Sermo

autē charitas foras mittit timorē. vt vbiaqua fuerat: vinū eſſe incipiat ad laudem⁊ gl̓iam ſpōſi eccl̓ie Ieſu xp̄i dn̄i noſtri.qui eſt ſuper om̄ia deus benedictꝰ in ſecūla Amen.Sermo. lv.Imilis eſt dilectus meꝰ capree hinnuloqꝫ ceruorum. Ex p̄cedēti verſiculo pedet. Quē enī ſalientē ⁊ ꝓperantē modo deſcripſerat. ꝯſequenter cōparat capree hinnuloqꝫ ceruoꝝ. Apte quidē ꝙ hoc genusanimantium: curſu velox ⁊ ſaltu agile ſit.Porro ſermo de ſpōſo eſt. ⁊ ſermo ſpōſuseſt. Et ꝓpheta dicit de deo. qꝛ velocit̉ currit ſermo eius. ſane ꝯgruēs huic loco. vbiſponſus (qͥ ſermo dei eſt) ſaliēs trāſilienſqꝫdeſcribit̉. ſimilis ꝑinde factꝰ capree hinnuloqꝫ ceruoꝝ. Et hec rō ſil̓itudinis. Adde tamē ne vlla ſimilitudinis ip̄iꝰ vel minima ꝓporciuncula vacet. qꝛ caprea quidem nō modo curſus ꝑnicitate: ſꝫ et acumine viſus eminet. qd̓ vtiqꝫ ꝓprie illaꝫ reſpicit narratiōis partē. qua ſpōſus nō ſolum ſaliēs: ſed ⁊ tranſiliēs apparere refertur. quia niſi acuto ⁊ ꝑſpicaci intuitu nonpoſſet omnino: p̄ſertim inter currendumdiſcernere in quos ſalire. ⁊ quos trāſiliredeberet. Alioqͥn poterat ſufficere. ad deſignandā feſtinantis velocitatē. de ſolo hinnulo cōparatio. Is qͥppe rapidiori ſe ferre noſcitur curſu. Nunc ꝟo quoniā ſponſus iſte ⁊ ſi ardēter amans curſum: ruere īdilecte videat̉ amplexus: nihilominꝰ tn̄greſſus vel potiꝰ ſaltus ſuos prudēti cōſideratiōe dirigere nouit. cautꝰ vbi oporteat figere pedē. oportuit ꝓfecto cū hinnulo etiā de caprea ſimilitudinē dari qͣtinuſ⁊ ꝑ illū ſaluantis deſideriū: ⁊ ꝑ hāc eligētis expͥmeret̉ iudiciū. Chriſtꝰ nēpe iuſtuſ⁊ miſericors ſaluator ⁊ iudex. ⁊ quia amatvult om̄es hoīes ſaluos fieri. ⁊ ad agnitionē veritatiſ venire. ⁊ quia iudicat. nouitqui ſunt eiꝰ. ⁊ ip̄e ſcit qͦs elegit a pͥncipio.Igit̉ duo hec bona ſpōſi: miſericordiā .ſ.⁊ iudiciū in his duobꝰ animātibꝰ cōmendata a ſpūſancto nobis interim ſentiam.vt in teſtimoniū integritatis ⁊ ꝑfectionisfidei noſtre. nos qͦꝫ ꝓph̓am imitātes miſericordiā ⁊ iudiciū cātemꝰ dn̄o. Ego autem n̄ dubito ⁊ alia de hoꝝ natura ab his

quidē qui taliū curioſi ⁊ gnari ſunt poſſemōſtrari. q̄ ſponſo aptari vtiliter ⁊ cōgruenter queāt. ſed hec (vt arbitror) ſufficerepoſſunt ad dandā rōnem adducte ſimilitudinis. Pulcre tn̄ ſpūſſanctus nō d̓ ceruo ſed de hinnulo ceruoꝝ ſimilitudinē dedit. in quo ⁊ patꝝ fecit mentionē e quibuſxp̄s ẜm carnē ⁊ infantie meminit ſaluatoris. Ut hinnulꝰ quippe apparuit paruu­ Olus qͥ natus eſt nobis. Uerū tu qͥ aduentum deſideras ſaluatoris: time ſcrutiniuꝫiudicis. time oculos capree. time illū qͥ ꝑꝓphetam dicit. Et erit ī die illa ⁊ ego ſcrutabor hierl̓m in lucernis. Acuto viſu eſt.nihil inſcrutatū relinq̄t oculꝰ eiꝰ. Scrutabitur renes ⁊ corda. ip̄aqꝫ cogitatio hominis ꝯfitebit̉ illi. Quid tutū in babylone: ſi hieruſalē manet ſcrutiniū? Puto enīhoc loco ꝓph̓am hierl̓m noīe deſignaſſeillos qͥ in hoc ſeculo vitā ducūt religioſaꝫmores ſuꝑne illius hierl̓m ꝯuerſatiōe honeſta ⁊ ordinata ꝓ viribꝰ imitātes. et nonveluti hi qui de babylone ſunt. vitā inꝑturbatione vicioꝝ ſcelerūqꝫ cōfuſione vaſtātes Deniqꝫ illoꝝ peccata manifeſta ſūtp̄cedētia ad iudiciū. ⁊ nō egent ſcrutinio.ſed ſupplicio. Mea aūt qͥ videor eſſe monachus ⁊ hieroſolimita. peccata certe occulta ſunt. noīe ⁊ habitu monachi adumbrata. Et idcirco neceſſe erit ſubtili ea inueſtigari diſcuſſione. ⁊ quaſi admotꝭ lucernis de tenebris in lucē ꝓdi. Poſſumꝰ afferre aliquid ⁊ de pſalmo ad cōfirmāduꝫid quod dicit̉ de ſcrutāda hierl̓m. Ait nāqꝫ ſub ꝑſona dn̄i. Cū acceꝑo tꝑs ego iuſticias iudicabo. Uiaſ iuſtoꝝ (niſi fallor)⁊ actus eoꝝ diſcuſſurū ſe ⁊ examinaturuꝫdicit. Uerendū valde cū ad hoc ventumfuerit. ne ſub tam ſubtili examine ml̓te noſtre iuſticie (vt putant̉) peccata appareātUnum eſt tn̄ ſi noſmetipſos dijudicaremus: non vtiqꝫ iudicaremur. Bonū indicium qd̓ me illi diſtricto diuinoqꝫ iudicio ſubducit ⁊ abſcōdit. Prorſus horreoincidere in manus dei viuētis. Uolo vultui ire iudicatꝰ preſentari. nō iudicandusSpiritualis hō oīa dijudicat. ⁊ ip̄e a nemine iudicat̉. Iudicabo pinde mala meaiudicabo ⁊ bona. Mala melioribꝰ curabo corrigere actibꝰ. diluere lachrymis. punire ieiunijs. ceteriſqꝫ ſancte laboribus diſcipline. In bonis de me humilit̓ ſentia.