¶ XI

facit ſimilē: dū alid̓ cogitare n̄ ſinit. Odore trahimur: trāſformamur āt viſiōe. Bonus gͦ ꝯtemplatōis vſus: qui vniꝰ morisefficit ⁊ ꝯformat hūanā mentē ⁊ ſummaꝫmaieſtatē. Bona hec manſio vltra quamnec vota nos trahūt/ nec citra tenere nosdebēt. Quis det mihi vt hec ſit reqͥes meaX in ſeculū ſeculi?. Felix qui ex corde pōt dicere. h̓ habitabo qm̄ elegi eā. Maria optimā partē elegit que nō auferetur ab ea.Sciētie deſtruent̉. euacuabunt̉ ꝓphetie.lingue ceſſabunt. ſola ꝯtemplatio nō excidet in futuro. Ideo hāc tibi partē elige inp̄ſenti: que nō auferet̉ vnqͣꝫ: vt dicat aīmatua. Pars mea dn̄s: ꝓpterea ꝯtemplaboreū. Propheta dicit. ꝓpterea expectabo eūRecte quidē. Expectat enī boni plenitudinē: cuiꝰ portionē iā tenet. Qui ꝯtēplationis bono h̓ fruit̉: ampliꝰ quidē expectare poteſt in hͦ genere: ſꝫ aliud qͥd nō debetBona hec: bona ſūt repoſita ī annos ml̓tos. īmo in annos cūctos. Ideo felix aīaque bono hͦ frueris/ epulare/ comede/ qͥapars hec non repetet̉ a te: ſꝫ refundet̉ ⁊ reformabit̉ vberiꝰ. Hec requies tua in ſeculū ſeculi. hic habitabo qm̄ elegi eā. hic inhabita vt cū illo inhabites/ qui ſedet ſuꝑcherubin ſuꝑ ſciētie plenitudinē/ qͥ lucemhabitat inacceſſibilē. Et ideo ī ſpeculationis luce ſit locꝰ tuꝰ. Hic matris tue eccl̓ieꝓprius ⁊ domeſticꝰ locus. hec eiꝰ eſt domus. cetera q̄ exercet temꝑalis neceſſitatꝭofficia/ iſtū ad finē reſpiciūt. Actiōis officia tranſeūt/ ꝑmanēt ꝯtemplatōnes. Bonum eſt hic tibi eſſe: hic tibi tabernaculuꝫfac. Nō tibi vnū: ⁊ dilecto tuo vnū: ſꝫ tibi⁊ ip̄i vnū. In hͦ cubiculū dilectū tuū ītroduc. ingredere in requiē tuā: hic reqͥeſcasa laboribꝰ tuis: ſicut ⁊ a ſuis deꝰ. Septima reqͥeuit ab oꝑe inſtitutōis. Septimarequieuit ab oꝑe reſtitutōis. In illa poſtqͣꝫ mundū ꝯdidit. in iſta quādo ſe in monumēto recōdidit. In illa poſtqͣꝫ fundauit mūdana. in iſta poſtqͣꝫ reformauit humana. Si queſiſti/ ſi inueniſti / ſi tenuiſtidilectū tuū: tene quē tenes: tene: inhere: imprimere illi vt eiꝰ ī te velut expreſſa reformetur imago: huic fiere cōformis ſigillo.Eris aūt ſi adheſeris. Qui eī adheret deovnꝰ eſt ſpūs. Forte ſicut dure materie diſficulter in te pͥmo fit eius impreſſio ſꝫ dulctis adheſio. Laborioſa eſt reformatōnis

tue ſexta: ſed dulcia ſabbata quietis ſequūtur. Cōſepelire ergo cū chriſto ꝑ hūc ſabbatiſmū in montē. Beati enī mortui qͥ indn̄o moriunt̉. ammodo iā dic̄ ſpūs vt requieſcāt a laboribꝰ ſuis. Spiritꝰ hͦ dicit.Collocare vtiqꝫ quietis exhibitōe ⁊ effectu gratie. quō ⁊ ipſe teſtimonium redditſpiritui noſtro. Spūs hoc dicit. qꝛ ſpūshoc efficit. Ip̄e dicit/ quia ip̄e donat. Ammodo iā dicit ſpūs vt requieſcant a laboribꝰ ſuis. Alaboribꝰ (inquit) nō ab oꝑbꝰ.Opera enī illoꝝ ſequunt̉ illos. Opera ſequunt̉ ſpiritū ſicut calor ignē: vmbra corpus: lux ſolē: effectꝰ cauſam. Qui ſabbatizat in ſpiritu: nō habꝫ opus ſectari operaoꝑa enī ſequunt̉ illū. Oꝑa illoꝝ. Que ſūtoꝑa illoꝝ. Que ſunt oꝑa quieſcentiū: oꝑamortuoꝝ in xp̄o: oꝑa ſabbatizantiū? feſtiua ſunt/ feriata ſunt: ociū habēt opera iſtafeſtina ingredi in hāc requiē in hūc ſabbatiſmū. Sed vide ꝙ nō relinquit̉ ſabbatiſmus: niſi cōſepultis cū chriſto. nō relinqͥtur niſi poſt ſextā diē. Poſt ſextā diem ī qͣaut vetꝰ homo crucifigit̉ aut nouus ꝑficitur. Nā ꝓpter illū dicit̉: vt qui mortui ſūtin chriſto/ requieſcāt a laboribꝰ ſuis. ⁊ ꝓpter iſtū ꝙ nouo cōdito homine die ſextaſeptima requieuit ab operibus ſuis deusEt tu quoqꝫ ſabbatū tibi cōpara/ redimetempꝰ ⁊ liberas ab exteriori occupatōnehoras vendica tibi. Sed vide ne hoſtesderideāt ſabbata tua: ne illis ſeruiāt ociatua/ ne illis vaces qͥ vacare deo debuerasUacate (inquit ⁊ videte quoniā ego ſumdeus: exaltabor in gentibꝰ/ ⁊ exaltabor interra. Bonū eſt ociū: ſed ſapīam ſcribe i tēpore ocij tui. Scribi illā ſuꝑ latitudinemcordis tui. Latū enī cor/ quod cure nō artant. Imprime in intimo cordis tui litteras que nō deleant̉. ⁊ exara in tabulis ſpiritualibꝰ ſigna ſapientie vt dicere poſſis.Signatū eſt ſuꝑ nos lumen vultꝰ tui domine: dediſti leticiā in corde meo. Letare⁊ diē feſtū age cū dilecto ⁊ epulare ſic̄ ſcriptum eſt ī introitu glorie hmōi. Sabbatum iuxta qd̓ dicit Iſaias delicatū eſt etſanctū ⁊ glorioſum Delicatū (inquit) ⁊ ſanctum. In deſiderijs eſt om̄is ocioſus. ſednō ſunt omīa ſancta deſideria/ qualia eoꝝqui volunt diuites fieri. ⁊ ꝑ hoc inciduntin deſideria multa inutilia ⁊ nociua. Uides quomō apoſtolꝰ multitudinē deſide-