IIII
inſtis legibꝰ prauas rōnalis creature noninſpirare quidē ſed diſpenſare voluntatesQuod ſi ita eſt: ml̓to minꝰ ambigi p̄t motus ceteroꝝ animantiū: que naturali ducuntur affectu. ⁊ ſenſuū imaginatiōis tm̄agunt̉ iudicio nō arbitrio rōnis: a diuinadiſpoſitiōe mīme exemptos. Et vt ſel̓ cōcludā vniuerſaꝝ vel eſſentiā q̄ in hͦ aūt ī hͦreꝝ genere ſunt: vel eſſentiaꝫ qua ſunt: velvſum qͦ aliqͥd efficiūt. Iuſtiſſimꝰ. potētiſſimus. prudētiſſimꝰ moderator: eternis etimmutabilibꝰ mouet ⁊ mutat ⁊ ꝯtinet decretoꝝ regulis: ⁊ cunctā creaturā nuſqͣꝫ exorbitate regit iuſticia: qͣſi ornatiſſimam etdiſpoſitiſſimā ciuitatē. Heccine gͦ ciuitaſeſt: vniuerſitas creature quā ſponſa circuiturā ſe ꝓponit. Circuierūt ſapiētes huiuſſeculi rerū naturā: ⁊ in artificio ſuo operātem aduerterunt ſapīam dei: operantē dico: ſed nō opꝰ de quo legit̉. Deus aūt rexnoſter an̄ ſecula oꝑatus eſt ſalutē ī medioterre. Cognouerūt in oꝑe artificē. ſed nonglorificauerūt aūt gr̄as egerūt. Fidel̓ anima om̄ia replicat ⁊ recenſet in laudem dei⁊ omnē creaturā ꝓuocat ad glorificāduꝫvt ſeip̄am excitet in gr̄am: ⁊ vniuerſitatisꝯtuitu diuinū ſtimulet̉ in amorē. Circuiuit Salomon: ⁊ de cedro libani diſputauit vſqꝫ ad yſopū. Circuiuit in eccl̓iaſte.⁊ de electoꝝ poſtqͣꝫ deſeruit circuitu ad humanos actꝰ diſputatōem deriuauit: vt detranſeūte reꝝ vanitate ad ꝑmanentē trāſiret vitatē. Circuiuit iob: īmo circūductꝰeſt magꝭ a dn̄o ꝑ terre fundamēta: ꝑ mēſuram: per lineā ⁊ baſes ⁊ lapidē angularē ⁊aſtra matutina: ⁊ filioꝝ dei iubilū: ꝑ marꝭhoſtia ⁊ vuluā: ⁊ veſtimentuꝫ ⁊ caliginoſos infantie pānos. ꝑ terminos: vectes ⁊hoſtia. ꝑ ortū diluculi / ⁊ aurore locū/ ⁊ ceteras quaſdā ceteraꝝ reꝝ naturas. Om̄esenī numerare longū erat/ que om̄ia prudēter intuēti admirationē ꝯditoris facerent⁊ pie cōſideranti amorē. Et hec cōmunit̉oſnibꝰ ꝓpoſita ſunt rōne vtentibꝰ/ ⁊ ꝯditoris ſui maieſtatē manifeſta pulcritudinisſue ſpecie cōmendant. Sub tā pulcro tn̄velamine pulcriora ſunt que latent ſaluationis noſtre ſacramēta ⁊ multiplicia ſpūalium dona gr̄aꝝ. Deniqꝫ ⁊ dauid in finepſalmoꝝ cū omnē creaturam in laudemdei concitaſſet. Cantate (inquit) deo canticum nouū/ laus eius in eccleſia ſanctoꝝ
Uere nouū cuius neſcit antiquitateꝫ materia/ faſtidiuꝫ gratia. que ſemꝑ eſt amorerecens vſu recentior. Uere enī nouuꝫ qd̓hominū animos ad eternā innouat beatitudinem. Deniqꝫ legit̉ Ne memineritispriorum/ ⁊ antiqua ne intueamini. nouaquoqꝫ ego facio. Iure noua que ab antiqͦꝫcurrentis nature nequaqͣꝫ cōcluſa ſunt legibus. Laus eius in eccleſia ſanctorum.Quodā vtiqꝫ excellentie priuilegio/ n̄ tm̄equitatis diſpenſatione. ſed gratuitu ſanctitatis dono ⁊ munere. Laus eius in eccleſia ſanctorū. quoniā ita laudē eius ſanctoꝝ oſtendit actꝰ/ vt illā attēdat affectusSancti enī excellēter gratiaꝝ dona ſuſcipiunt/ deuotione ꝑſentiūt. gratulatione ꝑſoluūt. Ideo quodā laudatur pͥuilegio ineccleſia ſanctoꝝ. extra eccl̓iam laudat̉ miniſterio inſenſibili ⁊ muto reꝝ vanorū hominū. In rebꝰ inſenſatis cōditio. in hoībus nō renatis aliqͣnta cognitio. ī neutrꝭtn̄ dilectio. Nā dilectio ꝯditoris ſui in pͥmis nulla. in ſecūdis nō ſancta. Laus eiꝰin eccl̓ia ſanctoꝝ. Sanctꝰ enī (⁊ que cōdita ſunt/ vt naturaliter ſint ⁊ que diſpenſata ſunt / vt incōueniēter ⁊ inordinate nonſint. ⁊ que predeſtinata ſunt vt beate ſint)vniuerſa ꝑſcrutat̉ ⁊ extimat qͣꝫtum daturvt ꝑ hec auctoris iuxta vires colligat notionem/ migret ad emulatōem/ rapiatur īaffectionē. Hec ergo ciuitas ſpiritual̓ eſthec eccleſia ſanctoꝝ/ quā circuituram ſeſeſponſa p̄ſumit. Deꝰ bone quāta hic vtilium copia ſpeculationū. Quis enī ſatꝭ exiſtimare poteſt qͣꝫ pulcra ⁊ qͣꝫplurima ſintvbiqꝫ ſpectacula in ſacramētis. exemplismiraculis. Prima ſaluatōis. ſcd̓a ꝯuerſationis. atteſtatōis ſunt tertia. Quid veroquom de myſterijs. quom de moribuſadremuneratōes eternas/ tꝑaliū meritorumadmiratura mens aſſurgit? Quantuꝫ ibiꝓfuſis votis refundit̉ gaudij? Filij hoīmvt quid diligitis vana ⁊ q̄ritis mēdaciū/vt qͥd animū ad aliena oblectamēta ꝯuertitis? Laborioſe queritis labētes d̓liciasQuaſi tenetis ad manū materiā fidei nr̄emyſteria ad memoriā ꝓmpta. ad meditādum ꝓfuſa. ad ſubſiſtendū ꝑpetua. ad ſufficiendum plena. Filij (inqͣꝫ) hominū/ immo filij excelſi alumni religionis qͥ regl̓aris diſcipline limīa teritis vt qͥd arida fauce aqͣs cenulētas ſititꝭ/ celeſtes faſtiditꝭ? vt