Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

eſſe: cū reliquis eiuſdē quidē generis: ſeddifferentis excellentiſqꝫ virtutiſ. Parabāadhuc aliū vobis explicare tranſituꝫ. ſedquod materia oportune ſuggerit: vel magis exigit ſermo refugit iam vrgens ad exitum. Nos interim ad quod venimꝰ: ī eoꝑmaneamꝰ: quatenꝰ ex hoc gradu quomdabitur ad altiora tranſeamus myſteriaſponſe eccleſie Ieſu chriſti Qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculorū Amen. Sermo. viij.ſpōſaEItraſiſtio domini cuſtodes tuos/ ꝯſortes ⁊ ꝑticipes ſuos. cōſortes nature:participes gr̄e. Pertrāſiſti illos ⁊ ꝑueniſti ad dilectū. Quid ni illos ꝑtranſeas/ qͥ⁊ ip̄i ꝑtranſirent quaſi fumꝰ/ niſi ī dilectoſuo ſtarent? Inueniſti dilectū/ ⁊ inueniſtiillū vnctū oleo ſpiritus p̄ conſortibꝰ ſuis.Perpendiſti in illo virtutū priuilegia q̄dam in cōſimili natura. Inueniſti ſanctāeius animā/ ⁊ quedā habere dona ſingulariter/ quedā excellēter. Ideo pertrāſiſtiillos/ quia illū pretuliſti / ⁊ paululū ꝑtranſiſſe te dicis. quia cōſideratio tua in hac p̄latione nondū receſſit a generis eiuſdemcōmunione. Sed nunquid hic cōſiſtas?In vlteriora ⁊ altiora ex hoc gradu vrgēda eſt profectio: ꝑtingendū in finem. Sapientia enī attingit a fine in fineꝫ. Deniqꝫ⁊ hereticus vt ſuperiorē dilecto tuo gͣduꝫconferat hūc tollit. Tantū carnē ꝟbo copulat in chriſto animā negat: aut ſi hancnō audet ꝓpt̓ euidens ipſius chriſti teſtimoniū dicentis. Nemo tollit a me aīammeā: ſed ego pono eam: ⁊ iterū ſumo eam)animā ſenſificantē donat ſed ratiocinantem tollit ſpiritū. Correxit in parte errorēſed nō potuit longius ab egyptijs recedere tenebris. Non potuit tridui iter cōficere. Eccleſie fides humanitatē nec ſolā cōſtituit in Chriſto nec diuinā. Utrāqꝫ naturam collocat in chriſto. Et quia diuinaſimplex eſt: ⁊ diſtinctione carens in homine triplicē illam quā ponit apoſtolus diſtinctionē fatet̉. id eſt. integrum corpus ⁊animā ⁊ ſpirituꝫ. Alioquin nō hominemquē reformaturꝰ ī ſe fuerat ſuſcepit Deīqꝫ ⁊rationalis anime pars humane indiguitmediatoris remedio: quia ignorantie fu-

ſcata nubilo/ ⁊ cōcupiſcētie ſuccenſa igniculo. vtrāqꝫ naturā. id eſt. humanā ⁊ diuinam integrā fatet̉ in chriſto eccleſia eius:⁊ ſicut euangelica mulier in ſatis tribꝰ humane farine recondit. Sed quid? Indi­ Fgebat rationali ſpiritu chriſtus: verbumipſe patris ⁊ ſapiētia ⁊ veritas? nec quodlatet ip̄m aliquid eſſe poterat. ſed ipſe illuminat omnē hominē venientē in hūc mūdum. Qua ergo cōſequentia creato et illuminato indigeret lumen creans ⁊ illuminans? nulla plane. Ille nō indiget ſꝫ meaeſt hec indigentia. Ratio hec eſt mee cecitatis / nō claritatis illiꝰ: nō aſſumētis verbi: ſed aſſumpti ſpūs. Ego indigebā vt ⁊hec nature mee parſ verbo vniret̉: ⁊ ſic clarificate in deo portionis merita ī vniuerſos per fidē refluerent. Om̄es nos mediāte ⁊ ſubſtantiali noſtro reformamur ī xp̄oaccedentes ꝑ fidem ad ip̄m Et ideo totūoportebat aſſumi vt gratia refunderetur ītotum. quia corruptio fermentauerat totum. Manēt ergo in vna perſona naturegemine ſicut integre ſic ⁊ impermixte. Diuina enim incōuertibilis ⁊ incōmutabil̓eſt: nec poteſt cōuerti in aliam: nec in ſe ſinit aliam cōuerti. Nō valet in aliā ex ſe deficere. Defectus ſiquidē illi foret oīs mutatio: nec magis in illā alia ꝓficere poteſt.Nō cōmutare/ ſed cōmunicare illaꝫ poſſumus vtendo certe non exiſtendo. Manetitaqꝫ naturis iſtis ſua cuiqꝫ tā integritas/qͣꝫ ꝓprietas. Cōſequenter etiā competentes his cōprehēſiones ⁊ affectus: ⁊ ꝯtemplationes: ⁊ beatitudines imꝑmixte ſunt⁊ diſtincte ⁊ differētes/ ⁊ numerabiles ſine numero ꝑſone. Nā quis aſſereret beatiſſimā chriſti animaꝫ aut nihil ſentire penitus dulcedinis ⁊ gaudij: aut iteꝝ guſtūintimū illi ꝑmittere ſuauitatis ⁊ ſaporis:⁊ beatitudinis illius: qua beatiſſima perfruitur trinitas? Maioris ſiquidē eſt excellentie eſſe illud vitale bonuꝫ qͣꝫ participare: longeqꝫ ē experiētia ⁊ domeſtica magis in eſſentia qͣꝫ in vſu ipſius. Eſſe vtiqꝫad ip̄m vti eſt: nō tamen vſus eſſentiā cōfert. Quō ergo eſſentia ꝑfruitione ſola nōpotior qͣꝫ proximior? Deinde licet aīa hecin verbo om̄ia videt: ⁊ ip̄m verbū in ꝟbovidet: tamē quia admiſſa nō eſt ī ſocietateeſſentie: nec admitti poteſt in equalitatemnoticie. Nā hocip̄m eſſentialit̓ deum eſſe