Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Poterāt hec oīa breuiter ⁊ curſim dici: ſꝫmaterie que tractat̉ gr̄a: comedētis blāditur palato: ⁊ quanda ſui appetentiā facit:nō facile cedens cū ſemel inducta fuerit īdiſcuſſionē. Nā ⁊ quē mandēdū infantulo nutrix cōminuit panē: iā ſatis ſtudioſodēte ſubactū aliquotiēs cū mora detineatguſtꝰ illecta ſapore. Et nos cātici huiꝰ folidos alijs ſi qui forte indigēt cōminuenteſcibos: guſtate ſuauitatꝭ iacturā facere nequimus. ſꝫ ita alieno inſeruimꝰ vſui: vt etnoſtro ſatiſfaciamꝰ in ꝑte deſiderio. Deniqꝫ cōterminatū reor ſermonē ⁊ cōpetēti fine cōcluſum: impatiēti exalatōe epule ꝟbiredeunt ad labia. ⁊ dū abūdantie ſuauitatis eructat̉ memoria: ad diſcuſſionē reuocatur materia. Quid enī? Cur nō ficꝰ frequenter cōcutitur: cuiꝰ fructꝰ frequenternunqͣꝫ excutit̉? Quid miꝝ ſi cōuellit̉ ſepiꝰque ꝓpria expoliatione fecundior effecta:cū vel licantis videt̉ certare manu. ⁊ d̓cerpentis auiditatē vbertate ꝯuincere? Nontalis illa cui maledixit dn̄s Ieſus: nihil īca fructus inueniēs: ꝓ ſterilitate: ariditaE te eterna cōdemnans illaꝫ. Uide quō aridas fecit fides chriſti iudeoꝝ traditōnes⁊ dogmata philoſophoꝝ? Quō arefec̄ flumina egypti? nō eſt in eoꝝ doctrinis ⁊ interp̄tationibꝰ fructū inuenire de quo legit̉in pſalmo. Terra noſtra dabit fructū ſuūNō poteſt in eoꝝ vicis ⁊ plateis chriſtusinueniri. Iā o iudei emigrauit a vicul̓ veſtris. Iam dimiſit domū ſuā: dereliqͥt hereditatē ſuā Deniqꝫ facti eſtis quaſi tugurium in cūcumerario: qͣi ciuitas que vaſtatur. Sꝫ ⁊ de plateis nihilominꝰ legit̉. qͥacorruit in platea veritas. Siquidē de getium philoſophis dictū eſt ꝙ veritatē deidetinuerūt in mendacio. An nō tibi videtur cōgrue accipi in vicis: iſrael ẜm carnēquoniā de vno erāt ſemine abrae: ⁊ ī vnuꝫcōpacti ⁊ coartati ritū: vna lege conſtrictiSapiētes aūt gentiū iure adumbrant̉ īplateis: quoniā effrenata libertate ⁊ licentia: extra veritatis euagati ſunt tramitem.de maieſtate diuina ſentiētes ⁊ aſſerentesnō minus abſona dignitatiqͣꝫ reluctantiaveritati. Iudei pauꝑtate ītelligētie circadiuine ſingularitatē cōſtricti ſub̓e vſqꝫ adfilij ⁊ ſpūſſancti ꝑſonas nō potuerunt fidei incremēta dilatare. Gentiū ph̓i ꝑ planum diffuſi/ ⁊ nullo diuine eruditōis obi

cet ardati/ deoꝝ induxerūt numeroſitatēin naturis; infinitatē? in ꝑſonis ſentiētesinter ſe ſinguli varia: vniuerſi vana. Sedque iā aīa in iſtis vel vicis vel plateis inquirit ſpōſum? Cōcubina eſt ſi qua eſt etadultera: quaꝝ altera ꝯtuberniū habet cūſponſo ꝑpetuū: altera male fidū. Quid eīibi querat vbi caſta nō occurrit ſapientiaſed peregrina ⁊ meretricia. Talis tibi depingitur in ꝓuerbijs: occurrēs vecordi iuueni: vbi tranſit in platea ꝓpe angulū adueſperaſcēte die: in noctis tenebris ⁊ caligine: mulier ornatu meretricio/ preparataad capiēdas aīas: garrula ⁊ vaga: nūc foris: nūc in plateis: nūc iuxta angulos inſidians. Suſpecta mihi eſt talis platea: in Fqua mulier tā varia ⁊ verſipellis: blanditiaꝝ ſuaꝝ inſidias vecordi machinat̉ iuueni. Neſcio enī quid obſcuꝝ ⁊ diſtortum⁊ fucatū mihi ſignificat nox ⁊ angulus etornatus meretriciꝰ. Suſpecta ē mihi omnis doctrina ⁊ certe deſpecta que nullaminducit de chriſto mentionē: q̄ eiꝰ me necſacramētiſ renouat: nec p̄ceptis informatnec ꝓmiſſis inflāmat. Nā iudei quidē habent in pagina illū: ſed interp̄tationē nonhabēt. Adhuc enī velamē eſt magis ī eoꝝmēte qͣꝫ lege. Nec enī auferri poteſt: niſi cuꝯuerſi fuerint ad dn̄m. Suſpecta ē mihitā in diuinis ſenſibꝰ qͣꝫ in humanis vſibꝰvniꝰ licentia: alteriuſ reſtrictio. obſtinatiovtriuſqꝫ. Uniꝰ in diuina natura numeroſitas: alterius ſimgularitas. vtriuſqꝫ cecitas. Iō ſpōſe nō dederim in iſtis vicis etplateis q̄rere dilectū. Alios illi aſſignemꝰvicos. alias plateas. quas ſibi xp̄s deſpōſauit in fide ⁊ veritate. Et quideꝫ geminaquedā eſt ꝯuerſatio fideliū. Alij latā ſectātur viā. Alij artiſſime ſe tradūt diſciplineNā ⁊ ſi ſcribit̉. Arta via q̄ duc̄ ad vitā. eſttn̄ quepiā in hͦ genere diſtinctio: ⁊ artiorꝭreſpectu: alia reputat̉ latior. An nō tibi videt̉ latitudo mādati: vbi nemo ꝯpellit̉ adꝑfectōꝫ: ſꝫ infirme nō mō valitudini ſꝫ etiam volūtati inferiorꝭ gͣdus ꝑmittit̉ licentia? Gr̄a tibi dn̄e ih̓u xp̄e ꝙ nobis ſalutisoccaſiōes paras ⁊ ita vegetis ⁊ alacribꝰ ꝓponis ꝯſiliū/ vt etiā egrotis diſponas remediū: ⁊ pigris diſpēſes aſcēſuꝫ. Nō modo vicos diſtricte viuentiū habet ciuitastua ſancta hierl̓m: ſꝫ etiā plateas hūiliora⁊ planiora diligentiū. Sic ī om̄i ꝓfeſſiōe