Regum I.
XIX.
dauid data eſt hadrieli molachitevxor. Dilexit aūt dauid michol filiam ſaul alteraꝫ. Et nunciatū eſtſaul: ⁊ placuit ei. Dixitqꝫ ſaul: dabo eam illi. vt fiat ei in ſcandaluꝫ:⁊ ſit ſuper eum manus philiſtinoruꝫ. Dixit ergo ſaul ad dauid: Inſ vna eſt res ꝙ gigantē proſtrauit. altera ſi cētūpreputia allophilorum deferret.duabus rebus gener meus erishodie. Et mandauit ſaul ſeruis ſuis: Loquimini ad dauid clam medicentes: Ecce places regi. ⁊ oēsſerui eius diligunt te. Nunc ergoeſto gener regis. Et locuti ſūt ſerui ſaul in auribus dauid omniaverba hęc. Et ait dauid: Num parum vobis videtur generū eſſe regis; Ego aūt ſum vir pauper ⁊ tenuis. Et renūciauerunt ſerui ſauldicentes: Huiuſcemodi verba locutus eſt dauid. Dixit auteꝫ ſaul:Sic loqͥmini ad dauid: Nō habꝫrex ſponſalia neceſſe: niſi tantumr ſ capita ſecundū quoſdā. quia preputium vocatur ſumitas rei.centūᶠ pręputia philiſtinorū: vt fiat vltio de inimicis regiſ. Porroſaul cogitabat tradere dauid inmanus philiſtinorū. Cūqꝫ renunciaſſent ſerui eius dauid verba q̨̄dixerat ſaul: placuit ſermo in oculis dauid vt fieret gener regis. Etpoſt dies paucos ſurgens dauidabijt in accharon cum viris qͥ ſubeo erant. ⁊ percuſſit ex philiſtijmducentos viros: ⁊ attulit pręputia eorum. ⁊ annumerauit ea regivt eſſet gener eiꝰ. Dedit itaqꝫ ſaulſ ſinagogammichol filiā ſuam uxorē. Et viditſaul ⁊ intellexit: quia dominꝰ eſſetcum dauid. Michol aūt filia ſauldiligebat eum. Et ſaul magis cę-
qͣꝫ omnes ſerui ſaul. Et celebre factum eſt nomen eius nimis.¶ C. .XIX.Ocutuſ ē aūtſaul ad ionathan filiumſuū. ⁊ ad omnes ſeruos ſuos. vtocciderēt dauid. Porro ionathaſfilius ſaul diligebat dauid valdeEt indicauit ionathas dauid dicens. Querit ſaul pater meus occidere te. Quapropt̓ obſerua tequęſo mane. ⁊ manebis claꝫ ⁊ abſconderis. Ego aūt egrediens ſtabo iuxta patrē meū in agro vbicūqꝫ fuerit. ⁊ ego loquar de te ad patrem meū: ⁊ quodcūqꝫ videro nūciabo tibi. Locutus eſt ergo ionathaſ de dauid bona ad ſaul patrēſuum. Dixitqꝫ ad eum: Ne pecceſrex in ſeruū tuum dauid. quia nōpeccauit tibi: ⁊ opera eius bonaſunt tibi valde. Et poſuit animaꝫſuam in manu tua. ⁊ percuſſit philiſteū: ⁊ fecit dominus ſalutē magnam vniuerſo iſraeli. Uidiſti. ⁊lętatus es. Quare ergo peccas īſanguine innoxio. interficiens dauid qui eſt abſqꝫ culpa? Qd̓ cumaudiſſet ſaul: placatus voce ionathę. iurauit. Uiuit dominuſ: quianō occidetur. Uocauit itaqꝫ ionathas dauid: ⁊ indicauit ei omniaverba hęc. Et ītroduxit ionathasdauid ad ſaul. ⁊ fuit ante eū ſicut
¶ Dixitqꝫ ſauldabo⁊c. Iſido. Saulcallidꝰ ſimulator ſtuduit alligare dauidmichol filię ſuę: ſi centum ſibi allophilorūpręputia offerret. illeaūt ducenta obtulit.Sicqꝫ ſaul dū illumpericulo obiecit. amplius eū glorificauit.Ita iudęi dū contravoluntatē dei chriſtūīterfice̓ nitebant̉: ſalutem gentium operatiſunt. dauid prius alienigenaruꝫ pręputiaattulit: ⁊ ſic filiā ſaulvxorem accepit. Etchriſtus non prius ſinagogā accepit: qͣꝫ īgentibꝰ glorioſus extitit. Prius euī ī nationibuſ reſecauit carnis pollutionē: ⁊ poſtea copulatus ē ſinagoge. Cum enim intrauerit plenitudo gētium: tunc omnis iſrl̓ſaluꝰ fiet. Dupla ātpręputia obtulit proiudeis ⁊ gentibus .ſ.acquiſitis. vel qꝛ maior eſt numeruſ credētium gentiū. qͣꝫ iudeorū. Creuit odiū ſaulis aduerſum dauidintantū vt ī remediūſui de more pſallentēiaculo conaretur configere. Per ſaulē iudeoꝝ elatio. ꝑ dauidchriſti hūiltas ſignat̉Cū ergo ab īmundoſpiritu ſaul arripiturcantante dauid eiusveſania tēperatur: qꝛcum ſenſus iudęorūper blaſphemiā ī furorē vertitur: dignuꝫeſt vt ad ſalutē quaſidulcedīe citharę euāgelicę locutionis trāquillitate reuoceturPercuſſit ⁊cͣ.Ętattulit preputia ⁊cͣ. Sic chriſtusprius in gentibus clarificatus ē: qͣꝫ ſinagogam ſibi copularet.Et prius in gentibuſimmundiciā reſecuit.Cum eniꝫ plenitudogentiū intrauerit: tūcomnis iſrael ſaluusfiet.V
¶ In agro. Quocōſiliandi cā ſaul venire conſuęuerat: vbioccidi dauid cōdictūfuerat.