Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

Eius enī eſſe vident̉: fidei ⁊ charitatis iura aduerſus ꝑſecutionū iniurias ꝓphetica quadā p̄ſumptōne ſibi defendentꝭ. Uide etenī qͣꝫ multi conati ſunt ſpūale hͦ chriſti ⁊ eccl̓ie vel diuellere vel adulterare connubium. Cōtemplare adhuc initia latentis eccl̓ie quādo velut noua nupta in primos chriſti ꝓperabat amplexꝰ. Quid furoris/ qͥd fraudis illis Ieſu bone ſuſtinuit diebus? Oportebat quidē hereſes eſſe:oportebat ⁊ ꝑſecutiones eſſe: vt tanto adhereret dilecto tenacius qͣꝫto ab eiꝰ vel fide vel confeſſione vehemētius ſe abrumpi videbat. Quis nos (inqͥt vnꝰ ꝓ vniuerſa eccl̓ia) ſeꝑabit a charitate xp̄t? Deniqꝫnō eſt in illis vel fidei corrupta veritas vl̓ꝯfeſſionis obturbata libertas. Propt̓ ſyon (inquit) nō tacebo. ⁊ ꝓpter hieruſalē nōquieſcā. Ceſis in ſynagoga diſcipulis denunciatū eſt vt tacerent. pꝫ illi ꝓpt̓ ſyonnō tacent: ⁊ ꝓpter hierl̓m illam carnalemnō quieſcūt Uere carnalis ſynagoga queviuificantē in ſe extinxit ſpūm: ⁊ eccl̓ie extorquere conat̉. Non ꝓbauit xp̄m habere in noticiā: ideo tradita eſt in reprobumſenſum. Reprobauit enī lapidē probatuꝫlapidē electū. tenuit legē: ſꝫ xp̄um neſciuit:tulit clauē ſciētie: nec ip̄a introiuit: nec alios intrare ꝑmiſit. Quis nobis claudit: qͥbus xp̄s aperuit? Suꝑ humeꝝ eiꝰ clauiſdomꝰ dauid. q̄ aperit ⁊ nemo claudit: claudit ⁊ nemo aperit. Aperuit gētibꝰ/ ⁊ clauſit iudeis. Cecitas enī in iſrael ꝯtigit ex ꝑte/ vt gentiū plenitudo intraret. Ceca eſtiudea: ⁊ in littere velamine hoſtiū inuenire neſcit. Synagoga p̄dicat: velamen reꝓbat/ veritatē nō recte vel offerēs vel diuidens. Recte enī diuideret: ſi lr̄e obſeruationem ab eiꝰ interp̄tatione diſtingueret ſialiud tꝑs illiꝰ antiqͥtati: aliud huiꝰ nouitati daret. Tempꝰ enī ſuendi ⁊ tꝑs ſcindēdiSimiliter enī ⁊ illa p̄cepta ſunt: ⁊ iſta p̄dicta ſūt. Sꝫ in illis figura: iſta ſub figuris. Eccl̓ia iam iſta diuidit ⁊ ſcindit qͥ fuerant ſecuta: ⁊ ſi nouit lr̄aꝫ aliquando ẜmcarnē: ſꝫ iā nō nouit ſynagoga q̄ inuolutūquaſi tenuit: reuelatū dimittit. Eccl̓ia dicit. Tenui nec dimittā. Sinagoga reprobat īmo ⁊ exprobrat. ſꝫ eccl̓ia nō veret̉ avoce exprobrātis ⁊ obloquētis: a facie inimici ⁊ ꝑſequētis. Deniqꝫ ſeruꝰ ille nequādicit in corde ſuo. morā facit dn̄s meꝰ ve-

nire: ⁊ ideo ꝑcutit pueros dn̄i: quia iā einouerūt ⁊ nunciant aduentū: ſꝫ illi propeſyon nō tacent: ⁊ ꝓpter hierl̓m n̄ quieſcūtCorpuſ poſſunt ꝑcutere: nō pn̄t ab axp̄m excutere. Flagellis firmiꝰ ligatacorde eoꝝ affectio xp̄i. In ſynagogis flagellati ſunt. in cuſtodias traditi. ad cathedras tracti. ſꝫ gaudent in his om̄ibꝰ. quiadigni habiti ſunt ꝓ noīe Ieſu ꝯtumeliampati. Tenui nec dimittā illuꝫ.non timuit dū turbaret̉ om̄isiores mūdi huiꝰ poteſtates trāſferrent̉ aduerſus illā in cor amarnata eſt ſpōſa funiculofuniculo charitatis qͥnunqͣꝫ excidit: fiducialitte adheſit. Qui enī adhritus. vbi aūt ſpūs dn̄i: ibi libs. Id̓olibere egit: ⁊ ſpei ſue cōfeſſionē tenuit ideclinabilē. Et tūc qͥdē fatuitatis res fidesvidebat̉ ⁊ cōfuſione digna ꝯfeſſio. Quidconfuſionē noīo? Extremi res erat ꝑiculiNō tamen timere poterāt eos qͥ occider̄tcorpꝰ. Spūs enī vite ante faciem illorūchriſtus dn̄s. Ideo ⁊ a carne euelli ſe facilius paſſi ſunt qui ab eius charitate nihilſibi de ſe retinuit/ vt illū teneret. Iō dicit.Tenui: nec dimittā illū. Plane inter tot ꝑuertentes ⁊ ꝑſequētes tenuit ſtrenue: ⁊ duadhuc tenera erat nr̄e fidei etas. Donec ītroducā in domū matris mee. Iā introducta eſt fides noſtra in tutū Nō eſt qͥ palam impugnet illā. ſed qͥ fuerāt ꝑſequētes⁊ qui ꝑuertentes facti ſunt dirigenteſ. Iāintroducta eſt d̓ campo in domū/ de pelago ī portā. Iā in fauorē verſus eſt ꝑſeq̄ntium furor pͥncipū/ ⁊ verſute hereticorumcauillationes/ catholice fidei ſincera veritate redargute ſiluerunt. Iam erepta eſt fides noſtra. ereptus eſt chriſtꝰ de cōtradictionibꝰ populi. Iam cōſtitutus eſt in caput gentiū: nec poſitus eſt nunc in ſignuꝫcui contradicat̉. Poſt tot deſudata martyrū pro fide chriſti certam ina. poſtqͣꝫ totfregit perſecutoꝝ violentias ⁊ hereticorūrefellit verſutias. poſtqͣꝫ non eſt ampliusin cruce chriſti ſcandalū ſed gaudium. ⁊facti ſumus mūdo huic non theatrū contumelie ſed triumphꝰ gratie: poſt tot enauigata pericula nonne tibi videt̉ quaſi decampo quodā pugne ⁊ laboris in paci⁊quietis introduxiſſe cubiculum dilectuꝫ