Druckschrift 
Sermones sancti Bernardi abba-//tis clareuallis super Ca[n]tica ca[n]tico[rum]
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CVI

⁊ iuxta p̄ceptū dn̄i: ſeruū me inutilē reputabo. qͥ qd̓ facere d̓bui tm̄ feci. Dabo operam nec lolia ꝓ granis nec paleas cū granis offerre. Scrutabor ego vias meas ⁊ſtudia mea. quo is qui ſcrutaturus ē hieruſalē in lucernis nihil inſcrutatuꝫ in meſiue indiſcuſſum inueniat. Neqꝫ enī iudicaturus eſt bis in idip̄m. Quis mihi detita ad liquidū ꝓſequi ⁊ ꝑſequi vniuerſa d̓licta mea. vt in nullo oporteat vereri oculos capree. in nullo ad lumen ꝯtingat erubeſcere lucernarū? Et nūc videor: ſed nōvideo. Preſto eſt oculꝰ cui om̄ia patent ⁊ſi nō patet ip̄e. Erit quādo cognoſcā ſic̄ ⁊cognitꝰ ſum. At nunc quidē cognoſco exparte. nō tamē ex ꝑte cognitus: ſed ex toto. Uereor aſpectū exploratoris illiꝰ qͥ ꝑparietē ſtat. Hec enī ſcriptura addit de illo quē ꝓ acumīe viſus capree aſſimilauitEn ip̄e ſtat (inquit) poſt parietē: reſpiciēſꝑ feneſtras. ꝓſpiciens ꝑ cancellos. De qͦſuo loco videbimus. Hūc gͦ vereor occultum occultoꝝ exploratorē. Spōſa nihilveretur. quia nihil ſibi cōſcia eſt. Quidniqꝫ vereat̉ amica. colūba. formoſa? Npe ſubinde habeſ. En dilectus meꝰ (inqͥtloquitur mihi. Mihi nō loquit̉. ⁊ iō formido aſpectū. quoniā nō habeo teſtimoniuꝫ. Tu quid audis de te o ſpōſa? Quidtibi loquit̉ dilectꝰ tuus? Surge (inquitꝓpera amica mea. columba mea. ſpecioſamea. Uerū hoc quoqꝫ alteri ſeruabo pͥncipio nec breuitate artabo ea que diligentiam deſiderātia ſunt: ne forte ⁊ de hoc reinueniar. ſi quo minus vos inueniaminiin hac parte edificati ad intelligentiam etamorē ſponſi eccl̓ie Ieſu chriſti domininoſtri. qui eſt ſuꝑ omīa deꝰ bn̄dictꝰ in ſecula Amen Sermo. lvi.N ip̄e ſtat poſte Iparietē: reſpiciēs per feneſtras:ſꝓſpiciens ꝑ cancellos. Scd̓mlr̄am quidē videtur dicere. quia is qͥ cumſaltibꝰ aduentare ꝓſpiciebat̉: appropiaſſꝫvſqꝫ ad cōtuberniū ſponſe: ⁊ ſtans pꝰ parietem curioſiꝰ introſpiceret ꝑ feneſtras ⁊rimas: ⁊ verecūde nō p̄ſumeret ſeſe ingerere. Scd̓m ſpūm aūt appropiaſſe qͥdeꝫnihilominus intelligit̉. ſed aliter. Ita ſane quēadmodū ⁊ a celeſti ſpōſo agi opor

tuit. ⁊ a ſpirituſancto dici. Nil quippe qd̓vel auctorē dedeceat vel narratorē. verus⁊ ſpūalis intellectus admittet. Ergo appropiauit parieti cū adheſit carni. Caroparies eſt ⁊ appropiatio ſpōſi: verbi īcarnatio. Porro cancellos ⁊ feneſtras ꝑ qͣsreſpicere ꝑhibet̉: ſenſus (vt opinor) carniſ⁊ humanos dicit affectus. ꝑ quos experimentū cepit omniū humanaꝝ neceſſitatuꝫ. Deniqꝫ lāguores noſtros ipſe tulit: ⁊dolores noſtros ip̄e portauit. Humanisergo affectionibꝰ ſenſibuſqꝫ corporeis ꝓforaminibꝰ vſus eſt ⁊ feneſtris. vt miſerias hominū homo factꝰ experimēto ſciret⁊ miſericors fieret. Sciebat ⁊ an̄. ſꝫ aliterSciebat deniqꝫ virtutē obediēdi ip̄e dominus virtutū. ⁊ tamē teſte apoſtolo didicit ex his que paſſus eſt obedientiaꝫ. Inhūc modū ⁊ miſericordiā didicit. ⁊ ſi miſericordia dn̄i ab eterno. Docet hoc quoqꝫ idē gentiū doctor. vbi eū aſſerit tēptatum ꝑ om̄ia ꝓ ſimilitudine abſqꝫ peccatovt miſericors fieret. Uides ne factuꝫ eſſe Tqd̓ erat ⁊ qd̓ nouerat didiciſſe ⁊ ſibi apudnos queſiſſe rimas ⁊ feneſtras ꝑ quas calamitates noſtras diligentius exploraretTot aūt in noſtro ruinoſo ⁊ pleno rimaꝝpariete inuenit foramīa quot noſtre infirmitatis ⁊ corruptiōis in ſuo corpore ſenſit experimēta. Sic itaqꝫ ſpōſus poſt parietē ſtans ⁊ ꝑ feneſtras ⁊ cancellos reſpiciens erat. Et bene ſtans. quia ſolꝰ reuerain carne ſtetit: qui carnis peccatū nō ſenſit. Poſſumꝰ ⁊ hoc fideliter ſapere. qꝛ ſtetit ꝑ diuinitatis potentiā. qui ꝑ carnis infirmitatē occubuit: dicēte ip̄o. Spiritusquidē promptꝰ ē: caro autē infirma. Egoaūt puto etiā illud huic ſentētie ſuffragari qd̓ ſanctꝰ Dauid in hoc myſterio. vtpote. ꝓpheta dn̄i: ⁊ ꝓphetans de domino loquebatur. ⁊ quidē Moyſen loquēs. ſꝫ dominū intuēs. Ip̄e enī verus eſt Moyſesqui vere ꝑ aqua venit. ⁊ nō in aqua tm̄: ſꝫin aqua ⁊ ſanguine. Ait itaqꝫ memoratuſꝓpheta. Dixit vt diſperderet eos (patremſiquidē loquebat̉) ſi non Moyſes electuseius ſtetiſſet in confractione in conſpectueius. vt auerteret iraꝫ eius ne diſperdereteos. Quonā modo queſo Moyſes ſtetitin confractiōe. Quēadmodū (inqͣꝫ) aut ſtetit ſi cōfractus eſt. aut ſi ſtetit quomō confractus eſt? At ego tibi oſtendo ſi vis quim 3