicit: qͥ ⁊ ſuꝑni iudicij tormēta cōtemnit. ⁊ hoceſt. qͣſi ſtipulā. Nō fugabit e. ⁊cͣ. Sagittas ꝟba p̨̄dicatoꝝ accipit. Et ēſenſus. A reproboꝝ cordibꝰ eū ſagitta p̨̄dicatoris nō excutit. qꝛ quiſqͥs abillo app̄hendit̓ ꝟba iā p̨̄dicātiū audire cōtēnit. In ſtipula ver. Perfundā eccleſia figurat̉. Funda nāqꝫ dū in gyrum mittit̉. ſic̄ de illa lapidesexeunt: quibꝰ aduerſarioꝝ pectora feriantur. ita eccleſia dū volubilitate tēpoꝝ ꝑ tribulationū circuitū ducit̉. fortes ex illa viri ꝓdeunt. quibꝰ qͣſi lapidis ictibꝰ iniquoꝝ corda tundunt̉. Leuiathan itaqꝫ qꝛ dānato illo homīeaſſumpto qͦſlibet fortes eccleſię velut īfirmos deſpicit. in ſtipulā verſi ſūt eilapides funde. Quaſi ſti. eſti. Quia ꝑ malleū deſuꝑ venientē. cęleſtispondus ꝑcuſſionis exprimit̉. qͥd ē ꝙ leuiathan malleū deſpicit. niſi qd̓ ſuꝑnę anīaduerſionis ictꝰ formidare cōtēnit? Et qͣſi ſtipulā. qꝛ ad iuſtę irę ſe

ſemitaeſt ſuꝑ terrāeſtimabit̉.fſ ſuo vicio liberꝭ⁊ effrenatus. nec deūpoteſtas q̄ cōparetur ei. qui factus ē vt nullum tineret.nec qui paſſurus eſtm̄e ſublime videt: ip̄e ē rex ſuꝑ vniuerſos filios ſuꝑbiC.XLII.Eſpōdēs aūt iob domīodixit. Scio qꝛ oīa potes: ⁊ nulla te latet cogidere poteſtati leuiathā ⁊ ꝑuerſitate oꝑis ⁊ blandimēto adulatōis ſe inclinant. dū ſe terrenis poteſtatibꝰ pͣue agentibꝰ ſubijciunt̉. Lucē gͦ cęli pedibꝰſuis ſubſternit dū īmoderato acumīe. ſapiētes praua ſentiūt in ſcripturis.vel aliquo mō ei ſubdunt̉. Sternet ſibi au. q. Hoc loco aurū claritasſanctitatis accipit̉. Lutū vel terrenarū rerū auaricia. vel prauarū cōtagiadoctrinarū. vel ſordes carnalium voluptatum. Multos enī qͥ ītra eccleſiāfulgore iuſticię ſplendere videbātur. vel terrenarū rerū cōcupiſcētia. vel errantis doctrinę ꝯtagio. vel carnalibꝰ ſibi voluptatibus ſubijcit. ⁊ ſic aurūſibi qͣſi lutū ſternit. Sꝫ ſi hͦ agitur ī eos qͦs claros aliqua ꝟtꝰ on̄dit. qͥd deſe maīfeſte malis facturꝰ ē. ſequitur. Ferueſcere fa. Per mare vita ſęculariū. ꝑ profundū altę ⁊ abdite eoꝝ cogitatōes exprimūtur. Qd̓ ꝓfundūmare leuiathā qͣſi ollā ferueſcere facit: qꝛ ꝑſecutōis extremę tꝑe contra electoꝝ vitā ſtudet aīos reproboꝝ ꝑ flamā crudelitatis excitare. qꝛ ꝟo peſtifero errore ꝑſuaſi. ſic ī iſtis famulantur antixpō vt tūc verius p̨̄bere ſe eſtiment obſequiū xpō. ſequitur. Et ponet q. Unguēta cū bulliūt flagrantia ſuauitatis reddūt. Quia gͦ leuiathan ita ſeducit corda reproborum vtquidqͥd agūt ex iniquitate