Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

arboꝝ aromaticaꝝ diſputationē ad delicatiores ſpecies ad emiſſiones cypri cuꝫnardo: niſi malapunica odore ſuo nos adhuc traherent/ ⁊ feſtinanter ad alia retinerent ſermonē. Nos maloꝝ punicoꝝ parabola reſpicit/ qui regulares celebramꝰ cōuentus: qui ſub vno cōtinemur ordine qͣſi grana ſub cortice: Atqꝫ vtinā hec granaimitemur ſimilit̓ in coherētia cordis vnanimi ſicut in ꝯcluſione qͣdā ordīs. Pene īdiſcreta facie huius ſibi mali grana coherent. numeri ſingularitate magis diſtantqͣꝫ ſpecie: diſtamus ⁊ nos ab inuicē numero differētes nō animo. Nō rixant̉ inuicēnō contra corticē murmurāt. nō tentāt illum ꝓrumpere. patienter ſe ſinūt eius qͣſifilie concludi: vt qd̓ammodo dicere illudvideant̉. Ecce qͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocundū habitare fratres in vnū. An nō fratres in hͦordine noſtro ac ſi in cortice punico paſſionis chriſti per imitationem cor rutilatDeniqꝫ velut quedā huiꝰ mali grana ſūt/qui ſibi natiuū dicunt ſub diſcipline chorio ꝯtineri. qui nō tam premi ſe cenſent qͣꝫprotegi. Abſit amor ꝓprietatꝭ. abſit amorpriuate poteſtatis. ⁊ huiꝰ te mali granumexhibes. Dicāt alij noſtro inuitati exēploqͣꝫ bonū ſit ⁊ qͣꝫ iocundū habitare in quodam orto cōmunionis ⁊ ſub muniminecorticis. Charitas vniat ⁊ cortex muniatQuot videtis ordinata collegia. tot intelligite velut quedam mala punica/ quede fonte fluxere baptiſmatis. Deniqꝫ credentium vt legimꝰ erat cor vnū ⁊ aīa vnaEx illis quaſi granis tantaꝝ cōgregationum/ ordinate ⁊ vnanimiter viuentiū: malapunica ꝓdierunt. Illos primos credentium ꝯuentus nō aſtringebat adhuc inſtitutio ordinis: ſed inſtinctus amoris. Nōmodo ducebāt vtile: non modo bonuꝫ: ſꝫetiam iocundū habitare in vnū ſic̄ vnguētum qd̓ deſcendit in barbā: barbā Aaronin orā veſtimēti ab ip̄o capite chriſto ieſuQui viuit ⁊ regnat ꝑ omnia ſecula ſeculorum Amen.Sermo. xxxvi. IIiones tuee aradiſus maloꝝpunicoꝝ cumpomoꝝ fructibꝰ. Cypri cuꝫ nardo/ nardꝰ ⁊ crocꝰ/ fiſtula ⁊ cynamonū cū

om̄ibꝰ pͥmis vnguentis. Acypro incipiedum eſt. nā ibi terminauimꝰ. Septeꝫ hicannumerant̉ arbores aromatice/ q̄ dicuntur emitti de fonte ſignato. Et quidē ꝟbahec vident̉ verba libri ſignati. Ita ē. ſignata ſunt ⁊ obſerata. Quid nobis Ih̓u bone ſpōſe tue laudes ꝓponis: ſi nō quid ptutis intus ꝯtinent ip̄e depromis. Tu tenes clauē huiꝰ orti concluſi. tu ſignaſti. tureſigna. tu ſolue. tu (inqͣꝫ) ſolue ſeptē iſta ſignacula. Nemo nouit que ſūt illa intimaſponſe: illa abſcondita tua qͥbꝰ adimpleiꝰeſt venter eius. Nemo nouit illa niſi tu/ etcui volueris ip̄e reuelare. Utinā et nos ſimus qui facie reuelata gl̓iam ſponſe q̄ abintus eſt ſpeculari poſſimuſ. Magna gloria eius in myſterio tā numeriqͣꝫ nominiſtorū. Et quidē hic (donāte dn̄o) quininſpicere ſeptenarij ſacramentū. Septenarius aut ſpūalitatē: aut vtilitatem indicat gratiaꝝ. Id enī frequens ⁊ vſitatū eſtin ſacris litteris vt ſeptenariꝰ numerꝰ īterpretet̉: dona illa que ꝑfecta ſunt/ ⁊ que deſurſum ſunt. Diuiſiones gr̄aꝝ ſunt: ⁊ diuiſiones miniſtrationū ſūt ⁊ diuiſiōes operationū ſunt. idē aūt ſpūs diuidēs ſingulis ꝓut vult. Alias alijs diuidit: ſꝫ in ſpiſa quali colligit ⁊ ꝯfert vniuerſa. Nō particulatim diuidunt̉ illi qͣſi diuiſa ſint inilla. Alijs etiā diuidit ⁊ donat. illi nō tā diuidit qͣꝫ totū donat. niſi in hoc eū diuidere illi intelligas ꝙ ſe ledi ⁊ p̄rogatiue confert illi vel in eodē genere gratiarū ampliꝰvel ſpecialit̓ in alio. Poſſet alias arboresaromaticas enumeraſſe: ſed ſufficit ſeptēꝓpter eā quā diximus vel ſpūalitatis velvniuerſalitatis ſignificantiā. Nūc arboꝝiſtaꝝ nomina ⁊ naturas ī diſcuſſiones adducamꝰ. Et ſub vmbra iſtaꝝ īmorari iocundū videt̉/ ⁊ fructꝰ eaꝝ dulcis erit gutturi noſtro. Umbrā figurā ip̄am ītelligofructū veritatē. eaꝝ. Quō nō dulcis ſenſuum fructus qn̄ ip̄a verboꝝ grata ſūt foliaEt ſcitis quantā auditui nr̄o dat affectionem tā dulciū frequētia vocabuloꝝ. Ponā intellectui ſufficere neqͥt. Mos gerendus eſt ⁊ ip̄i qͥ paſci vult ſenſuuꝫ veritate.Dulciter audit̉ hec dulciū inculcatio verboꝝ. Cypri cū nardo/ nardus ⁊ crocꝰ/ fiſtula ⁊ cynamomum/ mirra ⁊ aloe. Abſit