Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

quid cogitatōes admittitis in animū: adquaꝝ actiones nō mittitis manū? Quodagere penitꝰ detrectatꝭ: vt qͥd ſtudioſa mēte retractatꝭ? Exꝑti frequēter eſtis ꝙ oēmhāc inanē pompā recogitate turpitudīs:citus exciꝑe ſolet exitus penitudiniſ. Deniqꝫ ⁊ pudor eſt ꝓdere ⁊ pēa reticere. Meditatiōis gͦ mutate materiā: ſed ſeruate inſtantiā. qͣꝫ fedum eſt tūc ſtudia nr̄a minuiquom mutāt̉ in meliꝰ Hoc aūt dico ſicutexhibuiſtꝭ animū ad cogitatꝰ affectuoſosfede turpitudinis: ita exhibete nunc ad fecundos circuitꝰ pulcre veritatis. Circūdate ſyon. inqͥt pſalmiſta: ⁊ cōplectimī eāCircūdate meditādo: cōplectimini amādo. Cōplectimini eā vt eiꝰ ſit ⁊ cōprehenſio integra ⁊ collocatio integra. Plus aliquid innuere videt̉ cōplexus qͣꝫ circuituſCōplexus ſimul ꝯtinet totū: circuitus d̓alio in alium facit tranſitum. In hoc tamen circuitꝰ p̄ſtare videt̉: ꝙ ea q̄ cōplectimur indifferēter ⁊ inuolute cōſtringimuſvbi ꝟo circuitꝰ eſt: ſingula feriatim diſcurrimus. Ille ꝯtentꝰ eſt ſumma: iſte diſcurrit ꝑ ſingula. Eſuriēs enī ⁊ querēs animꝰdū illū nō ſatiant aliqua: ſꝑ rapit̉ ad relic̄Et quodā voluit̉ circuitu currētis deſiderij ꝓtracti rotatu: donec repleat̉ in boniseſuries amoris: ⁊ occupet ī illo curſus ſuiſtatū in qͦ tn̄ nō inuenit. Nulla enī que creata ſunt in ꝯditiōis ſue ſtatu infinita ſunt⁊ ideo mēs q̄ circuit: vniuerſa ꝑtrāſit vt ꝑtingat ad ip̄ꝫ. Surgā (inqͥt) ⁊ circuibo ciuitatē. Circuibo: in cūctis eū quē diligoquerēs: ſꝫ nuſqͣꝫ reperiēs. Inuiſibilia ipius ꝑ ea q̄ facta ſunt intellecta ꝯſpiciunturſꝫ tn̄ nulliꝰ nature qͣꝫlibet excellētꝭ ⁊ ad ip̄ius accedētis imitationē plene vl̓ inſtruorindicio vel incēdor officio. Tm̄ enī et pigrum ⁊ tardū ⁊ inefficax ad cōditoris cōmendationē eoꝝ q̄ cōdita ſunt reddit̉ miſterium qͣꝫtū noſcit a veritate diſtare ſimulacrū. Ergo circuibo ciuitatē. vniuerſa ꝑtingēs. vniuerſa ꝑtranſiēs/ ꝑtingēs qͣ ex ꝑte ipſiꝰ imaginē differēter p̄ferūt/ ꝑtranſiens vbi citra ꝑfectū ſubſiſtunt. Eircuibociuitatē/ vbiqꝫ capiēs refrigeriū ⁊ faſtidium capiēs. Quonā eī modo nō me refrigerat: qd̓ amoris mei pignꝰ aliqd̓ portat.p̄fert indiciū inducit memoriā/ noticiaꝫinducit? Sed iteꝝ quonā pacto non tolero tediū dū quadā me recogito p̄ludi ima

gine/ ⁊ vmbra detineri/ nudā ⁊ ſimplicemnō tenere veritatē? Circuibo ciuitatem. qͦniam in toto eiꝰ tā pulcro ambitu vbiqꝫrefoueor/ ſꝫ nuſqͣꝫ reficior. Nec me fatigabit iſte circuitꝰ donec pateat plenior aditus/ vt intrē in ſanctuariū dei/ ⁊ ītelligamin nouiſſimis eiꝰ. habebit ibi circuitꝰ terminū quom repleti fuerimꝰ in bonis domus tue dn̄e/ quom intellexero in nouiſſimis eius illū qui pͥmus eſt ⁊ nouiſſimusinitiū ⁊ finis. O qualis ibi circuitꝰ erit ꝑgere ab ip̄o in ip̄um/ ire ⁊ redire/ deſiderioire/ delectatiōe redire. dū ſemꝑ eiꝰ qd̓ experientia deſiderat/ p̄ſentia ſatiat/ vt menspoſſidētis ⁊ ꝯtuentis ⁊ illi ſit ꝑ appetentiam intēta ⁊ illo ſit ſufficienter ꝯtēta. Sicenī pennata illa ⁊ oculata animalia ī medio ⁊ in circuitu ſedis dei legunt̉. In medio quia voti ſui ꝑducūtur ad ītima. Incircuitu quia rediuiuo ſꝑ voto ferunt̉ ī eadem ip̄a. In medio qꝛ eoꝝ iā cōpletuꝫ eſtvotū. In circuitu qꝛ nō ſufficiūt cōp̄hendere totū. In medio ſunt admiſſa ꝑ⁊ in circuitu ſunt excluſa ꝑ differenteturam. In medio ſunt quia vnita ꝑplatione: ⁊ in circuitu quia diſiunctparatōem. Que eſt enī ſedes iſta: niſiqua loquit̉ apoſtolꝰ) lux īacceſſibilis.inhabitat deꝰ? Deniqꝫ quātūlibet ota ſint beata illa animalia: ⁊ illumīvt qͣntū poſſunt capiāt. ⁊ excecat ne atum ſufficiant. O qͣꝫ ampla ibi ſpeculatoria. qͣꝫ late platee in illa luminis infinitatepatent: qͣꝫ coartati ⁊ conniti ⁊ ꝓtenſi ī illaſimplicitate. caritate. eternitate vici. Uieille vie pulcre ⁊ ſemite pacifice. Non eſt īillis vel errare vel laborare ſemitis. Undiqꝫ occurrit ibi ſponſus ⁊ leto (vt ſic dicāvultū ſe offert ⁊ influit dilectione. vt de cetero non indigeat queri Ieſus chriſtꝰ quiviuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amen.Sermo. v.Ongum heſtet.nus ẜmo in exequendo ſpōſecircuitu traxit limitem. Gratie tibidn̄e ihu xp̄e ꝙ feciſti tā dulcia faucibꝰ meis eloqͥa tua ſuꝑ melori meo. Iō vix abore q̄ ſel̓ guſtata ſūt diſcedūt vt alia ſuccedāt. cū mora rumināt̉ ⁊ ſi d̓glutita fueritſuaui qͥdē ructu d̓nuo r̄deūt ad ruīandū.