Sermo
Uado inquit parare vobis locū: ⁊ quomparauero iteꝝ venio/ ⁊ aſſumā vos ad meipſum. Quō gͦ introduces illū quo iā ip̄eaſcendit? Aſcēdit quidē ꝑ ſe: ſed adhuc inte foris exiſtit. In te introducet̉: quo ꝑ ſeprior aſcendit. Quid ni? In te naſcit̉. Inte format̉. ⁊ in te introducit̉. Filioli quositeꝝ parturio donec formet̉ chriſtꝰ in vob̓In vobis ergo chriſtꝰ ⁊ parturit̉ ⁊ ꝑficit̉nec ſemel ſed ſepius ⁊ iterata crebra ꝑturitione. Neqꝫ poſſumꝰ om̄es chriſti ſiml̓ v̓tutes adaptare nobis: equidē ne vnāquālibet ad plenū. Idcirco ſemꝑ inſiſtēdumeſt: qꝛ nō niſi ſenſim fit in nobis ſpiritual̓parturitio xp̄i. Qui ergo in mēbris ſuis īſponſa ſua naſcit̉: cur nō introducit̉? Nōenī vel parturitio hec vel introductio adchriſti poteſt referri ꝑſonā: ſed ad v̓tutes⁊ gr̄am. Ideo frequēs eſt ſic̄ parturitō ſicintroductio. Nā ⁊ ꝯſedere dicimur in celeſtibꝰ cū chriſto. Sꝫ ſicut vna eſt ꝟa ⁊ eterna ſeſſio in celis ſic ⁊ ītroductio. Perambulauit Abraā terrā ꝓmiſſionis an̄qͣꝫ poſſideret. Felix om̄ino cui dat̉ maris illasꝑambulare regiones: ⁊ viſentis inſtar: volucri calcare veſtigio locū omnē quē accepturus eſt in poſſeſſionē. Cui licet ſtare n̄ꝑmittit̉: aſcēdere tamē dat̉ in monteꝫ dn̄i⁊ qͣꝫuis ꝑ vmbrā adhuc curſim: tamē pluſtrare cūcta: ⁊ ſe tali viſu refouere. Que autem v̓a eſt ⁊ plena introductio / hic innuividet̉ quom d̓r. donec introducā illum īdomū mr̄is mee. Felix om̄ino q̄ adeo alligare potuit verbū dei ⁊ ampliꝰ deglutinare ſibi/ ⁊ in exilio collocare: quouſqꝫ copulari in cubiculo det̉. Nō dimittā illū/ donec introducā in domū mr̄is mee / ⁊ in cūbiculū genitricis mee. Qd̓ tūc fiet qn̄ corpore ⁊ mente plene portabit imaginē celeſtis: vt domꝰ intelligentiā ad corpꝰ: cubiculi ꝟo ad mentē reducas. Aut ſi magisplacet: in domo poſſeſſionē accipe ſecurāin cubiculo ſecretā. in domo ſempiternā.in cubiculo internā. In domo (vt dicit eocleſiaſtes) eternitatis: ⁊ in cubiculo charitatis. In cubiculo ꝟo clauſo hoſtio nō iāoras pr̄em: ſꝫ de cetero adoras in ſpiritu ⁊veritate. In domū nō dicit pr̄is/ ſꝫ mr̄is:⁊ in cubiculū genitricis. Nouit illa menſurā ſuā ⁊ iō ſpem ſuā extendit ad illā eternitatē veritatē charitatē quā aſſecuta eſteccleſia pͥmitiuoꝝ in celis Nā quantū ad
ea que dei ſunt ſpectāt: ſolus hꝫ immortalitatē/ ⁊ ip̄e lucē habitat inacceſſibilē/ ⁊ ſupereminet ſcīe plenitudo charitatꝭ chriſtiqui nos impleat in omnē plenitudineꝫ inſeipſo. Qui eſt bn̄dictꝰ deꝰ ⁊ regnat ī omnia ſecula ſeculoꝝ Amen.permo. xi.Elicata eſt ſpeties amoris affectio/ ⁊ tenui occaſione ledit̉ leticia ſpiritualisImor occupationū externarū impatiēseſt: ſuis ſatis habens inſeruire negocijs:ocio gaudet: quiete fouetur: ad internā delectatōem libera hr̄e tꝑa volens. An nō hͦipſum tibi videt̉ ſpōſa innuere. dilectū ſuum ad cubiculi ſecretū trahēs. Nouit illadilectū ſuū nō poſſe foris ſecure poſſiderinec integre quidē. Et qͣꝫduꝝ eſt amāti animū dimidiare cū xp̄o ⁊ mūdo? qͣꝫ durumeſt (inqͣꝫ) dilectōis iura: ꝑegrinas admittere curas: ⁊ celeſte ſecretū ſecularibꝰ infeſtare ſecretis. Memor fui (inquit) dei: ⁊ delectatꝰ ſum: ⁊ defecit ſpūs meꝰ. Si delectatio memorie dei negocioſa exercet ⁊ excludit ſpūm ꝓphetie quō plura poterit ⁊ peregrina cuꝫ iſto cōplecti negocia? Iuregͦſponſa cū dilecto cubiculū petit. vt liberoilli intēdat ſtudio: ⁊ ex animi ſui arbitrioꝑfruat̉: ⁊ quieto pectore penitus amplexetur. Apparet illā ſpū charitatis duci: ⁊ exſponſe affectu locutā oportunitatē exercēdi que ſic querit amoris. Et quomō nosſi qͥd vel tenuiter attingimꝰ de xp̄o/ de ſapientia/ de ſuauitate/ de ꝯtemplatōis guſtunō ꝯtenti gr̄a nec menſurā cōtemplanteſnr̄am ſtatim erūpere conamur. ⁊ cubicl̓ofaſtidito feſtinamꝰ egredi a requie ⁊ ab illa requie? In pace (inqͥt) in idip̄m dormiam ⁊ requieſcaꝫ. Maria ad dn̄i pedes ſedens idipſum tenebat: turbat̉ Marcirca plurima In multis turbatio/ povnū eſt neceſſariū/ īmo ⁊ iocundū habitare amātes in vnū niſi in amore qͥ inhabitare facit vniꝰ moris ī domo. Quid ē vnius moris niſi federe conformes amoris:Amor humanū animū deo cōciliat ⁊ vnitSimiles (inquit) ei erimus quom apparuerit. Quid ni ſimiles? Cōmendat ſeipſam mūdis reuelatā mentibꝰ maieſtatꝭ diuine inextimabilis pulcritudo/ ⁊ intuentis in ſe affectū rapit/ ⁊ quadā ratione ſibi