¶VII
A ẜm prerogatiuā virtualē. Et hos gͦ ſponſa ꝑtranſi anima. Nā ⁊ illi cuſtodes tui ⁊curatores tui ſunt qui dicūt in prophetaCurauimꝰ babylonē ⁊ nō eſt ſanata. Hoſ(inquā) pertrāſi ⁊ in dilecto tuo priuilegijſingularis dotes cōtemplare. Illi adminiſtratorij ſpūs nō operarij ſalutis. Ipſevero magni cōſilij angelus qͥ operatus ēſalutē in medio terre. Propter quod ⁊ deus exaltauit illū ⁊ donauit illi nomen qd̓eſt ſuꝑ om̄e nomen. Iocūda cōtemplatōin celeſti familia cōtueri eſſentie ſimplicitatē/ ſerenitatē mentis / ⁊ mutui ſuauitateꝫamoris. Iocūda cōtemplatio cōtueri ꝑpetuitatē exiſtentie/ puritatē intelligentie.ſcientie ꝓfunditatē/ tū etiā humilitateꝫ inobediētia/ tranquillitatē ī diligētia/ facultatē in efficacia. Om̄es tamē ꝑtranſi/ ⁊ intuere quātus ſit iſte qui ingredit̉ ad ſaluādas gentes. Quē ingredientē in orbē terre angelice laudes inducūt/ ⁊ triumphaliter regredientē/ cū admirationis cātico reducunt. Quis eſt iſte qui venit de edomtinctis veſtibꝰ de boſra? Iſte formoſus īſtola/ vtiqꝫ carnis ſue. Iure quidē formoſus in ſtola ſua/ que ſine cōmixtione cōcepta eſt/ ⁊ de virgine nata eſt/ ⁊ ab om̄i nonmodo corruptiōe ſed etiā corruptiōis fomite immunis cōſeruata eſt ⁊ in ſepulcrodiſſoluta nō eſt/ ⁊ die tertia reſuſcitata/ qͣdrageſima in celū aſſumpta. Om̄i die qd̓ſuꝑ om̄ia mirandū ⁊ amandū/ in ſalutiscibū credētibꝰ ꝓpoſita. Quis non ad ſingula iſta miret̉ ⁊ amet ⁊ dicat? Quis ē iſtetam formoſus in ſua ſtola? Lucurriſti ꝑhec om̄ia admiratōnis genera/ īmo ſtupidus ꝑ ſingula ſubſtitiſti: ⁊ ecce denuo noua tibi admiratiōis materia inde exurgit.Satis in illis exercitatꝰ fueris hic iteruꝫad ſtupendū excitaris: quaſi illud tibi dicatur ꝓphete. Ne memineris priorū: noB ua ego facio. Quid magis nouuꝫ qͣꝫ ꝙ inmyſterio dn̄ici corꝑis mutat̉ materies: etſpecies ſeruatur? Priſtina manet forma:ſed noua gratia. quia noua ſubſtātia. Noua quidē nō in ſe: ſed in hmōi ſpecie. Nouum plane ꝙ carnis dn̄ice ſubſtantia ī aliena ſpecie ſumpta ſanctificatōnis v̓tuteꝫanime cōfert: ⁊ ſpiritualē emundat ſubſtātiam ī myſterio altaris immaculata caro.Nouū quidē ⁊ ſupra reliquoꝝ vſuꝫ ſacramentoꝝ ꝙ nō modo ſanctificatōis noua
gratia datur ſed ſubſtātia naturalis mutatur. Nā ꝑ ſacramenti benedictōem accipit oblatus panis hanc ineffabilē mutationem: ⁊ ex myſtica cōſecratione et verbiviuentis copulatiōe hec viuificatrix gr̄ain carne chriſti redundat. Caro enī non ꝓdeſt quicqͣꝫ: ſed ſpiritꝰ eſt qui viuificat: ſacroſancte carni cōferens in ſolēni ſacram̄to ſpiritualē efficaciā ad viuificandos tāti participes myſterij. Formoſus ergo inſtola. hoc eſt. in carne ſua. ſꝫ multo formoſior in aſſumpto ſpiritu/ qui vtiqꝫ carne p̄ſtantior/ quia verbo vicinior. Et in hͦ ſpiritu vnctu eū intelligit p̄ conſortibus ſuiſ.id eſt. nō modo p̄ filijs hominū: ſed etiampre angeloꝝ agminibꝰ. Quid ni vnctꝰ ſitpre illis oleo gratie. qui nō ſicut alij participatione ſed ꝑſonali vnione vberrime illi cōſertus eſt oliue ex qua vnctio omnisemanat. An nō tibi velut oliua videt̉ veritas ⁊ verbū dei: cuiꝰ vnctio docet nos deom̄ibꝰ. cuiꝰ molliti ſunt ſermones ſuꝑ oleum. cuiꝰ vnguentū effuſuꝫ nomen eſt? huic oliue ꝑſonali vnione cōſertus: conditionis nō corruptionis noſtre oleaſter (vtſic dicā) ⁊ pinguedinis illius factꝰ particeps Quid luminis. quid dulcediniſ. qͥd Eſuauitatis. quid om̄imode virtutis acceperit: operuꝫ eius indicia loquunt̉: niſi ꝙlonge excellebat quod ſenſit in ſpiritu/ qͣꝫquod expreſſit in actu. Deniqꝫ ad om̄ia v̓tutis indicia dicere potes. oleū effuſū nomen tuū: abſqꝫ eo quod intrinſecus latet.Nec enī conſentaneū eſt: vt quālibet mirificum foris anime opꝰ: illiꝰ virtuti exeq̄t.Nō poſſumꝰ dn̄e que in ꝓſpectu ſunt omnia opera tua cōprehendere. Confortataenī ſunt ⁊ nequeo eſtimare illa: ⁊ eam q̄ intrinſecus latet quonā modo experiar gratiam? Oculꝰ nō vidit beatiſſima aīa chriſti preter te munera que diuinituſ collataſunt in te. Ideo angelici ſpiritus deficientes in cōprehenſione: nō deſinūt ab admiratione. ⁊ quaſi neſcientes/ ſed ſtupentesin laudē ſupra poſitā erumpūt. Quis eſtiſte ſic formoſus in ſtola ſua: gradiens inmultitudine fortitudinis ſue. Hanc conſiderans prerogatiuā virtutū in dilecto:iure ſponſa cuſtodes ſe pertrāſiſſe dicit. etpaululū pertrāſiſſe. quia ſic in eo ſingularem miratur gr̄am: vt tamen cōmunē conſtituat naturā beatamqꝫ illā chriſti aīam