Sermo
reſpectu. Nā nō totū qd̓ vinee mee ſemīaſti excreuit. Utinā mirre mee acceptū digneris hr̄e faſciculū: vt ī medio vbeꝝ tuorū ꝯmoret̉. Utinā aromatū meoꝝ vaporexiguꝰ ⁊ ad modicū parēs ad te abſcēdatNā qn̄ tibi offerā integrū fauū mell̓? qn̄tibi offerā meditationē aſſiduā ī lege tua.qn̄ purā ⁊ plenā intelligentiā ſpūaliuꝫ ſacramentoꝝ? qn̄ ſapīam melleā: quā Paulus loquit̉ inter ꝑfectos? Nā ſicut celluliſfauus mellis ita puriſſimis figuraꝝſacramētis celeſtis ſapīa ꝯtinet̉: vt mutua collatione ſacramēti: veritas figurata cōmēdet̉: ⁊ nō paꝝ gr̄e trahat ip̄a ꝟitas talibuſquaſi cellis exp̄ſſa. Qn̄ tibi in quodā cordis mei cratere vini ⁊ lactis iā potero tēperaturā miſcere? Rara eſt mixtura hecmēte excedit deo. Sobriꝰ eſſe diſcat vt alta ſciens ꝯſentiat humilibꝰ. Paruulꝰ fiatR qui puriori inebriat̉ intellectu. Quātꝰ fauus/ qͣꝫ ingens/ qͣꝫ vber ad celeſte his diebus eſt trāſlatū ꝯuiuiū: dn̄s clarauallēſisabbas. cuiꝰ nobis dū locū iſtū tractamꝰnunciatꝰ eſt trāſitus. Uidet̉ mihi ī illo dūſublatꝰ eſt: ortꝰ noſter eſſe nudatꝰ: ⁊ grandem agricole deo reſignaſſe faſciculū mirre. Nullꝰ talis in aluearibꝰ noſtris relictꝰeſt fauꝰ. Utrūqꝫ in illo cernere erat ⁊ mellis fauū ⁊ mirre faſciculū cū aromatibusbonis. Quis illo vel vita purior vel doctrina prudētior? Quis magꝭ illo vl̓ egrotus in carne vel alacer in ſpiritu? Sermoeiꝰ quaſi cereꝰ: melleā effundebat ſciētiamCarne lāguidus: magis tn̄ intꝰ in ſpirituceleſtiū amore lāguebat. Mirrata carnemēte aromatica: crematōe ꝯtinua indefeſi amorꝭ odorifeꝝ incēſum offerebat. Laſſabat corꝑe deſiccato ⁊ arido: aīa eiꝰ ſicutadipe ⁊ pinguedine replebat̉. Ideo labijſexultatōis laudauit dn̄m ſꝑ. os eiꝰ fauusdiſtillans ipſiꝰ. Nā totꝰ ꝯuerſus in labia:modeſto vultū ⁊ totiꝰ corꝑis habitu tranquillo: ſerenos animi ꝓdebat affectꝰ Sēſu ꝓſpicuus erat: ſermone nō p̄ceps. Modeſte rogabat: reddebat modeſtiꝰ. Moleſtos ſubſtinēs/ moleſtꝰ nulli. Acute intelligens: moroſe referēs. equanimiter ferens.Memini frequēter illū cū acceptū de aſſidentibꝰ aliqͥs interrupiſſet ẜmonē importune: v̓ba ſuſpēdiſſe: donec alter totū effudiſſet ſpm̄ ſuū. ⁊ cū importuni ẜmonis īpetuoſus defeciſſet gurges: eadem qͣ ſuſti
nuerat trāquillitate. ſuſpēſum v̓bū reſumpſit. oportune loquens: ⁊ oportune ſilensUelox ad audiēdū. ad loquendū tardus⁊ tardꝰ ad irā. Quō ad irā dicēdus ē tarduſ: ad quā magꝭ inuētus eſt (vt ſic dicānullꝰ? Bn̄ fauꝰ. qꝛ ſinceris vndiqꝫ cōpoſt gͣꝫtus ⁊ ꝯſitꝰ cellis/ mō actu/ ẜmone ⁊ guſtiinterne putabat̉ dulcedinis mella ſudareFelix in qͦ ieſus integrū fauū queꝫ comedat inuenit. craſſum nō exiccatū. Uid̓ naturā faui qͣſi galea in capite eſt ꝓpter fomā vaſculi cui īnaſcit̉ Deinde d̓ ſuꝑioriēdet/ ⁊ de ſuꝑioribꝰ ꝓdit. Bona (ẜm paulum) galea ſpei ſalutꝭ eterne. Aſpe quideꝫſuꝑnoꝝ: oīm actuū caput ⁊ totiꝰ intentiovite inchoare dꝫ ⁊ illi coherere. ad hāc tendere/ ⁊ hac ſe ꝯtra oīa tētamenta tueri. Sividerꝭ hoīem ꝓpter ſpem ſuꝑnoꝝ ī omniactu etiā aduerſo caſu repleri gaudio ſpūſqͥ ſuꝑ mel dulcis eſt. qͥd hūc niſi fauū credideris in cūctis cellulis melle redundātem. Quid cū hoīem cernis capacē ſenſu.ꝯuerſatiōe cōpoſitū: actuū ⁊ vite equabili cōmenſuratōe coherentē ſibi. talibꝰ vndiqꝫ vaſculis ꝯſertū: vacuis tn̄ ⁊ ſpei q̄ eſtrepoſita in celis melleo exhauſtis liquorenunqͥd aliud tibi qͣꝫ faui arētis ſiccitatemdepingit? Duplicatū quidē incōmodū ſiſimul fuerit ⁊ diſſipatꝰ ⁊ diſſolutōe qͣdamdeſiccatꝰ. Aliud tn̄ eſt ſi ẜuat ſpēm vt mētiat̉ virtutē. Aliud ſi integritatꝭ formā ⁊ īfundēde fauorē ſpe bona gr̄e refert. vt donō ſpūalis dulcedinis receptacula aptan̄deſint/ ⁊ idonee cellule melli ſuꝑno. Noſter aūt hic fauꝰ de qͦ loqͥmur ītegererat: ⁊in eterno liqͦre exuberās. Plenꝰ erat cellulaꝝ / hac illacqꝫ diſtillabat dulcedinē ẜmonis diuini. aſſiduus oꝑator/ fauos cōponebat. Boni faui quibuſ adhuc integrismultoꝝ quotidie indulcant̉ fauces. Moleſtā nō ſectabat̉ ſubtilitatē: que plꝰ ꝯtētionis qͣꝫ inſtructōis mīſtrat materiā. Circamoralē operoſus ſcīam/ cultiſſimis illā ẜboꝝ cellis cōmittebat. Prudēs erat eloqͥimyſtici qd̓ int̓ ꝑfectos diſpēſabat. Lacteaī ſalutē ⁊ ꝯſolatōꝫ ꝑuuloꝝ exuberabat doctrina: cui tn̄ letificātꝭ ⁊ inebriātꝭ ẜmonisvinū ſepelatēter ī miſcuit. Ita ē. Lacipiꝰvini obtinebat v̓tutē. Simplex eiꝰ inſtitutio ⁊ ſermo lacteꝰ: aīm auditorꝭ ī qͣndaꝫinebriantē alienate mētis exceſſum furtiꝫarripere conſueuit. Unde qui potabatur
cū melle meoIilla eccl̓ie inimpimeminimūin qrit/ in palrutiliadinitabilihitriculit franes