LXVII.

Queſiti fidē. cū de quibꝰ ſuſpecti videbātur: om̄ia ꝓrſus ſuo more negarēt. examinati iudicio aque: mendaces inuēti ſunt.Cūqꝫ iā negare nō poſſent. quippe dep̄henſi. aqua eos non recipiēte: arrepto. vtdicit̉ freno dentibꝰ tam miſere qͣꝫ libere īpietatē nō confeſſi: ſed profeſſi ſunt. palaꝫpietatē aſtruentes. ⁊ ꝓ ea mortē ſubire parati. Nec minꝰ parati inferre qui aſtabūt.Itaqꝫ irruens in eos populꝰ. nouos hereticis ſue ipſoꝝ perfidie martyres dedit.Approbamꝰ zelū: ſed factū nō ſuademꝰ.quia fides ſuadenda eſt: nō imponenda.Quāqͣꝫ meliꝰ ꝓculdubio gladio coercerētur: illiꝰ videlicet qui nō ſine cauſa gladiūportat: qͣꝫ in ſuū errorē multos traijcere ꝑmittātur. Dei enī miniſter ille eſt. vindexL in irā ei qui male agit Mirabāt̉ aliqui ꝙnō modo patiēter: ſed ⁊ leti vt videbat̉ ducerētur ad mortē. ſed qui minꝰ aduertuntquanta ſit poteſtas dyaboli: nō modo incorꝑa hominū: ſed etiā in corda que ſeml̓ꝑmiſſus poſſederit. Nōne plꝰ eſt ſibimethominē inijcere manus qͣꝫ id libenter abalio ſuſtinere? Hoc aūt in multis potuiſſe dyabolū frequēter exꝑti ſumꝰ: qͥ ſeip̄osaut ſubmerſerūt aut ſuſpenderūt. Deniqꝫiudas ſuſpēdit ſeip̄m: diabolo ſine dubioimmittēte. Ego tamē maiꝰ exiſtimo: magiſqꝫ admiror ꝙ potuit immiſiſſe ī cor eiꝰvt traderet dn̄m qͣꝫ vt ſemetip̄m ſuſpenderet. Nihil ergo ſimile habēt cōſtātia martyꝝ ⁊ ꝑtinacia hoꝝ. quia mortis ꝯtēptuꝫin illis pietas: in iſtis cordis duricia operat̉. Et ideo ꝓpheta martyris forſitan vocedicebat. coagulatū eſt ſic lac cor eorumego vero legē tuā meditatꝰ ſum. ꝓ eo videlicet ꝙ ⁊ ſi pena eadē videret̉: longe diuerſa eſſet intentio: illo vtiqꝫ durante cor contra dn̄m. iſto ī lege dn̄i meditāte. Que cūita ſint. nō eſt opus (vt dixi) fruſtra multaaduerſus hoīes ſtultiſſimos atqꝫ obſtinatiſſimos dicere. ſufficit innotuiſſe illos vtvitent̉. Quāobrem vt deprehēdant̉: cogēdi ſunt vel abijcere feminas vel exire d̓ eccleſia. vtpote ſcandalizātes eccl̓iam in cōuictu ⁊ ꝯtubernio feminaꝝ. Dolendū valde ꝙ nō ſolū laici pͥncipes. ſed ⁊ quidā. vtd̓r: de clero: necnō ⁊ de ordine ep̄oꝝ qͥ magis eos ꝑſequi debuerāt: ꝓpter quęſtū ſu.ſtineāt: accipiētes ab eis munera. Et quōlinquiūt damnabimꝰ nec ꝯuictos nec cō

feſſos? Friuola ſatis nō ratio ſed occaſioHoc ſolo etiā ſi aliud nō eſſet: facile deprehendis ſi (vt dixi) viros ⁊ feminas qui ſecōtinentes dicūt ab inuicē ſeꝑes. ⁊ feminas qͥdam cū alijs ſui ſexus ⁊ voti degerecogas. viros eque cū eiuſdē ꝓpoſiti virisPer hoc enī cōſultū erit vtrorūqꝫ voto ſimul ⁊ fame. cū cōtinentie ſue ⁊ teſtes habuerint ⁊ cuſtodeſ Quod ſi non ſuſtinentiuſtiſſime eliminabunt̉ d̓ eccleſia quā ſcādalizant: non ſolū notabili: ſed etiā illicita cohabitatōne. Ergo iſta ſufficiant prodep̄hendendis haꝝ vulpiū dolis. ad dandam ſcientiā ⁊ cautelā dilecte ⁊ gl̓ioſe ſpōſe dn̄i nr̄i Ih̓u xp̄i qͥ eſt ſuꝑ omīa deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula Amē.¶ Sermo. lxvij.lectus meus ꝓnihi: ⁊ ego illi. Hactenus v̓baſpōſi. Ad ſit ip̄e vt digne ad gloriam ip̄iꝰ ⁊ nr̄am ip̄oꝝ ſalutē ſponſe eiuspoſſimus inueſtigare ſermones. Neqꝫ enītales ſunt qui a nobis cōſiderari ⁊ diſcuti ꝓut dignum fuerit valeāt: niſi ip̄e fueritdux verbi. Sunt enī qͣꝫ ſuaues ad gr̄am:tam fecūdi ad ſenſus: tā etiā profundi admyſteria. Cui ſimilabo eos? Uni interimepularū que triplici quadā emineat gratia. delicioſa ad ſaporē. ſolida ad nutrimētum. efficax ad medicinā. Sic (inquā) ſicſingulꝰ quiſqꝫ ſponſe ſermo: ⁊ ex eo ꝙ ſuauit̓ ſonat affectū mulcet. ⁊ de ſenſuū vbertate mentē impinguat ⁊ nutrit: ⁊ de altitudine myſteriorū dū intellectū quo plꝰ exercet plus terret. miro mō tumorē ſanat īflantꝭ ſcīe. Etenī ſi vnꝰ quiſpiā ex his forte qͥ ſibi ſcioli videntur curioſiꝰ ſe dederitſcrutinio hoꝝ: cū viderit ingenij ſui ſuccūbere vires: ⁊ redigi in captiuitatē oēm intellectū ꝑſenſerit. nōne humiliatꝰ ad illamvocē cōpellet̉. vt dicat. Mirabilis facta ēſciētia tua ex me: ꝯfortata eſt: ⁊ nō poteroad eā. Et nūc qͥdē pͥncipiū ꝟboꝝ eiꝰ qͣꝫteſuauitatis inſigne p̄fert? Nā vide qͣle pͥncipiū dederit. dilectus (inqͥt) meus mihi:⁊ ego illi. Simplex vox videt̉. qm̄ ſuauiter ſonat. Sed de hͦ videbit̉ poſtea. Nūcꝟo a dilectōe īcipit. d̓ dilecto ꝓſeqͥt̉. nihilaliud ſe ſcire iudicās niſi dilectū. Ptꝫ d̓ qͦẜmo. cū quo nō ita. Nō eī vt cū ip̄o eodēfuerit ſentire ꝑmittit̉. cū ip̄e iā nō affuerit