PA

dabit vt tota ortuli mei facies irrigua ſitleticie ⁊ lucꝭ riuul̓: nihil in eo aut ſterile ſitaut quadā indeuotione triſte. Uicina ſterilitati videtur oꝑatio triſtis ⁊ ſpiritualisgaudij carens irrigatione. Deniqꝫ ⁊ ſi qͥdnaſcitur: quaſi radix aſcendit de terra ſitiēti. Quaſi radix non quaſi flores/ non quaſi fructus. Quaſi radix. hoc eſt. aut paruꝫaut nihil plus habens in radice. Iō fontis inducta eſt mentio: vt germina leta credas erumpere in orto irriguo. Et eſt equidem ortus cuiꝰ aque fortuite ſunt ⁊ quaſideforis aſcite nō ꝑhennes/ non proprie.Bonus aūt ortus cuiꝰ fons in ip̄o naſcitur. Fons ſignatus ⁊ ꝓprius. Fons (inquit ⁊ fons ſignatus. id eſt. iugiter intuserumpēs/ ⁊ nō valens corrumpi. Fōs qꝛvbertim fluit. Signatus quia nequaqͣmpeffluit. Aut ideo dicitur fons ſignatus.quia ⁊ ſi alijs alij fontes ſunt: ſorori ⁊ ſpōſe ſpecialis eſt fons ⁊ proprius ⁊ quadaꝫprerogatiua ſignatus. Bonus omninofons ſapientie: ſed adhuc ſub ſignaculonobis emanat: dulciter ſapit: ſed nonduꝫdilucide ſcitur. Signatus eſt ⁊ clauſusſub figuris. In Apocalipſi liber oſtenditur in manu ſedentis ſuper thronū/ ſignaculis ſeptē ſignatus. Utriuſqꝫ ratō ⁊ fontis ⁊ libri ad ſapientie ſpectat intellectumſed vterqꝫ ſignatus eſt figuris ⁊ enigmatibus inuolutꝰ. Signatus eſt. quibuſdāenim nobis intimat̉ indicijs: ⁊ occultat̉ īipſis. ⁊ ſicut in Apocalipſi libri ſignati legis aꝑtiones: ita ⁊ hic ſignati fontꝭ emiſſiones. Emiſſiones (inquit) tue paradiſusmalorumpunicoꝝ cum pomoꝝ fructibꝰ.Fons iſte ſignatus quidē eſt. ſed exiccatꝰnon eſt cuiꝰ tam gratioſe ſunt emiſſionesSignatus eſt fons ſapiētie: ſed ab emiſſionibꝰ eius cognoſcetis eam. Erit (inquit)fons patens domꝰ Dauid in ablutioneꝫpeccatoris ⁊ menſtruate. Ille patet. hic ſignatur. Ille abluit. hic alit. Ille lauat. hicrigat. Ille purgat delicta. hic producit delicias. Ille cōmunis multoꝝ/ hic ſpecialis eſt ſponſe. Ibi remiſſiones fiunt. hicemiſſiones. In pſalmo vide quomodo pͥmo lectū lauat/ deinde rigat. Nō enim eſtſatis a feditate lauari: niſi ⁊ fecunditas ſectetur. Emiſſiones tue paradiſus maloꝝpunicoꝝ. Ita Ieſu bone ita eſt. Emiſſiones iſte/ immiſſiones ſunt tue: immiſſio-

nes per angelos bonos. Non poſſet tl̓esemittere delicias: niſi tu intrinſecus delectationes aque viue immiſiſſes. Signatum eſt ſuꝑ nos lumen vultus tui domīedediſti leticiā in corde meo. Signatū eſtſuper nos quod deſuper nobis imp̄ſſumeſt. Cui diuini luminis imago deſuꝑ imprimitur: intus in corde leticie ſpiritualiſvbertas exprimit̉. Ideo glorioſe emiſſiones filie regis ab intus ſunt. Emiſſionestue paradiſus. Nō ſunt exigue deliciaruꝫintrinſecus copie/ de quibꝰ integer paradiſus emittit̉. Utrūqꝫ habes ⁊ paradiſuꝫcōcluſum/ ⁊ paradiſum emiſſum. Ille eſtin puritatis affectibꝰ. hic in actibꝰ pietatꝭIlle intus eſt. hic de illo ꝓcedit ⁊ ꝓbat illum. Utraqꝫ delectabilis eſt ⁊ conſciētia⁊ cōuerſatio ſponſe. Omnia enim ꝓponitvtiliter ⁊ diſponit ſuauiter. Ideo qͣſi paradiſum quendā cernas in eius habitu ⁊opere exteriori: dum honeſtas placet ī ſingulis. ⁊ ſeries in collatis. ⁊ ſuauitas in diīpoſitis. Modeſte ⁊ in tranquillitate omnia agit vt virginalis in ea verecūdie nonvioletur ſerenitas. Deniqꝫ ⁊ paradiſi dotes enumeraturꝰ incipit a verecundia: ineius deſignationē ꝓpter colorem ſimilempunica mala ꝓponēs Emiſſiones tue pa Fradiſus maloꝝ punicoꝝ. Poteſt ⁊ in mal̓punicis/ martyꝝ intelligi patientia. eo ꝙproprio ſint ſanguine rubricati. Et bonapudicicie comes/ patientia: que in laudeſapiētie ſibi cōnectunt̉. ſicut ſcribit̉. Sapientia que deſurſum eſt primo quidē pudica eſt/ deinde pacifica. Pudicicia modeſte ſe ⁊ ꝓ dignitate temꝑat. patiētia alienāimmodeſtia equanimiter portat. Illa ꝓprios motꝰ informat. hec alienos impetꝰinfringit. Illa decor ē. hec fortitudo. Iōdicit̉. Fortitudo ⁊ decor indumentū eiꝰ.Primo (inquit) pudica eſt/ deinde pacifica: ⁊ poſt aliquāta ſubiungit: plena oꝑbꝰbonis. Bonū eſt enī ꝑſecutionē pati: ſꝫ ꝓter iuſticie fructꝰ. Iō emiſſiones eiꝰ malorumpunicoꝝ ſunt: ſed cū pomoꝝ fructibus. Bona quidē pudicicia: ſed ſi ocioſanō eſt nō affectata/ non ficta: ſed fructumafferēs in patiētia. Illa diſponit ſuauiteriſta ꝓtegit fortiter: Illa modeſta hec longanimis. Ideoqꝫ his duabꝰ nunc annectunt̉ quaſi ꝯſummatio ⁊ finis opeꝝ fructus pomoꝝ. ¶ Tranſeundū iam erat ad A