ꝑfidię pro veritate recte fidei ſe agere ſuſpicentqͣſi eis bn̄ olet id qd̓ zelo religionis exercēt. Et ponet. Tāto atrocioresſunt qͣnto meliꝰ agere ſibi vident̉. vn̄ ad augmentū illuſionis ſigna eos ſequunt̉. Poſt eū lu. Semita pꝰ leuiathā lucet. qꝛ quoꝝ corda penetraeoꝝ oꝑa ꝓdigijs illuſtrat. Un̄ ī euāgelio. Surgēt pſeudo chriſti ⁊ pſeudoꝓph̓ę. ⁊ dabunt ſigna magna ⁊ prodigia. Eſtimabit abyſſum. Abyſſus pro iudicio. ſenectꝰ pro finis ꝓpinquitate ponit̉. Leuiathan itaqꝫ eſtimabit abyſſum qͣſi ſeneſcentē. qꝛ reproboꝝ corda ſic fatuat. vt ſuſpitiōemeis de venturo iudicio qd̓ qͣſi finiat̉ infundat. Abyſſum nāqꝫ ſeneſcere eſtimat. qui terminari qn̄qꝫ ī ſupplicijs ſuꝑnā anīaduerſionē putat. Nō eſtſu. ter. Poſt vim ⁊ fraudes īmanitatē ꝟtutis eius breuit̓ ſubdit. Poteſtas eiꝰ ſuper terrā eminentior cūctiſ ꝑhibetur. qꝛ ⁊ ſi actōis ſuę merito īfrahoīes cecidit. omne tn̄ humanū genꝰ naturę angelicę cōditōe tranſcendit⁊ ſi beatitudinē perdidit: magnitudinē naturę n̄amiſit. qꝛ oīa humana ſuperat ⁊ ſi meritis ſanctoꝝ ſubiaceat. ergo quo altior ē dyaboli natura maior eſt vincendi homī gloria. Qui factus eſt ⁊cͣ. Sic quidē ꝑ naturaꝫfactus ē: vt cōditoreꝫ ſuū caſte timere debuiſſet. ſed ſua ꝑuerſitate talis factus ē vt nullū timeret. Ei quippe a qͦ cōditꝰ fuerat ſubditꝰ eē deſpexit. cuiꝰadhuc ſuperbia deſcribit̉. Omne ſublime vi. Id ē. cūctos velut īfraſe poſitos qͣſi de ſublimi reſpic̄. qꝛ per intētōeꝫ contra autorem nititur. eſtimare ſibi quemlibet ſimilē dedignatur. Appetitū enī celſitudīs ꝟtit ī rigorem mētis vt ſit iā inſenſibilis. ⁊ ē remediū ſuperbo. vt qd̓ nō pōt tranſgredi deſpiciat. Qd̓ etiā mēbris eius cōgruit. qꝛ oēs per tumorē cordis elati.cūctos qͦs cernūt ſuperbię faſtu deſpiciūt. Ipſe eſt rex ſu. Poſt multaon̄dit vn̄ oīa Iſte ē titulꝰ dyaboli. ſic hūilitas xp̄i. qͥ ſigno utriꝰqꝫ exercitꝰſecernit̓. Superbiā idcirco dn̄s fini ſuę locutōis īſeruit. vt cū pꝰ mala oīaleuiathā iſtiꝰ ſuperbiā dicēt quid eſſꝫ mal̓ oībꝰ deteriꝰ īdicaret. ⁊ per hͦ qd̓ī imo ponit̉ vicioꝝ radix eſſe mōſtratur. Sic̄ enī inferius radix tegitur. ſedab illa rami exteriꝰ panduntur. ita ſe ſuperbia intrinſecus celat. inde fiunt̓XLII.aperta mala. Reſpōdens aūt iob. Poſtqͣꝫ fideli famulo dn̄s leuiathan hoſtiseius qͣꝫ ſit ⁊ fortis ⁊ calidus on̄dit. dū vires illius fraudeſqꝫ patefecit. Beatꝰ iob ad vtraqꝫ rn̄dit dicēs. Scio qꝛ oīa. Cōtra vires quippe eiꝰ ait.