Regum I.
abner. Uiuit anima tua rex: ſi noui. Et ait rex: Interroga tu cuiusfilius ſit iſte puer; Cūqꝫ regreſſuseſſet dauid percuſſo philiſteo. tulit eum abner: ⁊ introduxit coraꝫſaule caput philiſtei habentem inmanu. Et ait ad euꝫ ſaul: De quaprogenie es o adoleſcēs; Dixitqꝫdauid: filius ſerui tui Iſai bethleemęit ego ſum.¶ C. XVIII.T factuꝫ ē cūcompleſſet loqui ad ſaulanima ionathę colligata ē animędauid: ⁊ dilexit eum ionathas qͣſianimā ſuā. Tulitqꝫ eum ſaul ī dieilla: ⁊ non conceſſit ei vt reuerteretur in domū patris ſui. Inieruntaūt ionathan ⁊ dauid fędus. Diligebat enim eum quaſi animā ſuā.Nam expoliauit ſe ionathas tunica qua erat indutus. ⁊ dedit eādauid: ⁊ reliqua veſtimēta ſua vſqꝫ ad gladium ⁊ arcum ſuuꝫ. ⁊ vſqꝫ ad baltheum. Egrediebat̉ quoqꝫ dauid ad omnia quęcūqꝫ miſiſſet eū ſaul: ⁊ prudenter ſe agebat.Poſuitqꝫ eū ſaul ſuper viros belli. ⁊ acceptus erat ī oculis vniuerſi populi: maxime in conſpectu famulorū ſaul. Porro cum reuerteretur ꝑcuſſo philiſteo dauid: ⁊ ferret caput eius in hieruſaleꝫ. egreſſę ſunt mulieres de vniuerſis vrbibus iſrael. cantantes choroſqꝫducentes in occurſum ſaul regisin tympanis letitię ⁊ in ſiſtris. ⁊ p̨̄cinebant mulieres ludentes atqꝫdicentes: Percuſſit ſaul mille. ⁊
dauid decē milia. Iratus eſt aūtſaul nimis. ⁊ diſplicuit in oculiseius ſermo iſte. Dixitqꝫ: dederūtdauid decem milia. ⁊ mihi dederūt mille. Quid ei ſupereſt niſi ſolum regnū? Non rectis ergo oculis ſaul aſpiciebat dauid a die illa ⁊ deinceps. Poſt diem autemalteram inuaſit ſpiritus dei malꝰſ .i. iudeos. id eſt more arrepticiorūaliena referebat.Iſaul: ⁊ prophetabat ī medio dof ſ chriſtus. ſ euāgelica dulcedine.mus ſue. Dauid autē pſallebatſcepit iheſus facere et docere.manu ſua. ſicut per ſingulos diesTene batqꝫ ſaul lanceam ⁊ miſiteam: putans ꝙ cōfigere poſſet dauid cum pariete. Et declinauit dauid a facie eius ſecūdo. Et timuitſaul dauid eo ꝙ eſſet dominuſ cūeo: ⁊ a ſe receſſiſſet. Amouit ergoeū ſaul a ſe: ⁊ fecit eū tribunū ſuꝑin pugnā primus more regiomille viros. Et egrediebatur ⁊ intrabat in conſpectu populi. In oībus quoqꝫ vijs ſuis dauid prudenter agebat: ⁊ dominuſ erat cūeo. Uidit itaqꝫ ſaul ꝙ prudēs eētnimis: ⁊ cępit cauere euꝫ. Omnisaūt iſrael ⁊ iuda diligebat dauid.Ipſe enim ingrediebat̉ ⁊ egrediebatur ante eos. Dixit ſaul ad dauid: Ecce filia mea maior merob.ipſam dabo tibi vxoreꝫ. tantūmodo eſto vir fortis: ⁊ pręliare belladomini. Saul aūt reputabat dicens: non ſit manus mea in eo. ſꝫſit ſuper euꝫ manus philiſtinorū.Ait aūt dauid ad ſaul: Quis egolatēter dignum ſe inſinuat.ſum. aut quę eſt vita mea aut cognatio patris mei ī iſrael: vt fiamgener regis? Factū eſt aūt tempuſcuꝫ deberet dari merob filia ſaul
¶ Uiuitaīa tuaHuic ſimile eſt illudbenedixit naboth d̓o⁊ regi. quaſi nō viuatanima tua rex ſi noui: vel videā morteꝫtuā ſi noui. Si quoqꝫ coniunctio. aliqn̄pro nō ponitur. ſcd̓millud ſi introibūt ī requiem meā .i. nō ītroibunt. vnd̓ poteſt ſicexponi. ſi noui: id eſtnon noui.
ſeminariū odij cōtradauid. Sic iudęi audientes chriſtū quemcrucifixerāt. in eccl̓ijsprędicari: ⁊ victoriāqua hoſtē antiquumvicit. ⁊ credētes ī laude eiuſ gratulari: grauiter tulerunt.¶ Saul mille .ſ.eos qui fugientes occiſi ſunt.¶ Dauid decē m.ſcilicet philiſteū. qui īvno deiecto omnesin fugam miſit.
¶ Tenebatqꝫ Sicprędicāte chriſto euāgeliū: iudei conabantur mortē īferre. Sꝫdum ille ad ſalutē gētium ſecedit. tantumnocuere ſe ipſos.
¶ Et dilexit euꝫionathas. Ionathas dilexit dauidvir videlicet bellicoſus iuuenē aptum pugnis.Ionathas ſignificateos qui de iudeis inchriſtū crediderunt:⁊ percepta gratia ſpirituſſancti. pro xp̄orelictis omnibuſ ip̄mſecuti ſunt. vnde petrus. Ecce nos reliqͥmus omnia ⁊ ſe .ſ. te.Sic enī ionathas dedit dauid veſtimētaſua a tunica vſqꝫ adbaltheū: cū credētesomnia quę habuerūtin chriſti ſeruitiuꝫ cōtulerūt.
¶ Percuſſit ſaulmille. ⁊cͣ. Hoc fuit