Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

ſcat̉ auiditas: de ſuo pͥus blandit̉ ⁊ ꝓpoītꝯuiuio. Comedi fauū cū melle meo. Tuum ieſu bone vtrūqꝫ eſt. ⁊ illud mel quoddas: ⁊ illud qd̓ es. Sꝫ hͦ in loco mel illudqd̓ es ipſe: nr̄e intelligētie ſe ꝓmptius offert. Cur nō dicis fauū tuū ſicut ⁊ mel tuum? Cur hac diſtinctōne nūc vteris? Etfauus tuꝰ eſt ſicut ⁊ mel tuū qͣꝫuis manifeſte illud expͥmas: cū illud ſileas. Tua eſtvtraqꝫ natura: ſꝫ diuina tua: ⁊ qͣſi naturaliter tua. hūana nō tua. ſꝫ magis aſſumpta⁊ dignatiōe tibi effecta eſt naturalis. Comēdi fauū cū melle meo. An̄ ſacre ꝯceptūꝟ̓ginis quaſi mel ſolū erat ⁊ ſine fauo nōdum īcarnata diuinitas. Poſtea mel ⁊ fauus deꝰ in hoīe: nūc aūt fauꝰ ⁊ mel hō detate veſtitꝰ. Et ſi cognouimꝰ xp̄m ẜm carnem/ ſꝫ iā nō cognouimꝰ. ait apl̓s. Sicuterat deꝰ recōditus in carne ſic nūc vice ꝟ̓ſa ip̄a caro eſt occultata in deo. Et ſi glorificata eſt caro illa vt iā ſpūalis ſit ⁊ infirmitatis nil habēs: tn̄ eſt occulta qd̓āmodo: dū magis eū in eo ꝙ ip̄e eſt de attēdimus ⁊ adoramꝰ. Qd̓am modo carnis fauus deitatꝭ ī melle recōdit̉: dū admiratōꝫnoſtrā ⁊ fidē ad ſe traxit ⁊ integro manifeſtaret̉ reuerētia maieſtatiſ. Iā ergo poſt reſurrectionis gl̓iam xp̄s comedit fauū cuꝫmelle ſuo: ⁊ ſine carnalis infirmitatꝭ iniuria in aſſumpte carnis ſubſtātia: delectation diuina ⁊ ſibi ſoli natiua perfruit̉. Comēdi fauum cum melle meo. Bibi vinūmeū cū lacte meo. Iā dicis tuū eſſe vtrūqꝫ/ tā lac qͣꝫ vinuꝫ. Tua ſunt enī: veriuſqꝫꝓpria nō alteriꝰ vina. Et ſicut bibit vinūnouū/ ita ⁊ lac nouū. Cū lacte (inqͥt) meoid eſt. cū lacte nouitatis tue/ nō infirmitaF tis nr̄e. Curre ſpōſa: ꝓpera ad tam dulcecōuiuiū/ vbi vinū eſt ſpōſi. vbi lac. vbi fauus. nō inanis. nō vacuꝰ: ſed melle plenꝰ.Mel inueniſti/ comede ꝙ ſufficit. Naꝫ tuad totū non ſufficis. Ip̄e aūt Ieſus noncomedit ad menſurā: ſed totū comedit qͥſufficit ad totuꝫ. Tibi dicit̉ ne ſis ſcrutator maieſtatis/ vt nō opprimaris a gloriaIp̄e ſcrutat̉ om̄ia/ ⁊ iā ꝓfunda dei. Nemonouit pr̄em niſi filiꝰ / ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. Ip̄e totuꝫ comedit. ip̄e cui vult ⁊quātū vult imꝑtit. qͣſi participiū tibi pollicet̉ huiꝰ cibi: ſe refectū gloriādo. Si datū fuerit in eſcā tuā fel ⁊ aceto in ſiti fuerꝭpotatꝰ: memēto qꝛ talia paſſus eſt Ieſus

Guſtauit illa in cruce. n̄ bibit: velocē amaritudinis tranſitū ſignās Bibit aūt vinūcū lacte ſuo. Nō turbat̉ ampliꝰ ad monumentū cū lazaro. nō triſtat̉ vſqꝫ ad mortenō ſub ip̄a morte aceto ⁊ felle potat̉. Uerera tranſierūt/ noua ſucceſſerūt. Turbatioilla. triſticia. tediū. diſpēſatorie ad horā ſuſcepta de hoīe veteri: ī lactis dulcedinemdemigrarūt. Bonū vinū qͦ hauſto oblinioni tradunt̉ pͥores anguſtie/ ⁊ nō aſcēdūtſuꝑ cor: ſꝫ nouis ⁊ puris ⁊ lacteis ī carneiā reſuſcitata potat̉ affectibꝰ: qn̄ nulla iaꝫde reliqͦ iniuria: moleſtia nulla aūt ī aīmeaut in carne ſic̄ pͥus vel aſſumit̉ vel ſuſtinetur. Uel. acetū cū felle mixtū qd̓ deguſtauit: p̄libans nō bibēs: in vini ⁊ lactis trāſiuit ſaporē. Hāc ⁊ tu fidelis aīa q̄ ſponſedignitate ꝑfungerꝭ. hāc (inqͣꝫ) ⁊ tu tibi cōmutatōꝫ futura cōfide. Iō hec ī ſe futurap̄dicat: vt tibi tu ſimilia diſcas ſperare: tecum enī ꝯuiuari vult/ tecū bibere. Nō bibam (inqͥt) de hͦ genimine vitꝭ/ donec bibillud nouū in regno meo. Hoc tibi regnūſignificat cū ad ortū te vocat. ad ortū deliciaꝝ ad ꝑadiſuꝫ voluptatꝭ. ad fructꝰ maturos ad fructus iaꝫ ꝑceptos a ſe ⁊ ateꝑcipiēdos. Tūc bibes vinū cū lacte: vt obliuiſcarꝭ pͥoris anguſtie ⁊ noue reſurrectionis deguſtes dulcedinē. Preſtāte dominō nr̄o qͥ viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorūAmen. Sermo. xli.Eſſui mirranneā cū aromatibꝰ meis. comedi fauū cū melle meo/ bibi vinū meū cū lacte meo. Ueni ī ortū meū ſoror mea ſpōſa. Putate frēs vocatōm hācad ſeculi finē referri: qn̄ ꝯpletis oībꝰ ſacramētis eccl̓ie ip̄a inuitat̉ ad regnū: qn̄ mittet dn̄s meſſores angl̓os: eo ꝙ regiōes albe tūc erūt ad meſſem. O felicia tꝑa pͥmitiue eccl̓ie. qͣꝫ vber tūc erat ager illiꝰ. qͣꝫ copioſos ꝓducebat fructꝰ. qͣnta in martyribꝰerat fecūditas mirre: qͦt apes ꝑfectioris etmyſtice doctrine fauos operāteſ. Putareſint̓ ip̄a initia fidei cū v̓bi ſemīa mitterentmeſſionis iā eſſe tꝑs: ⁊ qͣſi maturas ad falcē regiones albere. Quid morarꝭ Ih̓u bone cur ſpōſam nō inuitas ī ortū? Nōneladicere potes. qꝛ meſſui mirrā meā cū aromatibꝰ meis? Comedi fauū cū melle meo