¶XIX
gloriā. ⁊ ſi mēdacio nō corrūpis: ſilentiotn̄ ſupprimis? Uis audire ī ſola etiā eſtimatione rapacitatē eſſe? Nō rapinā (inqͥtqpoſtolꝰ) arbitratꝰ eſt eſſe ſe equalem deo.In inuidā animā nō poteſt ītrare eſtimario bona de bonis alienis. Nō vult enimintelligere ꝙ aliꝰ bn̄ agat: ⁊ ſi palā non audet: penes ſe tamē vel diſſimulat/ vl̓ attenuat alteriꝰ merita. Ut quid iſtud/ niſi ꝙliuor: dū priuatā ſemꝑ excellentiā cogitatalienam obſcurat? Tharitas aūt nō cogitat malū. non gaudet ſuꝑ iniquitate. ⁊ (vtſic dicā) ſuꝑ inequalitate/ cōgaudet aūt veritati. Priuatū aūt non cogitat: medio qͦdam ⁊ cōmuni letat̉: que ſua ſunt nō querit ſed q̄ chriſti ieſu. Eius in om̄ibꝰ gl̓iaꝫvel amat vel optat. Cōmunis eſt chriſtꝰ.mediator enī eſt: ⁊ ideo eiꝰ non ſunt: q̄ media nō ſunt: ſꝫ in parte ſe reſtringūt. Quidtuliuore chriſtū vis in partē contrahere?Auarā vis eſſe gr̄am ſpūs. cuiꝰ circa te ſolum optas bn̄ficia reſtringi. Sine vt excreſcat ⁊ exuberet/ ⁊ effundat ſe ſuꝑ omnēcarnē ſpūs dn̄i: ⁊ repleat orbē terraꝝ. Noli cōmunē om̄ibꝰ beneficentiā ītra cordistui anguſtias īcarcerare. Diues eſt enimin om̄es: ⁊ tu minuere tēptas affluentiamgr̄e/ ⁊ immēſitateꝫ redigere ad minutias?Emuli cordis auaras dedignat̉ chriſtusanguſtias. Neſcit emulatōe tua eiꝰ bonitas detineri. Proflua eſt: nō tibi ſoli / ſꝫ viG cinis etiā ſe vaſis eiꝰ oleuꝫ infundit. Facvt illa mutuo tua ſint. Erūt aūt/ ſi cōmuni fueris bono letatꝰ: alioquin ⁊ aīme tueoleū euacuas. ⁊ illis nihilominꝰ tn̄ infunditur mediator chriſtꝰ ⁊ ideo que ſua ſuntmedia vult eſſe: In hͦ (inqͥt) cognoſcēt omnes quia mei eſtis diſcipuli / ſi dilectiōemhabueritꝭ ad inuicē Uides quō charitasſpeciale quoddā eſt inſigne diſcipulatusxp̄i ⁊ doctrine eiꝰ ſingulare indiciū. Ideohic in vltimo loco quaſi ornatꝰ quidē aliarum inducit̉ gratiaꝝ. Media (inqͥt) charitate cōſtrauit. O qͣꝫ molle eſt ſtratū charitatis. Proximi charitas liuore: charitachriſti timore caret. Nihil habet penale hͦcharitas. timor penā habet. ideo nō eſt incharitate timor. ſed ꝑfecta charitas forasmittit timorē. Quid enī timebit charitasveteres offenſas? ſꝫ charitas oꝑit ml̓titudinē peccatoꝝ. Infirmitatis ꝓprie ꝯſciētia timebit ne decidat. ſꝫ fortis eſt vt morſ
dilectio. Utrūqꝫ metū caritas foras mittit. ſꝫ nec ꝑfecta charitas temꝑales ꝓ chriſto timebit moleſtias. Sed ne quidē eterne ſi fuerint: defatigari ⁊ euaneſcere poterit ꝯſummata dilectio. Nō poteſt ſel̓ hauſta cognitiōe tāte nō delectari dulcedinisnō ideo amat charitas ne pereat: ſed mauult foris penaliter in eternū perire qͣꝫ vſuamoris eterni priuari. Si enī dederit hōomnē ſubſtantiā ꝓ charitate/ quaſi nihildeſpiciet eā. Uere hoc molle ſtratū: ī quoetiā inter iniurias tā ſuauiter qͣꝫ ſancte qͥeſcitur. Da mihi Ieſu bone vt ſuꝑ ſtratuꝫhoc memor ſim tui: ⁊ mediter in te in matutinꝭ. Dulcis plane memoria quā amorinducit. grata meditatio quā ſuggerit caritas. Nihil enī eſt qd̓ nō iam dulciter ⁊ gͣte de chriſto cogitet̉. Amor ꝓximi cōpaſſionem habꝫ / ⁊ quendā nimis ſuauē guſtūdū gementibꝰ norit ꝯdolere. Chriſtꝰ in qͦdoleas: ⁊ ſi crucifixus eſt ex infirmitate ſiviuit ex v̓tute dei. nō cōdolendi/ ſꝫ cōgaudendi in ſe nobis vndiqꝫ meritum preſtatTotꝰ deſiderabilis/ ⁊ ꝯcupiſcētia totus ⁊quaſi charitate cōſtratus. Quid enī vide Hbis in chriſto/ qd̓ nō eius nobis ⁊ charitatē exhibeat ⁊ noſtrā exigat? Totꝰ nobiseſt charitatis illecebra incitamentū amoris. Nullū in ſe meticuloſo relinqͥt locumaffectui: totꝰ amari vult: qui totꝰ mereturamari. Noli virgo ad tormenta reſpicere:cui tāta ꝓpoſita ſunt oblectamēta in ſpōſo. Ocioſus dꝫ eē timor/ vbi tot inſigniarelucēt amoris. Dedignat̉ charitas timoris cōmerciū/ cogi neſciēs que nequit cōpeſci. Ideo charitas ꝑfecta foras mittittimorē/ velut inutilē ⁊ ſuperuacuū: ſed nōtimorē illū qui caſtꝰ ꝑmanet in ſeculuꝫ ſeculi. Tertiꝰ ⁊ caſtus ⁊ ꝑmanēs. Primusveret̉ penam. ſecūdus offenſam. tertiꝰ totus libera quedā ⁊ ſecura reuerētia eſt. Etprimus quidē timet offenſam ſꝫ ꝓpter penam. ſecūdus offenſam/ ſꝫ ꝓpter ip̄aꝫ. Etquidē iniuria quedā iuſticie eſt: ſi metu penarum in gratiā veniat. ſatis ip̄a ꝑ ſe meriti obtinet vt hominū in ſe ſtudia ꝓuocet.⁊ cōciliet affectus. Hūc ergo timorē charitas ꝑfecta excludit. Quomodo enī ꝑfecta charitas que timoris ſtimulo indigetad cultū iuſticie? Perfecta dilectio mēteꝫin ſolido poſſidet. omnia ſoli ſibi iuſticiemunera deputari volens. Frigidꝰ timor