XIII
percepte dulcedinis multo magꝭ inuitat⁊ allicit? Si qͥs enī feriato aīo furtim ⁊ qͣſi in raptu p̄libare potuit libere meditatōnis feſtina gaudia: neſcio ſi qͥd vnqͣꝫ libētius agat qͣꝫ vt huic totum ⁊ ex integro ſeſtudia tradat ⁊ expediat. Deniqꝫ trahebātſpōſam pͥma pulcre ꝯtemplatōis blandimenta/ ⁊ ad quietis ꝓuocabāt cubiculuꝫquo dilectū introducturā ſe leta gratulat̉Nō dimittā illū donec introducam illuꝫAn nō tibi videt̉ quaſi dicere his v̓bis illud de pſalmo. Si dedero ſomnū oculismeis ⁊ palpebris meis dormitatōem: donec inueniā locū dn̄o. Om̄ia dimitto nedimittā illū. Om̄ia enī detrimentuꝫ faciovt chriſtū lucrifaciā/ ꝓpter ſuꝑeminētemleticie p̄ſentie eiꝰ. Si dormierint duo: fouebunt̉ mutuo/ vnus quō calefiet? EccleC ſiaſtes hͦ dicit. Bonū eſt foueri ⁊ inflāmari in amplexū verbi. Ignitū enī eloquiuꝫdn̄i vehem̄ter ⁊ ſpūalibꝰ eſtuat deſiderijſideo nō dabo ſomnū oculis meis/ ⁊ palpebris meis dormitationē/ donec introducā illū in cubiculū matris mee. Tūc qͥeſcam ⁊ ſuauis erit ſomnꝰ meꝰ. Quaſi dormiuit Iohānes recumbēs in pectore Ieſu/ vbi recōditi ſunt om̄es theſauri ſapīe ⁊ſciētie dei. Ibi vere quietis locꝰ/ intelligētie ſerenū/ ſanctuariū pietatis/ delectationis cubiculū. Hic dormi vt videas quodip̄e vidit: v̓bū in pͥncipio: verbū apud deum: ⁊ verbū dn̄i: ⁊ intelligas in chriſto cūpatre exiſtēdi coeternitatē ꝑſonalē diuerſitatē ⁊ vnitatē ſubſtantialē. Quid tibi videtur ſublimiꝰ hͦ ſomno? Huc ſe non poſſunt humani iactari intuitꝰ/ irrūpere ratōDeniqꝫ n̄ videbit hec homo ⁊ viuet. Bonum eſt gͦ te obdormire ⁊ humanorū ſenſuum ⁊ affectuū obliuione ſopiri/ vt huiꝰmodi ſomnia ſomniare poſſis. Hoc apoſtoloꝝ cubiculū eſt qͥ nos genuerūt ī xp̄oQuaſi mater eſt Paulꝰ quom dicit. Filioli mei qͦs iteꝝ parturio/ donec formeturchriſtꝰ in vobis. Matreꝫ habes: vis hr̄ecubiculū? Noſtra (inqͥt ꝯuerſatio in celiseſt. Uis ſomnū. Mēte (inqͥt) excedimusdeo. Huc gͦ trāſi cū dilecto hic mane: hecmeditare: in his eſto: aut ſi iſta ꝑtingere n̄potes/ temperatiꝰ age: ſi nō potes recumbere in pectore Ieſu/ vbi indefeſſe puteusſapientie: reqͥeſce inter ſcapulas/ vbi patientie eius exempla ⁊ myſteria ꝯtempleris
Inter humeros eiꝰ/ qꝛ pͥncipatus factuseſt ſuper humerum eiꝰ. Et Beniamin dictū eſt. ꝙ amātiſſimꝰ dn̄i inter humerosrequieſcet. Reqͥeuit quidē ⁊ obdormiuitIeſus in cruce: ⁊ tu cū ip̄o in paſſiōis eiꝰfide ⁊ memoria dormias vel potiuſ interiſtas ſortes diſcurre inter pectꝰ ⁊ humeroſinter fidei myſteria ⁊ manifeſtatiōem veritatiſ. In altero fac tibi domū: in altero cubiculū. Amantiſſimꝰ dn̄i Beniamin qͣſi īthalamo morabit̉ tota die: ⁊ inter humeros requieſcet. Uides quō īter humerosthalamꝰ collocat̉. Quid gͦ erit in pectore?Utrobiqꝫ plane ꝯtemplatōnis pulcre locus/ ⁊ int̓ humeros ⁊ īter vbera. Sꝫ vberior gr̄a in pectore/ vbi amoris locꝰ / cogitationū ſedes amplexꝰ occaſio/ ⁊ cernēdicopia vultꝰ. Bn̄ gͦ in pectore Ieſu thalamus: īmo ⁊ theſaurꝰ. Ibi eī ⁊ delicie ſpōſi: ⁊ diuitie ꝟbi. Quia in illo abſcōditi ſūtomēs theſauri ſapīe ⁊ ſciētie dei. In hosingredere theſauros abſcōde te in abſcondito faciei eiꝰ a ꝯturbatiōe hominū: ⁊ nemo te exuſcitet: neqꝫ euigilare faciat donꝰipſa velis Deniqꝫ ⁊ hͦ habet ea que ſubſeqͥtur adiuratio ſpōſi xp̄i Ieſu. Qui viuit etregnat in ſecula ſeculoꝝ Amen.¶ Sermo. xiij.Ihuc capituli huiꝰ nos diſcuſſio tenet. Tenui nec dimittā illū. Ita ne adhibēda eſt diligētia ⁊ ſtudiū/ vt dilectꝰ tuꝰapprehēſus retineat̉. Si ſpōſus ē/ ⁊ amāti reſpōdet ex equo: quō nō vltro adherettibi/ ⁊ aſtringit̉ gratis. Deniqꝫ hoc habetimpatiēs zel amantiū: vt etiā expulſus īportune ſe ingerat ⁊ pudorē dediſcat emulatio dura. Nūc aūt dicis. Nō dimittamillū: quaſi declinare volentē ſi nō inſtantiꝰretineat̉. Quō ſi amat: aut declinare voletaūt auelli ſe ſinet? An forte ſuſpitōibꝰ amatorijs mouerꝭ ⁊ ſuꝑuacuo quodam metuamittēdi: ꝓ multo affectu retinēdi? Nō eſttamē ſuꝑuacuꝰ timor: vbi exitꝰ in ancipiti pendet. Nō eſt ſuꝑuacuus inter ꝑiculametus. Sꝫ domeſtica tibi magis metuēda eſt leuitas. Nā deus ille/ ⁊ nō mutaturInnataⁱ tibi leuitas vicīa ē lapſui ⁊ inſtabili qͦdā vage mētis motu facillime arriperis ſi nō firme adheſeris. Sed nos iaꝫad primitiuā verba hec referamꝰ eccl̓iam