¶ LI
Uides ſiquidē quāta hac vice nō videndi tm̄: ſꝫ ⁊ colloquēdi copia fuit. Ipſa qͦꝫviſio apparet vultū indulta ſereniori: ⁊ ẜmo iocūdior: ⁊ ſermocinatio lōgior atqꝫꝑtractior. Nec ſolū oblectata colloqͥo ſed⁊ gloriata p̄conio eſt. Ad hec eiꝰ quē deſiderauerat refrigerata ē vmbra. cibata fructu. potata calice. Nec enī ſitibūda putanda eſt exiſſe de cella vinaria. in quā ſe ītroductā modo nouiſſime gl̓iat̉. Immo ꝟ̓oſitibūda. qm̄ qͥ bibit me (inqͥt) adhuc ſitiet Poſt iſta omīa ſpōſo more ſuo ſecedēteilla languere amore ſe ꝑhibet .i. pre amoreQuo enī gratiorē fuerat exꝑta p̄ſentiā. eopoſtmodū abſentiaꝫ moleſtiorem ſentit.Subtractio nēpe rei quā amas. augmētatio deſiderij eſt. ⁊ qd̓ ardentiꝰ deſiderascares egrius. Rogat ꝓinde iſta interimodoramētis floꝝ ac fructuū ꝯfoueri: qͦuſqꝫ denuo reuertat̉ quē moleſtiſſime ſuſtinet demorantē. Atqꝫ is ordo ſermonum.Nūc iā ſpiritalē fructū qͥ in ip̄is eſt: ſpiritu duce veritatis tēptemꝰ eruere. Et ſi cōmunis eccl̓ia ſanctoꝝ hic recipit̉ loquenſnos in floribꝰ fructibꝰqꝫ deſignati ſumusſꝫ ⁊ quiqꝫ cōuerſi de ſeculo in toto ſeculo.In floribꝰ quidē nouella ⁊ tenera adhucincipientiū ꝯuerſatio demōſtrat̉. in fructibus ꝟo ꝓficientiū fortitudo. ⁊ maturitaſꝑfectoꝝ. His ſtipata mr̄ peregrināſ ⁊ fructificās: cui viuere xp̄s eſt. ⁊ mori lucruꝫ.ꝓfecto equanimiꝰ fert moleſtiā ſue dilationis. qm̄ iuxta ſcripturā dat̉ ei de fructumanuū ſuaꝝ tāqͣꝫ ex pͥmitijs ſpūs: ⁊ laudant eā in portis oꝑa eiꝰ. Si aūt ẜm moralē ſenſum in vna aīa vis tibi vtraqꝫ hecaſſignari. ⁊ flores videlicet ⁊ fructꝰ fidemflorē: fructū actū intelligo. Nec incōgrue(vt opinor) id tibi videbit̉: ſi aduertas qͦmodo inſtar floris neceſſario p̄cedentisfructū bonū quoqꝫ opꝰ fide oporteat preueniri. Alioqͥn ſine fide impoſſibile ē placere deo. Paulo atteſtāte. magis aūt equeip̄o docēte. om̄e qd̓ nō eſt ex fide: etiā peccatū eſt. Itaqꝫ nec ſine flore fructꝰ. nec ſine fide opꝰ bonū. Sꝫ fides ſine operibuſmortua eſt. ſicut inutiliter qͦꝫ flos apparꝫvbi nō ſequit̉ fructꝰ. ¶ Fulcite me floribꝰ.ſtipate me malis. qꝛ amore lāgueo. Ergoex bonis oꝑbꝰ in fide nō ficta radicatꝭ recipit ꝯſolationē mēs aſſueta qͥetis. quotiens ſibi (vt aſſolet) lux ꝯtemplatōnis ſub
trahit̉. Quis enī nō dico ꝯtinue ſꝫ vel aliqͣꝫdiu dū in hoc corꝑe manet lumīe ꝯtemplatiōis fruat̉? At quotiēs (vt dixi) corruit a cōtemplatiua. totiēs in actiuā ſe recipit inde nimiꝝ tāqͣꝫ e vicino familiariusreditura in idipſum. qm̄ ſunt inuicē cōtubernales he due: ⁊ cohabitāt pariter. Eſtqͥppe ſoror marie martha. Neqꝫ enim ⁊ ſia ꝯtemplatiōis lumīe cadit: patit̉ tn̄ vllatenus ſe īcidere tenebras peccati ſeu ignauiam ocij. ſane in luce bone oꝑatiōis ſe retinens. Et vt ſcias etiā oꝑa lucē eſſe. luceat lux veſtra (inqͥt) corā hoībꝰ. qd̓ nō ē dubium de oꝑbꝰ fuiſſe dictū que hoīes poterant intueri. Fulcite me floribꝰ: ſtipateme malis. qꝛ amore langueo. Cū preſto ēqd̓ amatur viget amor. languet cuꝫ abeſtQuod nō eſt aliud qͣꝫ tediū quoddā impatiētis deſiderij: qͦ neceſſe eſt affici mētēvehementer amātis. abſente quem amat:dū totꝰ in expectatione: quātālibet feſtinationē reputat tarditatē Et ideo iſta poſtulat ſibi accumulari bonoꝝ opeꝝ fructꝰ cūfidei odoramētis. in quibꝰ morā facienteſponſo interim requieſcat. Loquor vob̓ Gexperimentū meū qd̓ exꝑtus ſum. Si qn̄ſane cōperi ꝓfeciſſe aliquos veſtꝝ ex meiſmonitis: tūc nō me piguit fateor curā pretuliſſe ſermonis ꝓprio ocio ⁊ quieti. Cuꝫenim (verbi gr̄a) poſt ſermonē iracundusquiſpiā reperit̉ mutatꝰ in mitē. ſuꝑbꝰ ī humilē. puſillanimis in fortē. Porro mitishumilis. fortis. in ſua quiſqꝫ gr̄a excreuiſſe ⁊ ſeipſo melior factꝰ eſſe agnoſcit̉. ſed ⁊qui forte tepuerant ⁊ languebāt circa ſpirituale ſtudiū torpētes ⁊ dormitanteſ. adignitū eloquiū dn̄i referbuiſſe ⁊ euigilaſſevident̉. ⁊ qui deſerto fonte ſapīe foderantſibi ꝓprie volūtatis ciſternas nō valētesaquas ꝯtinere: p̄tereaqꝫ ad om̄e iniunctūgrauati: corde arido murmurabāt: nullūin ſe habētes deuotiōis humorē. Hi (inqͣꝫ) cū de rore ꝟbi ⁊ pluuia volūtaria quāſegregauit deꝰ hereditati ſue refloruiſſe ꝓbant̉ ī oꝑa obediētie: facti in om̄ibus voluntarij ⁊ deuoti. nō eſt. dico vobis. vndeſubeat mentē quaſi ꝓ intermiſſo ſtudio iocunde cōtemplationis triſticia: cū talibꝰfuero circūdatus floribꝰ atqꝫ fructibꝰ pietatis. Patienter auellor ab infecunde Rachelis amplexibꝰ: vt de Lia mihi exuberent fructus ꝓfectuū veſtrorū. Minime