Sermo

deſtructa maceria: in direptiōem ⁊ conculcatiōem fias. Non erat ille recluſus. hoſti eiecto ⁊ exuli inde qͣꝫ grauiter eſt intercluſus. Cum difficultate regredit̉: vnde īcauta facilitate ꝓlapſus ē. In ſudore vultus pane veſcit̉ ſuo: qui in paradiſo de vite ligno ad libitū poma carpebat. Hic veſcitur pane ſuo. ibi vite fructiuus. In paradiſo ꝓduxit dominꝰ om̄e lignū pulcrūviſu ⁊ ad veſcendū ſuaue. Laborat in terra eiectus Adam: nō dominꝰ. ſed ip̄a terra ſpinas ⁊ tribulos germinat operanti.Paradiſus gratis dat fructus ſuoſ. terralaboranti nec ſuos. Cōmutatio miſera: ſꝫtu domine perdis ⁊ iuſte om̄es qui fornicantur abs te. Iure perdit̉ qui tā charasneceſſitudines perdit fornicando. nec vtra meretur hec blandimēta audire vt vocetur ſoror. vt ſponſa. vt ortus ⁊ ortus cōcluſus qui neminē niſi dilectum admittitPorta paradiſi tui ſemꝑ clauſa ſit. ſoli pͥncipi pateat. Non deijciatur ī ſecuri ⁊ aſciaianua eius. Unus ſit aditus. ⁊ is cōmiſſus cherubin. Nihil admittatur non examinatuꝫ prius gladio flāmeo. nihil qd̓ v̓bum dei reprobet. quod nō approbꝫ charitas. quod nō ad perfectionē ⁊ plenitudinem legis accedat. Plenitudo ergo ſcientie cherubin. ⁊ plenitudo legis charitas:in qua om̄ia cōcludunt̉ mandata Hec ſittibi cuſtodia flammeo: vt quicqͥd irrumpere indignū temptauerit: ſub momento⁊ non lente cōſumat. Nunquid nō cōmode dilectioni eſt aſſignata cōcluſio: q̄ ſpōſe ſemper cōſtringit affectus: ⁊ concluditin idipſum. ad interiora ſemper cōuertēsvbi delicie eius ſint eſſe cum filio dei? Bonus dilectio murus. ſed habet hic murꝰantemurale. Regularis diſtrictio ī illa cogitationes ſanctas ⁊ affectus dulces īcludit. Hec occaſiones delinquendi repellit⁊ excludit. hec oportunitatē vacatiōis adamoris preſtat officia. illa ꝑfruit̉. Ille murus gratus eſt. hic neceſſarius. ille te celeſtes inter delicias claudit. iſte ꝓſcribit mūdanas. Si tibi nociuū eſt cor tuuꝫ velutortum deliciaꝝ preſtare chriſto: nō egreferas hoc antemurali ſi concludaris. Delicias perdere vult quas habet (ſi tamē habet) qui de munitiōe ſubmurmurat. Ortꝰneſcit eſſe qui nō vult eſſe concluſus. Ortus concluſus fons ſignatus. Emiſſiōes

tue paradiſus malorūpunicoꝝ cū pomorum fructibꝰ. In tribus huiꝰ orri laudesabſoluit. concluſus ⁊ irriguus ⁊ aromaticus. Primū ſecuritatē confert. ſecundumfertilitatē. tertiū ⁊ ad germina que ꝓducitreſpicit ad gratiā. Nonne nobis gratꝰ ortus iſte videtur tam integer: tam vber: taꝫvtilis. Nec tm̄ vtilis eſt ſed aromaticus ⁊abundans delicijs. Quis noſtrū has adſe laudes audeat attrahere? Quis hec ſibidici blandimenta p̄ſumat? Atqꝫ vtinaꝫ ſicut irrigatiōem ⁊ germinatiōem optamꝰaromatū: ſic concludi ſignariqꝫ nō detractemus. Non enī emiſſiones illas aromatum ꝓducit niſi ortus concluſus: ⁊ fontiſſignati: fluenti irriguus. Signetur ergofons tuus vt nō effuſione prodigatotusexiccetur. ſignet̉ vt ad irrigandū tibi ſufficiat. In plateis tuis aquas tuas diuide.habeto eas ſolus vt non ſint alieni participes tui. In plateis (inqͣꝫ) ſed in tuis aqͣſdiuide: vt virtutū aromata tibi accreſcātac ſi iuxta aquā in plateis. Quomodo nōerit fons ſignatus qui de fonte illo vite ꝓfluit quē ſignauit deꝰ pater? Qui (inquit)biberit de aqua hac quā ego do: fiet in eofons aque ſalientis in vitā eternā. In fonte hoc quē ſignatū vocat: ſignatā quandā⁊ ſpiritualē ⁊ propriā ⁊ a ſeculari ſeiunctādoctrinā intellige. aut doctrinā. aut certedeuotōem priuilegio dulcedinis ſigna⁊ quaſi ſingularē copioſe fluentē ⁊ iugiHec eſt que omnia virtutū leta reddit genimina. Hec eſt fortiū operū exhilaratioac ſi quedā irrigatio oſſium. Gaudiū enīcordis exhilarat hec ſingularis ⁊ inſigniſdeuotio in deū: quaſi fons ſignatus ⁊ proprius ſegregatuſqꝫ in hoc miniſteriuꝫ. vtcor ſpōſe ac ſi ortū quendā irriget in ſponſi delicias. Signet̉ ergo vt non fiat iuxtaquod ſcriptū eſt. Fons tuꝰ turbatus pede ⁊ vena corrupta. alioquin neſcit tuꝰ dilectus de puro fonte potare Signatū eſt(inquit) ſuper nos lumē vultus tui domine: dediſti leticiā in corde meo. Leticiamad irrigatiōem deflecte. Deniqꝫ in ſtillicidijs fontis ortus letabit̉ germinās. None recolis d̓ geneſi ꝙ fons aſcendebat ⁊ irrigabat totā faciē terre. Adhuc terra d̓ditfructus ſuos nondū nouit ſpinas et tribulos. Quis dabit ortulo mea hāc aqua⁊ arcolis meis hunc fontē ſignatū? Quis I