Sermo

Quid enī ſi infans ꝓ ſe loqui nō poteſt: ꝓquo vox ſanguinis fratris ſui ⁊ talis fratris clamat ad deū d̓ terra. Aſtat ⁊ clamatnihilominꝰ mater eccl̓ia. Quid tamen infans? Nōne ⁊ ip̄e videt̉ tibi inhiare quodammodo de fontibꝰ ſaluatoris. vociferari ad deū. ſuiſqꝫ vagitibꝰ clamitare. domine vim patior: reſpōdeꝓ me? Flagitat auxiliū gratie. quia vim patit̉ ab origīe. Clamat innocētia miſeri. clamat ignorātia ꝑuuli. clamat addicti infirmitas. Ita ergoclamāt hec om̄ia ſanguis fratrꝭ. fides matris. deſtitutio miſeri. ⁊ miſeria deſtituti.H Et clamat̉ ad pr̄em. Porro pr̄ ſeip̄m negare nō poteſt. pater ē. Nemo mihi dicat.qꝛ nō habet fidē cui mater impartit ſuaminuoluēs illi in ſacramēto quouſqꝫ idoneus fiat ꝓprio nō tm̄ ſenſu ſed aſſenſu euolutā puramqꝫ ꝑciꝑe. Nunqͥd breue pallium vt n̄ poſſit ambos cooꝑire? Magnaeſt eccl̓ie fides. Nūquid minor fide chananee mulieris. quā ꝯſtat ⁊ filie ſufficere ⁊ſibi? Ideo audiuit. O mulier magna ē fides tua. fiat tibi ſicut petiſti. Nūquid minor fide illoꝝ paraliticū ꝑ tegulas demittentes: aīe illi ſiml̓ ⁊ corꝑis obtinuere ſalutem. Deniqꝫ habes. Quoꝝ fideꝫ vt viditait paralitico. Confide fili. remittunt̉ tibipeccata tua. Et paulo poſt. Tolle grabatum tuū ⁊ ambula. Qui hec credit: facilehuic ꝑſuadebit̉: merito eccl̓iam p̄ſumere:non ſolū ꝑuulis baptizatis in ſua fide ſalutem: ſed etiā interfectis ꝓ chriſto infantibus coronā martyrij. Que cum ita ſint.nullū preiudiciū ſuſtinebūt regenerati deeo quod dictū eſt. Sine fide impoſſibileeſt placere deo. cū ſine fide nō ſint qui ī teſtimoniū fidei baptiſmi gr̄am ꝑceperuntSed neqꝫ de eo qd̓ itē dictū eſt. qui veronō crediderit: cōdemnabit̉. Quid enī credere eſt niſi fidē habere? Itaqꝫ ⁊ mulier ſaluabitur ꝑ generatōem filioꝝ ſi ꝑmanſeritin fide ⁊c̄. ⁊ infantibꝰ ꝑ lauacri regenerationem ſuccurret̉. ⁊ adulti qͥ ꝯtinere non poterunt: ꝯiugij triceſimo fructu ſe redimētviuentiū quoqꝫ p̄ces ⁊ hoſtias mortui qͥopus habebūt ⁊ digni erūt: mediantibuſꝑcipiēt angelis. ⁊ eoꝝ qui iam ꝑueneruntviuentibꝰ adhuc nequaqͣꝫ ſolatia deeruntper deū qui vbiqꝫ ē. ⁊ in deo nuſqͣꝫ affectucharitatis abſentiū. Nā ⁊ chriſtus ꝓpterhoc mortuꝰ eſt ⁊ reſurrexit: vt viuorū do-

minaretur ⁊ mortuoꝝ. Propter hoc quoqꝫ ⁊ infans natus eſt. ⁊ ꝑ ſingulos etatuꝫgradus ꝓfecit in virū vt nulli deeſſet ctati. Non credūt aūt ignē purgatoriū reſta­ ⁊re poſt mortē. ſed ſtatim animā ſolutam acorꝑe vel ad requiē tranſire vel ad damnationē. Querāt ergo ab eo qui dixit quoddam peccatū eſſe qd̓ neqꝫ in hoc ſecl̓o neqꝫ in futuro remitteret̉. cur hoc dixerit ſinulla manet in futura remiſſio purgatiove peccati. Iā vero qui eccl̓iam nō agnoſcunt. non eſt mirū ſi ordinibꝰ eccleſie detrahunt. ſi inſtituta nō recipiunt. ſi ſacramenta cōtemnūt. ſi mādatis nō obediūt.Peccatores (inquiunt) ſunt apl̓ici. archiepiſcopi. epiſcopi. p̄ſbyteri. ac ꝑ hͦ nec dādis nec accipiendis idonei ſacramentis.Nunqͣꝫ vero duo iſtaepiſcopuꝫeſſe ⁊ peccatoreꝫ. Fapiſcopustor quierat caiphas. ⁊ tamēdn̄m mortis dictabaepiſcopū. arguet tequi eū in teſtimoniꝓphetaſſe refert. Apcet auarꝰ ⁊ ſceleratude illiꝰ apoſtolatu diNonne ego (inquit) vo⁊ vnus ex vobis diabictum eundē apoſtolū. ⁊ ext⁊ negas poſſe eſſe ep̄um qui peccatorSuꝑ cathedrā Moyſi ſederunt ſophariſei. ⁊ qͥ nō obedierūt eis tanqͣꝫinobediētie rei fuerūt: etiā in ip̄m dn̄m p̄cipientē ⁊ dicentē. que dicūt facite. Patetqͣꝫuis ſcribe. qͣꝫuis phariſei. qͣꝫuis videlicet maximi pctōres. ꝓpter cathedrā tamēmoyſi ad eos qͦꝫ nihilominus ꝑtinere qd̓itē dixit. qͥ vos audit: me audit. ⁊ qui vosſpernit: me ſpernit. Multa qͥdē ⁊ alia hu­ Kic populo ſtulto ⁊ inſipiēti a ſpiritibꝰ erroris in hypocriſi loquētibꝰ mēdaciū malaꝑſuaſa ſunt: ſꝫ nō eſt rn̄dere ad oīa. Quisenī om̄ia nouit? Deinde labor infinitꝰ eēt⁊ minime neceſſariꝰ. Nā quātuꝫ ad iſtosnec rōnibꝰ ꝯuincunt̉. qꝛ nō intelligūt. necauctoritatibꝰ corrigūt̉. qꝛ nō recipiūt. necflectūt̉ ſuaſiōibꝰ. qꝛ ſubuerſi ſunt. Probatū ē. mori magꝭ eligūt qͣꝫ ꝯuerti. Hoꝝ finis īteritꝰ. hoꝝ nouiſſima incēdiū manetHoꝝ ſiqͥdē in facto ſamſon ex ſuccēẜ vulpiū caudis figura p̄ceſſit. Pleꝝqꝫ fidelesīiectꝭ māibꝰ aliqͦs ex eis ad mediū traxert