Sermo

maieſtatis obliuiſcere/ miſericordie recorderis. In te ome deſideriū meū Ut quidnon ante te? Ut quid abſconditus eſt a tegemitus meꝰ/ qui totꝰ eſt ꝑ te. Diſſimulaſ⁊ differs ⁊ auertis faciē tuā a me: ⁊ fctā ſūcōturbata. Propterea queror ⁊ cauſor etclamito/ non inueni illū. Fclix conditioquādo dicere datū fuit. Dilectus meꝰ mihi ⁊ ego illi. Nunc ꝟo ego dilecto meo. ſꝫnondū ad me cōuerſio eius. Amara qͥdeꝫamanti cōmutatio. Idcirco ꝑ vices vocēcōmuto nō inueni illū. Om̄ia tempꝰ habent/ ⁊ ſuis ſpacijs vniuerſa ſub ſole trāſcurrunt Quādo erūt vt cū ſole ꝑmaneant⁊ ante mutabilitateꝫ lune vt in eternitateſtent/ ⁊ nō tranſcurrāt cū temꝑe? Nūc v̓oom̄ia tempus habēt ⁊ habet forſitan ſuūtempꝰ eternitas ipſa. Dicunt̉ enī ⁊ temꝑaeterna eterna ergo ī ſe eterna. ſꝫ nobis parata ſunt temꝑe ſuo. Om̄ia tempꝰ habenttempꝰ amplectendi ⁊ tempꝰ ab amplexulonge fieri. Quod ergo erit aptū magis qͣꝫnox amplectēdi tempꝰ? īmo quis erit aptior ad amplectendū vel lectulo locus/ vl̓nocte tempus? In pace locus tuꝰ. ⁊ ideoquietis tempꝰ ⁊ pacis tibi paraui ī cordemeo lectulū. Ueniat dilectꝰ meus/ veniatdelectatio mea ⁊ reqͥeſcat ī cubili ſuo. Tuforſan diſpenſatōne differs. ſꝫ non capitamor impatiēs de diſpenſatōe ſolatium.Scio mihi repoſitū temꝑe ſuo. ſꝫ d̓ fugacis tarditate tꝑis cauſor. Tu differs: egoquidē diutius nō querā: ſed ſurgā ⁊ circuibo ciuitatē. Cōtemno lectulū: ⁊ initiumſermonis derelinquo: vt ad perfectiora ferar. Nā ⁊ ſi ſponſa ſum ⁊ ꝑfecta: ꝓ regulemodulo humane initiuꝫ tm̄ accepiſſe mereputo. ad qd̓ reſtat reſpiciens: Surgā ⁊circūibo ciuitatē: querā ꝑ vicos ⁊ plateaIeſu bone quid eſt ꝙ alicubi nō inuenirꝭiqui vbiqꝫ crederis. Multe quidē manſiones in domo patris tui ſunt: ſed nunqͣꝫalias deſeris ad alias tranſiēs: qui infinitus ip̄e ⁊ immēſus es. Ubiqꝫ creaturarūtotus eſt creans ⁊ ꝯtinens: ſed infinitateꝫtuā creatura nulla poteſt exprimere: qͣꝫuisvirtutē nulla non poſſit ex parte innuereUbiqꝫ totus ꝑ eſſentiā: ſed nō equaliter īſingulis ꝑ efficiētiā. Nā ⁊ſi ex toto te vbiqꝫ opereris totū: nō tamē qd̓ potētie tue ēvbiqꝫ īmo potius nuſqͣꝫ oꝑaris. Indifferenti enī virtute efficis in minimis mini-

ma. ⁊ magnis maiora. Cū ergo v̓tus tuavbiqꝫ ⁊ tota operet̉: nuſqͣꝫ tamē tota expēditur. quia quom voluerꝭ ſuppetit tibi efficere maiora. nec tota exprimit̉. quia veritatem nō poſſunt ad integrum emulari ſimilata. Om̄ia ergo te mihi monſtrant adcognitōem: ſꝫ nō om̄ia me mouere poſſūtintus ad deuotōem. Ubiqꝫ in te impīgoſꝫ nō vbiqꝫ cōpungor. Ubiqꝫ te mihi ingerit reꝝ ſpecies ⁊ vſus ⁊ ordo ſꝫ verbumſapīam: nō verbū ſalutē. Uerbū aūt ſapientia ⁊ ſalus. id eſt. xp̄s ieſus tm̄ in ciuitate dei noſtri ī mōte ſancto eiꝰ. ꝓpterea ſurzam ⁊ circuibo ciuitatē. Surge (inquitPaulus) qui dormis ⁊ exurge a mortuis⁊ illuminabit te xp̄s. Surga ego: non demortuis operibꝰ: ſed de prauis moribus:ſed de bonis ad meliora: de moribus admyſteria. de myſticis ad manifeſta. d̓ ſerenis ad ſuauia. Surgā ⁊ circuibo ciuitatēillam: de qua dicit̉. Magnus dn̄s ⁊ laudabilis nimis: in ciuitate dei noſtri ī mōte ſancto eius. Ergo ſurgendū eſt ei qui īmontana vult cū maria cōſcendere. ⁊ prodigus ille filius in ſe reuerſus. ſurgam (inquit) ⁊ vadā ad pr̄em meū. Prudent̓/ aitſurgam: iturus ad eū qui in celis eſt pr̄emSed nimis exilē ⁊ macilentā ſpem repoſuerat in ſuo: mercenariā ꝯditōem patremrogaturus. Modeſte quidē ꝓ meritꝭ. ſedde paterne miſeratōis copia humiliter nimis ⁊ iniurioſe ſentiēs: vere famelicidāsin hoc animi indiciū ⁊ inedia cōfecti. Dicam inquit ei. Pater fac̄ me ſicut vnuꝫ exmercenarijs tuis. Nō enim poterat ieiunam ⁊ macrā ſpem ad maiora porrigSurgā (inquit) ⁊ vadaꝫ ad patrē meuIſte de querēdo nil mouet̉ patre tm̄ dctendo ſollicitꝰ. Que ſponſa certe eſt ītia poſtulat p̄ſentiā tm̄. Surgam (inqͣcircuibo ciuitatē: querā quē diligmea: inuentionē ſufficere reputasſi nō in pn̄ti hec poſſit obſeruari diſtinquoniā patris expoſita eſt ⁊ parata cūctiſindulgētia. Delicie ꝟo fugaces ⁊ recōdite⁊ latibulis gaudētes. Ideo ille dic̄. Surgam ⁊ vada. Illa ꝟo. Surgā ⁊ queram.Deniqꝫ ⁊ pater occurrit penitēti. ſponſusſe ſubducit diligēti. Miſericordia ſui profuſior eſt: delectatio parcior. Id autē nonincongrue ab vtroqꝫ poſituꝫ intelligit̉ qd̓dicitur ſurgā. Nō ꝑmittit te Paulus: que