Sermo
fidem conat̉: fide tamē nitit̉: fide cohibet̉In primo deuota eſt. in ſecūdo pudens. ītertio ſobria. ⁊ (vt ſic dicā) fides tenet: tuetur ratio: intelligētia intuetur. Bonꝰ iſtecircuitus: in quo mens rationis ductu ꝑueſtigando procedit: ſed a fide nō receditinſtructa a fide: ⁊ reſtricta ad fideꝫ. Erronea plane ſi nō cuncta ad eius referat examen ⁊ citū rōnis inceſſum ad fidei maturitatē caſtiget. Bonꝰ circuitꝰ: vbi qͥs trāſformat̉ a claritate in claritatē tanqͣꝫ a dn̄iſpiritu. Bonus circuitꝰ vbi qͥs poſteriorum oblitꝰ: ad anteriora extēdit ſemetip̄ꝫ.ſi quo modo cōprehēdat. Bonꝰ certe circuitus: nō modo quom noua ſꝑ ⁊ occultiora comp̄hendunt̉: ſꝫ quom iā apprehenſa: noua ⁊ recenti ſemꝑ affectu reuoluunt̉.quom nō modo qd̓ reſtat penetrat̉: ſed qd̓iam penetratū eſt frequēter iterat̉. IocunX dus circuitus ⁊ ſpōſe nō ignotus. Iō cōfidenter dicit. Surgā ⁊ circuibo ciuitatēQue apertiꝰ eſſe poterit ciuitas qͣꝫ illa dequa dictū eſt. Glorioſa dicta ſunt de te ciuitas dei? Et quidē vniuerſitas creaturedici poteſt nō incōueniēter ciuitas dei: abeo cōdita: ⁊ ab eo diſpoſita. Glorioſa plane ⁊ ꝓ ſpecie ⁊ ꝓ ordine. Nā ꝓ actibus minus iuſtis quos deprauate mētis ꝓducitlibertas quantū in ip̄o eſt: eſt nimis ingloria. nec ex ip̄is eſt ꝙ ordinē diuine diſpoſitionis nō effugiūt quē nō intendūt. Soli aūt vere glorioſi ſunt qͥ diuine diſpoſitōni ſupponūt ſtudiū: ſolliciti pͥme cōditionis integrā ſeruare gratiā: vl̓ releuare ⁊ reſtaurare corruptā. Iſti gemīo quidē modo glorioſi efficiunt̉: naturali cum ceteriſcōditione: ⁊ volūtaria p̄ ceteris coaptatione ad ordinātis ⁊ dirigētis dei nutū. Dicitur gͦ ciuitas dei vniuerſitas creat̉e: qͥppe legibꝰ adminiſtrata diſpenſationis ip̄ius. Ip̄e vniuerſe creature ſpeciē exiſtentēpreſtat in ꝓprio genere. in vſu efficaciam.ꝯuenientiā in ordine. vt etiā in ſeipſa pulcra ſit: ⁊ in vniuerſitate ſuꝑuacua non ſit.⁊ cum reliquis incōueniens ⁊ repugnanſnō ſit. Siue enī res nature agatur motu:ſiue libero arbitrij nutu. ſiue diuine inſtinctu gratie: ſiue ſingulis his rationibꝰ. ſiuecōiunctis res agatur/ quelibet diuina intus operante efficacia ⁊ modū accipit etmotum. Modū quaſi legē quandā ordinis: ⁊ motum actionis. Nō modo enī ab
eo cuiuſlibet motionis natiua facultas. ſꝫcuiuſlibet facultatis adminiſtrat̉ motio.vt ſimul ab ip̄o ſit ⁊ ꝟ̓tꝰ ⁊ motus ꝟtutis.Motꝰ v̓o intentionis praue ⁊ ab ipſo hꝫꝙ motꝰ eſt. ⁊ ab ip̄o nō hꝫ ꝙ prauꝰ eſt. Neqꝫ enī ab ip̄o eſt ꝙ ī minꝰ ordinatū finē dirigit̉. Uide venditionē Ioſeph. ⁊in egyptū. egreſſum ⁊ inſectationēonis. ſubmerſionē exercitus ⁊ ereptioneꝫiſrael. quomō incarnationis ⁊ paſſionisxp̄i ⁊ ereptionis noſtre ſeruiant myſterijs⁊ multis quidē in locis ſimilia diligēs reperiret Non ergo poſſent antiqua delictanouis deſeruire ſacramentis: niſi occultaratione: diuina intus operante ꝓuidentiaNec enim illa antiqua caſu quodā ⁊ īdifferenter ita ꝓuenere: quibꝰ noua poſtmodum a prudēti diſpenſatore ⁊ obſeruatore diligenti aptarent̉ myſteria. magis aūtilla ad hoꝝ ſunt ſignificatōem (nō hoīe illud intēdente ſꝫ deo diſponēte) preꝑata qͣꝫhec illis adaptata. Ꝙ deniqꝫ dn̄s eo potiſſimū tꝑe ad paſſionē adductꝰ ꝙ hac hora hoc die/ hoc mortis affectus eſt genere. quis iſta aut legat myſtica: aut credatfortuita? Quo die eſt homo ꝯditus: eo reparatus. qua hora ſnīam ꝑtulit indulgētiam meruit: ꝑ lignū ſnīa mortis inductaꝑ lignū vita reſtituta. Et neſcio qͥs diuinitus iſta nō diſpenſata ſꝫ humanitꝰ adminiſtrata cōtendit. Habes agni paſchalistempꝰ. habes immaculatā hoſtiā. habesereptionis horā iſraelitice de egypto. habes ereptiōis tue gr̄am de ſeculi errore. devanitate. de natiuitate corrupta. et hͦ ſimpliciter ꝯtigiſſe credis: deo nō diſpēſanteed iudeo operāte: qͣꝫuis non obſeruante.Hec inquā que tā aꝑte cōcurrūt d̓ crucisligno. de temꝑe. de hora. de die. ⁊ reliquisque obſeruari prudenter poſſunt/ circumſtantias iudaice deputatꝰ clementie/ nondiuine ſapientie. Prorſus in tā ſalubri remedio ⁊ cū antiquis in vnā formā cōcurrere ſacramētis / ⁊ fortuitus caſus excluditur ⁊ humanꝰ intuitus ſed nō diuinꝰ nutus. Et in Iſaie ꝓphetia inuenies ad ezechiam dictū. Data ſunt om̄ia hec in manus chaldeoꝝ. Ubi data eſſe dic̄. on̄dit n̄tm̄ ꝓphetia p̄dicta ſꝫ etiā iudiciaria q̄daꝫequitate donata. Ex his ⁊ huiuſmodi pal Lſim ꝑ omnē ſcripturaꝝ textum: cui dubiūreſidebit diuinā pariter virtutē/ ſapiētiaꝫ