¶ Prologꝰ galeatꝰ hieronimi ī li. regū

totius diuinę hyſtorię poſſumusappellare. qui liber apud nos paralipomenon primus ⁊ ſecunduſinſcribitur. Octauus eſdras: qui⁊ ipſe ſimiliter apud gręcos ⁊ latinos in duos libros diuiſus eſt.Nonus heſter. Atqꝫ ita fiūt pariter veteris legis libri. xxij. i. moyſi quinqꝫ. ⁊ prophetaꝝ octo. agiographorum nouē. quāqͣꝫ nō nulliruth ⁊ cinoth īter agiographa ſcriptitent. ⁊ hos libros in ſuo putētnu mero ſupputandoſ. ac per hoceē priſcę legis libros. xxiiij. quosſub numero. xxiiij. ſeniorum apocalipſis iohannis inducit: adorātes agnum. ⁊ coronas ſuas ꝓſtratis vultibus offerentes. ſtātibuscoram. iiij. animalibus oculatisretro ⁊ ante .i. in pręteritum ⁊ ī futurum reſpicientibus. ⁊ indefeſſavoce clamātibus. ſanctus ſanctdominus deus omnipotens: quierat. ⁊ qui eſt. ⁊ qui venturus eſt.Hic prologus ſcripturarū: quaſigaleatum principiuꝫ omnibus libris quos de hebręo vertimꝰ ī latinum conuenire poteſt. vt ſcirevaleamus quidquid extra hos ē.inter apocripha eē ponendū. Igtur ſapiētia q̨̄ vulgo ſalomonis inſcribitur. ⁊ iheſu filij ſyrach liber.⁊ iudith ⁊ thobias ⁊ paſtor nō ſūtin canone. Machabeorū primuꝫlibrum hebraicum repperi. ſecundus gręcus eſt. quod ex ipſa qͥdēphraſi probari poteſt. Quę cū itaſe habeant obſecro te lector. ne laborem meum reprehenſioneꝫ eſtimes antiquorum. In tabernaculo dei offert vnuſquiſqꝫ quod poteſt. alij aurum ⁊ argentum ⁊ lapides pręcioſos. alij byſſum ⁊ puipuram ⁊ coccum offerunt et hiacithum. Nobiſcū bene agitur: ſi obtulerimus pelles ⁊ caprarum pilos. ⁊ tamen apoſtolus cōtemptibiliora noſtra magiſ neceſſaria iudicat. vnde ⁊ tota illa tabernaculipulcritudo. ⁊ per ſingulas ſpeci-

es eccleſię pręſentis futuręqꝫ diſtinctio pellibus tegitur ⁊ cilicijsardoremqꝫ ſolis ⁊ iniuriam imbrium: ea quę viliora ſunt prohibent. Lege ergo primuꝫ ſamuel ⁊malachim meum. meum inquammeum. quidquid enim crebriusvertendo ⁊ emendādo ſollicitius⁊ didicimus ⁊ tenemus noſtrumeſt. ⁊ cum intellexeris quod anteneſciebas: vel interpretem me eſtimato ſi gratus es: vel paraphraſten ſi ingratus. quanqͣꝫ mihi oīoꝯſcius non ſim. mutaſie me quippiam de hebraica veritate. Certeſi incredulus es. lege gręcos codices ⁊ latinos. ⁊ cōfer cū h̓is opuculis quę nuꝑ emēdauimꝰ. ⁊ vbicunqꝫ diſcrepare inter ſe videris.īterroga quēlibet hebręoꝝ cui magis accōmodare debeas fidē. etſinoſtra firmauerit. puto ꝙ euꝫ nōeſtimes ꝯiectorē: vt in eodē locomecū ſil̓r diuinarit. Sꝫ ⁊ vos famulas chriſti rogo. quę dominidiſcunbentis precioſiſſimo fideimirro vngitis caput. q̨̄ nequaqͣꝫſaluatorem quęritis in ſepulcroquibus iam ad patrem chriſtusaſcendit: vt contra latrantes canes: qui aduerſum me rabido oredeſeuiunt ⁊ circumeunt ciuitateꝫatqꝫ in eo ſe doctos arbitrantur.ſi alijs detrahant: oratōnū veſtraruꝫ clipeos opponatis. Ego ſciēshumilitatem meam illius ſemperſententię rocordabor. Dixi cuſtodiā. v. m. vt non. d. ī lig. mea. poſui ori meo cuſtodiam. cum conſiſteret aduerſum me peccator. obmutui. ⁊ humiliatūs ſum. ⁊ ſiluide bonis.

