Sermo

riorum invicio ponit. Quid ſi immundafuerint? Nā ⁊ multi qͥ agere nō poſſunt: īocculto cogitant que turpe eſt ⁊ dicere: tenui ſe in hoc ſolātes remedio. Ad horumdiſtinctionē nō cōtentꝰ dicere ſabbatū delicatum: adiecit ⁊ ſanctū: ⁊ dn̄i / ⁊ gl̓ioſumvt nō ſint in confuſione glorie tue. Si vacas ſabbatū habes: ſi vacas ⁊ vides: ⁊ cōtemplaris delectatōes dn̄i: iā ſabbatū tuum delicatū eſt ⁊ ſanctū: ⁊ ſabbatū domini glorioſum. ſabbatū ex ſabbato. id ē. vacatio ex vacatiōe. Prima vacatio eſt ⁊ bona ſi mūdo nō vacas. Secūda quidē eſtmelior ſi tibijpſi ⁊ vaces ⁊ cogites qͦmodo placeas deo. Tertia eſt ⁊ optima ſi etiam tui oblitus ſoli deo vaces: ⁊ cogites q̄domini ſunt quō tibi placeat ip̄e. Non ſitdeſidioſum ſabbatū tuū oꝑare in ſabbato tuo oꝑa dei. Opus enī dei eſt vt credaſin eū. Fide vides. videmꝰ enim nūc ꝑ ſpeculum: ideo vaca vt videas. Delicatu plane opus eſt viſio ⁊ viſio dei. Nō eſt tibi neceſſitas de reliquo dimicare ꝓ fide: ſed tm̄deliciari in ea. Erepta eſt iam de cōtradictionibꝰ ꝑſequētis populi ⁊ ꝑuertētis heretici. Conſtitue eā in caput cogitationūtuarum: vt cogites cogitationes fidelesantiquas Amen.¶ Sermo. xij.Eſciunt cogitationes antiquas habere qui nouitates verboꝝ exquirūt: qͥ noua excludunt dogmata: q̄ iuuenilia deſideria nō declināt: qui nihil habēt grauitatꝭ.nihil auctoritatis nihil antiqͥtatis plenūnō eſt ibi amen: vbi eſt aut diſceptatō autdeceptio cogitationū/ vbi aut infidelitaseſt: aut fluctuat fides ip̄a. Ingredere tu intutos receſſus fidei: introduc dilectum incubiculū mr̄is tue vt quicqͥd d̓ chriſto ſapis: qͥcquid ſentis intra eccl̓ias conſtringas regulaſ: ad eiꝰ caſtiges cenſurā: huiuſmodi oꝑa oꝑare in ſabbato tuo. Alioquīſi vacas: ⁊ talibꝰ nō vacas ſtudijs/ facile īvacuo aīmo cogitatōnes vane ⁊ venenata erumpēt ꝯſilia. Deniqꝫ ſic̄ habes agrūhomīs pigri vrtice ⁊ ſpine obſidēt: ⁊ euāgelia tibi dicūt: qꝛ duo erūt in lecto: vnusaſſumet̉ ⁊ alter relinquet̉. Quaſi lectus qͥdam eſt ocioſa ⁊ leta vita quieta. in eccleſiegremio degentiū eoꝝ qui nullo ſunt eccle

ſiaſtici muneris onere occupati/ nec puldentie ⁊ diſpenſatiōis ſollicitudine diſteti: ſed libero vtunt̉ ocio ſub alieno regimine. Nō tn̄ hoc ocio om̄es rite ⁊ iuredebito fruunt̉: ſed libertatē quā obtinētiris dant in occaſionē torporis. Borlectus ſi quis eo legitime vtat̉: ⁊ oportatē exterioris quietis in voluptatē ꝯuertat viſionis interne. Hi ſunt qui aſſumentur ab hoc eccl̓ie cubiculo ad illud celeſtevt vbi chriſtꝰ eſt/ ⁊ ibi ſint cū ip̄o. Deniqꝫvbicūqꝫ fuerit corpus: illic ꝯgregabunt̉ ⁊aquile. Eſto tu quaſi aquila: ⁊ acutis vtere luminibꝰ: ſpūali aſſueſcere cōtemplationi: cōmane in petris: ⁊ in p̄ruptis cōmorare ſilicibꝰ/ īmo in ſingularis illiꝰ petre q̄chriſtꝰ eſt cauernas ingredere. Intra iuxta Iſaie verbū in cubicula tua: claude hoſtia tua/ ⁊ abſcōdere modicū ad momētūdonec ꝑtranſeat indignatio. Magꝭ veroabſcōdere in eternū vt delectatio maneatIntra in cubiculū pacis in potētias dn̄i.qꝛ pax in v̓tute eius. Memorare iuſticieeiꝰ ſoliꝰ/ vt in te ſibi obuiēt pax ⁊ iuſticia.Memorare iuſticie eiꝰ ſoliꝰ. qꝛ qͥd habesqd̓ nō accepiſti. Iuſticie eiꝰ ſolius. Bona Biuſticia quaꝫ aduerſus titillātia vicia tibipugna quadā defendis. Felicior vbi nōdimicas ꝓ iuſticia: ſꝫ magis delectaris inea: vbi nō cōflictationi ſtudes ſꝫ delectationi: nō ſeris cū vicijs iurgiū/ ſꝫ cōmerciūcū virtute ꝯtrahis. Iſtā poſſides cuꝫ impugnas illa: vbi poſterioꝝ oblitꝰ nō cogitas q̄ hoīs/ ſꝫ que dn̄i ⁊ memoraris iuſticie eiꝰ ſoliꝰ. quom iuſticia ⁊ pax in te oſculate fuerint. Regnū enī dei iuſticia et pax.⁊ gaudiū. Si regnū: quare nō ⁊ domꝰ etcubiculū? In pace enī factꝰ eſt locꝰ eius: ⁊habitatio eiꝰ ī ſyon. Ingredere in cubiculum pacis huiꝰ quidē exterioris/ ſꝫ magꝭilliꝰ interioris in habitatōem ſpeculatōiſqꝛ ſyon ſpeculatio interp̄tat̉. In pacelinquit) in idipſum dormiā ⁊ requieſcā: idipſum ad ſpeculatōem refert. qꝛ hec eſt parioptima q̄ nō auferet̉ ab ea. Deniqꝫ ⁊ ſpōſa obdormiuit cū dilecto in cubiculo matris ſue. ⁊ quendā paſſa eſt ſoporate mentis exceſſum ī amplexū ſpōſi Iō ſequiturAdiuro vos ⁊c̄. Et tu gͦ ſi ſpōſum app̄hēdiſti/ tene/ nec dimittas donec introducatin domū ⁊ in cubiculū matris tue. Quidergo tibi perſuadeo ad qd̓ te ip̄a exꝑientia