Sermo
ſe mortificatōꝫ ⁊ incorruptibilitatē q̄ndā⁊ reſurrectōis future imaginē/ n̄ tā geſtatqͣꝫ germīat. Nūqͥd tibi mōs mirre videripōt: in qͦ future incorruptibilitatꝭ nil magnificū/ nil eminēs nil niſi ad horā apparet. Beatꝰ plane mōs/ qͥ hꝰ mirre germinevndiqꝫ veſtit̉: non reſpergit̉ ꝑ ꝑtes: nil inſe nudū nil hn̄s ſterile: ſꝫ totū ac felici fecūdū ſpecie. Quō nō beatꝰ qͥ xp̄um ad ſetrahit ī ſui odore aromatꝭ? Bonus odorplane ſpōſo xp̄o int̓ ip̄as deitatꝭ gratꝰ delitias. Deniqꝫ ſuꝑ tātas delitiaſ: delitie tn̄eius eſſe ī monte mirre. Ideo dicit. Uadā (inqͥt) mihi ad mōtē mirre. O beatummontē ad quē vadis ih̓u bone: ad quē venis/ quē ꝑambulas quē inhabitas/ ⁊ inhabitas ī finē quē ſolꝰ inhabitas: ⁊ hͦ vſqꝫ ad terminū loci. Ueni ih̓u īcipe huncmontē poſſidere Nullꝰ tibi q̄ſtionē moueat: nullꝰ dicat. Nūqͥd habitabis ī hͦ mōt.tu ſolꝰ? Monſ vber / mons pinguiſ mōsabūdās/ mons affluēs vnguētis: hec vnguēta exinaniri nō poſſunt. Magna eīmvnguēti moles ī mōte mirre. Nō deficiētvnguēta de hͦ mōte. Iō qͥ vadit ad mōteꝫmirre/ vnguētꝭ nō indigebit: nec odoramtis qͥdē qͥ vadit ad colles libani. Nō eī deficiēt thura de libano. Nā ⁊ libanū dicūtthꝰ intelligi. Ueni ih̓u bone ad colles/ vtfluāt thura a facie tua O qͣntꝰ incēſi fumꝰaſcēdit de collibꝰ iſtꝭ cū tuo īmo cū te fuerint igne ſuccēſi. Magnū hꝫ in collibusthurꝭ ignis tuꝰ materia pabuli ⁊ magnūincēſi fomitē. Nō cito ꝯſumunt̉ hͦ thura.Incēſi huiꝰ fumꝰ nō facile euaneſcit. Tāta thurꝭ moles/ tanta copia collis thuris.Nō p̄t pugillo ꝯcludi: nō ꝯp̄hendi thuribulo vaſculo nō capit̉/ mēſurā neſcit: qͥaneſcit ītermitti. Bn̄ gͦ coll̓ thurꝭ/ qͥ ſine intermiſſione orat. ⁊ qd̓ ſanctiꝰ eſt ſine intermiſſiōe. Qui ī orōe nil hꝫ remiſſum nil exile: ſꝫ velut cuiuſdā fornacꝭ magne fumuſpingueſcit: ſic pingueſcētiū votoꝝ ⁊ deſiderij exuberātꝭ agit volumīa. Ueni gͦ ih̓ubone ad colles thurꝭ: ſaporoſum odorꝭ incēſum fumigāt mōtes qͦs tāgis. Quid ſimile frēs hn̄t orōes nr̄e. qͣꝫ cito thura nr̄.inaneſcūt ⁊ qd̓ammō vix ſuccendūt̉ ⁊ ſtatim extingunt̉. Ut qͥd iſtd̓? Utiqꝫ qm̄ exiguā nob̓ incēſi cogeſſimꝰ materiam. Egoſpūs angl̓icos ⁊ ſi qͥ int̓ hoīes illoꝝ emuli ſūt: qͦſdā velut colles thurꝭ īterp̄tor qͦrū
orō qͣſi incēſum dirigit̉ ī ꝯſpectu dei: qͥ deuotiōis ſuauiſſimos vaporleſtiū glomerāt nubes affecignāt: cevtiqꝫ ſacerdos qͥ thuruis nebule vapor opapocalipſi legꝭ: ꝑtoꝝ/ orōes ſctōꝝ.ris ad phialas? q̄thurꝭ? Bona phiSꝫ ecce plꝰ qͣꝫ ꝑfumꝰ aromatū ī ꝯli. Sꝫ q̄ manꝰ int̓(inqͣꝫ) manꝰ niſi tuates pōderas: ⁊ terrā palmo ꝯcbras mōtes ī pōdere: ⁊ colles ī ſtateramāu tua dn̄e oēs fines iſtoꝝ colliū ⁊ fas ēdicere ī ſinu tuo d̓niqꝫ ī ſinu tuo ſcōꝝ orōꝯu̓tit̉ īꝯſpctū tuo ītrat: ibi ꝯu̓ſat̉: ibi ꝯuertit̉: illi in te ⁊ tu ī ill̓ Propterea vadā mihi(inqͥs) ad colles thurꝭ. Ueni gͦ dn̄e: veni ⁊noli tardare: veni ⁊ ne trāſiliaſ colles iſtoſQuid ⁊ ſi ad te trāſiliūt colles thurꝭ/ molles ſūt mōtes mirre ⁊ colles thurꝭ vbi ip̄eaduenerꝭ. Quō nō mobiles qͥ liqueſcūt/ qͥfluūt/ qͥ fumigāt/ qͥ aſcēdūt ſic̄ fumus aromatū ī ꝯſpectu dn̄i d̓ manu tua. Uade gͦtibi ad colles thurꝭ/ vbi incēſa ml̓ta ſuntvbi incēſa cūcta ſūt. nā in colle thurꝭ nil ſine incēſo. Incēſa hec data tibi ſūt. iō venivt adoleas ea ī ꝯſpectu tuo. Uadā mihiad montē mirre ⁊ ad collē thurꝭ. Ueni d̓libano/ vel: iā excluſū ē cur vadat. vt qͥd eīniſi vt vocet vt intret vt dicat veni. Ecceqͣꝫ bonū ⁊ qͣꝫ iocūdū habitare ī collibꝰ iſtꝭad qͦs v̓bū dei vadit qͦs reuiſit. De qͥbusſpōſa vocat: ⁊ vocat ad coronā. Ueniquit) de libano: veni coronaberꝭ. Libatcādorē ſonat. Quid nicādidꝰ d̓ niue celeſti? Nō enī deficiet (ſic̄ ſcribit̉) nix de libabano. Nix illa q̄ deſcēdit d̓ celo/ q̄ īfunditterrā ⁊ inebriat ⁊ germīare fac̄. Btī mōteſuꝑ qͦs nix iſta cadit: ⁊ colles qͦs oꝑit: ſic ſiqͥt) dn̄s erit v̓bū qd̓ egrediet̉ de ore meon̄ reuertet̉ ad me vacuū. Uidet̉ ne tibi vacuū reuerti v̓bū qd̓ vadit ad mōtes mirre⁊ colles thurꝭ: cōmemorat libanum. Queres aīm ſic reddit mūdum ⁊ cādidū: quōorōis vſus? Primo qͥdē mirra mortificatdeinde thꝰ purificat Nec enī pura poteritemanare orō: ſi n̄ oīs ꝑuꝰ pͥmo fuerit odorrep̄ſſus ⁊ exalatō carnis. In mirre vngueto mēs ſtringit̉: vt ad qͣndā īmo oīmoda