¶ Stātibus coram .i. in pręſenti. Oculatis .i. plenis oculis. Quaſi galeatum principium. Sicut enim galea caput militis protegitvt fiducialius ꝑgat ad bellum: ita ⁊ iſte titulus lectori peritiaꝫ pręſtat: vtquo valeat diſcernere: qui liberi apud hebręos in canone recipiantur. qͥve īter apocripha deputentur. ¶ Igit̉ſapientia .i. ille ſiber qui dicitur vel vocatur ſapientia. ⁊ itainchoat. Diligite iuſticiam. Libęr iheſu fili ſyrach. quiſic inchoat. Omnisſapientia a dominodeo ē. Hic ⁊ panaretos dicitur .i. liber omnium virtutū. Panenim gręce omnis dicitur. ares virtus. hūchebręi ideo non recipiunt. qꝛ in eodē dn̄ipaſſio manifeſte probatur. Paſtor .i. li.ber paſtoris ſimilis ēreuelationi iohannis.i. apocalipſi. ſꝫ in noſtra bibliotheca nonhabetur. Ipſe autemeſt qͥ ⁊ hermes diciturEx ipſa phraſi..i. ex ipſa locutōne. qꝛgręcā redolet eloquētiam. Inde antiphraſis contraria locutio.Antiquorum. idē lxx. Alit aurumper aurum argentumlapides precioſos ⁊cͣ.quęqꝫ excellentiores.vel maiores in eccleſia ꝟtutes figurātur.per pelles vero pilosqꝫ caprarum minoreſ.Taber naculipulcritudo. i. cortina de cocco et byſſoretorta pellibus tegitEt ciliciis. id ē. pellibus arietum rubricatis. ⁊ pellibus hiacinthinis. Tabernaculūquattuor operimētistegebatur. Primumerat ex cocco byſſo qͣꝫretorta. Secundumex ſagis cilicinis. Tercium ex pellibus arietū rubricatis. Quartum ex pellibus hiacīthinis quę a longe intuentibus cęli ſerenicolorem imitari videbantur. Pellibꝰ itaqꝫ ⁊ ſagiſ cilicinis īterpretes comparat. quilicet ordine ſint poſteriores: tamen non minorem eccleſię vtilitatem pręſtant. Et iniuriam. Iniuria dicitur quidquid ꝯtra legem fit. Nā ius lex dicitur. vnde ⁊ aduerbialiter dicimus Iniuriam fecit .i. non iuſte. Meum inqua .i. quē ego feci ⁊ trāſtuli. Psraphraſten .i. falſum interprete. Confer .i. ꝯpara. Noſtram .i. hebraicam veritatē. Eum .ſ. hebręum. Diuinarit ꝓ diuinauerit. Uosfamulas chriſti .i. o paula ⁊ euſtochium. Mirra. Eſt amariſſima

ſpecies. qua mortuoꝝ corꝑa condiūtur. Mirrum vero vnguentum precioſiſſimum de mirra factum. Ungitis caput. Caput chriſti diuinitaseſt illius. Caput chriſti vero vngit. qui eum verum deū veraciter adoratPedes vero vngit ei: qui veꝝ etiam hominē eum credit. Quę nequaqͣꝫ ſaluatore quęritis in ſepulcro.Iheſum in ſepulcroquęrit. qui eum ſoluꝫhominem eſſe credit.Quibus iam adprem chriſtus aſcendit. Illis chriſtus ad patrem aſcendit. qui eum in diuinitate patri coęqualēaccipiunt. Rabidoid eſt. inſano. Rapidus vero eſt velox.Et circumeunt ciuitatem .i. eccleſiaꝫvolentes eam decipere. Ꝙ dicit circum eūtciuitatem. hic ī maloaccipitur. In pſal̓. vero vbi dicit̉. Conuertētur ad veſperā. ⁊ famem patientur vt canes. ⁊ circūibunt ciuitatē. in bono. Iudeienim circa fineꝫ mundi conuerſuri ad chriſtum. ſicut canes auide cibum glutientes.ita accipient fidem. etcircumibunt eccleſiaꝫde ciuitate in ciuitatēquęrentes doctores.Ego ſciens .i. ego⁊ non alius. i. non inalio corpore. vt qͥdaꝫdicunt. Peccato.i. detractor.