Sermo

ipſe animus hoc operatur/ ſed magis aquilo in cuius lateribꝰ habitat. Ideo deteſtatur illud: eo ꝙ aduerſus virtutē eiusmolimina ſentit. Qui ſentit/ ip̄e ſcit quanto cū tedio illud bone cōuerſationis tedium tollerat: quomodo faſtidit faſtidiumillud. quanta cū amaritudine obluctaturamaritudini illi amaritudini violēte quede iugitate exercitij diſciplinaris inuito ſeingerit. Ad auſtrū animus ex voto ſe vergit. ⁊ ecce aquilo aduerſanti ⁊ inuito ſe importune immergit. Durū eſt ſuſtinere a facie frigoris huius. ⁊ fugere non ſubeſt advotū. Laborat animus ⁊ diſcipline tedio⁊ huiꝰ tedij odio. Modeſta eſt vtraqꝫ affectio ⁊ nō dulceſcere quod elegeris ⁊ ſentire quod oderis. Modeſtū vtrumqꝫ ⁊ ꝓpugnare diſciplina ⁊ propulſare deſidiaꝫQuomodo Ieſu bone tantā tamdiu toleras vexationē dilecte ſponſe tue? Deſidiāinuite patitur. ⁊ quaſi voluntariaꝫ in ſe ſitpuniendo perſequit̉. Egerrime tolerat ꝙnō ad votum in te qui bonum eius es ſolum deliciari valet. Sibi imputat quodſuffert īuita. Stimulator ab aquilone venit illi. ſed ſtimulus iſte ad preces ſpōſamīſtigat. Hoc ſtimulo caſtigata: ad ſupplicationes ſe confert que ſe prius in amplexus parauerat. Mitiga ſponſe tue Iheſubone a diebꝰ his malis. Niſi enī adiuuēseam habitabit in aquilone anīa eiꝰ. Quisenim cōſurget aduerſus aquilonem/ niſitu deus qui venis ab auſtro? Bonuꝫ aroma propoſitū ſanctum ⁊ cōſcientia pura.ſed non fluit illi qui boni iſtius delicijs n̄fruitur. Ueni Ieſu bone/ veni perfla ortūtuum/ vt fluāt aromata eius ſicut torrensin auſtro. Ipſa eſt ortuſ. eſto tu auſter. Teirrigante erit anima eius ſicut ortꝰ irriguus. ⁊ te flante nō deficiēt eius aromata. qͥviuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorum AmenSermo. xxxix.Xpie Ieſu bone quod iubes. tranſfer auſtrūde celo ⁊ induc illū in ortuꝫ tuum: in animam ſponſe tue. Hoc flatu leniſolue tediū: ſolue triſticiā ab eius affectu.Nam vtrūqꝫ in vicio eſt. ⁊ preter ſpem aqͥlonis vtrūqꝫ mentē ligat percutit ⁊ pellita puro ꝓfluuio quodā leticie. Qui timor

nonne ⁊ ip̄e rigore gelido ꝯſtrīgit affectꝰ:Ab alienis parce domine ſpōſe tue. Quidmagis alienū ab ea qͣꝫ timor qui nō eſt incharitate: cū ipſa tota ſit in charitate? Illeſeruilis eſt illa in libertatē vocata. Uidiſtis fratres heſterno viꝝ meticuloſe incedere: vt inſtitutionis prima ſubiret elemēta:qͣꝫ morante ⁊ qͣꝫ nutante ꝓpoſito diſcipline rudimentis ſe paſſus eſt inſigniti. Ebene noſtis dū adhuc ſecularis erat qͣꝫ largos elemoſynarū riuulos manus eiꝰ fundebat. Quid erat cauſe niſi ꝙ mentem inhac parte timoris ꝑſtrinxerat aquilo: Auſter ſcꝫ illam ex parte afflauit: ſed non ꝑflauit. ideo elemoſynaꝝ prompte ꝑfudit aromata. Sed abrenūciationis precioſiſſimus ille aromaticuſqꝫ liquor: poſt ml̓toſconatus vix tandē ab eius animo tenuit̓exprimi potuit. Plane ſimilis erat euāgelico iuueni: qui apud dominū de legis cōſeruatione gloriatus: euangelice ꝑfectōiscoartatione triſtis abſceſſit. Niſi ꝙ ille triſtis abſceſſit. hic qͣꝫuis triſtis acceſſit tn̄.Uidete timoris aquilonē flanteꝫ ſub legeideo de precipuis electiſqꝫ aromatibꝰ rara fluxerunt in ea. Ideo die penthecoſtesquando ſpiritus vehemens flauit ab auſtro: tot hominū milia. veritate. verbo. vita. ſpiritualiter produxerūt. Non eos reifamiliaris cura conſtrinxerat de reliquo.Libera quidē ab hoc aquilone ſatis duro corda largius ꝓfluuūt in ꝯtemplatiōe⁊ charitate dei. Non accepiſtis (inqͥt) ſpiritum ſeruitutis iterum in timore: ſꝫ accepiſtis ſpiritū adoptionis filiorum: ī quoclamamus abba pater. Ille aquilonis ingratus. ideo illi tanqͣꝫ graui ⁊ ponderoſoprementiqꝫ ſe dicitur. Surge. hic tanq̄mletus gratuſqꝫ inuitatur vt veniet ⁊ ꝑfletortulum ſponſi. Ille penā habet. hic proflua gaudia. Ille minax eſt: hic blandimētis delicijſqꝫ manans. Rogabo (inquitpatrem meū ⁊ aliū paraclitū dabit vobishoc eſt auſtrū inuitare ⁊ dicere vt veniatꝭ.perflet ortū ſuum. Perfla ortū meū ⁊ fluent aromata eiꝰ. Quidā fructꝰ niſi p̄ſſi coactiqꝫ liquoreꝫ nō fundūt Fructus auteꝫqui ſunt in orto tam delicate depicto: preiſionem nō expectant/ cogi neſciunt. ſꝫ auſtro perflāte fluunt vltro. Intuemini mūdi ſapientiam: nōne violenter expreſſa videtur: ⁊ longo elaborata tam exercitis qͣꝫ