Sermo

tuū. Quis dabit capiti meo aquā: ⁊ ocul̓meis fontē lachrymaꝝ? Nō ip̄a que lapſaeſt: lachrymis tota ꝑeffluit. ꝑ ora irrigualachrymaꝝ riui defluūt. Alta ſuſpiria ⁊ anxij gemitus ꝓdunt qd̓ cōtigua ſemꝑ culpe ꝯfuſio ſupprimit. Uidi miſerandam īmiſera facie. deiectū vultū. fractas genasſingultꝰ ẜmones intercidebat. a lapſu cōtinere nō valebat. Age qd̓ agis: fructꝰ dignos penitētie. Innouet te dolor. meroreꝯſumere. cū ꝓpheta dic. Nolite incūberevt conſolemini me: amare flebo. Flebo ⁊ego tecū. Forte dilectus tuꝰ ⁊ ip̄e collacrimabitur tibi qui lazaꝝ fleuit. Forte plusille flet. Plus dolet qui plus diligit. Miſerationes eius multe ſunt. ideo (inquit ꝓpheta) nō ſumus ꝯſumpti. Deniqꝫ nec tucōſumeris. quia cōſiliarius eſt tibi ⁊ cōſolator conuertens animā tuā. Quomō (vtdicā qd̓ ītelligi vix poteſt) nō permanebiipſa diſſimiliter tamē eius affectui luctustui miſerabilis facies: qui ip̄e dū retractomeroris tui ſeriē: dolore cordis tangor intrinſecꝰ. Si feceris dignos penitētie fructus: reuertet̉ iterū dilectus tuꝰ in ortū ſuum. Nā penitētia poma libēter comedit.Beatius tn̄ ſi primeue puritatis fructusintactos quis ſeruet. Bonū eſt in maturitate preuenire ⁊ ꝑſeuerare in ea. Ideo ſpōſa p̄uenit in maturitate ⁊ dicit. Ueniat dilectus meꝰ in ortū ſuū / vt comedat fructūpomoꝝ ſuoꝝ. Ueni ī ortū meū ſoror meaſponſa. Uehemēs amator eſt dn̄s Ieſusad vnā inuitationis vocē aduolat libenſin ortulū ſponſe. Quaſi p̄uolat ⁊ preuenitin maturitate. Ueni (inquiēs) Accipiat̉ f.verbū īperatiui ſenſus ⁊ aꝑte coherebit ꝙdicit veni. Nō eſt piger nō parcuſ retributor. ſed in cōtinenti ſpōſam reinuitat. Ueni in ortū meū ſoror mea ſponſa. Meſſuimirrā meā cū aromatibꝰ meis. Durus eſtaffectus qͥ nō ꝑmouetur ꝑ inuitatōes ⁊ remunerationes iſtas tā dulces. Quid hacviciſſitudine gratius. quid mirabiliꝰ ē cōmercio? O admirabile cōmerciū. Dilecidei patris: gloria celi: angeloꝝ delicie: adortuloſ noſtros inuitari ſe ꝑmittit: ⁊ ad ſuos reinuitare ſe nō p̄termittit. Et qͥ noſtereſt ortus: verius d̓r ipſius. Non enim aitUeniat dilectus meꝰ in ortu meū: ſed ī ortum ſuū. Iure quidē ī ſuū. quoniā ab ip̄odatū. ⁊ ip̄i debitū. ⁊ certe debitū. Ueniat

dilectus. Ueni ſoror mea ſpōſa. Magnadulcedo ⁊ apta diſtinctio. Illa deſiderat.⁊ ille imperat. Hec dicit veniat. hic dic̄ veni. Ego (inquit ſto ad oſtiū ⁊ pulſo: ſi quiſaperuerit mihi: introibo ⁊ cenabo cū illoꝫ⁊ ip̄e mecū. Nō habes neceſſe o bone Ieſu morari ad oſtiū ſponſe. Ip̄a enī te votꝭvltro interpellat. Redde vicē: reinuita illāSediſti ad mēſam eiꝰ. vide quāta ſint appoſita tibi: ſciens quia ⁊ tāta oportet te p̄parare. Tāta (inquā) ⁊ ſufficit ei. Hoc autem dico. totā ſe īpendit. tu te totū īpendeQuomō tantū erit ſi illa ſe totā dat tu tedimidias? Exiguū tuū plus eſt toto illiꝰTotū eius/ portio eſt quedā gratie tue. iō⁊ ſuus tuus eſt: ⁊ tuꝰ ſuꝰ eſt ortus. Ueni ī ⁊ortū meū. Ego fratres in orto ſponſi copioſum illū ⁊ delicatū ⁊ glorioſe conſituꝫparadiſum virtutū chriſti libēter accipioquas ẜm geminā naturā vl̓ ab eterno habuit vel accepit in tꝑe. Ergo ẜm hūc modū ortū ſponſe ſtatū aīe vel eccleſie interp̄tare: ⁊ virtutū affectuūqꝫ dotes quibꝰ dotatur a ſponſo. In iſto cōſiderantur v̓bacorꝑis. ī iſto capitis. Pulcra vtrobiqꝫ cōtēplatiōis cibatio. Sed quid illa ad iſtā?Quanto gloria chriſti vel aīe vel eccl̓ie p̄cellit virtutes. tanto delectabilior in huncortū ingreſſus. Ad illū operatio plus ſpectat ad iſtū contēplatio ſola. Sponſa ⁊letatur de illo: laborat cuꝫ illo: ⁊ in ſudorveſcit̉ pomis ſuis. In iſtū cū introdufuerit nihil reliquū ē niſi delicie tm̄: Sum tuet̉. ⁊ iſtū intuet̉. Nec intromittit̉iſtū niſi de illo hoc eſt. de actiōe ad vſiſpeculationis. Autſi contēplatōem ī illūſponſe ortū admittimꝰ ſil̓is eſt actōi. Utiqꝫ de illis ortis ordine cōmodo venit̉ adhanc mirrā. Nō enī niſi in abūdātia v̓tutū ingredit̉ in ortū dilecti. Ingredierꝭ inquit Iob) in abundātia ſepulcrū. Melius tn̄ hic ſonat in ortū. In ſepulcro innuitur quies ⁊ quedā artis occultatio: in orto exprimit̉ intuitus ⁊ epulatio. In ſepulcro feriamꝰ. in orto fruimur. Sicut ergoin ſepulcrū nō niſi in abūdantia ingredimur (ſicut ſcriptū eſt) multo minꝰ in ortuꝫIō ſpōſam de orto in ortū inuitat. Ueniin ortū meū ſoror mea ſpōſa. Ingredere. igredere ſpōſa in ꝯtēplationē v̓tutuꝫ dilecti tui. memorare iuſticie eiꝰ ſoliꝰ. Ibi dedeꝰ tuꝰ docebit te in iocūditate: ⁊ deducet