Sermo
eſt ⁊ pigre īcedit. ſatis habēs tm̄ impuneeuadere. Amor faſtidiū neſcit/ feruidꝰ eſt/⁊ in anteriora extētus/ metꝰ ꝯtractior: neceſſitate tm̄ iuſticie ſubit officia. Amor ꝑfectꝰ ſoli qd̓ agit debet iuſticie: nihil ī ea iuris relinquēs timori. Quid ni? An nō ſatis in ſe obtinet meriti ad om̄e bonū opꝰiuſticia? Chriſtꝰ enī nobis factꝰ ē iuſticiaQuid gͦ chriſtꝰ non ſatis in ſe habꝫ dotisad placendū? Alieno ergo ⁊ ipſe vt placeat indiget adiumento: ſi nō eiꝰ obtētu ſolius obtemꝑat̉ ip̄i quō erit eius ꝑfecta dilectio? Diligā te bone Ieſu. diligā te ꝟtusmea: quē nō poſſum gratis diligere. Dirigant̉ in te ex integro ſtudia mea: nec alienō deducant̉ ⁊ diſtrahant̉ affectu: ⁊ qͣꝫ exigua ſunt: etiā quom integra ſunt in te ſtudia noſtra. quomō ergo diminuam quodquom integrū eſt/ tā exile eſt. Totꝰ ī te deus bone ex deſiderio ferar. trahe me tu ī teipſum: vt nullo indigeā timoris impulſuſed perfecta charitas vſum eius excludatQuid igit̉: nō ſūt metuēda eterna ſupplicia? Metuēda plane ſunt ⁊ cauenda. Ncmo enī vnqͣꝫ carnē ſuā odio habuit: ſꝫ vehementior chriſti dilectio/ motu timorisnon eget in affectū iuſticie. Amor iſte nihil tam veretur quantū offenſam. ſed ꝓpter offenſam: nō ꝓpter penā. At iſtud qͥdem qͣꝫdiu in incerto humane res fluctuant: ⁊ nō eſt tuta laus hoīs in vita ipſiusAt quom ad veritatē poſt vitā fuerit ītroductus: huiuſmodi de reliquo metꝰ ceſſabit: timore tertio faciēs locū qui pͥoribuſquidā ſuccedat ſed nulli cedat: ꝑmanet eīin ſeculuꝫ ſeculi. Primus gͦ timor metuit/ne temeritatis offenſa luat. Secūdus neinfirmitate offendat. Tertiꝰ quod metuat nō habꝫ. Quid enī metuat completa felicitas ⁊ cōſummata charitas. Timor h̓de plantario orit̉ charitatis. nō audeo dicere ꝙ charitas eſt: nec tamē audeo negare. Quid enī niſi amor eſſe conat̉: qui iamneſcit affectū timoris? Quō nō amor quiiam pene timor eſſe deſijt? Quanā enī ration timor nil metuēs: timorē illū tā tutuꝫnoīe impartiret̉ amoris/ niſi ꝙ deus ipſiibi quidē amat nos: nō tamē timori ī tarta maieſtate ꝑmittit̉ locus. Sed in om̄ibus quō a charitate timor ille ſeparabit̉?⁊ quid aliud eſt ibi timere: niſi nō tumereaduerſus dn̄m maieſtatis? qͥd eſt timor il
le niſi votiua ſubiectio: obediētia non coacta/ vltro impēſa reuerētia Quomodo tꝑmor qͥ offendere nō timet: nō enim valetSed iteꝝ quō nō timor qͥ offendere n̄ audet? Et timor ergo nō videtur: quia nihilvel peccati vl̓ periculi metuit. ⁊ timor manet. quia nihil audacter vel temere preſumit. Quid eſt timor ille niſi reuerētia hūilis ex debiti neceſſitate impēſa neceſſitatenil paſſa. Eſt enī obſequēdi neceſſitas iure cōditionis: ſed neceſſitatē ignorat libertas dilectiōis. Quid eſt timor ille niſi temeritatis ⁊ negligētie magis priuatio qͣꝫneceſſitatis coactio. Uides quātū timor Yiſte approximat ad charitatē. Pene illa ē:ſed pene nō eſt. Cauſa diſtat: par ē affectuQueris qua cauſa? Inferioris ꝯditōnisreſpectu obſequēdi ad omneꝫ motū tantemaieſtati. Incumbit tibi iuſta neceſſitasſed ad cauſam iſtā charitas non reſpectatdei ad maieſtatis admiratōem rapit̉: nonconditionis. Ergo rōnem quā timor reſpicit: charitas neſcit/ cauſis p̄uenta potioribus. Cauſis ergo diſtāt timor ⁊ amorobſequio ⁊ affectu libero cognati. Primꝰergo timor metuit puniri. Secūdus priuari. Tertius neutrū. Primū illud perfecta charitas exterminat. Secundū ad tēpus tolerat. Tertiū ſibi diuiſe collaterat.Hunc vos filie hieruſalē timorē captate.Primū cauēte illū quē caritas foras mittit. Dedia (inqͥt) charitate ꝯſtrauit. Ubimedia dicit totū dat intelligi. Et vr̄i cordis mediū charitas ꝯſternat. charitas veſtiat. Ueſtis hec eſt ⁊ ornamentū nuptiale. Que ſi a nuptiali exigit̉ conuiua: qͣntomagis a nupta? Sola poccupare ⁊ poſſidere vult omēs mētis veſtre receſſus. Nolite illos degeneri ⁊ alieno cōmunicare affectui. Molle quidē ⁊ delicatū eſt ſtratuꝫcharitatis. moleſto ne ad modicū qͥdemvult metu ꝯtriſtrari (ꝓpter filias inqͥt hicruſalem/ luere quidē) pax enī multa diligētibꝰ legē tuā. Si quis de indulta dn̄aturgratia. quāto magis ⁊ vos. Nā ⁊ ſi cōtriſtat ſpiritualiū bonorum magnas eſſe diuitias: ſꝫ charitas ſuꝑgreſſa eſt vniuerſasNō modo ſupergreſſa: ſed etiā complexa⁊ dulcꝭ ⁊ diues eſt charitas. Deniqꝫ ſicuthabet pſalmus. Inter medios virtutumcleros ⁊ in ſpiritualiū cōmunione gratiarum ſuper ſtratū dormit̉ charitatꝭ. Eba-