XXIX
vnitatē ſe coartet: ꝑ thurꝭ incēſum dirigit̉⁊ dilatat̉: ⁊ ſe diffundit. ⁊ celeſtes replet regiones ex ardore incēſi Illic ſe libere ꝟitatis aure īmiſcet ⁊ ꝯfundit: ⁊ q̄ primo ad ſeaīa ip̄a ꝯtracta ē: ibi rareſcit ⁊ attenuat̉/ etdeficit ſuſpēſa ⁊ ſuſpiciens ī excelſo. Orōvtriuſqꝫ ⁊ mirre ⁊ thurꝭ myſterium expletOrātis affectū in pͥmis colligit ⁊ ſtringitin ſeip̄m: deinceps diffundit ⁊ trāſfunditin deū. Quid mirre ſimiliꝰ vbi tāta ī diuinā vnionē trāſfuſio? Quid incēſo ſimiliꝰvbi tanta diuini cuiuſdā ſenſus diffuſio?Iure tota pulcra vocatur/ ⁊ ſine maculaquā orōis ardor incāduit/ quā colorauit⁊ cādidā reddidit cādor lucꝭ eterne Totapulcra es amica mea ⁊ macula nō eſt ī te.Tota pulcra es: qꝛ tota pura es hac horamaxīe hora orōis / hora incēſi. Tota pulcra es amica mea: tota pulcra es/ quia tota amica es ⁊ ſolo amorꝭ candēs affectu.Tota pulcra es ⁊ ſine macula: ꝑegrini nilhn̄s colorꝭ admixtū. Ueni de libano. qͥaplene lota: veni d̓ libano. ex toto illuſtrataUeni de libano. carēs culpa. Ueni d̓ libano. ⁊ candēs gr̄a. Ueni coronaberis. Felix oīno qͥ de libano candētꝭ affectꝰ/ de colle thurꝭ. de orōis intēte copia vocat̉ ad coronā. Felix (inqͣꝫ) aīa q̄ hora incēſi aſcēditad pr̄em. q̄ ſine interuallo de libano ad coronā vocat̉. coronā gl̓ie quā reddet illi inhora trāſitꝰ / iudex iuſtus ⁊ dulcꝭ ſpōſusIeſus chriſtus.Sermo. xxix.Otā pulcra esamica mea ⁊ macula nō eſt ī teveni d̓ libano: veni d̓ libano: veni coronaberꝭ. Quis mihi dabit iſtd̓ triū(vt ſic dicā) dieꝝ iter ꝯficere? Quis (inqͣꝫ)dabit mihi hāc viā indefeſſo īceſſu ꝑcurrere. Uie iſte: vie pulcre/ ⁊ ſemite pacificeſunt: venire de libano ad libanū: d̓ libanoad regnū. Nā ſpōſa ad coronā vocata inuitata videt̉ ad regnādi ꝯſortiū. Dulcꝭ eſth̓ vie terminꝰ. ſꝫ nihilominꝰ dulcꝭ ē tranſitus. Quid ni dulcꝭ/ qͥ neſcit ī libano deflectere? Nō hec eſt via lata: nō hec ē via layca nec pōt ꝑ eā trāſire pollutꝰ. Nō eſt currentꝭ nec volētis: ſꝫ miſerētis dei. Miſerētis cur dico? dixiſſeꝫ meliꝰ deſideratꝭ. Annō extuātis deſiderij vota deſignat vocatio trina? Uehemētꝭ affectꝰ argumētū eſt
ꝙ tertio vocat. Percurrere aīo p̄cedentiacātici hꝰ/ nuſqͣꝫ reꝑies vel tā exp̄ſſe cōmēdatā pulcritudinē ſpōſe. Ter vocat ⁊ totā pulcram dic̄. Deniqꝫ ī p̄cedētibꝰ ſic habes. Ecce tu pulcra es amica mea/ ecce tupulcra. Et iteꝝ alibi. O qͣꝫ pulcra es amica mea/ qͣꝫ pulcra es. hec aūt tertio in locototā pulcrā diffinit. Illis ī locꝭ vl̓ demonſtrat ꝙ pulcra ē/ vel mirat̉ ꝙ tā pulcra eſt.nō tā diffinite determīat/ ꝙ ip̄a ſit ex integro pulcra ſic̄ in preſenti. Tota pulcra esamica mea. Quō n̄ tota pulcra pl̓critudini collaterata ex toto? Quō n̄ tota pulcrain qͣ lucꝭ eterne cādor īmēſuſ emanat? Bene tota pulcra ⁊ ſuꝑpulcra (inqͣꝫ) vberi illapſu ſeſe trāſfudit oīs pulcritudo dn̄i: exal̓tata eſt qͥdē ſuꝑ ſidera. ſpēs tn̄ pulcritudinis eiꝰ ī ſpōſa: Spēs (inqͥt) eiꝰ in nubibꝰceli. Quadiu ſpōſa nubes celi ē/ nubes lucida ⁊ leuis/ ⁊ qͣſi ad ſolē accedēs ⁊ ip̄m ſuſcipiēs. tādiu ī ea ſolis ſplēdor relucet. etpulcritudīs eiꝰ ſpēs manet. Plane tūc nubes ē ſpōſa qn̄ ſpūalis obtinet affectiōisleuitatē ⁊ lucē intelligētie. Quādiu ſpūal̓aīa ꝑ orōis ⁊ ꝯtēplatōis vſum ī ſuꝑnis ſuſpendit̉ ſic̄ lucida nubes ⁊ leuis/ tota interim pulcra ē. qꝛ tota amica eſt ⁊ macl̓a carens. qꝛ ī feruide charitatꝭ ꝟſa colorē/ hora iſta gl̓ioſam ſibi ſpōſam exhibet nō habentē maculā vl̓ rugā: mūdās illā nō taꝫin ſanguīe/ qͣꝫ ī lumīe ſuo. Quō non totapulcra in qͣ tā exp̄ſſa diuīe pulcritudinis ˢſpēs apparet? Quā mihi dabis aīaꝫ quāaudeas ex toto pulcrā diffinire niſi ī hachora tm̄ qn̄ ꝑ amorꝭ eſtū plꝰ imbuit̉ qͣꝫ induit̉ ſpecie ſpōſi. Alijs qͥdē horis ſine macula deputat̉ dū culpa non īputat̉. Hocaūt momēto ꝙ ſine macula d̓r: nō eſt īdulgētie ſꝫ dilectōis/ ſꝫ deſiderij/ ſꝫ deuotiōisQuis eī dabit̉ venie locꝰ: vbi vota charitatꝭ tm̄ eſtuant̉. Amor īdulgētia nō eget:totū enī gͣtioſum ē/ vbi ſolꝰ eſt. Deniqꝫ vide nūc quō ⁊ offenſa excludit̉/ ⁊ gr̄a ꝯmēdat̉: ⁊ ſola gr̄a. Tota (inqͥt) pulcra es amica mea / ⁊ macula nō eſt ī te. Blādimentahꝰ nō vidēt̉ indulgētꝭ/ ſꝫ diligētis ſꝫ amātis/ ſꝫ admirātꝭ. ſubleuatꝰ pulcritudīe optat p̄ſentiā. Ueni de libano: veni de libāoveni coronaberꝭ. Inuitatio plena ꝓdit affectū: vota manifeſtat. Alij trine vocatōiſſcrutēt̉ ſacr̄a: ⁊ gradꝰ aſſignēt: mihi qͥdemſufficit diuīe maieſtatꝭ humanā aduerſus