LIIII
circumſpector eſt ſui. ⁊ ſcrutator viaꝝ ſuarum ac ſtudioꝝ. atqꝫ in om̄ibꝰ ſemꝑ ſuſpectum habet arrogantie viciū ne ſurrepat.In veritate didici nil eque efficax eſſe adgr̄am ꝓmerendā. retinendā. recuperādaꝫqͣꝫ ſi om̄i temꝑe corā deo inueniaris nonaltū ſaꝑe: ſed timere. Beatꝰ homo qͥ ſemꝑeſt pauidus. Time gͦ cū arriſerit gratia. time cū abierit. time cū denuo reuertetur. ⁊hoc eſt ſemꝑ pauidū eſſe. Succedant viciſſim ſibi in animo tres iſti timores. ẜmꝙ gratia vel adeſſe dignat̉. vel offenſa recedere. ſeu iteꝝ placata redire ſentiet̉. Cū adeſt. time ne indigne oꝑeris ex ea. Nā hocmonet apoſtolꝰ. Uidete (inquiēs) ne īuacuū gr̄am dei recipiatis. Et ad diſcipulūNoli (inquit) negligere gr̄am que in te eſtEt de ſemetip̄o dicebat. quia gratia dei īme vacua nō fuit. Sciebat homo ꝯſiliuꝫdei habēs: redūdare in ꝯtemptū donātisdonū negligere nec expēdere ad quod donatū eſt. idqꝫ intolerabilē eſſe ſuperbiā iudicabat. ⁊ ꝓpterea ſtudioſiſſime hoc malum ⁊ ip̄e cauebat: docebatqꝫ cauendum.Sꝫ rurſum latet fouea hic. que nolo voslateat. de qua is ip̄e ſuꝑbie ſpūs tāto periculoſius: quāto occultiꝰ (ſicut habetis inpſalmo) inſidiat̉ quaſi leo in ſpelūca ſuaNā ſi impedire nō p̄ualet actionē: tēptatintentionē. ſuggerēs ⁊ ſuadens quatinuseffectū gratie arroges tibi. Quod quideꝫſuꝑbie genꝰ longe illo priore intolerabilius eſſe nō ambigas. Quid enī odioſiꝰ illa voce. quia quidā dixerūt. manꝰ noſtraexcelſa ⁊ nō dominꝰ fecit hec om̄ia? Sicergo timendū manente gratia. Quid ſi receſſerit? Nū multo magis tunc timēduꝫ?Plane multo magis. quia vbi deficit tibigratia: deficis tu. Audi etenī quid datorgratie dicat. Sine me (ait) nihil poteſtisfacere. Time ergo ſubtracta gratia tanqͣꝫmox caſurꝰ. Time ⁊ contremiſce deo tibivt ſentꝭ irato. Time quia reliquit te cuſtodia tua. Nec dubites in cauſa eſſe ſuꝑbiāetiam ſi nō appareat. etiā ſi nil tibi ꝯſciusſis. Qd̓ enī tu neſcis: ſcit deus. ⁊ qui te iudicat ip̄e eſt. Sed nec qͥ ſeip̄m cōmendatille ꝓbatus eſt. ſꝫ quē deus cōmēdat. Nūquid cōmendat te deus cū gratia priuat?Aut nunqͥd qͥ humilibꝰ dat gratiā humili auferet datā? Ergo argumentū ſuꝑbiepriuatio eſt gratie. Quāqͣꝫ tamē interduꝫ
ſubtrahit̉ gratia ſiue ſubtrahit̉ nō ꝓ ſuꝑbia que iā eſt: ſed q̄ futura eſt niſi ſubtrahatur. Habes huiꝰ rei euidēs documentum d̓ apl̓o qͥ ſtimulos carnis ſue ſuſtinebat inuitꝰ. nō quia extolleret̉: ſed ne extolleretur. Sꝫ ſiue iā exiſtens ſiue nondū. ſuperbia tn̄ ſemꝑ cauſa erit ſubtracte gratie.Iam ſi gr̄a reꝓpiciata redierit. multo amplius tūc timendū. ne forte cōtingat reciduum pati. iuxta illud in euāgelio. Ecceſanus factꝰ es. vade ⁊ ampliꝰ iā noli peccare. ne aliqͥd deterius tibi cōtingat. Audis recidere qͣꝫ incidere eſſe deteriꝰ? Proinde inualeſcēte ꝑiculo: inualeſcit ⁊ metꝰ.Beatus es ſi cor tuuꝫ triplici iſto timorerepleueris. vt timeas quidē ꝓ accepta gratia. ampliꝰ ꝓ amiſſa. longe plꝰ ꝓ recuꝑataHoc fac̄ ⁊ eris idria in chriſti ꝯuiuio impleta vſqꝫ ad ſūmū. ꝯtinens nimiꝝ metretas nō binas tm̄ ſed ⁊ ternas: vt xp̄i merearis benedictōnē: q̄ aquas tuas cōuertatin vinū leticie. ⁊ ꝑfecta caritas foras mittat timorē. Quod dico tale eſt. Aqͣ timor Oeſt. qm̄ ab eſtū refrigerat d̓ſiderioꝝ carnalium. Initiū (inquit) ſapiētie timor domini. Et habes. Aqua ſapiētie ſalutaris potauit illū. Si timor ſapiētia. ⁊ ſapiētia aqͣtimor aqua eſt. Deniqꝫ timor dn̄i (inquit)fons vite. Porro idria mens tua. Capiētes (inquit) ſingule metretas binas vl̓ ternas. Cres metrete. timores tres. Et īpleuerunt eas (inquit vſqꝫ ad ſummū. Nonvnus timor. nō duo quoqꝫ. ſꝫ toti tres ſil̓replent̉ vſqꝫ ad ſummū. Om̄i temꝑe timedeū. ⁊ exom̄i corde tuo ⁊ impleſti idriā tuam vſqꝫ ad ſummū. Amat deus integruꝫmunus. affectū plenū. ꝑfectū ſacrificiumCura ꝓinde nuptijs celeſtibꝰ plenā inferre idriam. vt de te quoqꝫ dicat̉. qꝛ repleuiteū ſpūs timoris dn̄i. Qui ſic timet: nihilnegligit. Unde nāqꝫ negligētia intret inplenitudinē? Alioquin qd̓ capere adhucaliqͥd poteſt: plenū nō eſt. Eadē ſane ratione nō poteſt ſimul ⁊ ſic timere ⁊ altū ſaꝑe.Non eſt eī quo admittas ſuꝑbiam: repletus timore dn̄i. Et ſic d̓ ceteris vicijs ſentiendum. qꝛ neceſſe eſt om̄ia plenitudinetimoris excludi. Aūc demū ſi plene: ſi ꝑfecte timueris: dabit charitas ſaporē aquiſtuis ad dn̄i benedictionē. Sine charitate enī timor penā habet. Eſt quidē charitas vinū: qd̓ letificat cor hoīs. Perfecta