quāte ſunt hodie filie babylonis/ q̄ neſciunt cantica ſyon: ꝓpter quas organa nr̄aſuſpendimꝰ? Quāti ſunt filij edom/ qͥ noſcrinaniunt ⁊ exhauriūt leticia ſpirituali?Compeſce filias hierl̓m ab infeſtatiōe dilecte. Utinā mihi dn̄e a filiabꝰ parcas bahylonis. Diſpar enī eſt ⁊ ſatꝭ moleſtior veratio malignantiū qͣꝫ amantiū. Sꝫ tam̄neſcio q̄ noſtri tꝑis huiꝰ miſeria. ip̄i amāres facti ſūt malignātes. Quāta malignatur hodie amicꝰ in ſancto? Dixiſſe debuiinimicꝰ/ ſꝫ dixi qd̓ magis dolet. Ip̄i amici facti ſunt inimici. Amici ꝓfeſſione: inimici affectōne. Specie amici/ ſꝫ amicicievirtutē diffidētes. Amicꝰ Abſalon qꝛ filius: ſꝫ quāta malignitas eſt ſceleratꝰ ī ſancto: filius in patre. Abſalon in dauid. Alſalon pax patris d̓r. Bonū plane nomenſꝫ ip̄e noīs huiꝰ virtutē abnegabat. Affectauit regnū: inceſtauit cubile. Felix tamēdauid/ cui inter tot filios nō niſi vnꝰ ꝑſecutor erupit. Quē mihi dabis hodie ītermagiſtros cui nō niſi vnus abſalon inſidictur. An nō quaſi abſalones ſunt qͥdaꝫqui (ſicut ſcriptū eſt) pacē p̄dicāt: ⁊ mordent dentibꝰ? Affectāt locū patris: fedantcubile dū prauis ſuſurrijs ſocios corrūpunt/ ⁊ ſubuertūt corda innocentū/ in qͥbus patris ſpūs ſuauiter qͥeſcebat. Imitatione Abſalon eſt/ qui magiſtri ⁊ locumſibi arrogat ⁊ vite derogat/ pacē p̄dicat/⁊ mordet dentibꝰ. Malus eſt morſus/ dequo dicit̉. Pulce eſt enī in ore eius maluꝫ⁊ abſcōdit illud ſub lingua ſua. Abſcōditdonec euomat in tꝑe virus collectū. Quāta malignat̉ amicꝰ in ſancto. Deniqꝫ quenō videt ſuſpicat̉ Poſuer̄t (iuqͥt) ſigna ſuaſigna/ ⁊ nō cognouerūt. Ponūt q̄ nō inueniunt. Ponunt q̄ praue poſtea exponuntSigna (inqͥt) ſua: ſeip̄os enī in ſignuꝫ ponunt: cū ex ſuę prauitatis regula alios metiunt̉. Signa (inqͥt) qͣſi dicat tm̄ ſigna/ etnō veritate. Signa: nō certitudinis/ ſꝫ ſuſpitionis. Et nō cognouerūt. Nō eniꝫ cognitione/ ſꝫ ꝯiectura nitunt̉. Malignat̉ īimicus in ſancto In qͦ ſancto? In ſanctoſanctoꝝ. In ſctō qͥ dicit. Qui vos ſpernitme ſpernit. Temerariū eſt (vt dicit apl̓s).alienū ſeruū iudicare. Tu gͦ qͥ es qͥ dominū tuū iudices? Qui enī poteſtatē dijudicat ordinatōem dei dijudicat. Deniqꝫ cōquerit̉ ⁊ dicit. Tulerūt a me hoīes iudici

um meū. Filij hoīm ⁊ qͥ diligitꝭ vanitatē⁊ queritꝭ mendaciū? Uanitatē vtiqꝫ diligitis p̄latōis ⁊ ideo queritꝭ in p̄latis noſtris mendaciū praue ſuſpitiōis. Uani eīfilij hoīm/ mēdaces ī ſtateris/ mēdaces inudicijs. Et vtinaꝫ ꝓ minimo mihi ſit abhumano die iudicari: dū eterni diei expecto iudiciū. Quom (inqͥt) acceꝑo tꝑs: egoiuſticias iudicabo. Ip̄e iuſtꝰ iudex tēpusexpectare ſe dicit vt iuſticias iudicet: et tutibi an̄ tꝑs aſſumis iudiciū? Pater omneiudiciū dedit filio: ⁊ tu tibi qd̓ nō accepiſti iudiciū aſſumis ⁊ hͦ in patrē? Uid̓ neforte in eū patrē a qͦ om̄is paternitas ī celis ⁊ in terris noīat̉. Uipperea generatiomatrē ſuā comedit/ ⁊ dente venenato doctoris vitā corrodit. Nō ſunt iſte filie hieruſalem: pacis filie: ſꝫ babylonis quādo īcrepabis illas/ ⁊ dices. filie babylonis nolite flere ſuꝑ me ſꝫ ſuꝑ voſipſas flete. Siqͥdem improperia eoꝝ qͥ vices tuas gerūt:in te redundāt: nec eſt murmur eoꝝ ꝯͣ nosſed ꝯtra dn̄m. Parcite gͦ a murmurationeque nō ꝓdeſt vobis/ ⁊ alijs nocet. Tu domine/ tu potiꝰ obſtrue os loquentiū iniqͣ.⁊ ne claudas ora te canentiū. Sꝫ quid iānūc querelis his vlteriꝰ īmoror. Non idnūc gero ꝓpoſiti/ vt nr̄a defleam: ſꝫ vt aliena cantē. Sufficiat paucis noſtra deploraſſe. Iā a lamētis reuertor ad cātica. Illo nobis animū p̄ſtante ⁊ os ⁊ ociū qͥ cohibꝫ inqͥctos a ſpōſe ſomno xp̄s ih̓s vnacū patre ⁊ ſpūſctō regnās ꝑ omnia ſeculaAmen.Sermo. xvUe eſt iſta que ꝑq Iſcedit ꝑ deſertū qͣſi virgula fumiex aromatibꝰ? Uidete frēs ſicut ⁊vidētꝭ qͣꝫ ſit efficax ad īcremēta gr̄aꝝ tranqͥllitas mētis: qͣles metat fructꝰ d̓ internaqͥete xp̄i dilecta. Uidēte (inqͣꝫ) qͣlis ꝓcedatd̓ ſpōſi āplexū. Qualis gͦ ꝓgredit̉: a me neq̄ſieritꝭ/ ſpōſi potiꝰ ſuꝑ hͦ ſodales ꝯſulite.Quid ſi ⁊ ip̄is qͣſi noua ⁊ īſolita d̓ ſecretodilecti ſinu ꝓcedit? Noua plāe: nā ip̄a nouitas admiratōꝫ īducit. Que ē iſta q̄ aſcēdit? Attēde ꝓfectū. In ſuꝑioribꝰ cuſtodeſīterpellat ⁊ d̓ viſiōe rogat dilecti. Hic ip̄iſcuſtodibꝰ admirāda ꝓrūpit ⁊ noua ſb̓ ſpēqͥd ni ī noua ꝓcedat d̓ ꝯplexū dilecti: ip̄e ēeī qͥ de ſe d̓t. Ecce ego oīa noua facio/ etiā