Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IIII

ſurſum ſunt querere: niſi pͥus reſurrexerisNon potes que ſurſum ſunt ſapere: niſi pͥus illa queſieris. Quid enī illa bona queſurſum ſunt inuenire: niſi quodā dulcedinis ⁊ experiētie guſtu ꝑſentire illa? Ideocuncta pluſtrat ⁊ ſcrutatur: vt quod amatalicubi deguſtet. Surgā (inquit) ⁊ circuibociuitatē: querā per vicoſ ⁊ plateas quēdiligit anima mea. Multū ſibi fiducie ſāctus amor aſſumit. Quantū enī putas diligebat: que tantū p̄ſumebat? Surgam(inquit ⁊ circuibo ciuitatē. Non veniet īconſpectū tuū dn̄e om̄is hypocrita. Abſcondit ſe adam: exquo bone ꝯſcientie auſum amiſit ⁊ inuentū ſe doluit: qui magiſq̄rere debuerat. Qui ficte diligit: fugit cōſpectum tuū. que vero ſponſa eſt ⁊ charitatis dotata munere: etiā fugientē inſectatur. Quo ibis bone Ieſu a facie vehemētis deſiderij. Si aſcenderis in celuꝫ: illiceſt. ſi deſcenderis in infernū. adeſt. Ubiqꝫte ſequit̉ curioſa ſcrutatrix: ⁊ per ſingulosoperū tuoꝝ gradus diſcurrens: quod fid̓tenet: conatur trāſfundere in affectū: ⁊ admirande maieſtati deuotione reſpondereAd dilectionis incentiuū om̄ia euangelijdocumēta deducit: vt in quibꝰ veritatē ſuſcipit virtutē ꝑſentiat teip̄m ſponſum ſuum chriſte Ieſu. Qui viuis ⁊ regnas perom̄ia ſecula ſeculorum Amen.Sermo. iiij.Ircuitus iſtenō eſt peruagatōis. ſed inueſtigationis. At ſi vagat̉ que circuit nō euagatur tamē nō excedit terminos ciuitatis: nō loca que dilectus ambulare ſolet. In circuitu ambulat ſed intusambulat ꝑ vicos ⁊ plateas ciuitatꝭ. Sapientia enī in his vijs ſe oſtendit hilarit̓/⁊ in plateis dat vocē ſuam. Ideo in iſtiscircuit. qꝛ nouit vbi ſoleat vberior occurſus eſſe dilecti. Circuibo (inquit) queramvicos ⁊ plateas. Frequens tibi eſt o felix anima talis circuitus ⁊ acceſſus familiaris/ ⁊ nota ſunt tibi om̄ia ciuitatis: circuitus ⁊ receſſus intimi. Anguſta vicoꝝ⁊ lata plateaꝝ Introduxit te rex in cellamvinariā. Nunqͥd ⁊ in om̄es alios ſecretiores receſſus? Om̄ia tibi ſunt aperta/ ⁊ peruia ⁊ vſu quodā ad beatū hūc expeditā te

ſentis circuitum. Ideo nō cunctāti ſꝫ ꝯfidenti ſimilis dicis Circuibo ciuitatē. Etquantū putatis fratres quantū ſolatij cōfert inuiſere interim ⁊ crebro ꝯterere greſſu loca in quibꝰ ſtare ſolebant pedes eiusquē diligit. Neſcio quo pacto loca in qͥbꝰaliquid boni experti ſumꝰ ⁊ expreſſius idipſum impͥmunt memorie ⁊ ex ordine an̄mentis depingūt oculos. ⁊ qd̓ iam exꝑtiſumus in ip̄m iterato ſperamus. Ego loca iſta nō corporalia ſꝫ ſpūalia crediderimoportuna ad anime exercitatōꝫ ſpūalem/propterea in his accipiamus circuitum.Circuitus iſte an recordationis eſt an inueſtigationis? Circuit enī qui vel nota recolit/ vel ex ipſis notis colligit que nōdūſunt nota. Circuit qd̓am modo qͥ nota recordatur/ vel ꝑſcrutat̉ noua. Circuitꝰ quidam eſt: quom ea que iā fide vl̓ intelligentia tenemus/ ordine retractamus. Circuitus quidā eſt: cū ex his que iam tenemusad occultiora tendimꝰ ⁊ penetramꝰ. Circuitus ille oblationis eſt. iſte ratiōis. Illeamicabilior eſt. iſte acutior. Et qͣꝫuis illecircuitus magis accōmodatus ſpōſe videatur/ neutrū tamen illi negabimꝰ. Siue enī nota ⁊ cōperta reuiſerit. ſiue īueſtiget noua in om̄ibꝰ amoris tm̄ fomitē querit. Bonus quidē rationis circuitus. ſedquando ſe ratio ipſa ītra fidei regulas cōtinet ⁊ eius terminos non excedit de fidead fidē. vel de fide ad ītelligentiā ꝑtingēsIntelligentia quidē ⁊ ſi fidem excedit nōtamen aliud contuet̉ qͣꝫ quod fide ꝯtinet̉In intelligentia qͣꝫ in fide non certitudomaior eſt ſed ſerenitas. neutra vel errat vl̓heret. Ubi vel error vel heſitatio eſt intelligentia non eſt. vbi heſitatio eſt/ fides nōeſt. Et ſi fides admittere poſſe videtur errorem/ non eſt vera nec catholica fides/ ſꝫerronea credulitas. Fides (vt ſic dicam).veritatem rectā tenet. ⁊ poſſidet intelligentiam reuelatā ⁊ nudam cōtuet̉. ratio conatur reuelare. Ratio inter fidem intelligentiamqꝫ diſcurrens ad illā ſe erigit. ſed iſtaſe regit. Ratio plꝰ aliquid qͣꝫ credere vultQuid aliud? Cōſpicere. Aliud eſt credere. aliud eſt cernere. nō tamē aliud qͣꝫ qd̓ fide conſpicit/ cōſpicere conat̉. Et ſi nōduꝫſincere videre poteſt. quibuſdam tamē accommodatis experimentis cōijcere temptat que iam ſolida fide ꝯcepit. Rō ſupra