Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Dermo

animā affectū mirari Iſtud ſufficit ſꝫ ip̄eſuccūbo. Utinā mihi nihil incūbat negocij: niſi ſuſpēſo ſꝑ ſtupore mirari impēſaꝫgr̄am: ita tn̄ vt admiratiōi huic vota iungant̉/ ⁊ germana ſit charitas. Affectꝰ eniꝫaffectū meret̉: ⁊ abyſſus abyſſum ſimilē ꝓuocat in voce ꝑfluentiū catharactaꝝ Bone quidē catharacte ſunt que tuū bone Ieſu diſtillāt affectū. īfundūt amorē. Amormutus nō eſt: vſum hꝫ vocis. De ſpirituſcriptū eſt hoc ⁊ bn̄ noſtis quāta ſit affinitas: ſi nō potiꝰ idēptitas caritatꝭ ad ſpm̄.Illa cōtinet om̄ia. qꝛ plenitudo legis eſtcharitas. Spūs loquit̉ myſteria. ⁊ amatoria plane loquit̉. Ipſe ſpūs reddit teſtimoniū ſpiritui nr̄o: vtiqꝫ ⁊ blādimētū loqui poteſt. Sonꝰ eiꝰ ſenſus amoris eſt. etdeſiderij vota inſtar hn̄t vocꝭ. Experimētum gr̄e ip̄m eſt vtiqꝫ ꝙ loquit̉ ꝙ inuitatX ꝙ dicit veni d̓ libano. Ter vocat. fortaſſeidcirco ꝙ funiculꝰ triplex difficile rumpitur. Tenax enī funiculꝰ amor. Amor affectuoſe trahit: cui eſt idipſum alloqui qd̓ ēallicere. Nihil amoris tenacius vinculonil trahentius. Audi quō lex diuina triplicem huiꝰ oſtendit nexū funiculi. Diligesdominū deū tuū ex toto corde tuo ⁊ ex tota aīma tua/ ⁊ ex om̄i mēte tua: ac ſi dicat.Diliges dn̄ꝫ deū tuū cordis ꝓpoſito anime affectu vitali/ integro ⁊ rationabili qͦdam mētis arbitrio: vt amorꝭ in te ⁊ ꝓpoſitum ſit ⁊ ip̄m ꝓpēſum ſit. Bona ſiqͥdeꝫcordis in deū intētio pia. Sꝫ qͥd ſi pigraſit/ ſi emortua/ ſi nihil hn̄s in ſe animatuꝫBona gͦ intētio pura quā inuidā reddit/⁊ velut animatā feruida ⁊ dulcis affectio.Affectū hūc qͥ eſt ac ſi quedā anima boniꝓpoſiti infeſtat informat meditatio. Sꝫdiſcreta eſt ⁊ renouet ſi crebra eſt/ funiculo ſit triplex nexa/ ad meritū repoſite corone. Quid vberiꝰ? Ad experimentū qͥdemexperimētū quidē exp̄ſſiꝰ. An nō tibi videtur inuitare/ ⁊ qͣſi tripliciter dicere. Uerni: hec trina dilectio; Deniqꝫ qͣſi inuitat:dū ꝯfert ⁊ audaciā ꝓ męrito: auiditateꝫ ꝓexperimēto. Ueni (inquit) de libano: venicoronaberꝭ. In apocalipſi: qͣſi de libāo venientes ſic legis. Hi qui amicti ſunt ſtoliſalbis: qui ſunt ⁊ vnde venerunt. Hi ſuntqui venerunt de magna tribulatione/ ⁊ lauerunt ſtolas ſuas/ ⁊ candidas eas fecer̄tin ſanguine agni. Utiqꝫ ⁊ credendi fide ⁊

conuerſandi forma: qui in tribulatiōe ſuaſequūtur hunc agnum non aperienteꝫ osſuū / cū ad occiſionē duceretur: ⁊ corā tondente ſe obmuteſcentē. Qui nō ſunt triſteſneqꝫ turbulēti doneccijciant ad victoriaꝫiudiciū ⁊ certamen ad coronā. Nō enī coronabit̉ niſi qui legitime certauerit Et qꝛ d̓de certamine corona ideo forſitāſic īuitat ad coronā vt expͥmat cauſaꝫei. Coronaberis d̓ capite ſarmana ⁊ ſanirde vertice hermon: de montibꝰ pardoꝝ: d̓cubilibꝰ leonū. Neſcis enī quid aſperumquid ferū: qͥd fraudulentū in his hominibus vel naturis dat̉ intelligi. Iōqꝫ d̓ hiscoronari d̓r/ dū hec triūphata corone miniſtrat martyꝝ. Ille quidē ꝑ tribulatiōistolerantiā coronat̉: qui mitis: qui māſuetus: qui velut agnus de tribulatione magna venit: qui in charitate velut cādidatꝰnō cōſumptꝰ: quē nulla impatiētie ⁊ murmuris macula denigrat. Hi ſunt qui d̓ libauo veniūt/ ⁊ coronant̉ de capite ſarmana ⁊ ſanir: de cubilibꝰ leonū/ de mōtibuspardorum. Per hec enī coronant̉: ⁊ qͥ perhec temptamentoꝝ genera ꝓbant̉. Nūqͥdnō colligūt iſti de ſpinis vuas/ ⁊ de tribulis ficus? Quod in p̄ſenti eſt (inqͥt apl̓s.momentaneū ⁊ leue tribulatōis noſtre ſupra modū in ſublimitate eternū gl̓e pondus operat̉ in nobis. Paſſiones gͦ huiustemꝑis cooperant̉ ad future gl̓ie coronā.que reſeruat̉ nobis. Cumulata plane materies p̄mioꝝ inter totius puritatis merita/ paſſionibꝰ varijs atteri. Pulcerrimuscorone nexꝰ/ quādo puritas vite ⁊ humil̓preſſuraꝝ tolerātia ſibi coherēt. Magnūquidē eſt preſſuraꝝ pōdus Ideo forſitanmontiū eſt exp̄ſſum noībꝰ. Ingēs molesſꝫ fides ſuꝑfert̉ neſciēs opprimi/ vel oppͥmit. Capita ⁊ montiū iſtoꝝ cōculcat/ ⁊ ꝑcutit ip̄m caput de domo impij. Iure ergo caput ip̄m triumphās coronat̉ de capite qͥ ⁊ tēptationū initiū ꝯterit ⁊ tribulationū vehemētie nō cedit. In om̄i re quaſi caput ē qd̓ vel pͥmū ē vel maximū. Sic ꝓgͦ caput hic accipe qͣſi reꝝ q̄ his mōtibꝰ figurant̉: vel pͥncipiū vel cumulū donet intelligi. De capite ſarmana coronat̉: de vertice hermon ⁊ ſanir al̓s ſcir: q̄ iniuriaꝝ cūmulū quendā exuperāt: ⁊ tribulationummolē extollentē ſe aduerſus hūilē ſciētiaꝫxp̄i. Sꝫ moles iſta tāto videt̉ ramū pon-