Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XII.

bibi vinū meū cū lacte meo Ubi nūc martyres in myrra? vbi doctores ī fauo? vbiferuētes in ſpū? qͥ ſignant̉ ī vino: ⁊ ſimplices in malo/ qͦs lactis dulcedo figurat?An nō ager eccl̓ie tue iā tāta gl̓ia nudatuſvidet̉? Multiplicaſti gentē: ſꝫ nō magnificaſti leticiā. Multi credētiū fructꝰ: ſedaromata pauca. Preceſſit autūnalis vbertas pͥmis illis naſcētiſ eccleſie diebꝰ: nunchyemalis horror ꝑurget. Preceſſer̄t vbertatis anni: nūc ſterilitatis incumbūt. Pꝰſpicas florentes ⁊ letas: ſteriles ⁊ vredineꝯfecte exurgunt. Cur nō dicis iam boneIeſu Ueni in ortū meū ſoror mea ſponſaQuid expectas: cur moraris ī lectis? Anvt poſt hanc hyemē autumnꝰ redeat? Letabunt̉ adhuc corā te/ ſicut letant̉ ī meſſeTūc bn̄dices corone āni benignitatꝭ tue⁊ campi tui vbertate replebunt̉. Pingueſcent ſpecioſa huiꝰ noſtri qd̓ nūc videturdeſerti: ⁊ ꝑſecutōis feruor nouiſſime natiuitatis canā albedinē meſſibꝰ noſtris īducet. Multiplicabunt̉ in ſenecta ſufficiēte/nō cōfecta nō ſterili. ſꝫ in ſenecta vberi: etbene patiētes erūt/ vt annūciēt. Patiētesꝓpter martyriū: annunciātes ꝓpter vbū.In patiētibꝰ mirrā mētes: in annūciantibus comedes fauū. Tūc electos tuos cōpunctiōis vino potabis: ꝯſolatōis lacte īmixto. Si enī nō abbreuiaſſet dn̄s diesillos: ſalua eſſe nō poſſet oīs caro. Metitetiā nūc dn̄s: ⁊ ſi nō quantā tūc mirram:tn̄ multā mirrā afflictiōis ſpōtanee. Fauum cōmedit cū melle: ⁊ expreſſa ſpūaliūdulcedine ſenſuū/ cōtinētibꝰ figuris nosfacit oblectari. Uinū cū lacte bibit qꝛ̄ ſublimes ſenſus ⁊ excedētes cōtemplationesfidei ⁊ morū ſimplicitate temꝑat ⁊ indulcat. Aeli feruorē diligit. ſi tn̄ affert lacͣtea q̄dam fomenta paruuloꝝ. Cū fuerint exp̄ſſa hec om̄ia: cū ꝑtranſierint tꝑa martyruꝫcū doctores quaſi quidā faui ſapīam cōtinentes in myſterio abſcōditā: miſteriuꝫcōpleuerint ſuū: ⁊ diſputatōibꝰ hereticoꝝp̄ſſi/ melleā doctrinā ꝓfuderint: cū numeros ſuos ⁊ dies cōpleuerint: vel ꝑuuli qͥlacte fouent̉: vl̓ feruētes ſpū qͥ inebriati vino gr̄e obliuiſcunt̉ q̄ retro ſunt: cū cōſummata hec oīa fuerint (nō enī trāſibit vnuſaut vnū iota de lege donec oīa fiāt) tūc exultabit oīs eccl̓ia ſctōꝝ a tā dulci auditu.Ueni ī ortū meū ſoror mea ſpōſa. meſſui

mirrā meā cū aromatibꝰ meis. comedi fauum cū melle meo. bibi vinū meū cum lacte meo. Meſſui comedi bibi p̄teriti ſunttꝑis hec v̓ba: ⁊ ꝯſumatōeꝫ cōpletā ſignificant. ac ſi dicat: ꝯſumatū eſt. Ueni ī ortuꝫmeū ſoror mea ſpōſa. Meſſui mirrā meācū aromatibꝰ meis. In ortū illū vbi ꝓpeerumpēs nulla vrtica lilioꝝ gr̄am ꝯtriſtetvbi vnantē rōſam aſperitas ſpinaꝝn̄ violet. vbi arbor nulla ē cuiꝰ ſit interdictꝰ acceſſus. Ueni in ortū meū ſoror mea ſpōſameſſui mirrā meā cū aromatibꝰ meiſ. Audite qꝛ nō metit niſi qd̓ ſuū eſt: niſi quodipſe p̄ſeminauit. Uere ſeruꝰ ille malꝰ ⁊ piger qͥ pigricie ſue cauſam in dn̄m interp̄tatiōe maligna trāſfudit. Scio qꝛ homoauſterꝰ es/ tollens qd̓ nō poſuiſti ⁊ mētēsvbi nō ſeminaſti. Bn̄ piger in qͦ dn̄s noninuenit qd̓ meteret. Et vere malus qͥ diligentiā metentis dn̄i: in duriciā ꝑuerſo ſenſu cōuertit. infructuoſe quod acceꝑat ſeruās ⁊ iniurioſe de bono dn̄o ſentiēs. Nōmetit dn̄s Ieſus niſi qd̓ ſeminauit. nonmetit niſi ſuū. qd̓ inimicꝰ homo ſuꝑſeminat tritico ſuo: nō metit illud: ſꝫ mittet angelos qͥ colligāt zizania/ ⁊ faciāt faſcicl̓oſad cōburendū. qui colligāt de regno eiusom̄ia ſcandala. Ergo pͥus regnū ſuū purgat a ſcandalis: agrū ſuū a zizanijs: ⁊ ortūſuū ab inutili germine: vt nō niſi ſuuꝫ metat ⁊ colligat. Si modo veniat Ih̓s: ſonet vox angeli: terribiliter intonet nouiſſima tuba. ꝓducat̉ iudiciū. ignis in cōſpectu eiꝰ exardeſcat. aduocet̉ celū de ſurſum⁊ terra diſcernere populū ſuū. Si iā hecſubito p̄occupēt. de meritis veſtris quaꝫteneretis ſnīam? Ubi veſtro eſſetis collocandi iudicio? Inter ſanctos eiꝰ qui congregabunt̉ illic: an inter eos qͥ ꝯgregabūt̉in ꝯgregatōe vniꝰ faſcis in lacū? Int̓ zizania; an inter aromata? An forte etiā vr̄mde vobis arbitriū heſitat? Quis gl̓iabit̉ īagro ſuo ſe nihil habere zizanioꝝ? Felix īquo praui quid eſt ⁊ idipſum nō excultūnon fotum/ ſed furtiuū ⁊ latitans in quadam aromatū vbertate: ⁊ quod ſtatim cūaduertit: auellit homo ab orto ſuo Ue mihi domine ab imperfectione mea / ſi homo durus es: ſi exactor auſterus: ſi tollens quod non poſuiſti: et metens quodnon ſeminaſti. Ue mihi ſi totum metisquod nō ſeminaſti: ſine remiſſiōe ⁊ pietatꝭ